Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen

vrijdag 30 maart 2018

Via Dolorosa - Goede vrijdag

Het openingskoor van de Mattheus Passion. Voor mij overbekende klanken die ik zonder er ooit moeite voor heb hoeven doen, ook qua tekst zo kan meezingen. Enkele jaren geleden kwam er deze Nederlandse vertaling van Ria Borkent uit en het bijzondere is, dat die dezelfde authentieke sfeer oproept als het origineel. 

Dit muziekstuk van Bach is speciaal voor de Goede Vrijdag geschreven, in 1727 en oorspronkelijk bedoeld als liturgie voor de kerkdienst op die dag. Pas 100 jaar later werd het herontdekt en ook in Concertzalen uitgevoerd.

Bach was ook een heel gelovig man, en wist met deze 'Passie' waarover hij schreef, als je alleen al bedenkt dat hij meerdere van zijn kinderen naar het graf heeft moeten dragen. 

Via Dolorosa

Dit eerste gedeelte neemt je direct mee naar de plaats waar Jezus loopt in Jeruzalem, met het kruis op zijn rug en een doornenkroon... zoals een bekend opwekkingslied van nu het zegt.
De Via Dolorosa in Jerusalem that day, all the way of suffering ... is weer een ander bekend lied. Allemaal liederen gemaakt om de boodschap en de emoties die we voelen bij Jezus' lijdensweg te uiten.

 

Bach zet in deze klassieke 'Passie' twee koren tegenover elkaar, die het elkaar toeroepen, de een tegen de ander: Kom dochters van Jeruzalem, help ons klagen! Zie Hem!
"Over wie gaat het", is dan de wedervraag. 
"Het is de bruidegom!"
Kijk hoe Hij daar loopt in die oude stad.

En zo worden we zelf direct in de rol van de bruid gezet... zoals de inwoners van Jeruzalem langs de kant van de weg stonden en het aanschouwden. Zij die Hem die drie jaren hadden meegemaakt. 

En we zien Hem lopen. En we klagen en treuren méé als we zien hoe Hij gevangen genomen is en als een lam, zonder zich te verweren, de weg gaat, naar de plek van zijn dood. 

Kijk! Wat dan?
Hoe geduldig Hij is.
En kijk! Waarheen? Naar onze schuld!

Wat een liefde.
Zie! Hij draagt Hij zelfs zijn eigen kruis...

Zij dan namen Jezus, 
en Hij, zelf zijn kruis dragende, ging naar de zogenaamde Schedelplaats,
in het Hebreeuws genaamd Golgotha
Joh 19: 16,17

 Dubbelkoor
Kom, o dochters, help me klagen.
Zie hem – wie? – de bruidegom.
Zie hem – hier – zoals een lam.
Zie toch – wat? – naar zijn geduld.
Zie – waarheen? – naar onze schuld.
Zie hoe hij zijn liefde geeft
door het kruishout zelf te dragen




Bij het vraag van antwoord wat er steeds klinkt, zijn het de jongens die tussendoor vertellen, hoe en waarom het Lam kwam:


Koraal (jongenskoor)
U, lam van God, onschuldig
geslacht aan ’t kruis van de schande,

altijd was u geduldig,
hoewel veracht en mishandeld.
Elk kwaad hebt u gedragen,
de wanhoop is verslagen.
Ontferm u over ons, Jezus, Heer Jezus


Wij hoeven niet meer letterlijk zoals Hij met dat kruis te lopen. Jesaja 53 zegt het vanwege de overtredingen van mijn volk is de plaag op Hem geweest. Hij heeft dat gedragen.

Maar er staat nog meer van de lijdende knecht in Jesaja. En de vraag is, kenmerken die dingen ook ons als gelovigen? 
Durven we het bijvoorbeeld ook aan, Hem te volgen in zijn verachting? 
In het verlaten worden door mensen ... niet echt populair en gevierd zijn in deze wereld.
En in mishandeling en verdrukking omdat je gelooft?
En je mond niet open doen als je onrecht wordt aangedaan? ...  dat vinden we al heel wat, raakt wel heel erg je rechtvaardigheidsgevoel. 

Genade!

Zo maar een paar dingen. Maar juist dát is genade van God, te lijden als gelovige staat in het stukje hieronder.  
Of is dat nog veel te veel een ver van ons bed show? Ook voor mij.

Wie zijn kruis niet opneemt en achter Mij gaat, is mij niet waardig. Matteüs 10

Uit 1 Petrus 2

Dit openingskoor is de opmaat naar de muzikale vertelling van het lijdensverhaal uit het Matteúsevangelie, dat letterlijk de tekst volgt.

Zijn lijden ook in je eigen leven accepteren, is de Via Dolorosa naar Golgota aanvaarden, als de opmaat naar Pasen - en we wachten op de uiteindelijk bevrijding die komt met de opstanding, als Jezus terugkomt. En alle pijn en lijden voorbij zal zijn.


Ik bid dat we tot die tijd, de genade krijgen ook een lijdende knecht te willen zijn. 














woensdag 4 december 2013

Comfort ye ...

Jesaja 40: 1-3

Comfort ye, comfort ye My people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplish'd, that her iniquity is pardon'd. The voice of him that crieth in the wilderness, "Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God."
Troost, Troost mijn Volk, zegt uw God. Spreekt tot het hart van Jeruzalem, roept het toe, dat zijn lijdenstijd volbracht is, dat zijn ongerechtigheid geboet is. Hoor, iemand roept: “Bereidt in de woestijn de weg des Heren, effent in de wildernis een baan voor onze God.”



Vorige week had ik het voorrecht mee te zingen met een uitvoering van "The Young Messiah", gebaseerd op het prachtige orathorium van Händel - die qua tekst geheel bestaat uit Bijbelgedeelten uit het Oude en Nieuwe Testament; het gaat over de komst van de Messias, de komst die al achter ons ligt, maar ook wat er in de toekomst nog zal gebeuren, zijn wederkomst.
En de avond begon met: Comfort ye my people.... Troost mijn volk
Wat een prachtig openingslied, de troost van God zelf voor zijn volk dat al zolang wachtte op verlossing. En nu zou de Verlosser komen! 'De lijdenstijd is voorbij want alle ongerechtigheden zijn weggedaan' is wat er wordt gezongen: 'Er is voor geboet.'

Ten eerste een oproep aan het Joodse volk, Johannes was de wegbereider die het Koninkrijk aankondigde, een roepende in de woestijn. Tegenwoordig is dat een uitdrukking die aangeeft dat je tegen dovemansoren wat zegt en je niet wordt gehoord. Dat was bij Johannes ook zo, tenminste als je keek naar het volk als geheel en zeker de leiders, zij wilden hem niet. Uiteindelijk werd hij onthoofd en in de gevangenis liet hij nog aan Jezus vragen of Hij echt de beloofde Koning was - zoals wij misschien ook wel kunnen twijfelen als ons ineens zoiets zou overkomen. Maar Jezus stelt hem gerust, Hij is de Koning.

Alleen, Zijn volk heeft Hem, Jezus, ook niet aangenomen al was Hij ten eerste hun troost.
Gelukkig mogen we weten dat dit woord in de toekomst voor het volk Israël echt waarheid zal worden en ze hun God binnen zullen laten door de poorten van Jeruzalem. En ze - uiteindelijk - getroost worden. Dat is ook de eerste betekenis van deze tekst, in de toekomst zal dit gebeuren. En zoals Jesaja daar spreekt in de voltooide tijd, zullen hun ongerechtigheden daar al geboet zijn, nu inmiddels meer dan 2000 jaar geleden. 
De Bijbel heeft echter altijd diepere lagen. Troost mijn volk, is dan ook niet alleen voor Israël bedoeld maar wij mogen het ook toepassen op onszelf.

Troost, ook voor ons nu...


Wij die nu al wél geloven in de Messias die toen kwam, wij worden óók getroost door de woorden: Comfort ye my people...
De Heer roept ons hier toe, als je een lijden hebt te verduren wat haast te zwaar wordt - misschien door ziekte of andere moeilijke persoonlijke omstandigheden, en (in andere landen dan hier in het westen) in de gevangenis of werkkampen - een lijden wel héél rechtstreeks vanwege je geloof: "Weet dat je lijdenstijd volbracht is!" 
Want in Gods ogen is de tijd die we hier op aarde doorbrengen een ademtocht, een zucht. Het staat in geen verhouding tot de eeuwigheid. 
En zo gauw de Here Jezus terugkomt zal ons aardse lijden voorbij zijn - dit weten we omdat we nu al vrede met God mogen hebben omdat onze zonden zijn gedragen en vergeven, er is voor geboet.

De Trooster is onze verzegeling - we horen bij de Heer die in de hemel is. Die hoop mogen we kracht uit putten, want die geeft ons de zekerheid dat wij óók eens bij Hem zullen zijn in de heerlijkheid.
Dat eerste punt begrijpen we nog wel, hopen op iets moois wat komen gaat, en er je op verheugen, zoals je als kind voorpret hebt als je bijna jarig bent. Maar dan volgt er iets waar we toch wel even over na moeten denken - want hoe kun je ook roemen (je verheugen) in de verdrukkingen (ons lijden) en daar kracht uit putten? Paulus zegt dat 'de hoop op de heerlijkheid' die we zullen ontvangen, juist door de verdrukkingen steeds gróter wordt.

Hoe dat kan? Omdat het lijden ons volharding geeft en de hoop versterkt - want in ons lijden is God zelf aanwezig, Hij is '
de Vader der barmhartigheden en de God aller vertroosting, die ons troost in al onze druk'... een tekst uit 2 Korinthe 1Vanuit Zijn hart komt alles wat je kunt bedenken aan liefde en medeleven wat we nodig hebben. En die liefde is in ons hart uitgestort - we hebben de Heilige Geest ontvangen, daardoor zijn we in het bezit van al die liefde en barmhartigheid die God zelf voor ons heeft.

"Troost mijn volk" is voor mij een oproep geworden van de Heer zelf, om in geloof, zonder het nu te zien, vol te houden. Totdat Hij terugkomt en de tijd van voor mij een klein beetje, maar voor vele anderen véél lijden, voorbij is en we voor eeuwig bij Hem mogen zijn!



En het werden een beetje veel teksten hieronder, 
maar probeer ze allemaal eens te lezen 
- over lijden, troost en hoop, 
en de vervulling ervan... :)



 Paulus in zijn brief aan de Romeinen, hoofdstuk 5

Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede met God door onze Here Jezus Christus, door wie wij ook de toegang hebben verkregen [in het geloof] tot deze genade, waarin wij staan, en roemen in de hoop op de heerlijkheid Gods. 
En niet alleen (hierin), maar wij roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten, dat de verdrukking volharding uitwerkt, en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop; 
en de hoop maakt niet beschaamd, omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de heilige Geest, die ons gegeven is,


Paulus in zijn tweede brief aan Korinthe, hoofdstuk 1

Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, de Vader der barmhartigheden 
en de God van alle vertroosting,die ons troost in al onze druk, 
zodat wij hen, die in allerlei druk zijn, troosten kunnen 
met de troost, waarmee wijzelf door God vertroost worden. 
Want gelijk het lijden van Christus overvloedig over ons komt, 
zo valt ons door Christus ook overvloedig vertroosting ten deel. 


Petrus in zijn eerste brief, hoofdstuk 1

Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid 
door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, 
heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop, 
tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen weggelegd is
 voor u, die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid, 
welke gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd. 

Verheugt u daarin, ook al wordt u nu, als het moet zijn, voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd,

opdat de echtheid van uw geloof - kostbaarder dan vergankelijk goud, dat door vuur beproefd wordt 
- tot lof en heerlijkheid en eer zal blijken te zijn, bij de openbaring van Jezus Christus. 

Hem hebt u lief, zonder Hem gezien te hebben; in Hem gelooft u, zonder Hem nu te zien, 
en verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde, 
omdat u het einddoel van het geloof bereikt, dat is de zaligheid der zielen. 


donderdag 21 november 2013

Longer than ...



Longer than there've been fishes in the ocean
Higher than any bird ever flew
Longer than there've been stars up in the heavens
I've been in love with you.

Stronger than any mountain cathedral

Truer than any tree ever grew
Deeper than any forest primeval
I am in love with you.

I'll bring fire in the winters
You'll send showers in the springs
We'll fly through the falls and summers
With love on our wings.

Through the years as the fire starts to mellow

Burning lines in the book of our lives
Though the binding cracks and the pages start to yellow
I'll be in love with you.
I'll be in love with you.

Longer than there've been fishes in the ocean

Higher than any bird ever flew
Longer than there've been stars up in the heavens
I've been in love with you
I am in love with you..

Oh, weer een gouwe ouwe... dat wil zeggen een liedje wat boven komt als ik denk aan onvergetelijke melodietjes. De evergreens in mijn hoofd. En nu ik er wat over wil zeggen, bekijk ik eigenlijk pas de tekst echt. Flarden ervan ken ik... 
Bij deze bijvoorbeeld de eerste woorden: Longer than ... langer dan... en volgt er een opsomming van dingen die er al zijn zolang we ons kunnen voorstellen (vissen in de zee en sterren aan de hemel) of die hoger zijn (dan welke vogel dan ook kan vliegen) - zo lang qua tijd en zo hoog qua afstand is mijn liefde voor jou.
Ja, dat is het terugkerende thema: "Ik houd al van je sinds ... of: zal van je houden...
En het volgende couplet trekt de vergelijking met een monumentale berg maar de liefde is toch sterker. En ook waarachtiger dan welke boom die ooit groeide - dieper dan welk bos dan ook... 
De 'bridge' laat zien dat er een reactie komt:
Er is niet alleen een prachtige opsomming hoe geweldig het met de liefde is gesteld, maar we gaan sámen het jaar door: 'Ik breng het vuur in de winter... de warmte als het koud is en jij zorgt voor de verfrissende lentebuien. En samen beleven we de zomers en het najaar... al de seizoenen in ons leven.
En als door de jaren heen het vuur minder wordt, als de zinnen in ons levensboek al ingebrand zijn - hoewel dan het boek wat uit de band raakt en de bladzijden vergelen - tóch zal ik nog steeds van je houden...'
En is de circel rond met de herhaling van het eerste couplet.


********
Heel mooi als we liefde kennen voor een ander persoon, die zo voelt als hier beschreven! Al lijkt het hier in dit mierzoete liefdesliedje, alsof het altijd, je hele leven lang samen rozengeur en maneschijn is ... 'Want onze liefde is groter en dieper, sterker dan wat dan ook op deze wereld. Bestond eigenlijk ook al voordat alles hier op aarde er was...'
Eigenlijk lichterlijk 'overdone' om dat zo te zeggen, maar á la, in een liedje mag dat allemaal. Het zit eigenlijk vol met hyperbolen om maar duidelijk te maken dat de liefde onverwoestbaar is.

Toch is de liefde die we hier op aarde kennen niet altijd zo volmaakt als hier wordt geschilderd en is het niet zo vanzelfsprekend dat het zo uitpakt. Misschien is het wel een liefde die van één kant komt... of is de gezamenlijke liefde toch niet zo sterk geweest als die grote berg...
We worden vaak teleurgesteld, en zelfs als je ooit gelukkig getrouwd bent, kunnen zich situaties of misschien wel langere tijdsperioden voordoen, dat de gevoelens voor elkaar verdwenen lijken en je helemáál niet 'op de vleugelen van de gezamenlijke liefde voor elkaar' door het jaar heen zweeft, met je hoofd in de wolken en onaantastbaar voor alles wat er verder om je heen gebeurt...

**********

Iemand waarvan ik zéker weet dat hij al van mij hield voordat er vissen in de zee zwommen..., vóór de schepping zelfs bestond, is de Here Jezus. Hij vertelt het aan Zijn Vader in het Hogepriesterlijk gebed: al vóór de grondlegging van de wereld heeft God Zijn Zoon maar óók ons, liefgehad.
Ja, God IS liefde. Zijn Zoon stierf voor mensen toen zij nog helemaal niet naar Hem vroegen.

Als je in Hem gelooft: dat Hij (uit liefde!) voor jóu is gestorven om de weg naar God vrij te maken, dan komt Hij met Zijn Geest wonen in je hart. Pas dan kunnen we anderen zó liefhebben als God het heeft bedoeld en 1 Korinthe 13 ons duidelijk maakt.
Want daar staat dat - zelfs als we alles kennen wat er hier op aarde te kennen valt, en bergen van geloof hebben - als er geen liefde te bespeuren is (Christus Zelf in ons hart ...) we dan 'niets' zijn.
(Lees dat maar eens, ook allemaal hyperbolen in de eerste verzen om de boodschap maar zo duidelijk mogelijk over te laten komen.)
Ja, alleen als we Christus kennen, zijn we in staat in de buurt te komen van de onvoorwaardelijke liefde van God zelf, zoals er verder beschreven staat. En die liefde vergaat nimmermeer, nooit... ja, dan kun je pas  zingen over een liefde die écht langer meegaat.

De liefde is lankmoedig,
de liefde is goedertieren,
zij is niet afgunstig,
de liefde praalt niet,
zij is niet opgeblazen,
zij kwetst niemands gevoel,
zij zoekt zichzelf niet,
zij wordt niet verbitterd,
zij rekent het kwade niet toe.
Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid. 
Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij.


Geloof is de sleutel om deze liefde te ontvangen en dan is 'Gods liefde in onze harten uitgestort', zegt Paulus aan de gelovigen in Rome.
Zo'n mooie uitdrukking vind ik dat! 'Uitstorten' is namelijk niet een zuinig scheutje... Maar zoals je een emmer water helemaal kan leegkieperen in de tuin, als het warm is en je pas gepoote plantjes hebben water nodig - zó heeft God de Vader al Zijn liefde in je hart uitgestort. Hij heeft niets achtergehouden!
Als Christus in ons hart woont, worden we (inderdaad net als plantjes!) geworteld en gegrond in de liefde en dat heeft bijzondere gevolgen:
Dan zullen wij samen met alle heiligen, in staat zijn te vatten, hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is, en te kennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat
Ik kan het me haast niet voorstellen dat die geweldige belofte (Christus' liefde echt te kennen) aan ons is gegeven. Laten we het samen méér hébben over die liefde van God in ons hart - anders kom je er ook niet achter hoe groot die is. Ook belangrijk om de Bijbel te lezen want zo ontdek je steeds meer hoe ver Zijn liefde ging - tot het einde had Hij ons lief staat er zelfs!

Misschien is het al een begin om het door te laten dringen, dat Jezus degene was die van jou hield
.... longer than there were fishes in the oceans, higher than very bird ever flew... 
longer than there were stars in the heavens:
HE's been in love with you...!
- en daar 'ja' op te zeggen...




maandag 7 oktober 2013

Oslo Gospel Choir, 25 jaar shine Your light...


Noorstalige OGC: "de naam van Jezus blijft voor altijd ..."

Het Oslo Gospel Choir behoort tot mijn favoriete muziekgroepen - en niet (alleen) omdat ik toevallig iets heb met Scandinavië. Toen ik enkele maanden geleden las dat ze vanwege hun 25-jarig bestaan naar Nederland zouden komen, hapte ik dan ook direct toe; de kosten kon ik mooi schuiven onder het kopje verjaardagsgeld. :) Ik heb ze een paar keer eerder live gehoord, je bent er dan  toch meer bij betrokken dan via een filmpje waar je aandacht zo kan wegebben of waaronder je vaak toch snel even wat anders wilt doen...
Nu moesten we ervoor naar Friesland - enkele luidruchtige Friese fans waren precies achter ons neergestreken, die alles wat er gebeurde luid becommentarieerden en ook lieten weten als ze de solo's kenden (meezongen dus). Fans, het is niet te voorkomen natuurlijk... Maar we lieten ons niet van de wijs brengen en hebben ondanks dat, een hele goede avond beleefd. En altijd leuk dan ineens bekenden die je eigenlijk nooit meer ziet, tegen te komen tussen die vele mensen...

Tja, als je daar dan zit vraag je je wel af waarom wij (ik met twee zussen) ook de moeite namen, samen met zo'n 2000 anderen daar te zijn (en nee, inderdaad, al kon ze goed zingen, zoals zij zelf al opmerkte, kwamen we niet voor de dame in het voorprogramma).

Wat gaat voorbij de houdbaarheidsdatum...?

Het Oslo Gospel Choir heeft natuurlijk een bepaalde muziekstijl waar je van moet houden en een hoog muzikaal niveau maar het antwoord op bovenstaande vraag ligt in de ménsen die daar samen staan te zingen. Er zijn namelijk wel meer koren of groepen met goede en mooie muziek.
Vorige week zag ik bijvoorbeeld een origineel filmpje van the Young Messiah uit de jaren 80 - allemaal professioneel gedaan maar duidelijk te zien dat deze artiesten geen idee hadden waar ze over zongen dan alleen, dat ze begrepen dat hun tekst ging over 'Jezus' die waardig was als 'het Lam dat was geslacht', wat dat verder ook moge betekenen. Het was meer een verheerlijking van hun eigen persoon: 'kijk eens wat voor prachtig optreden ik hier neerzet'...
Bij 'Oslo' hoef je hier niet bang voor te zijn, de zangers zijn allemaal overtuigd christen, en niet toevallig, maar omdat het door de dirigent als voorwaarde wordt gesteld om er überhaupt bij te komen. En mocht je beroemd willen worden kun je ook beter ergens anders aan de slag gaan.


Waar het wel om gaat? Iets overbrengen waarvan je zelf de waarheid hebt ervaren. Dat kan alleen als je gelooft in wat je zingt: "Er is geen redding dan in de naam van Jezus... Zijn naam zal schijnen" - en die naam heeft geen houdbaarheidsdatum...
Een anekdote over hun eerste optreden wat plaatsvond in Zweden, is in dit verband mooi om hier te noemen. Na afloop daarvan - de musici gingen al de auto in en waren al weg - moesten ze terugkomen voor een toegift, maar hun repertoire bestond toen nog maar uit tien nummers, ze hadden niets meer over. Toen ontstond er spontaan een lied samen met het publiek. Shine your light on me Jesus, het eerste eigen nummer van dirigent Tore Aas. 



In de begintijd dacht hij enkele jaren met het koor bezig te zijn, 'but when God calls you, it is for a lifetime...' (stiekem ook mooi om te horen...)
De leden zijn inmiddels zijn tweede familie geworden en o
ngeveer tien ervan zijn er zelfs al die 25 jaren al bij geweest. Alhoewel niet allemaal direct meer te herkennen - de meeste oudere mannen hadden naast een buikje, al hun haar gemillimeterd ... ligt dat ook aan het bereiken van een bepaalde leeftijd? - en de vaak al wat oudere gezichten ook bij de vrouwen (die ook niet overduidelijk jonger probeerden te lijken) lieten zien dat het niet gaat over vooral mooi en succesvol zijn, maar om iets anders, dat waar je over zingt. Een verademing dat dat zo kan!



Come let us celebrate Him
Lift up your voices and sing:
'Jesus is the Light, the Light of the world'.

Ook werd er teruggeblikt met een nummer, speciaal geschreven voor dit 25-jarig bestaan. En ja dat moest natuurlijk gaan over iets wat opvallend was in die lange tijd van 25 jaar... 
"It could be about all the performances and all the records, about the succes ... But 'God gave us a song' is about Jesus - He is the Light of the world..." aldus Tore, het is hun terugkerende thema. 
'And if it wasn't for Jesus, we and you all, wouldn't be here..." 



Er dankbaarheid voor al die jaren: This is the Lords doing... want het is aan Hem te danken. Na enkele worship songs gingen we terug in de tijd met oude bekende nummers, waarbij iedereen mee kon zingen. Uiteindelijk kregen we twee toegifts: 'Oh Happy Day', een geweldig lied waar je ziet dat de leden plus dirigent ook samen zoveel plezier beleven aan het samen zingen en musiceren.
Het slotlied was 'Shine your light', het lied wat ooit samen met het publiek ontstond, waarna het koor achter de coulissen verdween. Geen daverend applaus in de spotlights, maar een door het publiek gezongen:


Shine your light on me Jesus

Shine your light, shine your light
Shine your light on me Jesus


You are the morningstar, my precious one
Almighty God you are, great thing you've done
for all eternity I give you praise
You won the victory
I bless your name

You are the great I am, the King of kings
Great Rock of ages, my urge to sing
throug all eternity I will proclaim
You won the victory
I bless your name

Shine your light
through me Jesus...
Shine, shine, shine trouigh me
Shine your light 
through me Jesus...



Als je nog meer wilt weten en even iets meer tijd hebt, 
dit is een documentaire gemaakt bij het 20-jarig bestaan:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#