Posts tonen met het label verworpen Koning. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verworpen Koning. Alle posts tonen

vrijdag 30 maart 2018

Via Dolorosa - Goede vrijdag

Het openingskoor van de Mattheus Passion. Voor mij overbekende klanken die ik zonder er ooit moeite voor heb hoeven doen, ook qua tekst zo kan meezingen. Enkele jaren geleden kwam er deze Nederlandse vertaling van Ria Borkent uit en het bijzondere is, dat die dezelfde authentieke sfeer oproept als het origineel. 

Dit muziekstuk van Bach is speciaal voor de Goede Vrijdag geschreven, in 1727 en oorspronkelijk bedoeld als liturgie voor de kerkdienst op die dag. Pas 100 jaar later werd het herontdekt en ook in Concertzalen uitgevoerd.

Bach was ook een heel gelovig man, en wist met deze 'Passie' waarover hij schreef, als je alleen al bedenkt dat hij meerdere van zijn kinderen naar het graf heeft moeten dragen. 

Via Dolorosa

Dit eerste gedeelte neemt je direct mee naar de plaats waar Jezus loopt in Jeruzalem, met het kruis op zijn rug en een doornenkroon... zoals een bekend opwekkingslied van nu het zegt.
De Via Dolorosa in Jerusalem that day, all the way of suffering ... is weer een ander bekend lied. Allemaal liederen gemaakt om de boodschap en de emoties die we voelen bij Jezus' lijdensweg te uiten.

 

Bach zet in deze klassieke 'Passie' twee koren tegenover elkaar, die het elkaar toeroepen, de een tegen de ander: Kom dochters van Jeruzalem, help ons klagen! Zie Hem!
"Over wie gaat het", is dan de wedervraag. 
"Het is de bruidegom!"
Kijk hoe Hij daar loopt in die oude stad.

En zo worden we zelf direct in de rol van de bruid gezet... zoals de inwoners van Jeruzalem langs de kant van de weg stonden en het aanschouwden. Zij die Hem die drie jaren hadden meegemaakt. 

En we zien Hem lopen. En we klagen en treuren méé als we zien hoe Hij gevangen genomen is en als een lam, zonder zich te verweren, de weg gaat, naar de plek van zijn dood. 

Kijk! Wat dan?
Hoe geduldig Hij is.
En kijk! Waarheen? Naar onze schuld!

Wat een liefde.
Zie! Hij draagt Hij zelfs zijn eigen kruis...

Zij dan namen Jezus, 
en Hij, zelf zijn kruis dragende, ging naar de zogenaamde Schedelplaats,
in het Hebreeuws genaamd Golgotha
Joh 19: 16,17

 Dubbelkoor
Kom, o dochters, help me klagen.
Zie hem – wie? – de bruidegom.
Zie hem – hier – zoals een lam.
Zie toch – wat? – naar zijn geduld.
Zie – waarheen? – naar onze schuld.
Zie hoe hij zijn liefde geeft
door het kruishout zelf te dragen




Bij het vraag van antwoord wat er steeds klinkt, zijn het de jongens die tussendoor vertellen, hoe en waarom het Lam kwam:


Koraal (jongenskoor)
U, lam van God, onschuldig
geslacht aan ’t kruis van de schande,

altijd was u geduldig,
hoewel veracht en mishandeld.
Elk kwaad hebt u gedragen,
de wanhoop is verslagen.
Ontferm u over ons, Jezus, Heer Jezus


Wij hoeven niet meer letterlijk zoals Hij met dat kruis te lopen. Jesaja 53 zegt het vanwege de overtredingen van mijn volk is de plaag op Hem geweest. Hij heeft dat gedragen.

Maar er staat nog meer van de lijdende knecht in Jesaja. En de vraag is, kenmerken die dingen ook ons als gelovigen? 
Durven we het bijvoorbeeld ook aan, Hem te volgen in zijn verachting? 
In het verlaten worden door mensen ... niet echt populair en gevierd zijn in deze wereld.
En in mishandeling en verdrukking omdat je gelooft?
En je mond niet open doen als je onrecht wordt aangedaan? ...  dat vinden we al heel wat, raakt wel heel erg je rechtvaardigheidsgevoel. 

Genade!

Zo maar een paar dingen. Maar juist dát is genade van God, te lijden als gelovige staat in het stukje hieronder.  
Of is dat nog veel te veel een ver van ons bed show? Ook voor mij.

Wie zijn kruis niet opneemt en achter Mij gaat, is mij niet waardig. Matteüs 10

Uit 1 Petrus 2

Dit openingskoor is de opmaat naar de muzikale vertelling van het lijdensverhaal uit het Matteúsevangelie, dat letterlijk de tekst volgt.

Zijn lijden ook in je eigen leven accepteren, is de Via Dolorosa naar Golgota aanvaarden, als de opmaat naar Pasen - en we wachten op de uiteindelijk bevrijding die komt met de opstanding, als Jezus terugkomt. En alle pijn en lijden voorbij zal zijn.


Ik bid dat we tot die tijd, de genade krijgen ook een lijdende knecht te willen zijn. 














dinsdag 5 november 2013

'How beautiful are the feet'...

How beauti-
ful are the feet 
of them that 
preach the gospel 
of peace and 
bring glad tidings of good things.
(That publishes
salvation
and says:
Thy God 
reineth)
Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugde- bode, die vrede aan- kondigt, die goede boodschap brengt, die heil ver- kondigt,
die tot Sion spreekt: 
Uw God is Koning.

Uit Jesaja 57: 10... (foto: ierland- used with kind permission )
Met sommige muziek heb je iets, inmiddels bekend dat ik dat wel vaker heb... :) Maar het is zeker zo met mooie melodieën die voorzien worden van een prachtige tekst uit de Bijbel.
"How beautiful are the feet' is zo'n lied van Händel ... *) en bepaalde foto's maken het plaatje ineens compleet.
De foto zag ik eergisteren, het lied ken ik al langer en de Bijbeltekst nog véél langer. En het lied zongen we gisteravond nog samen - in het kader van 'the Young Messiah' - en heb er eigenlijk altijd al zo'n beeld bij als deze foto laat zien


Wat de tekst vertelt is iets waar we allemaal denk ik op wachten: de goede boodschap van vrede en de brenger ervan kan niet anders dan liefelijk zijn... Beautiful om die voeten aan te horen komen!
De blijde boodschap die de vreugdebode brengt luidt: 'Uw God is koning. Breek uit in gejuich!'
En het is niet alleen maar 'vrede op aarde' waar deze boodschap over gaat, het gaat over Iemand die dát en nog méér wil bewerkstelligen. En Hij is al naar de wereld gekomen, al hadden veel mensen niet in de gaten dat Hij de beloofde Koning was. Zij wilden (toen) liever de keizer...

Maar de vrede die verkondigd wordt is ten eerste een vrede in je hart. Heel persoonlijk. Je hart dat vrede met God heeft is in rust en kan dat dan óók zijn in moeilijke omstandigheden of als om je héén de vrede ver te zoeken is...
 - Al wachten we daarom (soms of vaker) met smart op de tijd dat Hij echt koning zal worden.

Voordat deze tekst uit Jesaja helemaal waarheid zal worden en Sion echt zal uitbreken in gejuich, is het eigenlijk een boodschap bestemd voor óns. En dat deed me denken aan een andere gedeelte waar ook iemand van over de bergen komt.
Lees maar in het eerste hoofdstuk van Hooglied vers 8:
Hoor – mijn geliefde!
Zie, daar komt hij,
springend over de bergen,
huppelend over de heuvelen.
Hier zie je, Hij komt voor jou en mij speciaal! Israël zei geen 'ja' toen Jezus voor hen kwam. Daarom zijn wij nu de gelukkigen. :) maar zéker geen tweede keus! Hij heeft namelijk een heel bijzondere bestemming aan ons gegeven. Voor ons is Hij is niet een Koning 'ergens ver weg in een paleis' in wiens prachtige land wij zijn onderdanen mogen zijn (alhoewel dat ook al heel bijzonder is!).
Hij is onze geliefde! Hij houdt van ons als zijn bruid, we zijn zijn lichaam... Iets heel anders of niet? We zijn door geloof in Zijn lijden wat voor ons persoonlijk was, zó dichtbij gebracht aan het hart van God! Vrede met God hebben we ontvangen!

Ja, als wij Hem hebben aanvaard, zijn we behouden - en dat is nodig, want uit onszelf zijn we ver bij God vandaan. Maar 'bij zijn komst heeft Hij vrede verkondigd aan u, die veraf waart, en vrede aan hen, die dichtbij waren'. En zouden we deze boodschap van vrede niet verder willen brengen?
Paulus haalt de tekst van de vreugdebode aan in Romeinen 10 want 'the gospel of peace' moet verder wordt verteld. Want 'hoe kun je in iemand geloven van wie nog nooit hebt gehoord?'
Aan ons nu de taak vreugdebode te zijn!
Horen anderen in onze voetstappen (onze wandel) dat we iets te vertellen hebben, delen we iets uit van de goede werken die God voor ons heeft klaarliggen?

De tekst uit Jesaja zal uiteindelijk ook waarheid worden voor Sion, degenen die daar rechtstreeks worden aangesproken. Als in de toekomst het koninkrijk weer wordt gepredikt zal de rest van dat volk Israël, Jezus erkennen als hun Koning... 'De verlosser zal uit Sion komen'
Hij die ze verworpen hadden maar die niet opgeeft totdat zij ook zover zijn en zeggen:  
Onze God is Koning. 
Breekt uit in gejuich; 
een goede boodschap: 
Onze God is Koning!


*) Met hier de video van de Young Messiah


en hier in de klassieke uitvoering, het origineel:


dinsdag 11 juni 2013

Verlangen naar de zon!

Het was een voorjaar waarbij we nogal wat geduld moesten hebben. Ja, bij mij hangt al het winterspul nog aan de kapstok. Zelfs eind mei was het nog zo koud en dan kun je echt verlangen naar de zon en de zomer.

Dat deed me ineens een vergelijking trekken. Ook op een ánder vlak wacht iedereen op de zon... en dan bedoel ik rechtvaardigheid en vrede om ons heen en in de hele wereld. Maar pas als ´de zon der gerechtigheid' op zal gaan, zal het echt zover zijn.
En ondertussen doen we er allemaal erg ons best voor om dit nu al op aarde te verwezenlijken. We zijn druk in de politiek om te zorgen dat er een eerlijke verdeling komt van ons voedsel, van geld... En de VN is druk om de vrede te bewaren, stuurt waarnemers, onderhandelaars, en zelfs vredesmissies naar oorlogsgebieden. Er worden verdragen gesloten... maar als de ene brandhaard geblust lijkt, is er ergens anders alweer iets aan de hand. En hun motto: dan zullen de zwaarden tot ploegscharen omgesmeed worden, - een tekst genomen van de profeet Jesaja, is nog lang niet verwezenlijkt.

In ons persoonlijk leven kan, ook voor gelovigen, rechtvaardigheid soms ook zo ver weg lijken. Dat kan in het klein voorkomen maar ook op grótere schaal maken we dat wel eens mee en het heeft vaak grote impact, zeker als het 'hier en nu' niet rechtgezet wordt. Ja, als de waarheid niet ´gehoord' wordt is dat vaak moeilijk te accepteren. Kleine kinderen hoor je het al zeggen: "Het is niet eerlijk!" als er een ruzie is bijvoorbeeld en dat geeft ons allemaal herkenning.

Onrecht verdragen (laat ik maar bij mezelf blijven) daar ben ik niet goed in. Want het doet pijn en gaat tegen mijn gevoel in. En wie wil nu niet dat de mensen om ons heen een juiste blik op ons hebben of op wat we mee maken? Dat willen we allemaal.
Onrecht verdragen vanwege andere gelovigen is nog wel het moeilijkste - en toch komt zo'n situatie veel voor en een objectieve kijk van anderen (of beter: een geestelijke beoordeling) wordt in zo'n situatie nog wel eens uit het oog verloren. 'Als onrecht in de gemeente plaatsvindt, ga dan niet naar de wereldlijke rechter', waarschuwt Paulus in 1 Kor. 6. 'Want waarom zou je recht zoeken bij ongelovigen? Lijdt liever onrecht, laat je te kort doen...' Iets wat we uit onszelf zeker niet kunnen!

Een mooie illustratie: Davids helden

In het Oude Testament wordt een mooi beeld gegeven van een situatie dat er onrechtvaardigheid is, en het nog niet de tijd is dat de dingen recht gezet kunnen worden. Ik doel op David, al gezalfd door Samuel maar (als de rechtmatige toekomstige koning) moet hij vluchten voor Saul, die hem naar het leven staat en hij ontkomt naar de spelonk van Adullam. Ook zijn familie voegt zich daar bij hem volgens het eerste boek Samuel. In totaal schuilen er bij hem 400 man. Davids helden worden ze genoemd. Maar als je in het volgende vers leest wie dat zoal zijn, klinkt het niet zo heldhaftig:
 Ook voegde zich bij hem ieder die in moeilijkheden verkeerde, ieder die een schuldeiser had, ieder die verbitterd was, en hij werd hun aanvoerder. Zij bleven bij hem, ongeveer vierhonderd man. (1 Sam. 22:2)
Zo was het toen, maar zo is het ook nu. Wij horen ook bij die Heer die straks pas echt zichtbaar koning zal worden, maar nu nog verworpen is en niet meetelt voor de machtigen in deze wereld. Hij, die nooit terugschold en als Hij leed niet dreigde maar het overgaf en ook wacht tot het zover is dat er recht gedaan zal worden ...
Bij Hem mag je schuilen als je in moeilijkheden verkeert, je misschien ook wel verbitterd bent door wat je overkomen is - als je onrechtvaardig hebt geleden. Ook ieder die een schuldeiser had, staat er  - nou, we zijn als mens allemaal schuldig voor God - en de enige plek om te ontkomen is in die spelonk van Adullam. Laten wij nu in deze tijd, een held zijn van de ware David en daar bij Hem schuilen ...


- Als we dat doen is Hij voor óns nu al de morgenster, die opgegaan is in onze  harten (en tegelijkertijd is dit een prachtig beeld dat Hij eerst komt om ons te halen als de morgenster - de ster die in het diepst van de nacht aan de hemel verschijnt vóórdat de zon opgaat...) -

Daarna zal het eindelijk zover zijn dat Christus terugkomt in macht en heerlijkheid, als de Zon der gerechtigheid die opgaat over de aarde - en zal er recht gedaan worden. Dan is het ook de tijd dat de gebeden worden verhoord, die nu naar ons idee niet eens gehóórd worden, omdat er niets lijkt te gebeuren.
Er zal vrede en gerechtigheid zijn waar we nu zo naar kunnen verlangen, ook als we naar de wereld om ons heen kijken. Want ook dan pas, zullen de zwaarden tot ploegscharen omgesmeed worden. Niet als de VN de touwtjes in handen heeft, maar als Jezus Koning is geworden en de volken zullen wandelen in Zijn licht - zoals Jesaja het eeuwen geleden al voorspelde.


  En Hij zal richten tussen volk en volk en rechtspreken over machtige natiën. 
Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeimessen; 
geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren.  
Huis van Jakob, komt, 
laten wij wandelen in het licht des HEREN
Jesaja 2: 4 en 5
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#