If I stand

Het leven als gelovige gaat niet altijd over rozen, al denken we vaak onbewust dat we alle moeilijkheden die we meemaken wel aan moeten kunnen. Want in de Bijbel staat bijvoorbeeld: Met mijn God spring ik over een muur. Geen muur te hoog als het aan Hem ligt. Geweldig, altijd overwinning zou je dan denken.

Maar wat als het niet (meer) lukt om over die muur te springen ... ? Is er dan iets met mij niet oké? Mijn geloof is vast te klein (waar hoor je dat toch ook wel eens?)​ ​
En zo kom ik bij mijn onderwerp terecht...​
​
W​ant al vinden we dat we een goed christen horen te zijn bij wie alles wat we ondernemen gelukt (ook zo'n tekst),​ steeds weer lopen we tegen onszelf aan, onze tekortkomingen, ons falen. Er gebeuren dingen waar we geen weg mee weten, en de weg lijkt dan onbegaanbaar geworden.
Zo is het leven​, óók als gelovige.

En zo kom ik uit bij dit lied van Rich Mullins die het zo weet te verwoorden en ook nog op muziek te zetten, dat je meegenomen wordt in een verhaal waar uiteindelijk een waarheid uitrolt die je niet had verwacht. 

De eerste regel treft direct al doel, tenminste bij mij. :) We wéten het wel maar hier wordt het in woorden en muziek geschilderd:

​There 's more that rises in the morning than the sun
more that shines in the night than just the moon

It's more than just the fire here that keeps me warm
and a shelter that is larger than this room

En zonder dat het rechtstreeks geuit wordt, voel je aan alle kanten waar het over gaat; een andere werkelijkheid die er is, overal om ons heen. Die uitstijgt boven het zichtbare ...
Want het is zo, ook 'Zijn barmhartigheden zijn nieuw, elke morgen', er komt nooit een eind aan​.

Die tekst komt zelfs uit Klaagliederen​,​ toen het allemaal niet meer te behappen was voor Jeremia. Maar toch is het dat waar hij zeker van is, in alle ellende om hem heen, Gods barmhartigheden zijn er elke ochtend weer. Wat hebben we die nodig; ik red het in ieder geval niet zonder​​... 

En zo is er niet alleen de maan, maar Zijn licht dat over ons schijnt in de nacht, Hij zelf is onze schuilplaats, onze hiding place, Zijn vuur is onze warmte. 

Het lied gaat verder, over een muziek die zoveel verder gaat dan de liederen die we kunnen zingen. En onvoorwaardelijke liefde - ​zo ​anders dan wat mensen vaak liefde noemen.
Fiercer, vuriger maar tegelijk more gentle dan een moeder met haar baby...

Liefde die ons nooit en te nimmer ​teleurstelt, die nooit zegt: het is genoeg geweest.
Allemaal te danken aan de Gever van alle goede dingen. 

En het refrein komt to the point, want als God zó aanwezig is voor ons, zouden we Hem dan niet vertrouwen?

Schrijver/zanger van het lied If I stand ... staand op een uitzichtspunt

So if I stand,  

let me stand on the promise that you will pull me trough

But if I can't, 

let me fall on the grace, ​that first brought me to You​.

Ja, als ik dan vertrouw, laat me staan op de belofte, dat u me door dit leven heen zal helpen, hoe dan ook.
Maar mocht ik misschien toch niet zo'n gelovige zijn die daar steeds toe in staat is, mocht ik het allemaal niet meer weten en begrijpen... dan is er GENADE.

Wij hebben het in ons spraakgebruik wel eens over iemand die 'in ongenade' is gevallen. Die heeft het verbruid om het zo te zeggen. 
Hier is het tegenovergestelde aan de hand. Vallen in genade is terechtkomen op de meest veilige plek die je kan bedenken. Voor mensen die niet meer over de muur kunnen springen, waarbij lang niet alles gelukt en die het allemaal niet meer weten. Maar die ooit door diezelfde genade bij Jezus zijn gebracht.

Bij God heb je het nooit verbruid en Zijn eeuwige armen zijn onder ons. Wij hoeven niet de sterke 'perfecte' gelovige te zijn, dat kunnen we niet eens.

Wat een les om steeds weer te leren. En kun je zingen van blijdschap als je dat in zo'n lied ontdekt.

And if I sing 

let me sing for the joy that is born in me these songs

and if I weep let it be like a man

who is longing for his Home...

Maar ook de tranen zijn dichtbij omdat Zijn grote liefde de heimwee zó doet voelen. Als ik dan huil, if I weep, laat het zijn vanwege het diepe verlangen naar Huis.

En denk ik dat het hier op aarde niet anders kan dan in die combinatie: vreugde en verdriet. Pas als we echt Thuis zijn, is er het onverdeelde geluk, waar de tranen voorbij zijn, als we Jezus zullen zien en bij de Gever zelf mogen zijn. 

Amazing grace! Ik hoop dat al heel snel zover is.

Rich Mullins 'live'...

If I stand

There's more that rises in the morning 

than the sun 
And more that shines in the night 
than just the moon 
It's more than just this fire here 
that keeps me warm 
In a shelter that is larger 
than this room

And there's a loyalty that's deeper 
than mere sentiments 
And a music higher than the songs 
that I can sing 
The stuff of Earth competes 
for the allegiance 
I owe only to the giver 
of all good things

CHORUS: 

So if I stand let me stand on the promise 
that you will pull me through 
And if I can't, let me fall on the grace 
that first brought me to You 
And if I sing let me sing for the joy 
that has born in me these songs 
And if I weep let it be as a man 
who is longing for his home

There's more that dances on the prairies 
than the wind 
More that pulses in the ocean 
than the tide 
There's a love that is fiercer 
than the love between friends 
More gentle than a mother's 
when her baby's at her side

And there's a loyalty that's deeper 
than mere sentiments 
And a music higher than the songs 
that I can sing 
The stuff of Earth competes 
for the allegence 
I owe only to the Giver 
of all good things

CHORUS(2x)

So if I stand let me stand on the promise 

that you will pull me through ...

And if I stand let me stand on the promise 

that you will pull me through ...

And if I can't, let me fall on the grace 

that first brought me to You 

And if I sing let me sing for the joy 

that has born in me these songs 

And if I weep let it be as a man 

who is longing for his home

And if I weep let it be as a man 

who is longing for his home

Come walk with me

Dit lied wat we laatst met koor zongen sprak me aan, en dan vooral ook de tekst. 
Het gaat ten eerste over God zélf die zegt: 'ga met Mij mee', en die volmaakte vrede en rust kan geven. 

Toch heeft het ook met ons te maken, zoals omschreven in dit citaat:  

I don’t believe that God chose you, and blessed you  
so that you could heap those blessings up upon yourself. 
I believe God chose you, and you, and you, and every one of you others, 
because He wants to make a difference in this world. 

And you know what? 
That He left the Church here, and the Church is the only group of people, and the Church is the only institution in the world
that can bring about a change.
This government cannot do it, so stop depending on the government. 

Educational systems cannot do it, so stop trusting educational systems.
The Church was chosen by God to make a difference. 

'Niet op regeringen vertrouwen', dat sprong er voor mij ook speciaal uit vanwege alles wat er in de wereld gaande is. Maar ook het intellect, dat is het niet.
En dan de clou, die me aan het denken zette, de Gemeente van Christus is de enige groep mensen die een verandering kan brengen en het verschil kan maken. Jezus zei het ook al: Jullie zijn het licht van de wereld en het zout van de aarde.
 
Wij zijn Gods handen en voeten in deze wereld, door anderen 'mee te nemen' en hen Jezus te laten zien. Er voor hen te zijn op hun reis - and make a difference.
En dat mag ons wat kosten, misschien kost het je wel alles.

“Never forget what Jesus did for you. Never take lightly what it cost Him. And never assume that if it cost Him His very life, that it won't also cost you yours.” 

De foto's pasten perfect, ze nodigen je uit om het pad te volgen, en hoeveel beter is het om dat samen te doen. Met God. 
Maar ook met elkaar en speciaal met anderen die wel wat gezelschap en hulp kunnen gebruiken. Die Jezus nodig hebben.
En tegen hen te zeggen:

'Come, walk with me ...'
 

Come walk with me

and find rest for your soul

here by my side you"ll be blessed and made whole again

peace for your life when its broken apart

the wonder of my endless love 

restore in your heart 

Oh how I long for My love to be yours

All that I give you, will make you secure in Me

Light for our journey, the promise of peace

The beauty of My Spirit 

shining over your face 

 

 Let me dry your tears

wash away your fears 

when your heart is crying in the night

I will be your strenght

I will be our guide

I will lead you on into the Light

Come walk with me 

and find rest for your soul

here by My side you"ll be blessed and made whole again

peace for your life when its broken apart

the wonder of My endless love 

restore in your heart 

"Christianity is about learning to love like Jesus loved

 and Jesus loved the poor and Jesus loved the broken.”

 citaten: Rich Mullins

  

A scary thing ...

"They [the angels] said 'Don't be afraid.' 

We've got a little while to go yet in this life, 
and it's a scary thing,
but don't be afraid. Be of good cheer. 

He has overcome the world.  

And He has chosen to dwell in us
we ain't all that big a deal, but our Savior is.

He will walk with us through this life, 
and when it's over, He will raise us up again, and take us to be where He is.

Not because of what we've done, but because of who He is. 

Because of the love He has for us."

Een citaat van Rich Mullins met een boodschap die we aan het eind van 2015 wel gebruiken kunnen. Als je bedenkt wat er allemaal dit jaar gebeurd is, je zou er bang van worden.

Wat mij bij bleef is onder andere
- het beeld van een rij christenen in oranje pakken, ieder met hun eigen beul, op weg om te sterven op het strand van Libië;
- de hele opmars van IS, het geweld wat steeds dichterbij komt tot de aanslag in Parijs ... ;
- de vele vluchtelingen op weg naar Europa;
- de al maanden aanhoudende steekpartijen in Israël ... ;

En zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Life is a scary thing!

Ja, zo is het! Want ook in ons vrije westen is het niet meer vanzelfsprekend pais en vree. Een wereld die al overwonnen is? Ik zie er nog niets van!
Om niet bang te zijn, goede moed te hebben, dat lijkt wel heel erg in tegenspraak met de realiteit van vandaag. 

Een geestelijke strijd 

Zo gauw er dood en verderf gezaaid wordt, hoef je je echter niet af te vragen wie of wat daar achter zit; die (geestelijke) strijd, begon al in het paradijs, bij de slang met de eerste leugen tegen Eva.

Er is niets nieuws onder de zon want hij, de satan wil nog steeds alles bezitten wat van God is, en sleept de mens mee. Wereldwijde overheersing, zoals IS dat zou willen, sluit er naadloos bij aan.
En geweld en terreur, ook uit andere hoek dan de Islam, het komt uit zijn koker.

Ook in het laatste Bijbelboek zien we hem terug. We lezen daar dat er veel gelovigen gedood werden ... door onthoofding, precies zoals we het nu al meemaken.

Bijzonder is het dan wat God zegt over deze martelaren: 'Zij hebben hem (de oude slang) overwónnen. Door het getuigenis en het bloed van het Lam'.
Wat in onze ogen het meest vreselijke is wat je kan overkomen, is toch een overwinning op satan zelf.

He had chosen to dwell in us

Ja, dat is het geheim: Jezus woont in ons, en Hij heeft de overwinning behaald. Door zijn sterven en opstanding.
Daarom alléén kan ik zeggen don't be afraid, zoals de engelen zeiden bij het lege graf.
Zelfs als het de dood zou betekenen als je Hem volgt. Nu al realiteit voor zovelen.

De wereld heeft Hem gehaat, daarom zullen ze ook ons haten. Dat zit er achter - en satan heeft nog niet gecapituleerd ...
Kijk er dus niet van op als vervolging ook ons gaat raken. Want waarom zouden we méér zijn dan Hij, en het zonder lijden afkunnen ...

Alleen, als we ons leven nog teveel liefhebben, en heel druk zijn met het 'hier en nu', dan zullen we dat niet zo snappen. Dan hebben we vast ook niet veel last van haat en afwijzing - bang als we dan zijn voor alles wat we zouden kunnen verliezen; onze bezittingen, onze vrijheid om te gaan en staan waar we willen.

Niet dat ik zelf nu zo'n held ben - maar ik houd me vast aan het don't be afraid.

En dat Jezus zó veel van ons houdt ... als dat echt tot je door dringt, dat Hij met je mee gaat wat er in dit leven ook gebeurt... dan geeft dat zo'n rust. Dát is de waarheid die vrij maakt.
Zijn liefde voor ons is er ook niet omdat wij uit onszelf zulke geweldige gelovigen zijn, of zoveel beter dan anderen. (So stop trying...)

Want wij zijn niet altijd zo geweldig, maar onze Redder wel!
Als je dat bedenkt, lééf daar uit, je dagelijks leven van elke dag, doe wat je hand vindt om te doen. Onze verlossing zal komen, als Hij ons ophaalt.

Tot het zover is, wees niet bang voor wat gaat komen ... in het jaar wat voor ons ligt.
Zoals het citaat waar ik mee begon, eindigt:

"So go, and live in that awareness... 
love one another... 
read your Bible... wash your dishes... make your bed... 

and don't be afraid." 
-- R. Mullins

audio citaat

  

That where I am, there you may also be 
(dat is in ieder geval zeker!)


 In my Father's house there are many, many rooms
And I'm going up there now to prepare a place for you
That where I am, there you may also be

If I go prepare a place for you, I will come back again
And you know I am the Way, the Truth, the Life, keep my command
That where I am, there you may also be

That where I am, there you may also be
Up where the truth, the truth will set you free
In the world you will have trouble, but I leave you my peace
That where I am, there you may also be

Remember you did not choose me, no I have chosen you
The world will show you hatred, the Spirit show you truth
That where I am, there you may also be

And I've come down from the Father, it's time for me to go back up
Oh, I've come down from the Father, it's time for me to go back up
One command I leave you: Love as I have loved
That where I am, there you may also be

That where I am, there you may also be
Up where the truth, the truth will set you free
In the world you will have trouble, but I leave you my peace
That where I am, there you may also be

'Vliegtuigstand'

Je hebt soms van die tijden dat er van alles gebeurt in je leven, onverwachte dingen, tot het weer wat stiller wordt.
Letterlijk is het bij ons thuis vaak niet zo stil en lijkt me het wel eens heerlijk, niet al die drukte om je heen.

De figuurlijke stilte als de plotselinge storm wat is geluwd, dat is hoe ik het maar even omschrijf. Die stilte is in afwachting van wat er gaat gebeuren, maar je weet nog niet wat.
En is er geduld nodig om te kunnen wachten tot het duidelijk wordt. En je niet in verwarring te laten brengen door alle geluiden om je heen, alle opmerkingen en adviezen van anderen.

Je zou het kunnen vergelijken met de vliegtuigstand. Soms staat mijn mobieltje ineens in die stand en dat betekent dat je geen berichtjes kunt ontvangen, niet kan bellen.... Je bent even onbereikbaar, zoals je onbereikbaar bent als je in het vliegtuig zit en los bent van de aarde, onderweg van de ene plek naar de andere ...
Wel even heerlijk rustig. Even bewust geen bereik. Maar uitgetild boven alles waar mensen zo druk mee zijn.

Een beetje te vergelijken met iemand die in het vliegtuig zit. Op reis. De geplande reis ging door.
Dan is er ineens die paar weken geen constante (internet)verbinding (waar we elkaar met z'n allen gek mee maken, het steeds bereikbaar moeten zijn); als je aangekomen bent op je bestemming, is het écht in de vliegtuigstand. 
Los van alles in Nederland, alle drukte en hectiek die we in ons kleine propvolle landje altijd hebben. Niet zo gek eigenlijk!
Weg van alle bureaucratie en alle regeltjes. Van de mensen die altijd druk zijn, geen tijd hebben voor de dingen die er echt toe doen in het leven. 

Nu genieten van de puurheid om je heen ... the color green ... zoals je zou willen dat het altijd was.
De natuur ervaren zoals die rechtstreeks van de Schepper komt.
Be praised for all Your tenderness ... zoals onderstaand lied het zo prachtig zegt.

~~~~~~~~

Want nee, Hij was niet in de storm, niet in de aardbeving of het vuur - al lijkt het zo omdat het zo indrukwekkend is. 
Maar in de zachte bries. In de stilte. 
In de tenderness...

En in die stilte mogen we, zoals Elia toen, bij Hem komen.
Misschien juist wel als er stormen en welhaast aardbevingen in ons leven zijn waar we God maar niet in hebben kunnen ontdekken.

Dat we dan ook echt stil durven zijn, als het ware in de vliegtuigstand.
Even onbereikbaar voor de ruis van de wereld en de omstandigheden om ons heen - zoals het ook is als je het drukke Nederland met alle sores even achter je hebt gelaten - 

Om zo tot rust te komen. Tijd nemen om te dúrven luisteren.
En te kunnen horen ... in die zachte bries.
His tenderness.

The Color Green

"And the moon is a sliver of silver

Like a shaving that fell on the floor of a Carpenter's shop

And every house must have it's builder

And I awoke in the house of God

Where the windows are mornings and evenings

Stretched from the sun

Across the sky north to south

And on my way to early meeting

I heard the rocks crying out

I heard the rocks crying out

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands

Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land

Look down upon this winter wheat and be glad that You have made

Blue for the sky and the color green 
that fills these fields with praise

And the wrens have returned and they're nesting

In the hollow of that oak where his heart once had been

And he lifts up his arms in a blessing 
for being born again

And the streams are all swollen with winter

Winter unfrozen and free to run away now

And I'm amazed when I remember

Who it was that built this house

And with the rocks I cry out

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands

Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land

Look down upon this winter wheat and be glad that You have made

Blue for the sky and the color green

Be praised for all Your tenderness by these works of Your hands

Suns that rise and rains that fall to bless and bring to life Your land

Look down upon this winter wheat and be glad that You have made

Blue for the sky and the color green 
that fills these fields with praise"

Never picture perfect

Wat is dat eigenlijk een bijzondere uitspraak: never picture perfect ... een zinnetje dat ik hoorde in een lied (klik hier) en waar je in eerste instantie niet eens echt op let...
Tot het tot je door dringt wat het eigenlijk wil zeggen... Over een farmer-and-his-wife, harde werkers zonder kapsones die het leven niet mooier wilden maken dan het was:

Never picture perfect

Just a plain man and his wife

Who somehow knew the value

Of hard work good love and real life

v.l.n.r. mijn opa, vader en tante ca 1934

And they worked to give faith hands and feet
And somehow gave it wings

Mensen zonder opsmuk of tam tam waren het. En je kwam in ieder geval niet voor verrassingen te staan, mocht je hen in het echt eens tegenkomen.

<>-<>-<>-<>-<>-<>

Over de realiteit

Sinds ik dit lied ken en deze uitspraak bij mij is blijven hangen, valt het me steeds vaker op wanneer mensen juist wél dat 'perfecte plaatje' willen laten zien:
Van het leven zoals ze denken dat het moet zijn - het ideaalbeeld wat zij (en veel anderen) naar buiten toe in stand willen houden: dat alles - ook in geestelijk opzicht - goed gaat en je zo gezegend wordt als je in God gelooft. Je problemen die heb je natuurlijk zo af en toe maar worden allemaal opgelost, als je maar genoeg bidt en op God vertrouwt.

En ook op een blog kun je dat ideaalbeeld laten zien (inclusief 'the perfect picture') van je huis, je gezin... Niet zo moeilijk om te doen, maar meestal is het de beschrijving van hoe je zou wíllen dat het was. 
En maar weinig mensen (of misschien wel niemand) weten dat in het echt, je leven toch wel anders is dan het lijkt. (Het stilleven op die mooie foto ziet er ook wel leuk uit, maar alles wat buiten beeld blijft, is meestal een stuk minder stijlvol ...)

Ja bij veel mensen is het always picture perfect ... En onwillekeurig ben je onder de indruk van de 'mooie' plaatjes die je voorgeschoteld krijgt. Ten minste ik heb dat wel, en vraag ik me af hoe anderen dat toch allemaal voor elkaar krijgen.

Mijn huis is meestal niet zo perfect en op orde. Als ik kook zie ik geen kans om dat hele proces ook nog es vast te leggen en te delen op de sociale media. (Met natuurlijk net een vaasje bloemen op je aanrecht in beeld.... allemaal voor de juiste sfeer ...)
En dat zijn alleen nog maar de zichtbare zaken ...

Wat de geestelijke dingen betreft begrijp ik God vaak helemaal niet. 
Mijn blogs komen ook niet als vanzelf - voordat mijn gedachten woorden hebben gekregen ben ik dagen, soms weken verder. Laat staan dat ik pasklare antwoorden heb.
En er gebeuren vaak moeilijke dingen ook in mijn directe omgeving, waar anderen vast geen last van hebben, want ik hoor ze er nooit over.
Af en toe komt er wel eens iets ter sprake, maar dan haast (waarom toch) met een verontschuldiging erbij ... 

Nee, ook als gelovige is het niet automatisch een happy life. 

<>-<>-<>-<>-<>-<>

Wat zit erachter?

Het perfecte plaatje, misschien is het juist niet de bedoeling zo'n beeld te laten zien - van je leven, van jezelf als persoon. (Tenzij je natuurlijk echt perfect bent, dan mag het!) Maar volgens mij is dat niemand hier op aarde.

En daarom is het als het ware oneerlijk om je wel zó te uiten. Het is nep, niet écht. Omdat je een rol speelt. Een rol is aangeleerd (gewenst?) gedrag, wat verwacht wordt van een gelovige bijvoorbeeld. 
Instemming is in ieder geval verzekerd (geen moeilijke vragen) want het is zo heerlijk bevestigend om te lezen hoe alles altijd goed komt ... 
Als je die rol blijft spelen, hoef je niet te laten zien hoe je diep van binnen bent. Dát is het namelijk wat juist zo moeilijk is. 

Want in real life is het echt never picture perfect! Maar dat toegeven is een enge aangelegenheid. Dan wordt je kwetsbaarheid zichtbaar, dus moet je je rol wel volhouden.
Toch valt dit voor mij ook onder deze uitspraak uit de Bijbel:

Leg de leugen af en spreek waarheid ieder onder elkaar

Verbergen hoe je echt bent, is zeker als gelovige, eigenlijk heel raar. Want daarin zie je toch JUIST waaróm je Jezus nodig hebt. 
Hij is er niet voor om te zorgen dat je leven helemaal voor elkaar komt en mensen allemaal gaan zien hoe geweldig het met je gaat. Dan juist wordt het een farce van 'perfect geluk' omdat-dat-nu-eenmaal-zo-hoort. 
En krijg je het beeld wat uit onderstaande foto naar voren komt. (Ja, het is Always picture perfect bij de Eva!)

Je hoeft niet perfect te zijn, maar de foto zegt het tegenovergestelde, een knappe, uitgeruste vrouw 

- hier met een bos rozen om het gewenste plaatje compleet te maken 

(en oh ja, altijd een blije glimlach)

Maar die fijne omstandigheden hebben méér gelovigen niet, dan wél. En dat is volgens mij DE test om te bekijken of het echt volgens het evangelie is, wat er wordt beweerd. 
En gaat het blijkbaar toch om iets anders.

Never picture perfect

Door Zijn ogen naar jezelf kijken (zoals de foto zegt) laat je weten dat je geliefd bent. Iets heel anders dan perfect zijn en mooie en prachtige omstandigheden hebben. 
Geliefd zijn, daar kan iedere gelovige mee instemmen, ook de vervolgde christenen en zoveel gelovigen op aarde die lijden door ziekte en armoede ... die niet eens een eigen plek hebben om te wonen. 
Dat komt overeen met wat Jezus zegt aan zijn discipelen: in de wereld lijden jullie verdrukking. 

Waar komt toch het idee vandaan dat we recht hebben op wat anders dan dat, als we Hem echt willen volgen??!

Hij stierf voor ons, dat is genade. We zijn geliefd en vergeven. Maar nu vraagt Hij ons, mij, of ik mijn kruis op wil nemen. 
Sterven aan je zonden vinden we nog wel logisch - al is het vaak verdraaid lastig. Maar óók sterven aan je eigen verlangens, das heel andere koek (misschien wel dat perfecte huis, of het perfecte gezin ... gezond zijn, een fijn leven hebben) Geef het op!

Want toch ligt dáárin uiteindelijk de diepste vreugde die je je kunt voorstellen. 

Jezus zelf is dan de Enige die overblijft - als het echt er op aan komt en je alles los moet laten.
Dan kun je ook echt iets betekenen voor anderen bij wie het leven ook niet zo vanzelf gaat... Dan wordt Hij echt zichtbaar in je leven. En word je echt, door alles wat je meemaakt.

Daar kunnen mensen in omstandigheden die ver afstaan van de mooie happy Eva-vrouwen, van mee praten. Zij die niet anders kúnnen dan never picture perfect, al zouden ze willen.

En tegen wie Jezus zegt (en Hij zegt het ook tegen ons): 

Houd goede moed, Ik heb de wereld overwonnen.

Nothing to be afraid of ...

Soms heb je zomaar een aanleiding voor een blogje. Dat betekent dat je ergens bij wordt bepaald wat je raakt. Een bepaald onderwerp in gedachten hebben, zegt bij mij namelijk nog niets over het slagen van wat je over wilt brengen. En ineens matchte het e.e.a.

Een grote tegenstelling

Zo las ik zondag een bepaalde tekst die me opviel, waar twee tegengestelde dingen worden genoemd. Maar toch horen ze onlosmakelijk bij elkaar.
En misschien omdat het contrast zo groot is, zijn er veel mensen die daarom misschien wel, maar één kant van de zaak belichten. En dat is de positieve kant, het mooie, dat wat we allemaal wel willen.

En mensen strekken zich er naar uit en zijn er soms wanhopig mee bezig om vooral gelukkig te zijn. Want daar heb ik het over, de gedachte dat God ons nu al een geweldig leven wil schenken.

Is daar dan wat mis mee? God wil toch ook dat je echt gelukkig bent? (Dat zijn dan de tegenwerpingen)
En, zegt men dan: Hij heeft het goede met je voor. Gedachten van vrede over je en niet van onheil... een wel heel veel geciteerde tekst uit het Oude Testament. En dan komt er nog achteraan wat Hij ons wil geven: een hoopvolle toekomst.

Maar nu las ik Filippenzen 3 en daar wordt eigenlijk verteld waardóór we echt gelukkig kunnen zijn als gelovige. Het is de kracht van Christus' opstanding. De kracht die er voor gezorgd heeft dat we nieuw leven hebben ontvangen.
Jezus heeft ons verlost en het is goed tussen God en ons. Dat is die ene aansprekende kant waar we als gelovigen blij van worden.

De andere kant van de medaille is het lijden en de moeilijke dingen in je leven. Dat rijmt niet zo met 'geluk' zoals we dat voor ogen hebben als mensen. Zo staat het beschreven in Filippenzen 3:

Ik wil Christus kennen en de kracht van Zijn opstanding ervaren,

delen in Zijn lijden 

en aan Hem gelijk worden in Zijn dood

De kracht van Zijn opstanding wordt hier verbonden met het moeilijke wat we liever uit de weg gaan: het delen in Zijn lijden. Tot het gelijk worden aan Zijn dood toe. 
Verder kun je zelfs niet gaan ...

Waarom hoort lijden erbij? 

Een moeilijke vraag, maar als we Jezus willen volgen en naar Hem kijken, zien we een antwoord. Hij geeft ons een andere blik op het lijden: het is onmisbaar hier op aarde. En Hij aanvaardde het. 
Anders had Hij de heerlijkheid niet in kunnen gaan.

Als dat ook voor ons geldt dat het niet zónder kan, (zoals ik denk!... want een slaaf staat niet boven zijn heer) dan blijft er niets over, dan het lijden en de moeilijkheden - waar we niets van snappen, te accepteren... 
Dan hebben we diep van binnen vrede. Ook als er aan de buitenkant gezien, in het geheel geen reden voor is. En dat heeft niets te maken met uiterlijke 'happiness'.

Want alleen als je wilt sterven aan jezelf, komt het nieuwe leven tot bloei. Dat is wat God bij ons zoekt.
En komt het er op aan of we geloven. Want onze hoop is op wat we nog niet zien, die hoopvolle toekomst die God voor ons klaar heeft liggen. 

Niet bang zijn als het lijden komt

Wees daarom niet bang voor alles wat je overkomt. In het lijden leren we Jezus ook veel dieper kennen, omdat Hij weet wat het is - zoals gezongen in dit lied wat ik al een keer eerder plaatste, en gisteren weer tegenkwam.

"I know there's bound to come some trouble to your life 
Reach out to Jesus hold on tight 
He's been there before and He knows what it's like 
You'll find He's there"

Ook Paulus kende het lijden voor Christus, hij zat gevangen in Filippi toen hij de betreffende brief schreef. 
In 2 Korinthe 11 lees je wat hij zo al meemaakte: veel in gevangenschap, slaag, in levensgevaar, vijf maal de veertig min één slagen, drie maal stokslagen, gestenigd, drie keer schipbreuk geleden, in veel gevaren, ook van mensen en zelfs van (valse) broeders, nachten zonder slaap, honger en dorst, in kou en naaktheid...

En toch ... aanzien, geleerdheid, kennis, afkomst, alles waar hij trots op kon zijn - zijn hoopvolle toekomst zei hem niets meer. Maar zag het nu als vuilnis - dat wat je aan de weg zet.
Hij wilde alleen nog maar Christus kennen ... zelfs als hij daardoor meemaakte waar ik hierboven opsom. 

Wat een voorbeeld, al moet ik er niet aan denken in zijn schoenen te staan. Voorspoed en geluk in dit leven, is niet waar het om draait, dat is bij hem wel duidelijk. En veel christenen die nu zo vervolgd worden, maar ook hen die op een andere manier lijden voor Christus, weten daar van mee te praten.

Straks is het zover en zullen we Hem zien. En hoe meer wij Hem nu al leren kennen, vaak door de diepte heen, des te meer we naar dat moment verlangen.
En als ik om me heen kijk in deze wereld, en zoveel lijden zie, hoop ik dat dat al heel snel zover zal zijn....

Tot zolang zeg ik het ook tegen mijzelf: Don't be afraid 

"There's bound to come some trouble to your life 
But that ain't nothing to be afraid of 
There's bound to come some trouble to your life 
But that ain't no reason to fear 

There's bound to come some tears up in your eyes 
That ain't nothing to be ashamed of 
I know there's bound to come some tears up in your eyes 
That ain't no reason to fear 
I know there's bound to come some tears up in your eyes 
Reach out to Jesus hold on tight 
He's been there before and He knows what it's like 
You'll find He's there"

(Rich Mullins)