Posts tonen met het label geestelijke strijd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geestelijke strijd. Alle posts tonen

dinsdag 15 mei 2018

Israël, Gaza en wat (vluchtelingen)geschiedenis

Israël en Gaza, de verplaatsing van de ambassade van de VS - het is weer even wereldnieuws te midden van al het nieuws over de Iran deal, Amerika, Noord-Korea, Syrië.
En hoe komt het toch dat het net lijkt of iedereen de objectiviteit uit het oog verliest zodra het over Israël gaat? 

Zo erger ik me aan de berichtgeving over de onlusten bij de grens met Gaza, nu weer het NOS-journaal, alsof het Israëlische leger zomaar Palestijnen aan de grens beschiet waarbij helaas(!) ook doden vallen... 

Al acht weken is het elke vrijdag raak. 

(Is de vrijdag niet de heilige dag van de moslims? of is dit misschien hun 'heilig doel' waarbij alle middelen geoorloofd zijn)


Niks geen vreedzame demonstraties... al is dat wat naar buiten toe wordt gezegd. En ik ook weer voor het journaal hoor.


Hamas roept burgers op naar de grens te gaan, en een gezin ontvangt zelfs 100 dollar als ze door de grens heen breken. 
‘Dit is de waarheid: Alle verantwoordelijkheid voor het bloedvergieten ligt bij de leiders van Hamas, die met een Nazi woestheid eindeloos bloed vergieten om de mensen hun eigen falen op de Gazastrook te laten vergeten,’ ~ minister Erdan van Openbare Veiligheid.
Op de foto iemand van de IDF met een kaartje waarop duidelijk het doel staat aangegeven, geen mars langs de grens maar erdoor heen en dan naar de dichtstbijzijnde Joodse nederzetting. De bedoeling is de bevolking van Israël te vermoorden.
Molotov coctails, bommen ... alles kan. En de kinderen worden ingezet door hun vaders in de zelf gecreëerde frontlinie.

Dag van woede

En nu is het Al Akba, 15 mei, de dag van woede vanwege het verdreven worden uit hun woongebied bij het uitroepen van de staat Israël. En de mars voor terugkeer bereikt haar hoogtepunt, 35.000 (ipv de beoogde 100.000) personen zijn naar de grens gekomen om in Israël te infiltreren.


"We zijn blij om aan te vallen en naar binnen te gaan," zei de 23-jarige Gazaan Mohammed Mansoura gisteren tegen de Washington Post. Gevraagd wat hij in Israël zou doen, zo berichtte de krant, zei hij: "Alles wat kan. Doden. Stenen gooien."


De wereld gelooft alle propaganda, dat deze mensen ooit verdreven zijn en nu dus terug willen, maar de werkelijkheid is altijd wat anders en gecompliceerder, ook hier.


14/15 Mei 1948


In mei 1948 werd door de Arabische leiders de totale vernietiging van Israël voorspeld. De oproep aan hun volksgenoten was daarom: de Joodse staat wordt uitgeroepen op 14 mei, vertrek voor je eigen veiligheid maar even, totdat we de Joden in de zee hebben gedreven. 

Alleen zijn die beide dingen niet gebeurd: zeven staten vielen op 15 mei het jonge landje aan, maar Israël is er nog steeds. 
En de betreffende 100.000 Palestijnen - toen nog gewoon Arabieren genoemd, zijn na hun vaak vrijwillige vertrek niet meer teruggekeerd, of alsnog vertrokken. De terugkeer van deze Arabieren werd na de oorlog niet toegestaan als reactie op verdrijving van bijna alle Joden uit de moslimwereld - zie onder.

In Israël willen ze ook niet echt leven, als zij wél terugkeren, is het als er geen Jood meer woont.

Arabische én Joodse vluchtelingen


Bijna alle 850.000 Joden woonachtig in andere moslimlanden, werden acuut verdreven toen de Joodse staat er kwam. Zij zijn een vergeten groep, evenals andere Joden die in de tijd van het mandaat vluchtingen werden doordat ze door Arabieren niet werden getolereerd. 


tentenkamp van Joodse vluchtelingen in Israël

En ook van de vluchtelingen van de Westbank zo rond 1949/50 had ik nog nooit gehoord. (Trans)Jordanië bezette(!) dat gebied in die tijd en zuiverde het en passant ook van Joden - ook moest elke Jood Oost Jeruzalem verlaten. 


Joodse vluchtelingen verlaten de 'westbank' 1949

Jeruzalem, 1948: Joden vluchten massaal door de Sionspoort 
nadat ze door de Arabieren uit hun huizen zijn verjaagd. 

Al deze mensen zijn door Israël opgenomen. Joodse vluchtelingen hoeven er niet te zijn. Al moest Israël het zelf maar uitzoeken hoe ze al die mensen op moest vangen.

(Hier worden beide kanten belicht)

Politiek, de geschiedenis


De Engelsen hadden de Arabieren al hun eigen staat gegeven die in 1923 zelfstandig werd: het oostelijke deel van het mandaat, Transjordanie. Officieel verboden voor Joden.
Alleen, de Arabieren in het wéstelijk deel van het mandaat hadden geen zin in verkassen - dat westelijke stuk wilden ze óók. 

En toen de Joden na WOII óók eindelijk de hun beloofde staat kregen, werd het westelijke deel van het mandaat niet Jóóds, maar ineens verdeeld in een Joods én een Arabisch deel. 
Guess what? Niet geaccepteerd door ... de Arabieren. Die begonnen de oorlog.





Het politieke spel

De PLO begon in de jaren '60 Arabieren 'Palestijnen' te noemen, al kwam Arafat zelf uit Egypte; zo kan er namelijk aanspraak gemaakt worden op het hele land Israël (wat door de Romeinen omgedoopt was tot Palestina, om alles wat maar enigszins Joods was in dat gebied uit te wissen).
Een kans op het héle mandaat.

Ze geven het zelf toe:

 “Tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen bestaan er geen verschillen. Wij maken deel uit van één volk, de Arabische natie.  …. Wij zijn één volk. Alleen maar om politieke redenen onderschrijven wij zorgvuldig onze Palestijnse identiteit. Het is namelijk van  nationaal belang voor de Arabieren om het bestaan van de Palestijnen aan te moedigen tegenover het zionisme.
Ja het bestaan van een aparte Palestijnse identiteit is er alleen om tactische redenen. De stichting van een Palestijnse staat is een nieuw middel om de strijd tegen Israël en voor de Arabische eenheid voort  te zetten."
“Omdat Golda Meir stelt dat er geen Palestijns volk bestaat, zeg ik dat er wel een Palestijns volk bestaat, dat zich van Jordanië onderscheid.”

“Jordanië is een staat met bepaalde grenzen. Het kan geen aanspraken maken op Haifa, Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva, terwijl ik wèl recht heb op Haifa,Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva. De Palestijnse staat zou het recht hebben om op te treden namens alle Palestijnen in de Arabische wereld en elders. Als wij eenmaal al onze rechten in geheel Palestina hebben verworven, moeten wij de hereniging van Jordanië en Palestina geen moment uitstellen.”
 ~ PLO topman Zahir Muhsein. Trouw, 31 maart 1977.
Haj Amin al-Husseini en Adolf Hitler in Nazi Duitsland, 1941
Palestijnse Nazi-vlag

Er is veel leed onder deze vluchtelingen, als slachtoffers in bovengenoemde politieke strijd, waarin haast alles geoorloofd is.

(Dit artikel geeft dezelfde constatering, en zegt ook iets over de speciale status van de Palestijnse vluchteling, ze zijn een politiek wapen)


Moreel


Deze Palestijnse vlag maakt duidelijk waar de sympathie ligt, bij het Nazi gedachtegoed, die Endlösung: vernietiging van de Joden. 
En als je dat maar dagelijks je kleine kinderen in pompt op scholen, en je leiders op tv er ook toe oproepen, is het duidelijk dat hele generaties niets anders kunnen dan Joden haten. Ze weten niet anders.

Zo plegen kinderen ook zelfmoordacties omdat hen wordt voorgespiegeld dat ze dan martelaars worden 'in het Paradijs'.... (net als in Indonesië: een moeder met haar twee dochtertjes, en haar zonen - en de vader is trots)

De morele standaard van een volk kun je aflezen aan de wijze waarop dat volk met zijn kinderen omspringt. Een leider van Hamas zag zich als Kanaäniet, specialiteit inderdaad kindoffers.

Het is zoals Golda Meir al zei: "We kunnen de Arabieren vergeven dat ze onze kinderen doden, we kunnen het niet vergeven dat ze ons dwingen hún kinderen te doden."



4xH ... duivels

Inderdaad, deze mensen zijn een speelbal geworden, waaraan je ook kan zien wie er achter de schermen aan de touwtjes trekt, de grote destructor.
Israël moet van de kaart geveegd - in de traditie van Haman, Herodes (kindermoord van Bethelehem), Hitler, en nu Hamas. 

Het is het handelsmerk van de duivel om - in een web van leugens - zoveel mogelijk slachtoffers mee te nemen, zoals de eigen bevolking van Gaza, en de westbank. 
En in hun kielzog de moslimwereld en bijna de hele Europese Unie, en de UN, die klakkeloos alle propaganda overnemen.

De duivel is niet voor niets de vader der leugen en de mensenmoordenaar van het begin. Dat zei Jezus. 

Verbaas je daarom niet als je om je heen kijkt! 

Alles leidt af van wat er achter de schermen en soms ook zichtbaar gebeurt.
Want ondertussen bestaat Israël wel 70 jaar en is een twintig jaar oude belofte ingelost, de ambassade van de VS is verplaatst naar Jeruzalem. 

Ondanks vele oorlogen is de 70 jaar volgemaakt, een bijzonder getal. 
De tijd dat een vijgenboom nodig heeft om volgroeid te zijn...


Leert dan van de vijgenboom deze les: 
Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, 
weet u daaraan, dat de zomer nabij is. 
Zo moet ook u, wanneer u dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.

Jezus in Mattheus 24 tot zijn discipelen












zaterdag 15 oktober 2016

Tell me lies ...

Eigenlijk weet ik niet goed wat ik zal zeggen over het nieuwste idee van het kabinet over 'voltooid leven' ...
Dit weet ik wel, dat de mensen waarover het gaat in deze nieuwste plannen, niet lichamelijk ziek zijn en ook niet geestelijk ondragelijk lijden.
Nee, hier gaat het over mensen die er genoeg van hebben en 'onder strikte voorwaarden' geholpen kunnen worden hun leven te beëindigen.

Dat 'onder strikte voorwaarden' klinkt als een soort geruststelling dat het niet zo zal zijn dat we hiervoor massaal in de rij zullen staan na ons 70e. Nee, alle zorgvuldigheid wordt betracht.
Maar het zegt niets over het feit zelf: dat een gezond mens zijn eigen dood kan kiezen. Terecht zijn er velen geschokt.

Hoe is het mogelijk dat we in Nederland al zover zijn? De wereld is ziek als deze gedachten al zo post hebben gevat. Al vindt de verlichte mens het juist een vooruitgang ...

Maar toch, elk leven is het waard gerespecteerd en beschermd te worden, dat is niet alleen iets voor gelovigen, die het leven zien als een gift van God zelf. Genoeg niet-gelovigen die er ook zo over denken (zoals niet-christenen ook tegen abortus kunnen zijn)

Haken en ogen

En zo simpel als het misschien lijkt is het allemaal ook niet, want vanaf welke leeftijd zou je in aanmerking mogen komen voor zo'n 'behandeling'? Wie gaat die grens trekken? Waarom zou je op je 75e wel als gezond mens voor de dood mogen kiezen maar op je 65e niet? Wie beslist dat dan?

Vragen te over.

Niet voor niets kwam de commissie Schnabel (die in opdracht van de politiek haar licht over dit onderwerp mocht laten schijnen) begin dit jaar met een rapport en daarin het advies juist niet de kant van dood voor gezonde mensen (zoals ik het maar even noem) op te gaan. Geen verruiming van de bestaande euthanasiewet.

Want al klinkt in de oren van de onafhankelijke vrijgevochten mens als een voorrecht helemaal autonoom te zijn, 'als de dood kiezen eenmaal een wettelijke mogelijkheid  is, zal het een optie worden' en komt de dood in zicht 'als een verantwoord alternatief,' aldus de commissie.

Ja, als het hek van de dam eenmaal open staat wordt het steeds aanlokkelijker ...




Het kan niet anders dat als dit echt doorgaat, er ook anders wordt gekeken naar mensen die ernstig ziek zijn; naar mensen die lijden maar dit niet zelf willen beëindigen, al kan het zo zwaar zijn dat het haast/niet meer vol te houden is. 
En wat een respect heb ik voor deze mensen!

Maar wat blijft daar van over ik op mijn 70e (of 80e of weet ik veel wanneer) besluit dat ik er genoeg van heb? Ik ben niet ziek, heb geen pijn, heb geen psychische ziekte maar vind het gewoon genoeg. En dan kan ik daar goede redenen voor hebben voor mijzelf, maar de echte zieken en zij die echt lijden, 
mogen zij er nog wel zijn?
Hoe dúrf ik als gezond iemand te zeggen dat het genoeg is??

Tell me lies, tell me sweet (little) lies ... door te denken dat we dan humaan en barmhartig zijn.
En gelukkig, de meeste artsen zijn er (nog) op tegen om de groep mensen zonder medische problemen doods'hulp' te verlenen. 
Het tegenstrijdige dat juist een arts zo handelt lees ik al in een artikel uit 2005:
Euthanasie is een onderdeel geworden van de medische praktijk. Artsen houden zich niet meer alleen bezig met het genezen van mensen. Precies het tegenovergestelde, het brengen van de dood, is een onderdeel geworden van medisch handelen. Doden werd vroeger slechts in twee situaties gelegitimeerd: in een oorlog, en als straf. Hoe is het mogelijk dat een praktijk van doden, zich heeft weten te nestelen in een nieuw domein, de praktijk van genezen, het beter maken van mensen?
Ook bij artsen die nu daadwerkelijk euthanasie verrichten is dat besef (gelukkig) nog steeds aanwezig: 
Ik leg de procedure nog eens uit. Vóór ik het slaapmiddel inspuit, vraag ik expliciet: ‘Wilt u dit echt?’ Dan volgt de dodelijke spuit met een spierverslappend middel. Je ziet hoe de kleur wegtrekt uit haar gezicht. Het blijft confronterend, Jij maakt iemand dood. Jij doet dat. (citaat arts van een levenseindekliniek


Is het tij nog te keren ...

De weg van 'doden' is met het toestaan van abortus allang ingeslagen. En er wordt verwoed strijd geleverd om de volgende stap: 'de dood voor gezonde mensen' door het parlement te krijgen. En of dat nu met beleid gaat en men tijd er voor wil nemen óf dat het doorgedrukt wordt door de hele fanatieke liberale politici maakt in wezen geen verschil, de uitkomst is uiteindelijk hetzelfde.

En veel artikelen die ik hierover heb gelezen geven een vertekend beeld omdat er extreem zieke mensen als voorbeeld worden genomen waar men dan over zegt dat natuurlijk hun leven voltooid is, maar dat is niet waar dit voorstel van het kabinet over gaat.

Het gaat in wezen ook niet om de overtuiging van minister Schippers, Pia Dijkstra, of progressief liberalen tegenover conservatieve ouderwetse mensen. Er woedt een andere, een geestelijke strijd, tegenwoordig al heel erg zichtbaar. 
Aan de ene kant staat de Gever en degene die het Leven is, Jezus zelf, aan de andere kant is het de vader der leugen en de mensenmoordenaar vanaf het begin - twee kwalificaties die met betrekking tot dood bij voltooid leven wel heel herkenbaar/toepasbaar zijn.

Eigenlijk hoef ik me niet te verbazen.




dinsdag 31 mei 2016

Veilige aankomst, hoe dan ook

Meestal neem ik er geen tijd voor en vaak is het er ook te druk voor in huis. Maar het is soms heerlijk om even een tukje te doen als de moeheid toeslaat. En van de week lag ik even op de bank, de zon scheen ook nog precies op die plek naar binnen. Je kunt er dan echt van bijkomen.
Want wij mensen worden moe, in ieder geval moeten we elk etmaal verscheidene uren slapen anders gaat het niet goed.

Eén van de eerste dingen waar ik het zelf aan merk is hier thuis inmiddels een gevleugelde uitdrukking: "Sorry, ik kan even niet echt denken...", te pas en te onpas aangehaald door mijn huisgenoten.
Ooit las ik dat moeheid achter het stuur zelfs gevaarlijker is dan alcohol; een paar doorwaakte nachten kostten me inderdaad ooit een autoportier. En als de kinderen 's nachts niet wilden slapen hielden ze dat langer vol dan ik en voelde ik me meer één van de discipelen in de hof. Die het lieten afweten toen Jezus hen nodig had. Al was het maar een uurtje.
Nee, de geest is wel gewillig maar het vlees is zwak.

Zou God ons ooit kunnen begrijpen ...?

Hij heeft nooit last van moeheid en alles waar wij verder nog onder gebukt gaan. Hij heeft geen slaapje nodig om weer op krachten te komen.
Dat kunnen wij met onze menselijke, zwakke lichamen niet voorstellen; niet moe, en nooit verslapt Zijn aandacht ...
Van God staat zelfs in de Psalmen:

'De bewaarder van Israël sluimert nog slaapt'

Dan denk ik ook direct aan de geschiedenis van Elia op de Karmel, waar hij Israël uitdaagde om te laten zien wie de ware God was, Baäl of Jahweh.
En al riepen de Baälpriesters al uren hun god aan om het vuur op het altaar te ontsteken, er gebeurde niets.
Zodat Elia zich spottend afvroeg 'of Baäl misschien wel sliep of net even op reis was'.
Een uitspraak die tot de verbeelding spreekt ...


God verteerde direct daarna niet alleen het offer, maar zelfs het hele altaar (waar van te voren nog flink water over was gegoten, voor een nog groter effect)
Hij is zo anders dan wij, de Machtige, de Volmaakte. Daar kunnen wij niet aan tippen.
Met Hem valt niet te spotten.

Jezus net als wij

Wat is het daarom bijzonder om te weten dat Jezus zelf mens is geworden - God in het vlees - en op gelijke wijze als wij een lichaam had. Hij wéét wat het is moe en uitgeput te zijn, net als wij.
Gelukkig! Hij kan ons begrijpen en veroordeelt ons niet. Want Hij weet alle dingen, ook waarom het ons zo vaak niet lukt om vol te houden; Hij voelt mee met onze zwakheden.
Ook als we moe zijn van bepaalde situaties en niet meer verder kunnen, als de storm is opgestoken.

Jezus zelf was ook moe en sliep achter in het schip, toen het zo stormde dat de discipelen bang waren te vergaan. En Hij pleit voor ons, elke minuut van de dag en de nacht. Ook als wij te uitgeput zijn om het te merken.
Hij is er in de storm, ook als die niet gaat liggen. En je het gevoel hebt schipbreuk te lijden, zoals Paulus het meemaakte en ze aanspoelden op Kreta.

Maar Paulus wist van de Heer, dat iedereen veilig aan aan land zou komen. Niemand zou verdrinken. Ja, wat een bemoediging voor ieder die (even of helemaal ) niet meer verder kan.
Daar gaat ook een lied over wat ik als klein kind al zong, dat ieder die Jezus aan boord heeft, veilig aan zal komen. Toen begreep ik de woorden nog niet helemaal....
Veilig strand, dat wel, maar: 'zijn kruisvlag hoog in top... als arke der verlossing' was toch wat ingewikkelder,

Nu, zoveel jaren later, heb ik de waarheid ervan ervaren dat Hij er is, hoe we er ook aan toe zijn, 'al zweept de storm ons voort ...'
En ik hoorde pasgeleden iemand het zo omschrijven, dat het erom gaat Hem te vertrouwen en te blijven ontmoeten, op de plek in de omstandigheden waarin we zijn, hoe 'verrot' die ook lijken.
Misschien wel met een scheepje dat vergaan is. Want de de golven worden niet altijd tot zwijgen gebracht.
Maar ook dan zullen we (net als Paulus met ieder die bij hem was) dwars door alles heen, al is het vastgeklampt aan een stuk hout, tóch veilig aankomen.



Scheepke onder Jezus’ hoede
met zijn kruisvlag hoog in top, 
neemt als arke der verlossing 
allen, die in nood zijn, op 
Al staat de zee ook hol en hoog 
 en zweept de storm ons voort 
Wij hebben ’s Vaders Zoon aan boord 
En veilig strand voor oog


donderdag 31 december 2015

A scary thing ...

"They [the angels] said 'Don't be afraid.' 

We've got a little while to go yet in this life, 
and it's a scary thing,
but don't be afraid. Be of good cheer. 

He has overcome the world.  
And He has chosen to dwell in us
we ain't all that big a deal, but our Savior is.

He will walk with us through this life, 
and when it's over, He will raise us up again, and take us to be where He is.
Not because of what we've done, but because of who He is. 
Because of the love He has for us."

Een citaat van Rich Mullins met een boodschap die we aan het eind van 2015 wel gebruiken kunnen. Als je bedenkt wat er allemaal dit jaar gebeurd is, je zou er bang van worden.

Wat mij bij bleef is onder andere
- het beeld van een rij christenen in oranje pakken, ieder met hun eigen beul, op weg om te sterven op het strand van Libië;
- de hele opmars van IS, het geweld wat steeds dichterbij komt tot de aanslag in Parijs ... ;
- de vele vluchtelingen op weg naar Europa;
- de al maanden aanhoudende steekpartijen in Israël ... ;

En zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Life is a scary thing!

Ja, zo is het! Want ook in ons vrije westen is het niet meer vanzelfsprekend pais en vree. Een wereld die al overwonnen is? Ik zie er nog niets van!
Om niet bang te zijn, goede moed te hebben, dat lijkt wel heel erg in tegenspraak met de realiteit van vandaag. 

Een geestelijke strijd 

Zo gauw er dood en verderf gezaaid wordt, hoef je je echter niet af te vragen wie of wat daar achter zit; die (geestelijke) strijd, begon al in het paradijs, bij de slang met de eerste leugen tegen Eva.

Er is niets nieuws onder de zon want hij, de satan wil nog steeds alles bezitten wat van God is, en sleept de mens mee. Wereldwijde overheersing, zoals IS dat zou willen, sluit er naadloos bij aan.
En geweld en terreur, ook uit andere hoek dan de Islam, het komt uit zijn koker.


Ook in het laatste Bijbelboek zien we hem terug. We lezen daar dat er veel gelovigen gedood werden ... door onthoofding, precies zoals we het nu al meemaken.
Bijzonder is het dan wat God zegt over deze martelaren: 'Zij hebben hem (de oude slang) overwónnen. Door het getuigenis en het bloed van het Lam'.
Wat in onze ogen het meest vreselijke is wat je kan overkomen, is toch een overwinning op satan zelf.

He had chosen to dwell in us

Ja, dat is het geheim: Jezus woont in ons, en Hij heeft de overwinning behaald. Door zijn sterven en opstanding.
Daarom alléén kan ik zeggen don't be afraid, zoals de engelen zeiden bij het lege graf.
Zelfs als het de dood zou betekenen als je Hem volgt. Nu al realiteit voor zovelen.

De wereld heeft Hem gehaat, daarom zullen ze ook ons haten. Dat zit er achter - en satan heeft nog niet gecapituleerd ...
Kijk er dus niet van op als vervolging ook ons gaat raken. Want waarom zouden we méér zijn dan Hij, en het zonder lijden afkunnen ...

Alleen, als we ons leven nog teveel liefhebben, en heel druk zijn met het 'hier en nu', dan zullen we dat niet zo snappen. Dan hebben we vast ook niet veel last van haat en afwijzing - bang als we dan zijn voor alles wat we zouden kunnen verliezen; onze bezittingen, onze vrijheid om te gaan en staan waar we willen.

Niet dat ik zelf nu zo'n held ben - maar ik houd me vast aan het don't be afraid.



En dat Jezus zó veel van ons houdt ... als dat echt tot je door dringt, dat Hij met je mee gaat wat er in dit leven ook gebeurt... dan geeft dat zo'n rust. Dát is de waarheid die vrij maakt.
Zijn liefde voor ons is er ook niet omdat wij uit onszelf zulke geweldige gelovigen zijn, of zoveel beter dan anderen. (So stop trying...)

Want wij zijn niet altijd zo geweldig, maar onze Redder wel!
Als je dat bedenkt, lééf daar uit, je dagelijks leven van elke dag, doe wat je hand vindt om te doen. Onze verlossing zal komen, als Hij ons ophaalt.

Tot het zover is, wees niet bang voor wat gaat komen ... in het jaar wat voor ons ligt.
Zoals het citaat waar ik mee begon, eindigt:

"So go, and live in that awareness... 
love one another... 
read your Bible... wash your dishes... make your bed... 
and don't be afraid." 
-- R. Mullins



  

That where I am, there you may also be 
(dat is in ieder geval zeker!)


 In my Father's house there are many, many rooms
And I'm going up there now to prepare a place for you
That where I am, there you may also be

If I go prepare a place for you, I will come back again
And you know I am the Way, the Truth, the Life, keep my command
That where I am, there you may also be

That where I am, there you may also be
Up where the truth, the truth will set you free
In the world you will have trouble, but I leave you my peace
That where I am, there you may also be


Remember you did not choose me, no I have chosen you
The world will show you hatred, the Spirit show you truth
That where I am, there you may also be

And I've come down from the Father, it's time for me to go back up
Oh, I've come down from the Father, it's time for me to go back up
One command I leave you: Love as I have loved
That where I am, there you may also be

That where I am, there you may also be
Up where the truth, the truth will set you free
In the world you will have trouble, but I leave you my peace
That where I am, there you may also be


donderdag 28 mei 2015

'Vliegtuigstand'

Je hebt soms van die tijden dat er van alles gebeurt in je leven, onverwachte dingen, tot het weer wat stiller wordt.
Letterlijk is het bij ons thuis vaak niet zo stil en lijkt me het wel eens heerlijk, niet al die drukte om je heen.

De figuurlijke stilte als de plotselinge storm wat is geluwd, dat is hoe ik het maar even omschrijf. Die stilte is in afwachting van wat er gaat gebeuren, maar je weet nog niet wat.
En is er geduld nodig om te kunnen wachten tot het duidelijk wordt. En je niet in verwarring te laten brengen door alle geluiden om je heen, alle opmerkingen en adviezen van anderen.

Je zou het kunnen vergelijken met de vliegtuigstand. Soms staat mijn mobieltje ineens in die stand en dat betekent dat je geen berichtjes kunt ontvangen, niet kan bellen.... Je bent even onbereikbaar, zoals je onbereikbaar bent als je in het vliegtuig zit en los bent van de aarde, onderweg van de ene plek naar de andere ...
Wel even heerlijk rustig. Even bewust geen bereik. Maar uitgetild boven alles waar mensen zo druk mee zijn.




Een beetje te vergelijken met iemand die in het vliegtuig zit. Op reis. De geplande reis ging door.
Dan is er ineens die paar weken geen constante (internet)verbinding (waar we elkaar met z'n allen gek mee maken, het steeds bereikbaar moeten zijn); als je aangekomen bent op je bestemming, is het écht in de vliegtuigstand. 
Los van alles in Nederland, alle drukte en hectiek die we in ons kleine propvolle landje altijd hebben. Niet zo gek eigenlijk!
Weg van alle bureaucratie en alle regeltjes. Van de mensen die altijd druk zijn, geen tijd hebben voor de dingen die er echt toe doen in het leven. 

Nu genieten van de puurheid om je heen ... the color green ... zoals je zou willen dat het altijd was.
De natuur ervaren zoals die rechtstreeks van de Schepper komt.
Be praised for all Your tenderness ... zoals onderstaand lied het zo prachtig zegt.

~~~~~~~~

Want nee, Hij was niet in de storm, niet in de aardbeving of het vuur - al lijkt het zo omdat het zo indrukwekkend is. 
Maar in de zachte bries. In de stilte. 
In de tenderness...

En in die stilte mogen we, zoals Elia toen, bij Hem komen.
Misschien juist wel als er stormen en welhaast aardbevingen in ons leven zijn waar we God maar niet in hebben kunnen ontdekken.

Dat we dan ook echt stil durven zijn, als het ware in de vliegtuigstand.
Even onbereikbaar voor de ruis van de wereld en de omstandigheden om ons heen - zoals het ook is als je het drukke Nederland met alle sores even achter je hebt gelaten - 

Om zo tot rust te komen. Tijd nemen om te dúrven luisteren.
En te kunnen horen ... in die zachte bries.
His tenderness.




The Color Green

"And the moon is a sliver of silver
Like a shaving that fell on the floor of a Carpenter's shop
And every house must have it's builder
And I awoke in the house of God
Where the windows are mornings and evenings
Stretched from the sun
Across the sky north to south
And on my way to early meeting
I heard the rocks crying out
I heard the rocks crying out

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands
Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land
Look down upon this winter wheat and be glad that You have made
Blue for the sky and the color green 
that fills these fields with praise

And the wrens have returned and they're nesting
In the hollow of that oak where his heart once had been
And he lifts up his arms in a blessing 
for being born again
And the streams are all swollen with winter
Winter unfrozen and free to run away now
And I'm amazed when I remember
Who it was that built this house
And with the rocks I cry out

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands
Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land
Look down upon this winter wheat and be glad that You have made
Blue for the sky and the color green

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands
Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land
Look down upon this winter wheat and be glad that You have made
Blue for the sky and the color green 
that fills these fields with praise"

dinsdag 24 februari 2015

'De Jacht'

Hoe het in de praktijk gaat worden weet ik niet. En dan bedoel ik het spel 'de Jacht' van 2 maart tot 2 april.
Maar mijn dochter *) gaat meedoen, samen met een paar vriendinnen. Ook omdat een leraar vertelde hoe leuk het de vorige keer allemaal was, met zelfs deelnemers op school in containers ... 
Dus ik zal het wel merken. 'Zorg dat je wint', dat is de boodschap. 'Schakel je doelwit uit en blijf zelf (als doelwit) buiten schot.'


Al zijn er heel wat slechtere zaken waar gelovigen hun tijd aan kunnen geven, toch ben ik niet echt enthousiast. 
En dat niet alleen omdat ik vroeger al niet hield van zo'n spel wat je met een groep deed in het bos, en je in het donker zomaar 'overvallen' kon worden door anderen... Zoals bij vlaggenroof, of douane en smokkelaar om samen sportief bezig te zijn op een kamp.

Vervolging, is het na te spelen?

Maar dit is toch anders van opzet want door dit spel zouden we leren en ervaren hoe het is vervolgd te worden. En als je dan ook nog aan Open Doors doneert, mag je officieel meedoen. Dat geeft het de status 'dat we weten waar we het over hebben'...
Open Doors laat in haar nieuwsbrief nog wel speciaal weten: 

Vervolging is geen spel

Daar kan ik helemaal mee instemmen! Maar of die mededeling helpt?
Hoe je het ook wendt of keert, deze jacht is eigenlijk gewoon een spelletje... 

Ook wordt het besef over christenvervolging nu niet echt bij iedereen aangewakkerd.
Zo sprak mijn zoon vorig jaar iemand die meedeed, maar de achterliggende gedachte? Geen idee!! Christenvervolging ervaren als doel, daar was hem niets van duidelijk geworden. 'Je wordt achterna gezeten en kan dan getikt worden en lig je eruit ...' 
Maar ook op school waar men meedoet, voert de lol die je samen hebt vooralsnog de boventoon.

Het promofilmpje van de vorige editie zou wellicht kunnen helpen om je een beeld te vormen. Een (evangelische) voorganger die iemand uit de christelijk gereformeerde kerk achterna zit, zorgde op de sociale media voor het volgende commentaar:
Grijp je kans, achtervolg een gereformeerde! 
En: Ik doe niet mee hoor, want ik kan niet zo hard rennen als Henk Stoorvogel. 

Op zich is het filmpje heel goed gemaakt, maar het komt meer over als een promo voor een EO-amusementsprogramma, dan dat het nu de impact van 'christenvervolging-in-de-praktijk' duidelijk maakt. 



Je hoeft tegenwoordig trouwens het nieuws maar te volgen en je bent al aardig op de hoogte. De vervolging op dit moment is namelijk zo ernstig en het raakt zó de geestelijke strijd die er woedt; velen 'lijden voor Jezus', zelfs tot de dood er op volgt. 

Wat me daarom ook zo verbaast, is dat deze 'Jacht' dit jaar nog gewoon georganiseerd wordt. Voor mijn gevoel is het bijna heiligschennis om er op deze manier mee om te gaan. 
We weten niet waarover we praten, óók niet als je al een keer dit spel hebt gespeeld 'om het te ervaren'. Dan ken je hoogstens de spanning die ik ook vroeger had als je tijdens een nachtspel onverwachts te grazen werd genomen.

De jeugd op een school of in een kamp, oké... met daarna goede uitleg en bespreking met elkaar, zou het hen meer bewust kunnen maken - en dat hoop je dan maar dat dat ook echt gebeurt! (En ik zal nog wel merken of dat inderdaad zo is)
Maar als volwassen mensen een maand lang met elkaar een vervolgingsspel spelen, dat lijden kan toch nooit geïmiteerd worden? 

Aan hen is de genade geschonken niet alleen in Christus te geloven 
maar ook omwille van Hem te lijden

Maar hier, in het vuur van het spel, gaat het gewoon om de spanning en het winnen. En de lol die je samen hebt, logisch. (Al doneren we als voorwaarde nog wel voor de echte vervolgden ...)
Je voelt je in dit spel zelfs meer verbonden met elkaar want ieder die meedoet is waarschijnlijk christen.

Het vergt maar éven nadenken, om te beseffen dat in het echt, het heel anders en bittere ernst is. 
We kennen allemaal de beelden van IS (hieronder verbeeld door een jonge koptische schilder n.a.v. de recente gebeurtenis met 21 christenen uit Egypte.)


schilderij van Wael Mories uit Caïro

 locaties van strafkampen in Noord-Korea

En zouden gelovigen in Noord-Koreaanse strafkampen er nu ook echt wat aan hebben, dat we onze tijd in (christelijk) amusement steken, met een groots opgezet spel, om hen beter te begrijpen?


Spel of strijd

Hoe we ons geloof in God in praktijk brengen, lijkt in deze tijd in snel tempo, te versimpelen tot het niveau van spellen à la zeskamp en een vossejacht - alsof we niet meer zonder een spel kunnen om te begrijpen waar het echt om gaat: Jezus volgen ... het liefs buiten de schijnwerpers!

Want geloven is ten eerste een geestelijke zaak. Maar het wordt meer en meer commerciëler; alles wordt breed gedeeld, iedereen wordt op de hoogte gehouden met de laatste cijfers: hoeveel er al gedoneerd is met 'de Jacht' en hoeveel mensen nog in de race zijn. 
De teller die loopt... (net als bij andere activiteiten die zo populair zijn) Maar daar gaat het toch helemaal niet om dat wij dat allemaal weten?

Misschien is de strategische zet, dat de aandacht juist van de echte strijd wordt afgeleid... al is het doel om meer van vervolging te begrijpen. Want als de strijd geestelijk is, hoe kun je dan via een spel er meer begrip van krijgen? Onze wapens in die strijd zijn toch ook 'geestelijk'...?

Als je echt iets wil doen voor de vervolgden, doneer aan Open Doors of een andere organisatie die voor hen in de bres springt, en laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. 
De tijd die je anders in dit zou spel zou steken, en waarin je samen lol hebt om te winnen, kun je bidden voor christenen die echt vervolgd worden. Die maand lang en hopenlijk langer ....

Ik denk en weet haast wel zeker dat ze daar veel meer baat bij hebben.
Evenals wijzelf ....



*) geplaatst met toestemming van mijn dochter



zaterdag 22 november 2014

Maleficent 2 - de adder onder het gras

- In dit tweede blogje over de film Maleficent probeer ik voor mezelf (maar jullie mogen meelezen) te verwoorden hoe je als gelovige met die veranderende moraal over goed en kwaad om moet gaan en waar je het nog meer terug ziet -

Ja, waarin zit m.i. het gevaarlijke van deze film? (klik hier voor de bespreking van de inhoud). Een lastige vraag die die ik hier probeer te beantwoorden...
En ik hoef niet eens zelf te bedenken waar ik eens zal beginnen want het wordt me wel heel gemakkelijk gemaakt door onderstaande afbeelding die ik vond. Het is zelfs een officiële Disney-poster om de film te promoten.


Als ik de tekst bij de afbeelding tot me door laat dringen, is het wel duidelijk dat deze film Maleficent een (niet eens verkapte) oproep is tot het goedpraten van 'evil'... zelfs al zou het alleen maar een promotie-uitspraak zijn om mensen te prikkelen vooral te gaan kijken.


Ook de trailer (die ik niet had gezien van te voren) laat de zwarte kant zien die aanwezig is in de film, maar die je zomaar op de koop toe neemt omdat het verhaal op zich boeit en je wilt weten hoe het afloopt.




Embrace your inner evil... Heb je al die slechte gevoelens in je.. geef er aan toe, neem wraak als je dat wilt. Omarm het kwaad in je - want (laat de film ons zien) uiteindelijk zal het ten goede keren en zal de liefde die er ook nog ergens in je hart is, overwinnen.

Liefde die overwint, het lijkt zo'n goede boodschap. Maar hier zit er toch een adder(tje) onder het gras.

strategie van de duivel

Over adders gesproken, de verwarring die zo wordt gecreëerd doet me denken aan - en is - de strategie van satan (de oude slang), ook wel 'duivel' (diabolo. de door elkaar gooier) genoemd.

Hij is de expert in het mengen en verwarring zaaien. Niet alleen wil hij dat we het slechte accepteren - en dat doen we als het tot positief resultaat leidt, ook vermengt hij op een hele subtiele manier het slechte met het goede. En hij brengt het zo geraffineerd, dat we er intrappen. 

Een bekend voorbeeld is wicca, waar vooral (jonge) meisjes intuinen. Je doet er toch goede dingen mee, wat kan het dan voor kwaad? Niet beseffende wie er achter zit, de duivel, die weer een op het eerste gezicht positief effect van wicca, gebruikt om naïeve mensen in zijn val te lokken.


Maar ook gelovigen laat hij niet met rust en probeert op allerlei manieren te infiltreren, kan het niet rechtstreeks dan subtiel door mensen te gebruiken die een vals (d.i. ook een vermengd) evangelie brengen... Waardoor je de echte genade van Jezus niet kunt leren kennen ...


Waarheid en leugen worden zo gemengd - bij zo iemand die zich daarvoor laat gebruiken, is er geen zelfonderzoek, maar manipulatie van de waarheid en huichelarij, een zich anders voordoen dan hoe men in werkelijkheid is. 

De werkwijze bestaat dan ook in het gebruik van strategieën, overal zit wat achter om maar het gewenste doel te bereiken.






Wees niet verbaasd dat het zo gaat

Jezus zelf maakt al duidelijk dat het zo zal gaan, bij de gelijkenis van de zaaier. De duivel zaait daar stiekem ander zaad, dolik, haast niet te onderscheiden van de echte tarwe. En zo groeit het samen op tot de oogst. 

Maar ook Paulus doet vlak voordat hij er niet meer zal zijn, een dringende oproep om waakzaam en alert te zijn. 'Want' zegt hij, 'er zullen er grimmige wolven binnen komen, die de kudde niet zullen sparen. En zelfs uit uw eigen midden zullen mannen (vrouwen) opstaan die verkeerde dingen spreken.' 

Dat gaat ver ... 

Wat triest dat vooral mensen die beter zouden moeten weten, zich laten gebruiken door de tegenstander en zo andere gelovigen op een dwaalspoor brengen, als wolven in schaapskleren. 

De oorzaak is dat mensen iets willen 'zijn', en 'discipelen achter zich te krijgen' zoals Paulus het verder zegt in Handelingen 20. Het gaat om eigen aanhangers, om populariteit en aanzien. Niet om Jezus. 
Zij zijn verblind en gaan eigenlijk alleen voor zichzelf en hun eigen (geestelijk/religieuze) succes.

hoe kom je er achter?

Dit alles kunnen onderscheiden gaat niet vanzelf, daarvoor is het noodzakelijk dat we de waarheid liefhebben. En dat is niet de juiste theorie kennen, het zijn niet de juiste regeltjes toepassen, maar de waarheid is een Persoon. 
Jezus zelf is de waarheid en als we Hem liefhebben, is door de Geest zijn liefde ook in ons hart aanwezig. En zullen we op een gegeven moment aanvoelen dat er iets mis is bij iets of iemand - en het kunnen doorzien. 

Een belangrijke toetsteen daarvoor is de liefde, want die komt van God. En die ontbreekt bij de brengers van een verkeerd evangelie - er is geen echte liefde en bewogenheid voor medegelovigen (ze zijn in wezen keihard voor anderen). Ten diepste ontbreekt dan ook de liefde voor Jezus, want Hij is vol goedheid, liefde en erbarmen... 


Als iemand zegt: Ik heb God lief, maar hij haat zijn broeder of zuster
is hij een leugenaar.
Want iemand kan onmogelijk God, die hij nooit gezien heeft, liefhebben
als hij de andere die hij wel ziet, niet lief heeft.
(uit de 1e brief van Johannes, hst 4 vers 20)

Uit onszelf kunnen we dat ook niet, anderen liefhebben. We hebben Hem nodig om ons met zijn liefde te vullen zodat we die kunnen uitdelen. 

Want ware goedheid en liefde komen niet vanuit het kwade, uit de koker van de duivel (al brengt hij het nog zo aansprekend en begrijpelijk mooi) maar alleen van God zelf.

Ik hoop dat mede door dit blogje, je erover na gaat denken en ook leert zien waardoor de duivel in deze tijd infiltreert en aan het werk is. 

En we zo mensen daarvoor kunnen waarschuwen en bekend maken met de echte, ware liefde en goedheid van God. Zodat zij ook uit de duisternis getrokken worden, en overbracht worden in het Koninkrijk van de Zijn zoon Jezus. 
Daar waar echte liefde heerst.

Wie liefheeft kent God, want God is liefde
Wie niet leef heeft kent God niet
want God is liefde


Leer mij uw liefde, waar ik ook ben
Leer mij uw liefde, zodat ik U ken...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#