Posts tonen met het label seizoenen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label seizoenen. Alle posts tonen

dinsdag 7 februari 2012

Eerste sneeuwvlokken (when February rolls around...)


Het is wel grappig dat mijn eerste echte blogje ging over de sneeuw... die je op een onverwacht moment zo ineens uit de lucht ziet komen. Toen al eind november. Het verrast altijd zo, omdat 'sneeuwen' onhoorbaar gebeurt. Zo was het nu ook: Ik keek uit het raam en de wereld was wit en de dikke sneeuwvlokken die naar beneden dwarrelden, maakten er een Dickensplaatje van! Je stapt een andere wereld in... een sprookje... Narnia misschien? Het filmpje daarvan heeft helemaal die sprookjessfeer en ook de tekst paste precies op de ervaring 'verrast' te worden door die eerste sneeuwvlokken:  It's always nice to look out the window, and see those very first few flakes of snow - als februari net begonnen is zelfs!!...

De witte wereld kan een sprookje zijn maar het zou toch niet best zijn als het altijd winter bleef... Dat is de tijd waarin de natuur als het ware stilstaat. Of gebeurt er in het verborgene wel vanalles waar wij niets van zien? Zo was er de laatste tijd ook niet veel te zien op dit blog... Het was een beetje winter misschien? Koude, geen inspiratie voor wat nieuws - vergelijk ook de uitdrukking: ´de vier seizoenen van het leven´ waarbij de winter staat voor het laatste seizoen, de tijd wanneer het leven en de actie, alle mooie dingen voorbij lijken te zijn.

Soms kan het voelen zoals het lied zo treffend zegt, alsof de Heer niet meer zo dichtbij is ..it sometimes feels like you're not with us... en maak je misschien een tijd van (geestelijke) 'winter' door... Elia had zo'n tijd toen hij vluchtte voor Izébel, na grote dingen te hebben beleefd. Gideon begreep de Heer ook niet toen de Midijanieten het volk in hun greep hadden... Israël was toch door de Here verlost uit Egypte? En hij zegt de Engel des Heren: In dien de Here met ons is, waarom is dit alles ons dan overkomen? Waar zijn dan al zijn wonderen, waarvan onze vaderen ons vertelden? En het antwoord wat hij krijgt is dat hij mag gaan 'in deze zijn kracht': Want de Heer is met U! 
En als je denkt dat alles in de natuur dood is, het laatste seizoen is aangebroken, zien we ineens de knoppen uitbotten (en hier was het weer wat in de war en gingen bepaalde planten alweer uitlopen toen het zolang zacht bleef..) ... het zijn de prachtige tekenen van de lente die komt ... Dit mogen we ook geestelijk toepassen en kunnen we de tekenen soms al ontwaren van de geestelijke herleving die zeker komen zal.

Ook wij mogen opnieuw ontdekken dat ondanks alles wat er in ons leven gebeurt, Hij er is met Zijn kracht: en (al was het misschien even het geval...) - ´we will not lose hope'...
En ik zou de liedtekst heel even willen aanpassen:  It's always winter, but once it was Christmas... Hij is gekomen en heeft de dood overwonnen. En kunnen we in 'winterse' omstandigheden toch ervaren dat onze innerlijke mens elke dag vernieuwd wordt. De Bijbel heeft het zelfs over de zomer die nabij is... dan zal alles nieuw worden en mogen we voor altijd bij Hem zijn!
De Geest in ons hart gegeven, houdt die boodschap, ons warm...

Yet in the midst of all this ice and snow
Our hearts stay warm 'cause they are filled with hope

Hij Zelf is onze hoop!



In Like a lion (always winter)

It's always nice to look out the window
And see those very first few flakes of snow
And later on we can go outside
And create the impression of an angel that fell from the sky
When February rolss around I'll roll my eyes
Turn a cold shoulder to these even colder skies
And by the fire my heart it heaves a sigh
For the green grass waiting on the other side

It's always winter but never Christmas
It seems this curse just can't be lifted
Yet in the midst of all this ice and snow
Our hearts stay warm cause they are filled 

with hope

 It'd be so nice to look out the window
And see the leaves on the trees begin to show
The birds would congregate and sing
A song of birth a song of newer things
The wind would calm and the sun would shine
I'd go outside and I'd squint my eyes
But for now I will simply just withdraw
Sit here and wish for this world to thaw

 It's always winter but never Christmas
It seems this curse just can't be lifted
Yet in the midst of all this ice and snow
Our hearts stay warm cause they are filled 

with hope

And everything it changed overnight
This dying world you brought it back to life
And deep inside I felt things
Shifting everything was melting
Away oh away
And you gave us the most beautiful of days


'Cause when its always winter, but never Christmas
sometimes it feels like you're not with us
but deep inside our hearts we know
That you are here and 
we will not lose hope



Het is altijd fijn om uit het raam te kijken
en de eerste sneeuwvlokken te zien 
en later naar buiten te gaan
en een sneeuwengel te maken die net van de hemel is gevallen
Als Februari al is begonnen kijk ik eens goed rond
Draai de koude hemel de rug toe
en bij het vuur zucht mijn hart van verlangen
naar het groene gras dat wacht aan de andere kant

Het is steeds maar winter, en nooit eens kerstmis
het lijkt alsof deze vloek nooit opgeheven wordt
maar toch, te midden van alle ijs en sneeuw
blijven onze harten warm omdat ze gevuld zijn 
met hoop

Het zou zo mooi zijn uit het raam te kijken
en de blaadjes aan de bomen uit te zien komen
De vogels zouden samen zingen
een lied van de geboorte van nieuwe dingen
De wind zou gaan liggen en de zon gaan schijnen
Ik zou naar buiten gaan en mijn ogen uitkijken
Maar voor nu trek ik me terug
zit hier en wenste dat deze wereld ontdooide...

Het is steeds maar winter, en nooit eens kerstmis
het lijkt alsof deze vloek nooit opgeheven wordt
maar toch, te midden van alle ijs en sneeuw
blijven onze harten warm omdat ze gevuld zijn 
met hoop
 
En alles veranderde vannacht!
'n Stervende wereld hebt u weer tot leven gebracht
En diep van binnen voelde ik 
een kentering, alles smolt 
weg, ja weg
En u gaf me de meest prachtige dag van alle!

Want als het altijd winter is en nooit eens kerstmis
dan voelt dat soms alsof u 
niet bij ons bent
maar diep in ons hart weten we 
dat u er bent en 
we de hoop niet zullen verliezen...
 

maandag 31 oktober 2011

Goodbye October



Goodbye october
Let me rest in winters arms
With my coat around my shoulder - keeps me warm
Well I'm thinking of the hours we spend
Just changing with the season
And the reason for the calm before the storm

Goodbye october
Have the leaves already fallen
I don't mind the whistling wind around my door
Am I happy just to touch the snow
Or watch the meadows changing
Rearranging all the things we did before


Goodbye october
Did we see the colours change
Are we all too busy rushing through the year
Are we making time for Jesus
And the things He wants to teach us
Can He reach us, do we really want to hear *)


  
Hello forever
Let me rest in Jesus' arms
With His love around me I can reach the skies

Well I wonder as the seasons turn
And autumn slowly breaking
Are we waking with His summer in our eyes
With His summer in our eyes



Tekst en muziek: Adrian Snell 



***********
Een mooi lied over de seizoenen... oktober is voorbij.. En alhoewel we hier nog lang niet in de armen van de winter zijn beland - met nog prachtige temperaturen -  is het wel zo dat de tijd steeds verder gaat en je daar soms ineens bij wordt bepaald. En de vraag die in het lied ook wordt gesteld, is al vaker over nagedacht..


Are we making time....

" De tijd, die immers nooit meer terugkeert, is het kostbaarste goed, waarover wij beschikken. Wanneer we terugblikken op het verleden verontrust ons daarom steeds weer de gedachte, dat we wellicht onze tijd verloren hebben. Verloren tijd - dat is tijd waarin wij niet als mens geleefd hebben, geen ervaring opgedaan, niet geleerd, gewerkt, genoten nog geleden hebben. 
Lege tijd dus, zonder inhoud".
- Dietrich Bonhoeffer, in zijn boek: Verzet en overgave -

for Jesus ... 
and the things He wants to teach us

En ik zou eraan toe willen voegen: de tijd waarin we alleen maar bezig zijn geweest met onszelf en daardoor ons leven van alledag niet hebben geleefd zoals de Heer het gewild zou hebben, is verloren tijd. Hij wil ons leren hoe we onze weg te gaan hebben en dat kan in grote dingen zitten maar ook in de juist zo gewone, alledaagse dingen. Wie veracht de dag der kleine dingen? is een mooie tekst die aangeeft dat God ons ziet in wat voor omstandigheid ook.

can He reach us? Do we really want to hear

is een vraag die 'noopt' tot zelfonderzoek. Wat is er bij mij waardoor Hij mij (even) niet bereikt? Waar zijn we druk mee, rushing trough the years...willen we ook horen wat Hij ons zegt?
Goed om eens letterlijk en figuurlijk bij die vraag stil te staan en dat allemaal naar aanleiding van de wisseling van de seizoenen...

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#