Een verschil van hemel en aarde

 God houdt zoveel van je dat Hij je neemt zoals je bent. Maar Hij houdt teveel van je om je zo te laten.

‘Visje

Tijdens de adventstijd denk je wel eens na over het ‘hart van de missie’, waarom het nodig was dat Jezus kwam: vanwege de zonde.

Tja, die eerste zonde! Het ging precies zoals God had gezegd: als je eet van de boom van kennis van goed en kwaad, zul je zeker sterven. En dat gebeurde eerst op geestelijk vlak - weg was het contact en de openheid; het eerste wat opviel nadat Adam en Eva ongehoorzaam waren geweest, was dat ze zich verstopten toen God ‘s avonds in de Hof met hen een wandelingetje wilde maken. Je leest van Adam een paar hoofdstukken verder ook dat hij kinderen kreeg ‘naar zijn gelijkenis’ (terwijl Adam zelf was geschapen ‘naar Gods beeld en gelijkenis’). Er was dus iets wezenlijks veranderd vanwege hun ongehoorzaamheid.

Adam en Eva zullen de reikwijdte niet overzien hebben, maar door hun zonde ging de zondigheid ook over op hun kinderen, en weer op hun kinderen. Ook op jou en mij, al hebben wij niet van de verboden boom gegeten zoals Adam en Eva.

Maar God wist wél wat de gevolgen waren en ook hoe immens, en Hij deed onmiddellijk een belofte aan Adam en Eva, dat er Iemand zou komen die de kop van de slang zou vermorzelen. De Redder zou komen! Want Gods liefde voor Zijn schepselen stopte niet omdat ze in zonde waren gevallen! Wat bijzonder dat Zijn liefde nog even groot is als voor die tijd en Hij er alles aan heeft gedaan om de mensen weer bij Zich te krijgen.

God houdt zoveel van je dat Hij je neemt zoals je bent.

Je hoeft niet eerst aan allerlei voorwaarden te voldoen om Zijn liefde te verdienen. Hij kwam niet omdat wij het allemaal goed doen en al bijna perfect zijn. Nee, kijk maar naar Zacheus de tollenaar of de overspelige vrouw. Als we proberen om te worden zoals Hij, je vijanden liefhebben, goed zijn voor anderen, rechtvaardig handelen in deze wereld… dan zal dat af en toe lukken als je je best doet, maar vaak ook niet. En dan heb ik het nog niet eens over God liefhebben. Vanuit onszelf komen we er niet!

Niemand van hen kan zijn broeder metterdaad verlossen,
hij kan God zijn losgeld niet geven.
De losprijs voor hun leven is immers te kostbaar
en zal voor eeuwig ontoereikend zijn.
Psalm 49: 8 en 9

Daarom wilde God Zelf mens worden. God Zelf zou in Zijn leven op aarde laten zien dat Hij volmaakt was. Ik kan het me niet voorstellen: de Zoon was bij de Vader in volmaakte heiligheid en bezat grote heerlijkheid waar wij geen idee van hebben. (Johannes 17) En Hij wilde naar de aarde komen, een lichaam aannemen en worden als wij. Beginnen als een baby, honger en dorst, moeite en ontberingen, verzoekingen, Jezus heeft het allemaal meegemaakt. En dat terwijl Hij dit kon vergelijken met het leven dat Hij voor die tijd had bij de Vader. Een verschil van hemel en aarde!

Maar het zwaarste lijkt mij dat Hij zag hoe Zijn schepping eraan toe was en hoe de zonde alles had aangetast. Jezus, de heilige Zoon van God, kwam er letterlijk mee in aanraking. Als kind zal Hij ‘een heilig boontje’ geweest zijn in de ogen van de anderen. En we weten allemaal hoe eenzaam het kan zijn om ‘buiten de groep’ te vallen en onbegrepen te zijn. Maar Hij kwam uit liefde en had dit alles ervoor over. Lees voor jezelf maar eens Jesaja 53. Daar staat uitgebreid beschreven hoe ‘de lijdende knecht’, Jezus, hier op aarde heeft rondgewandeld. En in Zijn leven gaf Hij God de eer, want Hij was de perfecte mens, de enige ooit op aarde. 

Alleen, Zijn leven op aarde was niet genoeg, Hij is ons niet alleen het goede voorbeeld, alsof wij Hem kunnen ‘nadoen’. Jezus wist dat Zijn missie om de zonden weg te doen, alleen kon slagen als Hij de zonde aan het kruis zou doden. Daarom ging Hijzelf uiteindelijk aan het kruis, God maakte Hem tot zonde. Ook daar gaat het over in Jesaja 53.

En zo kom ik bij het tweede zinnetje van de uitspraak van ‘visje” (de christelijke ‘doordenkertjes’ als variant van de bekende ‘Loesje’ uitspraken). Na de waarheid dat God van je houdt zoals je bent, komen we hier tot de clou:

 

Hij houdt teveel van je om je zo te laten.

De overspelige vrouw werd door niemand veroordeeld, ook niet door Jezus, maar er wordt vaak vergeten dat Hij wel tegen haar zei: "ga heen en zondig niet meer!" (Johannes 8: 11) God wil ook zo graag dat we van zondige mensen echt veranderen in gelovigen die Hem volgen. En dat kan alleen door het kruis waar Jezus Zijn leven vrijwillig gaf. Hij werd daar het zond(e-)offer voor iedereen die in Hem gelooft: toen God daar Zijn Zoon zag, zag Hij ook jou! Zo heeft Hij de weg vrijgemaakt voor nieuw leven!

God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.
Romeinen 5: 8
Als wij nu met Christus gestorven zijn, geloven wij dat wij ook met Hem zullen leven.
Romeinen 6: 8

Dat kan allemaal en alleen door Zijn Geest. Als we ons door die Geest ook laten leiden, zullen we steeds meer leren hoe het is om ons dood te houden voor de zonde, en te leven voor God. Want Jezus stierf voor mij, nu is het de beurt aan mijn eigen wil. Dat is het kruis wat ik dagelijks op heb te nemen als ik Jezus wil volgen. Het is steeds opnieuw sterven aan jezelf, je zonden en je eigen verlangens. Als je dit in praktijk brengt zul je niet altijd begrepen worden, misschien zelfs bespot, of uit de weg gegaan, zoals Jezus ook niet geaccepteerd werd in Zijn leven op aarde. Maar eigenlijk is het een eer als mensen je niet zo ‘moeten’ als gelovige, dán gaan we de weg van Jezus.

Is je boodschap nog best populair en aansprekend, dan is het goed om nog eens te onderzoeken wat je te vertellen hebt. Blijven we steken bij: God houdt van je, Hij wil dat je gelukkig bent, al is dat zeker een belangrijk aspect! (eerste zin van ‘visje’) Maar brengen we ook de boodschap dat je Zijn redding nodig hebt en Hij je tot een nieuw mens wil maken? (tweede zin van ‘visje’). Dat vernieuwen gaat met vallen en opstaan, het kan pijnlijk zijn. En het lijkt soms alsof we hier op aarde geen millimeter verder komen. Maar God ziet ons gelukkig heel anders dan hoe wij vaak naar onszelf kijken. Hij ziet ons volmaakt in Zijn Zoon, en Hij kent ons hart! Hij heeft de zonde weggedaan aan het kruis en Hij belooft het werk in ons te volbrengen tot Jezus terugkomt en we volmaakt zullen zijn.

Tot dat moment veranderen van heerlijkheid tot heerlijkheid zoals Paulus het omschrijft. We keren als het ware weer terug tot ‘Zijn beeld’! - en ik denk zelfs tot op een hoger plan dan Adam en Eva, die kroon van de schepping waren. Lees het maar:

En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, door de Here, die Geest is.
2 Korinthe 3:14

Laten we ten eerste zélf aan anderen Gods beeld laten zien, door Jezus te weerspiegelen. De vraag is dan natuurlijk: doe ik dat inderdaad (al) of verslap ik erin? Zien mensen Hem nog wel als ze naar mij kijken? Het maakt echt uit hoe we leven!
Wat een opdracht, om weer bij stilgezet te worden! Neem je de uitdaging aan?
Laten we samen Zijn Licht verspreiden in deze donkere wereld en nooit vergeten wat het Jezus gekost heeft om de zonde weg te doen:

Maar Hij is om onze overtredingen verwond,
om onze ongerechtigheden verbrijzeld.
De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem,
en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.
Wij dwaalden allen als schapen,
wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg.
Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen
op Hem doen neerkomen.
Jesaja 53: 5 en 6

'Uw Koninkrijk kome', Zie, Ik maak alle dingen nieuw!

In het Oude Testament lezen we over de schepping en nadat het fout ging, beloofde God dat er iemand zou komen om verlossing te brengen. Abraham werd geroepen naar een onbekend land te gaan en moest zijn zoon offeren.

Later kwam het volk Israël in beeld - de twaalf zonen van Jakob, samen twaalf stammen. Zij werden verlost uit Egypte, zwierven veertig jaar door de woestijn en kwamen uiteindelijk aan in het beloofde land. Ze wensten een koning (net als de andere volken) en God gaf hen Saul, daarna David en later nog meer koningen. Het rijk scheurde, het volk ging in ballingschap omdat het ongehoorzaam was geworden. Maar God toonde hen steeds weer Zijn liefde en genade. En een gedeelte, de twee stammen keerden uiteindelijk terug naar het land. In vogelvlucht door het oude testament tot de belofte kwam.

De Messias werd geboren: eindelijk was de beloofde Verlosser er! Jezus kan ons leven veranderen door het geloof: God grootheid bij ons en in ons!

Nu is het zover om iets vertellen vanuit het Nieuwe Testament: over de gemeente en de toekomst. Ga er maar aan staan om daar kort en bondig wat over te vertellen. In verband hiermee dacht ik aan een zinnetje uit het Onze Vader:

Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde.
Matteüs 6: 10

In de tijd dat Jezus naar de aarde kwam, zuchtte het volk Israël onder de Romeinen. Zij verwachtten dat hun Messias hen zou bevrijden van hun vijanden. Zo zou dan hun koninkrijk in oude glorie hersteld worden. (Letterlijk de vraag van de discipelen in Handelingen 1: 6: Herstelt U in deze tijd het koningschap over Israël?) Maar zoals we ook hebben gezien, was Jezus een heel andere koning. Hij had het al eerder aan hen uitgelegd:

Mijn koninkrijk is niet van deze wereld. Indien mijn koninkrijk van deze wereld geweest was, zouden mijn dienaars gestreden hebben.
Johannes 18: 36

Het volk Israël en hun religieuze leiders aanvaardden Hem dan ook niet. Hoewel Jezus hen steeds weer bepaalde bij de profetieën uit de Schriften die Hij vervulde. Bij de gevangenneming riepen ze: We willen niet dat deze koning over ons wordt!

Jezus wist dat Hij afgewezen zou worden en toch kwam Hij naar de aarde. Wat een liefde!

De gemeente, Gods plan

Hij wist alles wat over Hem zou komen maar ging door tot het einde. Allemaal voor jou en mij om ook óns tot God te brengen. Want dat was het plan: na Jezus' dood en opstanding is het evangelie niet meer alleen voor de Jood, ook de heiden mocht tot God komen door het werk van Jezus aan het kruis. Handelingen 15 zegt dat God het “van meet af aan bedacht heeft’, een speciaal volk voor Zijn naam uit de heidenen bij elkaar te brengen. Vanaf de eerste Pinksterdag maakt de heilige Geest de gelovigen tot een eenheid: de gemeente van God!

Het evangelie dat Jezus redt, gaat nu over de hele wereld. Wij mogen Zijn liefde verspreiden aan een ieder om ons heen. En nog elke dag komen er mensen tot geloof en worden zo toegevoegd aan de kring van gelovigen, de gemeente, net als toen!

Als wij Jezus weerspiegelen (als individu of samen) dan is er al iets van Gods koninkrijk zichtbaar: een stukje hemel op aarde. Dat hemelse koninkrijk waar heel andere wetten gelden dan in deze wereld, waar als je groot wil zijn, je leert een dienaar te zijn. Waar niet het recht van de sterkste geldt, maar waar we zwak mogen worden van onszelf om Zijn kracht in ons te laten werken.

En dat is elke dag weer een leerschool, want het liefst ben ik niet zwak, en wil ik al helemaal niet laten zien dat ik dat wel vaak ben. We poetsen onszelf vaak op (net zoals we thuis de boel flink oppoetsen voordat er bezoek komt - want stel je voor dat het er uitziet zoals het gewoonlijk is… ) terwijl we strijden tegen bepaalde zonden waar we maar niet vanaf komen. Herken je dat ook? Dan mag je weten dat je er niet alleen voor staat. Jezus heeft je zonden gedragen aan het kruis en de Geest komt je te hulp als je zwak bent. Hij geeft je de overwinning, die Jezus al heeft behaald.

Eén lichaam

Ook zijn we als gelovigen leden van één lichaam en aan elkáár gegeven. Wees er voor elkaar, wees het oog voor de ander, of de voet, of de handen. Gods gemeente zijn we samen en we mogen toegroeien naar ons Hoofd: Jezus Christus. Onze taak is stand te houden tegen de listen van de duivel. De tegenstander die bij het eerste mensenpaar groot succes boekte, en nog steeds ieder mens aan zijn kant wil houden (of weer wil krijgen) en Gods werk wil saboteren. Maar Jezus heeft al overwonnen en heeft de hoogste plaats ontvangen.

En Hij heeft alles onder zijn voeten gesteld en Hem als hoofd boven al wat is, gegeven aan de gemeente, die zijn lichaam is
Efeze 4: 15

Wat is onze verwachting van de toekomst?

Over de laatste tijd staat er in de Bijbel dat de mensen zelfzuchtig zullen zijn, ondankbaar, meer bezig met genot dan met God, beïnvloedbaar door foute leringen en nog meer. Als we om ons heen kijken, zien we niet veel hoop, al wordt er op hoog niveau overleg gepleegd en besprekingen gehouden om tot vredesakkoorden te komen. Het dagelijks nieuws is chaotisch, er zijn oorlogen en geruchten van oorlogen, volk staat op tegen volk - waar ook bedoeld wordt: etnische groepen. Jezus heeft het voorzegd en we zien het om ons heen gebeuren. Hij vergelijkt onze dagen met die van Noach. Wat staat daarover in Genesis? De aarde was vol van geweld. Zo zal het ook zijn als de Zoon des mensen terugkomt.

Er is hoop!

Maar wij behoren niet aan nacht of duisternis toe. Wat een bemoediging! We zijn kinderen van het licht en van de dag. Laten we de werken van de duisternis afleggen  en op Jezus wijzen, die ons redt van de komende toorn die over de wereld wordt uitgestort. Zoals Noach in de ark veilig was, zo mogen wij bij Jezus schuilen. In Hem zijn we veilig en geborgen.

Onze hoop ligt niet in aardse koninkrijken of machtigen die orde op zaken gaan stellen. We verwachten Hém terug, dat is onze hoop! We worden opgeroepen om te leven in die verwachting van de verschijning van Jezus. Wij zullen Hem dan eindelijk zien zoals Hij is. Petrus zegt erover dat we ons erop verheugen met een vreugde die niet te beschrijven is. Tenminste, ik hoop dat het bij jou ook echt zo is dat je er naar uit ziet om Jezus te ontmoeten. Ons aardse lichaam zal dan in een oogwenk veranderd worden en aan Jezus gelijk zijn.

Verwachtende de zalige hoop en de verschijning der heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Christus Jezus,
Titus 2 vers 13

We zijn dan voor altijd bij Hem. Alle gelovigen, zeker die nu zwaar vervolgd worden op aarde, zullen dan mogen delen in Zijn verheerlijking. Ook zullen wij met Hem regeren op Zijn troon, als beloning voor wat we op aarde voor Hem hebben gedaan. In Genesis was dat al de bedoeling: de mens moest heersen over de schepping.

In het laatste Bijbelboek zien we dat deze regering (die nog veel verder gaat dan wat Adam deed) mede is toevertrouwd aan de gelovigen. Niet dat ik dat kan begrijpen of doorgronden: die hoge plek voor ons: met Christus zitten, op Zijn troon, regeren als koningen en priesters die duizend jaren. Maar het staat er. Wat een toekomst, niet voor te stellen.

Dus toch!

Er zijn nog meer mensen op aarde die Hem zullen zien en wél herkennen. Jezus komt namelijk net zo terug als Hij naar de hemel is gegaan: op de Olijfberg in Jeruzalem. En het volk Israël zal dan ontdekken dat Jezus het wél was. Het bijzondere is dat juist in deze tijd veel seculiere Joden opnieuw geïnteresseerd zijn in hun Joodse wortels, ze gaan de Torah lezen en de gebruiken houden. Ook zijn er velen die tot geloof komen in Jeshua, zij zien nu al dat Hij hun Messias is.

Op die dag zullen Zijn voeten staan op de Olijfberg, die voor Jeruzalem ligt, ten oosten ervan.
Zacharia 14
Zij zullen zien Wie ze doorstoken hebben en over Hem rouwklagen
Zacharia 12 (aangehaald in Openbaring 1)

Zoals Jezus' eerste komst de vervulling was van de profetieën, zo zal de profetie van Zijn terugkomst ook zeker in vervulling gaan. Aan het einde van het boek Openbaring is het plaatje rond. Jezus komt uit de hemel met zijn leger achter zich aan, Hij doodt de vijanden, het beest en de valse profeet worden in de poel van vuur geworpen.

Het koninkrijk komt

In Zacharia 14 wordt het beeld uitgebreid geschetst: de volken van de wereld die opgetrokken zijn naar Israël, de Here die hen verslaat en Koning wordt te Jeruzalem. Eindelijk is er de rechtvaardige Vredevorst die over de hele wereld zal regeren. Dan breekt het moment aan dat de zwaarden tot ploegscharen worden omgesmeed. (Wat de VN op haar gebouw heeft staan, maar nog nooit echt voor elkaar heeft gekregen).

Gods plan was Zijn liefde en genade te delen met mensen. In het begin van Gods verhaal lijkt dat allemaal mis te lopen maar het loopt Hem niet uit de hand. Ondanks dat de mens er een potje van heeft gemaakt en het ‘einde oefening’ leek. Het is Gods plan van begin tot eeuwigheid wat ondanks alles in vervulling gaat. Omdat Hij ons liefheeft.

In het laatste Bijbelboek staat dat wij mogen eten van de boom des levens die in het Paradijs van God is. En zoals in het begin de hemel en de aarde werden geschapen, zal er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komen (kijk op de laatste bladzijde). Wat een bijzondere parallellen tussen het begin en het eind van de Bijbel! Dan is het zover:

Uw wil geschiede
Gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde.

Zie, Ik maak alle dingen nieuw!
Gods tent is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen.
Openbaring 21 : 3 en 5

 

Liefde, de rode draad vanaf het begin

 Denk aan de dingen van vroeger, van oude tijden af,

dat Ik God ben en niemand anders.
Ik ben God, en er is er geen als Ik,
Die vanaf het begin verkondigt wat het einde zal zijn,
van oudsher de dingen die nog niet plaatsgevonden hebben;
Die zegt:
Mijn raadsbesluit houdt stand
en Ik zal al Mijn welbehagen doen;
Jesaja 46: 9 en 19

Deze nieuwe studie gaat van A tot Z, als het ware in vogelvlucht door de Bijbel. In zes weken de Bijbel samenvatten kan natuurlijk nooit. Wat wél kan is de rode draad zoeken. Dan denk ik aan een kinderprogramma van jaren geleden met dezelfde titel. Hierin werden de bekende Bijbelverhalen nagespeeld, min of meer in de tijd van nu. Die verhalen vormden ‘de rode draad’ van Gods boodschap aan ons.

Als ik één woord zou moeten bedenken als samenvatting van de rode draad, is het ‘liefde’. En wel Gods liefde voor mensen in het algemeen, maar in het bijzonder voor de mensen die Zijn kinderen geworden zijn. Dat laatste kan iedere ouder begrijpen, want liefde voor je kinderen begint zodra ze geboren zijn - zelfs vóór die tijd al - en eindigt eigenlijk niet. Zo ben ik al heel wat jaren moeder en mijn kinderen zijn inmiddels volwassen. Maar als er iemand van hen belt of appt met een vraag om hulp, moet het wel heel gek gaan als ik niet bijspring, al was het alleen al om elkaar weer even te kunnen zien. Zo zijn moeders en vaders ook (als ouders functioneren zoals God het heeft bedoeld). Een mooi beeld van God die voor jou een Vader wil zijn!

Zo bestonden jij en ik al in Zijn hart voordat we geboren waren, zelfs voordat de tijd bestond. Toen wilde God al mensen bij Zich hebben, zodat Hij Zijn liefde zou kunnen uitdelen.

Hij heeft ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde. Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden, door Jezus Christus,
Efeze 1: 4 en 5

In zekere zin zou je kunnen zeggen dat God de aarde ten eerste heeft geschapen omdat Hij jou en mij in Zijn gedachten had. Kijk maar hoe de Bijbel begint in Genesis 1. ‘In het begin schiep God de hemel en de aarde’,  de sterren, zon en maan aan de hemel, de aarde met alles wat erop groeide en de dieren die er mochten leven. Maar het belangrijkste wat God schiep was de mens, zoals beschreven Psalm 8: 'U hebt hem bijna goddelijk gemaakt' .

 Hij schiep de mens ‘naar Zijn beeld’. Wij lijken op God, we waren in staat om met Hem te communiceren, heel belangrijk als je het over liefde hebt. God wilde ook met óns  communiceren. Daarom wandelde Hij elke avond in de hof om Adam en Eva te ontmoeten en met hen te praten. Eigenlijk kunnen we ons niet indenken dat de God die boven alles staat, zo geïnteresseerd is in Zijn schepselen dat Hij op aarde komt om met hen een wandelingetje te maken.

Maar helaas ging het al snel mis. Dat zien we in Genesis 3. De slang verleidde Eva om God ongehoorzaam te zijn en ook Adam viel in zonde. Alles veranderde en het rechtstreekse contact dat de eerste mensen met God hadden, werd verbroken. Als gevolg van de zonde kwam er schuld en schaamte in de wereld en uiteindelijk de dood. 'Adam, waar ben je?’ was de vraag toen God die avond weer in de hof kwam, maar ze hadden zich verstopt.

Het is een moeilijk punt dat iets wat zo mooi begon mis ging. Wij zullen dat nooit echt kunnen begrijpen. Maar een belangrijk stukje wat ook hoort bij ‘liefde’ is vrijwilligheid. God dwingt ons niet om van Hem te houden en Hem te gehoorzamen. Daarom was er de gelegenheid voor de slang om Eva’s zwakke plek op te zoeken, haar aan het twijfelen bracht en te verleiden om ongehoorzaam te worden aan wat God had gezegd. En dat is gelukt.

Die vrijwilligheid herken ik zelf ook heel goed. God wenst namelijk geen robots die Hem volgen omdat ze zo geprogrammeerd zijn. Bij mij was het vast ook gelukt net als bij Eva (zo at ik net direct mijn gebakje op alsof het de verboden vrucht was, zonder even gezellig op mijn jarige man te wachten.) Ja, zo snel worden we verleid! Elke dag is het weer een bewuste keus om uit liefde God te volgen. Denk je daar even niet bij na, dan gaat het zomaar weer mis. Dat zien we de hele Bijbel door gebeuren omdat er ook die tegenstander satan is, die nog steeds roet in het eten wil gooien. Dat is de strijd die doorgaat tot het boek Openbaring.

De rode draad is dat God niet opgeeft. Dat had gekund daar in de hof van Eden, waar alles zo perfect en zeer goed was. Maar na de eerste zonde wees Hij direct naar de oplossing: In de toekomst zal er een zaad, een nakomeling van de vrouw komen die de duivel zal verslaan. Wij weten dat hier al gesproken wordt over de Here Jezus, die als het Lam de zonde van de wereld zou dragen. Die oplossing had God ook al klaar van vóór de tijd. 

Vrijgekocht … met het kostbaar bloed van Christus, als van een smetteloos en onbevlekt Lam. Hij is wel van tevoren gekend, vóór de grondlegging van de wereld, maar in de laatste tijden geopenbaard omwille van u.
1 Petrus 1: 19 en 20

Wat liefdevol dat God na deze verschrikkelijke gebeurtenis Adam en Eva direct troost met deze belofte. Want hun leven veranderde wel heel erg. De aarde bracht doorns en distels voort, het was hard werken voor de kost, onderlinge man/vrouw relaties werden moeizamer en ook een bevalling zou met smart gepaard gaan. Adam en Eva kregen kinderen maar de één vermoordde de ander. De duivel zat niet stil en nadat in Genesis 6 de zonen gods op aarde kwamen en zich vermengden met de mensen, was het leven op aarde zo dramatisch verdorven dat God niet anders kon dan alles en iedereen te verdelgen door de zondvloed.

Hier zien we de rode draad direct daarna, bij Noach die een nieuwe kans krijgt. Hij was rechtvaardig als enige op de toenmalige wereld en bouwde 120 jaar aan de ark terwijl iedereen hem voor gek verklaarde. Hij was al die jaren lang een soort evangelist, met elke slag van de hamer vertelde hij dat God redding zou brengen door de ark die gebouwd werd. De tijd waarin we nu leven zal hem niet vreemd voorgekomen zijn.

 Jezus zegt zelf dat de tijd vlak voor de wederkomst zal zijn zoals in Noachs dagen. Ben ik dan net zo standvastig als Noach? Ook als mensen mij voor gek verklaren dat ik nog in dat sprookjesboek de Bijbel geloof? Durf ik te staan voor normen en waarden die van God komen? Durf ik de joodse medemens te steunen als ze ten diepste belaagd worden omdat ze tot Gods volk behoren? Zomaar wat voorbeelden uit de actualiteit. En last but not least: heb ik de mensen die ik wil bereiken om mij heen lief? 

Na de zondvloed mocht Noachs gezin verder leven op een gereinigde aarde. God had een eind aan de wereld kunnen maken maar Zijn liefde voor de mens won het toch weer! In Genesis 9 sluit God een verbond met Noach. Hier is het frappant te zien hoe satan alles kaapt wat van God komt. In deze tegenwoordige 'dagen van Noach' is de regenboog een belangrijk onderdeel van de maatschappij, maar staat juist voor alles wat tegen God ingaat. Zo zijn er meer dingen te lezen in Genesis 9 die tegenwoordig 'niet meer kunnen' zoals er dan gezegd wordt.

Als ik hier weer over nadenk ben ik zo dankbaar dat ondanks alle ellende die het met zich meebracht, God toch het avontuur met ons is aangegaan. Dat Hij al wist hoe het mis zou gaan maar ook de oplossing al klaar had: het Lam dat de zonden van de wereld wegneemt. Jezus, die ons heeft gered als we geloven dat Hij voor onze zonden is gestorven aan het kruis.

We zien met verlangen uit naar de tijd die snel zal aanbreken: Zijn raadsbesluit (zoals geciteerd uit Jesaja 46) met ons en de wereld houdt stand en zal werkelijkheid worden. Laten we tot die tijd de regenboog van Gods verbond stellen tegenover alle gekte in de wereld en een getuige zijn van Gods liefde voor een wereld die Hem hard nodig heeft.

 

Eén gemaakt in Christus

Deze keer gaan we het hebben over de Efezebrief waar bijzondere dingen in staan beschreven, die niemand nog wist,  In het derde hoofdstuk komen we Paulus tegen, en hij maakt een geheimenis openbaar. Dit geheimenis was niet bekend in de tijd van het Oude Testament. Het was er wel, maar niet echt zichtbaar. Je leest ergens anders dat de profeten uit die tijd probeerden te begrijpen waar de Geest van Christus op doelde bij de woorden die ze moesten spreken, maar dat ze er niet achter kwamen. Hier zien we de ontrafeling van één van deze ‘geheimen’. 

Jezus Zelf heeft speciaal aan Paulus die openbaringen gegeven toen Paulus na zijn ontmoeting met Jezus en zijn bekering, drie jaar in Arabië was. Dat is een lange tijd om veel te kunnen leren. En wij mogen het lezen, in 2025, bijna 2000 jaar later! Wauw.|

Wat is het geheim?

De Joden hadden van oudsher het exclusieve recht op Gods woord (hun zijn de woorden Gods toevertrouwd, zij hadden de geschriften) en Paulus als farizeeër zag zichzelf als de bewaker ervan. Maar dat alles veranderde radicaal na zijn bekering.

Er is een welhaast 'revolutionaire’ eenheid gekomen door de dood en opstanding van Jezus! Vóór die tijd kregen de heidenen (als het meezat) een paar kruimels die op de grond waren gevallen. Vergelijk wat Jezus zegt tegen de Kanaänitische (heidense) vrouw dat Hij alleen is gekomen voor het huis Israels. Maar in groot geloof zegt zij dan dat de honden de kruimels opzoeken als de maaltijd afgelopen is. En Jezus honoreert haar geloof.

Het nieuwe wat Paulus geopenbaard heeft gekregen, was dat de woorden van God nu niet meer exclusief voor de Joden waren: ook heidenen hoorden nu bij de groep mensen die Gods woorden mochten en konden ontvangen. Met andere woorden: de grens (de scheidsmuur) tussen Jood en heiden was weggevallen. Geen kruimels meer, maar de hele maaltijd. De Messias is ook gekomen voor heidenen, de Geest is uitgestort ook over de heidenen, die mede erfgenamen zijn, tot hetzelfde lichaam behoren en ‘mede deelgenoten zijn van Zijn belofte in Christus, door het Evangelie’. vers 6
                                                                                  Maar wat hield dat dan concreet in? Dat lezen we verder in dit hoofdstuk. We zijn samen één in Christus, niet in de Joodse overleveringen of heidense gebruiken maar in Christus. Er is iets heel nieuws ontstaan, het huisgezin van God, waarin we samen één zijn.

Alles is nieuw geworden! Paulus mag dat als apostel speciaal verkondigen aan de heidenen, wat een verandering voor hem! (Je ziet nog iets van het exclusieve terug in de grote moeite die het kost voor ‘goyim’ om joods te worden, het is heel zwaar qua eisen, alsof men het wil ontmoedigen). Maar als God iemand verandert, dan doet Hij het ook goed, en kiest speciaal de moordenaar van de christenen.

Mij, de allerminste van alle heiligen, is deze genade gegeven, om onder de heidenen door het Evangelie de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen’. (vers 8)

Hebben wij net als Paulus het besef dat het genade is dat wij het evangelie door mogen geven aan de mensen om ons heen? En dat niet alleen, wij zijn een geestelijk volk en de overheden en machten in de lucht zijn hiermee ook ons werkterrein geworden. Na de zondeval waarin de duivel de mensheid heeft meegetrokken, zijn we ten eerste geestelijk bevrijd. Wat is het een krachtig getuigenis, ook naar de geestelijke wereld toe (vers 10)

Wat voel ik mij nietig bij dit alles. En toch had God dit altijd, zelfs voordat de tijd bestond in Zijn gedachten: dat wij door geloof in Christus bij Hem mogen horen, ‘volgens het eeuwige voornemen dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heere’.(vers 11)

******************

Geef de moed niet op, zegt Paulus in vers 13 nadat hij al deze diepe en grootse dingen die God voor ons heeft bestemd heeft opgeschreven. In ons aardse leven van alledag staat dit grote plan namelijk niet altijd voorop en kunnen we in beslag genomen worden door alles wat in de wereld gebeurt. Nare berichten, tijdrovende dingen die moeten gebeuren of verleidingen van de duivel om onze gedachten bij Jezus weg te houden.

Zo’n kort zinnetje: geef de moed niet op!, daar lees je zomaar overheen. Maar God kent ons hart, Jezus is mens geworden en kent de verleidingen die het aardse leven met zich meebrengt.

De bemoediging van dit hoofdstuk

Dat alle gelovigen één zijn gemaakt is een grote hulp in dit leven hier: door de band van de liefde, de vrucht van de Geest (zoals ook dat ene kooltje wat andere kooltjes nodig heeft om warm te blijven en warmte af te kunnen geven). Als we geworteld zijn in de liefde, in Jezus Zelf, dan geeft dat die grote meerwaarde. Het gaat de kennis te boven, kennis die Paulus in grote mate bezat, vóór zijn bekering. Alles wordt anders als we Christus leren kennen, en de liefde die Hij is en geeft,

‘opdat u ten volle zou kunnen begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is, en u de liefde van Christus zou kennen, die de kennis te boven gaat’ (vers 18 en 19)

En mocht je nu nóg niet genoeg moed gevat hebben, Hij is bij machte ‘te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, overeenkomstig de kracht die in ons werkzaam is’ (vers 20)

Wat een God hebben wij, die tot ons gekomen is in Christus!

Zullen we samen moed vatten?

Vertrouwen in het werk van de tuinman

Vertrouwen in de tuinman, dit onderwerp van deze eerste week van onze studie ‘Blijf in Mij’ sprak mij wel aan. Ik denk namelijk dat mensen die op dit moment langs ons huis wandelen en de tuin zien, toch wel het idee hebben dat de tuinman niet heel erg druk bezig is geweest de laatste tijd.

De voortuin ziet er enigszins verwilderd uit. Vooral nu het een tijdje regenachtig is vliegt ook het onkruid de grond uit. Achter het huis moet het gras nodig gemaaid worden maar dan valt er ineens weer een dikke bui. En nat gras, daar houdt onze grasmaaier niet zo van. 

Dan heb ik het nog niet eens gehad over het gras tussen de steentjes. Drie weken geleden heb ik alles weggehaald maar helaas zie ik het alweer verschijnen. Maar omdat we gaan verhuizen en het dozen inpakken nu echt voorrang heeft, staat de tuin op het tweede plan. De grote bewerkelijke tuin was zelfs een belangrijke reden om te gaan verhuizen. Dus deze tuinman heeft haar hoofd bij heel andere dingen op dit moment en dat is te zien.

Zo niet de tuinman uit Johannes 15. Jezus vertelt daar dat zijn Vader de Tuinman is. En Hijzelf is de wijnstok. Ook wij komen voor in dat gedeelte: wij zijn de ranken. De Tuinman is druk doende om te kijken hoe het ervoor staat met de wijnstok. Zijn er al ranken die vrucht dragen? Als dat niet zo is, dan breekt Hij die ranken weg. Ziet Hij wel vrucht, dan bekijkt Hij hoe Hij ervoor kan zorgen dat er nog méér vrucht komt. Af en toe zal Hij dan toch de snoeischaar pakken en die rank snoeien. Als het gevolg maar is: méér vrucht, daar valt als je terugkijkt. het moment van snoeien bij in het niet.

Wij hebben ook een wijnstok in onze tuin. Maar ik heb nog geen tijd gehad/genomen om te kijken of er al druiven aan komen. Maar God de Vader is de Tuinman die dat allang weet, en Hij zou zeker onze tuin onderhouden hebben, gemaaid, het onkruid verwijderd, zodat er meer plek is voor bloeiende planten die dan weer zichtbaar worden, de laurier zou ook allang tot normale proporties teruggebracht zijn samen met nog andere dingen die nodig zijn.


De Vader is altijd oplettend, Hij weet wat er speelt. Hij is begaan met ons; het groeiproces van de rank wordt bijgestuurd waar nodig. Ik weet zeker dat er veel vrucht zou zijn aan onze wijnstok als de Vader onze Tuinman zou zijn geweest.

En zoals ik met een gerust hart mijn tuin aan Zijn zorgen zou toevertrouwen, zo mag ik mijzelf als rank aan Hem toevertrouwen omdat Hij mij kent. Ik weet bij mijzelf wel op welke manier de groei stagneert, maar de Tuinman hoef ik dat niet uit te leggen, Hij heeft het allang gezien. De vraag is: wil ik mij laten snoeien? Dat kan even flink pijnlijk zijn, maar uiteindelijk als je er op terugkijkt, dan zie je dat de ingreep nodig was.

Misschien moet je echt een beslissing nemen om bepaalde gewoontes die ‘erin geslopen zijn’ te laten en in plaats daarvan je te richten op de Heer, je aandacht en tijd in Hem te investeren. Of zijn er andere valkuilen  waar je steeds weer intrapt, of zonden die ervoor zorgen dat je stilstaat in je geestelijke groei.

Wil ik die keuze van vertrouwen maken? Geef ik mijzelf aan de Tuinman om Hem toe te staan het snoeimes te hanteren? Dan is het een wisselwerking en zal Hij mij steeds meer bereid maken (‘het willen en het werken’ komt van Hem!) Die houding van bereidwilligheid is in principe al een vrucht en de basis van waaruit er méér vruchten aan de rank kunnen komen, zichtbaar voor de mensen om ons heen.

Want als we zeggen bij Jezus te horen, dan zal dat te zien moeten zijn doordat we in het licht wandelen en de waarheid doen. 'Anders zijn we leugenaars',  zegt Johannes in zijn eerste brief en zijn we niet te herkennen als volgelingen van Jezus.

Ik hoop dat mijn tuin straks weer herkenbaar zal zijn door de hand van een tuinman die er hard heeft gewerkt - tot er weer een bloeiende verzorgde tuin tevoorschijn kwam.

En om dat beeld weer door te trekken naar het onderwerp van deze studie: ik hoop ook zo dat jij en ik ranken zijn vol vrucht, doordat wij de hand van de Tuinman hebben vertrouwd en Hij ons mocht snoeien. Dan brengen we  blijvende vruchten voort die zichtbaar zijn, waardoor de Vader verheerlijkt wordt!

 

Vertrouwen op Gods wijsheid (Koningin Esther)

 "Let er dan op dat u nauwgezet wandelt, niet als dwazen, maar als wijzen, en buit de geschikte tijd uit, omdat de dagen vol kwaad zijn."  Spreuken 12: 16

Dit blogje  gaat over het boek Esther. Het is een geschiedenis die tot de verbeelding spreekt. Een meisje uit het Joodse volk dat het brengt tot koningin van het grote rijk van de Meden en Perzen. Je zou denken: waarom is zij nu speciaal uitgekozen door de koning? In dat grote rijk  zijn toch genoeg meisjes van het eigen volk die koningin zouden kunnen worden? Waarom dan Esther?

Het is de wijsheid van God die het zo bedacht heeft. Al wordt God in dit boek niet genoemd, toch is Hij aanwezig en heeft Hij de touwtjes in handen. Hadassa, het Joodse meisje, krijgt een andere naam: Esther, wat betekent: “Ik die verborgen ben”. God is verborgen en Zijn wijsheid is hierin in eerste instantie niet te begrijpen. Zoals Paulus het ook heeft over ‘de verborgen wijsheid van God’ waar mensen niet zomaar kennis van hebben maar wat aan een gelovige geopenbaard wordt die Christus steeds beter leert kennen.

Als de tijd moeilijk is en de dagen zijn kwaad - zoals het is in de tijd waarin Esther leeft - juist dan is het van levensbelang om te vertrouwen dat God een plan heeft, al zie je er niets van. Esther moet naar een vreemd land en het is helemaal niet duidelijk wat daar de reden van is. Ze had kunnen zeggen: ‘Ik wil niet weg uit mijn vertrouwde omgeving naar een paleis waar veel vrouwen zijn om dan misschien de vrouw van de koning te worden, een heidense koning nog wel.’ Wij hadden ook niet gedacht dat het Gods plan zou zijn dat zij de vrouw zou worden van een heidense koning. Het gaat toch in tegen Gods wetten.

Gelukkig heeft Esther in dat verre land wel een hulp. Al is God niet rechtstreeks zichtbaar, Hij geeft Esther de wijze raad van Mordechai, haar oom die vlak bij het paleis blijft waar Esther gaat wonen. En Esther gehoorzaamt aan alles wat Mordechai haar vertelt om te doen. 

Uiteindelijk is het de gehoorzaamheid van Esther dat ze accepteert de vrouw van de koning te worden. Zo kan zij het instrument zijn om haar volk te redden. En dat allemaal omdat ze niet bang is om risico te nemen en op God vertrouwt. Haar daad om onaangekondigd naar de koning te gaan had haar dood kunnen worden. Maar Ahosveros rijkt haar zijn scepter en zij kan vertellen welk duivels plan (zelfs al in een wet vastgelegd!) in de maak is, waardoor zij en haar volk in groot gevaar zijn. 

Zo'n wet van Meden en Perzen kan niet veranderd en herroepen worden, maar ook daar weet God raad mee: het volk mag zich verdedigen en uiteraard is het God die aan hun zijde strijdt als zij aangevallen worden op de dag die Haman bedacht had. De geschiedenis pakt zo uit dat Haman, de kwade genius, gedood wordt en het Joodse volk gered wordt van uitroeiing.

De wijsheid van God is ook in ons leven vaak verborgen. Die wijsheid komt openbaar als we God leren vertrouwen en stappen durven te nemen soms in het ongewisse. Ook ik heb deze situaties gekend dat je niet wist hoe bepaalde problemen en moeilijkheden opgelost zouden worden. Maar ik wist wel: al zie ik het niet, God heeft het overzicht en weet hoe het af zal lopen.

Wat een bemoedigende les dat God er altijd is. Hij weet in wat voor situatie je zit en Hij zal uitkomst geven als situaties onoplosbaar lijken. Ook in de ingewikkelde tijd die we nu op aarde meemaken: Hij is er!

God volledig vertrouwen

Dat is een mooie titel: God volledig vertrouwen. Dan ben je er en is er rust. Ik dacht natuurlijk na over dit onderwerp en stelde mij de vraag: ‘Als dit een moeilijk punt is in jouw of mijn leven, aan wie ligt dat dan?’ Ik heb mijn conclusie al getrokken: dan ligt dat aan mij. Ik kan dat vertrouwen dan om een bepaalde reden (nog) niet in Hem hebben. Maar aan God ligt het niet.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat jij het heel anders ziet en vindt dat jouw gebrek aan vertrouwen in God aan Hém ligt, want Hij laat moeilijke dingen gebeuren die je niet kan veranderen. In de wereld gebeurt er ook van alles (als je om je heen kijkt). Dat kan je blokkeren want ‘Hij kan toch alles?’ Hier is heel moeilijk uit te komen als je die feiten bekijkt.

Ik geloof dat het belangrijke punt hier is: hoe leer je vertrouwen? En dan werkt God heel anders dan wij mensen dat graag zouden zien. Vertrouwen leer je niet per se als alles altijd op rolletjes loopt en alle problemen voor je worden weggehouden.

Er zijn legio mensen in de bijbel die moeilijkheden hebben meegemaakt, dingen die zo ver van mijn bed liggen soms, dat ik denk: als mij dat overkomen was dan weet ik nog niet hoe het met mijn vertrouwen gegaan was. Je leest hiervan in Hebreeën 11, waar de geloofshelden uit het Oude Testament de revue passeren waarbij de ene geloofsheld wel  ontvangen heeft wat hij verwachtte maar de andere niet. En toch: het gemeenschappelijke was: ze bleven vertrouwen hebben dat wat ze ook meemaakten, de Messias zou komen. In dat geloof zijn ze gestorven, al hebben ze Jezus niet gezien.
Over Abraham lezen we daar:

“Door het geloof heeft Abraham, toen hij verzocht werd, Isaäk ten offer gebracht, en hij, die de beloften aanvaard had, wilde zijn enige zoon offeren, 18Tegen hem was gezegd: Dat van Izak zal uw nageslacht genoemd worden. Hij overlegde bij zichzelf dat God bij machte was hem zelfs uit de doden op te wekken. 19En hij kreeg hem als het ware daaruit ook terug.’

Ik hoor mezelf al sputteren: ‘Wat nu, ik zou deze zoon ontvangen en heb hem ontvangen en nu moet ik hem weer afstaan. Dat kan toch helemaal niet?’

Hier zie je dat God Abraham test, om te zien hoe groot zijn geloof is, en Abraham doorstond de test omdat hij inmiddels geleerd had Wie God is: ‘dat God bij machte was hem (Isaak) zelfs uit de doden op te wekken’. Dat had hij zich al eigen gemaakt in zijn hart. Er was van theorie over God, al iets omgezet in vertrouwen bij Abraham. Dat kon omdat hij had gezien dat wat God zegt, waarheid is.

Een ander persoon uit het Oude Testament waar ik aan denk is Job. Job was rechtvaardig en bad voor zijn kinderen, hij bracht offers, en satan wilde wel eens zien wat er gebeuren zou als het Job niet meer zo voor de wind ging ‘dan zal hij U vast vervloeken’, en God staat hem toe om ellende over Job te brengen - tot op zekere hoogte. Hij werd ook getest maar door de satan onder Gods supervisie. Het komt zover dat Job z’n kinderen heeft verloren, z’n vrouw is bij hem weggegaan (“zeg God toch vaarwel en sterf!’) maar Job antwoordt haar: ‘zouden we het goede van God aannemen en het kwade niet?’ En nu zit hij op de mesthoop zich te krabben met een potscherf. Hij is ook nog ziek en zijn vrienden komen hem troosten. Of is dat meer berispen, want hij zal wel wat fout hebben gedaan als hij er zo aan toe is.

Maar Job zegt God niet vaarwel. En uiteindelijk is zijn getuigenis in Job 42:5: Alleen door het horen met het oor had ik U gehoord, maar nu heeft mijn oog U gezien. Een andere vertaling heeft: slechts van horen zeggen had ik van U vernomen. Maar nu heeft mijn oog U aanschouwd.

Wauw, door veel ellende en pijn heen kun je God dus dieper leren kennen. Kijk maar naar de ervaringsdeskundige Job. Hij heeft in zijn hele weg van ‘alles verliezen’, nooit het vertrouwen in God verloren en zelfs heel iets nieuws gezien in Hem. Zodat Job eigenlijk na alles wat hij heeft meegemaakt zegt: Nu ken ik U pas echt. En waar de satan Job wilde laten struikelen, was het resultaat juist heel anders en tot eer van God.

Ook ik heb dingen meegemaakt in mijn leven waarbij je niet kon zien wat daar nu het doel van was. Maar als je weet dat God alles weet en er boven staat, het overzicht heeft - dan helpt dat juist als ik het niet kan zien en in grote verwarring ben. Het enige wat dan overblijft is de situatie aan God geven en het zelf loslaten. En Hij laat je dan wel weer zien wanneer je het zelf weer mag oppakken.

Als je Jezus kent als de Messias die gekomen is, heb je ook het voordeel dat Hij je voorbeeld is in Godsvertrouwen. Want zelfs Gods Zoon moest leren om het lijden te aanvaarden en te ondergaan. Ook Jezus vond dat niet een gemakkelijke weg. Hij vroeg zelfs of de beker Hem voorbij mocht gaan, in Getsemane. Dat betekent dat je bang mag zijn en dat dat niet gek is .

Omdat Hij als mens alles net zo voelde als wij kan Hij met ons meevoelen als we zwak zijn, en zo een trouwe Hogepriester zijn die voor ons pleit bij de Vader! Want Hij ontfermt Zich over het nageslacht van Abraham, en dat is niet alleen letterlijk bedoeld, want wij zijn door het geloof óók kinderen van Abraham. Hij ontfermt Zich in liefde over jou en mij. Hierover kun je lezen in Hebreeën 2.

Het laat ook zien dat je niet altijd op de toppen van je geloof hoeft te leven, maar dat je elke keer weer opnieuw mag leren om God te vertrouwen. Zie op Jezus! Hij heeft alles volbracht. En als wij lijden en door moeilijkheden heen gaan, is Hij aan onze zij. Hij weet het en gaat met ons mee. Wat geweldig. Wat zou het mooi zijn als we in die zin bij de nieuwtestamentische geloofshelden zouden horen. Helden die het niet van zichzelf verwachten, maar die weten dat ze afhankelijk zijn van Jezus zelf. Hij die ons leert om steeds opnieuw de Vader te vertrouwen.

Vertrouwen leer je volgens mij als je hebt ervaren dat iemand van je houdt. Als je dat echt weet, diep in je hart, dan wordt alles anders. Liefde heeft als resultaat geloof/vertrouwen. Het is dan niet meer een theorie, maar echt iets wat voelt. Die waarheid zit dan diep in je hart.

Ik hoop dat jij die ervaring ook kent, en zo niet, vraag aan God of Hij je die liefde wil geven zodat je van daaruit mag gaan leven,

Geef Mij de ruimte

Iets schrijven over de Heilige Geest, dat is wel een uitdaging. Waar moet je beginnen? Er zijn zoveel aspecten waar je het over kunt hebben. Kijk alleen al naar de benamingen die in de Bijbel genoemd worden.

De Geest van Christus
De Geest der belofte
De Trooster
De Pleitbezorger
De Geest van de Vader
De Geest der waarheid
De Geest van leven
De Geest van het Zoonschap

Ik licht er wat uit.


De Geest is de Trooster.

Dat lezen we in Johannes 14:18: "Ik laat u niet als wezen achter - en dat is het bijzondere! - Ik kom tot U en zal in U zijn". Dat wil zeggen dat Jezus in ons is met Zijn Geest. Hier raken we de ondoorgrondelijke eenheid van de Vader, de Zoon en de Geest.

Die aanwezigheid van de Geest in ons, troost ons! Na Jezus' dood misten de discipelen Zijn aanwezigheid, dat Hij om hen heen was en hen onderwees. Ze waren van slag toen ze op weg waren naar Emmaüs en dachten dat alles voorbij was. Maar Jezus die bij hen kwam lopen herinnerde hen aan wat Hij hen had gezegd. En na de Hemelvaart wachtten zij totdat het zover was dat de belofte zou komen en de Geest uitgestort zou worden.

Missen wij Jezus ook? Heb jij soms ook niet de behoefte om met Hem te praten zoals de discipelen dat deden toen Hij nog op aarde was?  Zouden we nu al niet bij Hem willen zijn?
Weet en besef dan dat Jezus door Zijn Geest in ons is. Dichterbij dan de discipelen in de drie jaar dat ze met Hem op aarde wandelden, ooit hebben meegemaakt!

Wauw. Jezus gaat weg en móet weggaan van de aarde zodat de Heilige Geest in de gelovigen kan komen wonen. Dichterbij kan niet.

Hoe kun je de Geest dan ontvangen? 

Dat lees je in Handelingen 2 wanneer de Joden die daar aanwezig zijn, aan Petrus die vraag stellen. Het antwoord is heel simpel: 'Bekeer je, laat je dopen en je zult de gave van de Heilige Geest ontvangen '
Als eerste gave ontvang je de Heilige Geest als je tot geloof komt. Dat mag je zekerheid zijn, zo staat het geschreven in Romeinen 8: 23. Het is de belofte van God.

Onderpand en zekerheid

De Geest is ook een voorbode van het nieuwe dat komen gaat. Het bewijs dat we van Jezus zijn die al in de hemel is. De Geest is ons onderpand. Je weet wel, van het spelletje pandverbeuren. Je geeft iets af aan de spelleider maar je weet zeker dat je het weer terug zult krijgen. Je laat het niet achter.
God, die ook zijn zegel op ons gedrukt en de Geest tot onderpand in onze harten gegeven heeft (2 Kor 1:22)
Heb je de Geest in je? Dan komt Jezus zeker voor jou terug om je op te halen, want je hoort bij Hem. Wat een verbondenheid met Jezus juist door de Geest!

Hij werkt in ons

Ook daar heb je zo een heel lijstje van.

De Geest geeft ons wijsheid, inzicht
De gaven van de Geest worden uitgedeeld zoals God het wil
De Geest geeft ons de woorden op het moment dat het nodig is
De Geest is onze kracht in zwakheid
Door de Geest kun je zeggen dat Jezus Heer is
De vrucht van de Geest wordt zichtbaar in liefde, blijdschap, vrede, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, geduld, zelfbeheersing
De Geest bidt voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen

De Geest getuigt met onze geest dat we kinderen van God zijn, en dan mag en kun je leven door de Geest. Groei is een kenmerk van leven, en zo wordt de vrucht zichtbaar. Zo mogen we op Jezus gaan lijken.

Het draait om Jezus

Dit is ook heel duidelijk in het gedeelte waar Jezus de Trooster belooft: Wanneer de Trooster komt, die Ik u zenden zal van de Vader, de Geest der Waarheid, die van de Vader uitgaat, zal deze van Mij getuigen; (Johannes 15: 26)
En de Geest geeft de eer aan Jezus: 'Hij zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen  (Johannes 16:14)
De Geest wijst altijd op Jezus. Hij heeft het niet over zichzelf. Het is de Geest van Jezus. Als wij door de Geest zeggen: ‘Jezus is Heer’, is dat de waarheid die de Geest ons heeft laten zien. 

Waar de Geest is, is vrijheid

Als laatste denk ik aan het feit dat Gods Geest zich nooit opdringt, ook niet als Hij al in je hart woont. Als je ervoor kiest om (als het vuur van Zijn aanwezigheid wat aan het uitdoven is) dat zo te laten, dan zal Hij niet koste wat het kost de plek innemen die Hem eigenlijk toekomt. Hij zal niet beslissen om de touwtjes in handen te nemen in jouw leven. Daarom staat er ook ergens: dooft de Geest niet uit. (1 Tess 5: 19) Want dat kan. Hij is er dan nog wel, maar er is geen sprankje meer van te zien. Dat is een heel verdrietige toestand.
Maar Hij laat je vrij en wacht totdat jij Hem de ruimte geeft. Dan kan Hij aan het werk. Omdat jij dat uit vrije wil laat gebeuren. Dat is wat een liefdesrelatie laat zien: Hij nodigt je uit maar er is geen dwang.

Hoe anders is het bij de tegenstander, de duivel. Daar is altijd dwang aanwezig. Van nature zijn we onder zijn beslag. Je bent dan vleugellam. Je kan niet functioneren behalve op de manier die de persoon die jou 'in beslag heeft genomen' toestaat. Er is geen vrijheid.

Een praktijkvoorbeeld

We hebben dat vorige week in de praktijk ervaren, toen de bank ontdekte dat er op een piepklein stukje grond wat wij ergens in bezit hadden, executoriaal beslag zou liggen. We hadden geen idee hoe of wat, we wisten niet eens goed wat die term inhield en niet waarom dat het geval zou zijn. Maar als er inderdaad 'beslag' zou liggen, dan konden we niet een nieuwe hypotheek afsluiten, nodig voor de koop van ons nieuwe huis. Je bent dan gebonden. De bank wilde het naadje van de kous weten, want beslag wordt er gelegd als je bijvoorbeeld een hoge schuld hebt.

Zo is het ook als je nog niet de Heilige Geest hebt ontvangen. Dan ben je nog 'in beslag genomen' door de duivel, oftewel je ligt dan nog 'onder zijn beslag'. Je bent in zijn macht, want er is een schuld die we zelf niet kunnen betalen. Wat een uitzichtloze situatie als daar niets aan gedaan wordt.

En zelfs als je geen idee hebt dat dat beslag er is, ben je wel gebonden aan de gevolgen ervan. Wij moesten ineens aan de bak om er achter te komen wie het beslag had gelegd en waarom. Anders konden we naar onze hypotheek fluiten. Gelukkig kwam er een oplossing en werd duidelijk dat het beslag niet ons als eigenaren van een klein stukje grond betrof.  Stel je nu voor dat dat beslag er wel had gelegen, dan had er betaald moeten worden. Nu kwam er een verlossend bericht dat we niet vast zaten aan een of ander beslag. Wat een opluchting. De hypotheek kon rond gemaakt worden en nu kunnen we ons nieuwe huis officieel aankopen. Vrij om iets nieuws aan te gaan en een financiering van de bank te ontvangen.

Jezus is gekomen om ons vrij te kopen, het beslag is opgeheven. Hij heeft onze schuld betaald en de duivel moest ons laten gaan. Hoe bijzonder is dat! We mogen nu leven in vrijheid in het koninkrijk van de Zoon.

Geef Hem de ruimte en ervaar de vrijheid van de kinderen Gods waarover zo mooi wordt geschreven in Romeinen 8.

"Want waar de Geest van God is, is vrijheid"