Stuurbekrachtiging

In het licht van wat er een paar weken geleden in Nice gebeurde (en elders in de wereld) stelt het natuurlijk helemaal niks voor, maar in het gewone dagelijkse leven heb je wel eens tegenslagen die erg lastig kunnen zijn.
Bijvoorbeeld apparaten in huis die ineens uitvallen. Of je laptop die niet meer dicht wil (en prompt had mijn mobiel ook kuren)

Ineens was er ook iets met de auto, ik merkte het direct aan het stuur. En wat bleek, dat de stuurbekrachtiging het niet meer deed.
Het lijkt altijd een makkie; als de extra ondersteuning het doet is er niks aan de hand. Maar zónder is het ineens duidelijk hoe onmisbaar die stuurbekrachtiging is.
Want nu kon ik niets met die zware auto beginnen.

Misschien wel een heel erg voor de hand liggende vergelijking. maar in het leven van een gelovige is er ook iets wat te vergelijken is met een stuurbekrachtiging.
Alleen hebben we dat (net als bij een auto) niet zo in de gaten. We doen onze dagelijkse dingen, maken van alles mee, moeilijke en minder moeilijke dingen. We bidden tot God en geloven dat Hij er is.

Maar merken we reëel Zijn aanwezigheid en hulp? In de praktijk lijkt het vaak zo dat we toch zelf moeten handelen. Zoals je zelf de auto bestuurt.
Want er komen geen briefjes uit de hemel, al zou dat best wel es handig zijn als je iets moet beslissen en het is allemaal niet zo duidelijk.

Iemand zei eens tegen mij: Ik probeer het een tijdje zonder Hem - toen het leven zo zwaar was dat het haast niet uit zou maken of God er nu wél of niet zou zijn...
Uitzetten van de stuurbekrachtiging zou je dat kunnen noemen.

En toch, waar zouden we zijn zonder Zijn steun?

Als Hij er niet zou zijn dan zou de diepste liefde en geborgenheid ontbreken. De bodem zou onder het bestaan wegvallen, al kan het leven (ook van een gelovige!) zo moeilijk zijn dat de vraag kan opkomen: Waar is Zijn hulp dan ... waar is die bekrachtiging?

God-loos zou het leven pas écht zin-loos zijn.
Want God is liefde en licht, vrede...
En Hij is de degene die leven en adem en alles aan allen geeft - ook ongelovigen leven bij de 'gratie Gods' om het maar eens plechtig te zeggen.

Stel je een wereld voor waarin de liefde, vrede en het licht helemaal zijn verdwenen: dan heb je pas écht een wereld zonder God.
En de duivel wil het maar wat graag bereiken dat de gelovigen het af laten weten en God vaarwel zeggen. En zo zijn liefde en licht niet meer verspreiden, en we door allerlei omstandigheden zijn vrede kwijtraken.

Dat is denk ik onze strijd, om toch, ondanks alles wat er gebeurt, Zijn lichtdragers te zijn,  en Zijn vrede uit te delen om ons heen.
Hijzelf steunt en helpt ons, al is dat meestal niet in allerlei grootse zichtbare dingen, in succes en voorspoed of allerlei gebeden die verhoord worden.
Nee, onze stuurbekrachtiging valt vaak niet zo op.

Maar dit is wat Hij ons wél belooft:

Zie Ik ben met u al de dagen 

Hoe dan?
Door Zijn eigen Geest - daar bij de hemelvaart aan de discipelen beloofd, zodat ze kracht zouden ontvangen als hun Meester niet meer bij hen zou zijn.

Die Geest die ook ons bekrachtigt, al weten we soms of meestal niet hoe.
Want nu al meer dan tweeduizend jaar later geldt die belofte nog steeds: Hij is met ons al de dagen die er nog zullen zijn.

En wil ons leiden. Ook nu er zoveel gebeurt in de wereld - het was de zomer van de angst las ik vandaag. Vanwege alle onzekerheden van terreur, ik noemde al Nice, Maar ook vervolging, mensen die op de vlucht zijn, politieke situaties.

En die Geest zegt met ons: Kom! Want als Hij terug komt zal dat alles voorbij zijn: ziekte, dood en ellende, pijn, verdriet en gemis.
Ik kan niet wachten ...

Bij 'Brussel'

'Brussel was toen nog een bruisende stad ...'

Dat was waar ik direct aan dacht na de aanslagen deze week op het vliegveld en een metrostation in Brussel. Al ken ikzelf de stad niet, dit liedje kende ik wel van lang geleden.  
'Brussel ja Brussel was vrij en vrolijk ...'

Want het zal nooit meer hetzelfde zijn.
Zoals Parijs ook vrolijk was, maar ook die stad niet meer alleen de stad is van de Eifeltoren, de Champs-Ellysées en Montmartre .... waar ik ooit met school een paar dagen was, ook al lang geleden.

Al ik gun mijn kinderen ook nog zó een land en een wereld waarin je niet na hoeft te denken of het wel veilig is om een bepaalde reis te maken, een grote stad te bezoeken of naar een evenement te gaan. Een zorgeloos leven. 
Zoals in dit filmpje/lied Brussel nog zorgeloos en vrij was.

Mijn tienerdochter merkte op 'gelukkig niet in Amsterdam te wonen' en gaf daarmee aan ook de consequenties te beseffen van het geweld deze week, de onschuld voorbij.
Deze wereld heeft zelfs al lang geleden haar onschuld verloren; een paradijs is het hier op aarde niet meer geweest sinds Adam en Eva verleid door de duivel, verdreven werden uit de Hof van Eden.

Tegelijkertijd is het niet alleen maar narigheid om ons heen, zoals de joodse Anne Frank het schreef toen ze (ook als tiener) zich verborg voor de Nazi's:

"Ik denk niet aan alle ellende, maar aan alle moois dat er nog is"

Na twee wereldoorlogen en een Koude oorlog in de vorige eeuw, leken we geleerd te hebben om als mensen met elkaar te leven. De Muur viel, in oost en west bleken gewone mensen te wonen die niet meer tegenover elkaar wilden staan.

In die tijd (eind jaren 80) zag ik een documentaireserie over de opkomst van de Islam - het was voor mij niet voor te stellen dat het écht zover zou komen en hun Jihad ook echt het 'veilige' westen zou bereiken.
Maar zo'n slordige 25 jaar na dato is het zover; onze westerse wereld heeft nog nooit op deze schaal de dreiging van terreur, gevolgd door aanslagen in naam van Allah, zo ervaren als in het laatste jaar. 

En de vluchtelingen uit de oorlogsgebieden overspoelen Europa; oorlogen die veelal gevoerd worden vanwege de Islamitische expansiedrift. 
De verhalen zijn schrijnend.

Velen denken echter ook dat hier de straten van goud zijn en je alles kan krijgen wat je hartje begeert. Inmiddels gaan er ook mensen terug naar bijvoorbeeld  Noord Irak, het leven is daar (ontdekten zij) voor hen vele malen beter, dan in Europa ergens in een asielzoekerscentrum, wachtend op uitsluitsel.

Maar ook lees ik over gevluchte christenen die hun leven niet zeker zijn tussen mede-gevluchte moslims...
En nu waren er eergisteren de aanslagen in Brussel en als we de berichten moeten geloven 'is dit is nog maar het begin'.

Met inmiddels - en dit schrijf ik enkele dagen later - een grote aanslag in Pakistan, speciaal om christenen te treffen die het Paasfeest vieren...

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

Voor mij duidelijk dat achter al het geweld in naam van Allah niet ónze God schuilgaat. Want het is dood en verderf wat er gezaaid wordt. Het is de duivel, door Jezus aangeduid als de mensenmoordenaar van de beginne. Die alles en iedereen en vooral de mensen die echt bij God horen wil vernietigen.

Zo gebruikte hij Kain, en Haman - juist vandaag is het Purim waarbij herdacht  wordt dat de joodse Esther haar volk redde van de ondergang.  
En hebben we Herodes de kindermoordenaar.
Meer recent is het Hitler en zijn Endlsösung. En Israël moet nog steeds van de kaart geveegd - Hitlers 'Kampf' en de 'intifada' is dan ook zelfs letterlijk, één en dezelfde strijd. 
En dit is nog maar een kleine selectie voorbeelden.

Nu brengt de IS vernietiging en dood naar Europa en eist de aanslagen in Parijs en nu ook die in Brussel op. Voor hen is de vrije westerse wereld een Joods/christelijke beschaving (al is daar vaak bar weinig meer van te merken) en dat past niet in hun ideologie van een wereldwijde onderwerping aan de Islam met een wereldwijd kalifaat.
Al verwachten zij net als de Joden ook een messias.

Welke messias?

Maar het zal niet onze Messias zijn die komt voor zijn volk Israël. Het is een anti-messias. Frappant dat de Bijbel het heeft over de anti-christ die inderdaad zal komen voor een wereld die de echte Christus heeft afgewezen. De verblinding die dat met zich meebrengt maakt de weg steeds meer voor hem vrij.

Zelf denk ik dat het niet ver meer is. Als ik zie wat er allemaal in de wereld gebeurt qua politiek en oorlogen die niet te stoppen zijn, hoeveel mensen op drift zijn, hoe groot de problemen.
Hoe groot ook ten diepste de haat is tegen alles wat met Jezus te maken heeft, de leugens die er geloofd worden als het om Israël gaat ... (over verblinding gesproken!)

Gisteren vertelde iemand naar aanleiding van 'Brussel', dat zijn moeder vroeger zei, als hij als kind beangstigende beelden zag: 'Kijk naar de mensen die komen helpen, die zijn er altijd ...'
Zo mogen wij weten dat Jezus onderweg is, Hij staat te komen. 
Zoals Hij zelf vertelt in Lucas 21:

 Wanneer dit alles staat te gebeuren, richt je op en hef je hoofd omhoog, 
want je verlossing is nabij

Dat er nog veel mensen en ook juist moslims, de Messias vinden. En gelukkig gebeurt dat ook zodat zij bewaard blijven voor de tijd die nog komen gaat, als de anti-messias de macht heeft, wanneer uiteindelijk de hele wereld zal optrekken naar Jeruzalem. 

Dan zal de ware Messias komen en in Israël de overwinning behalen. Hij zal de anti-christ doden met zijn adem. 
Het lijkt de afloop van een spannend sprookje maar het is echt: de overwinning over het kwaad.

Ik hoop dat jij erbij bent als Hij iedereen die nu al in Hem gelooft meeneemt van deze aarde, voordat dit alles zal gebeuren. 
Om dan voor altijd bij Hem te zijn. 

de Mammon 2 - valse of ware vrienden

Nu dan de (een) toepassing van de gelijkenis uit het vorige blogje over de Mammon. En eigenlijk is de vraag: hoe maak je dan echt vrienden met je geld, zoals Jezus ons opdraagt. Want het is de wortel van alle kwaad. Daarom gaat het heel vaak fout, ook bij gelovigen.

Een belangrijke reden:

Geld is macht

Als gulle gever kun je wel je geld willen geven, maar ondertussen nog steeds doen alsof het nog van jezelf is. Door - misschien heel subtiel - verwachtingen uit te spreken over wat ermee gaat gebeuren. Op zich nog wel voor te stellen, en daar hoeft nog niet veel mis mee te zijn.

Maar het kan nog een stapje verder gaan dan dat. Als gever van grote sommen geld, kun je mensen afhankelijk maken in hun doen en laten. Wordt er even niet gehandeld zoals jij graag zou zien, dan draai je gewoon de geldkraan dicht. 
En is dat 'rechtvaardig'??? Wat een machtspositie geef je jezelf dan!

En dat heeft een sneeuwbaleffect. Want óók de mensen die afhankelijk zijn van 'jouw' geld, hebben zo een machtspositie, en dat is misschien wel nóg kwalijker... 
Ze kunnen er in ieder geval voor kiezen die macht óók te nemen. 

Bang om buiten de boot te vallen en hun inkomsten te verliezen, regeert dan de angst om hun omgeving onder controle te willen houden.
Dan kun je niet meer vrij denken en handelen, met verstrekkende gevolgen... 

Het is een geest van angst en controle die dan bezig is en er wordt dan niet meer uit liefde gehandeld. 
Want de volmaakte liefde drijft de vrees uit, zegt Johannes in zijn brieven.... 

Niet dat je nu al volmaakt kan zijn hier op aarde, maar het ontbreken van liefde in dit soort situaties, als er geld en macht in het spel is, zegt een heleboel. 

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

Wij worden opgeroepen heel anders te handelen met onze bezittingen. En is het een heel belangrijk principe wat hier wordt genoemd. Ook als het over geld gaat:

Om niet hebben wij het ontvangen - geef het daarom 'om niet'.... 

Zeker als gelovigen is ons geld van de Heer. Gééf het daarom weg (als je dat doet) zónder er iets terug voor te verlangen, echt 'om niet'. 
Laat los wat er verder mee gebeurt. Wees niet vatbaar voor de macht.

Slaven of vrienden

Jezus zelf zegt het: 'maak vrienden met de onrechtvaardige Mammon'.
Wat zijn in de ogen van Jezus eigenlijk 'vrienden'? Daar is wel wat over te vinden. Hijzelf noemt ons bijvoorbeeld zijn vrienden. 

Kenmerkend: dat Hij ons alles bekend heeft gemaakt. Dat betekent geen dubbele agenda (zoals de rentmeester had) maar openheid.
Een ander kenmerk, is dat wij geen slaven meer zijn. Te lezen in diezelfde tekst.
Want slaven weten niet wat hun heer doet - hen heb je in je macht. En dat is een angstige zaak.

Niet afhankelijk van mensen

Als ik mijn geld weggeef, met als gevolg dat mensen als het ware tot mijn 'slaven' worden gemaakt  - dan is er iets grondig mis. Zeker als die mensen op hún beurt weer hún omgeving naar hun hand willen zetten.

Niet voor niets is het advies van Paulus, met je eigen handen te werken om je brood te verdienen. En hoewel hij in Korinthe kon zijn door de steun van broeders uit andere plaatsen, geeft hij toch ook het voorbeeld om (als tentenmaker) zelf aan de kost te komen.

(Zo kende ik iemand van dichtbij die werkte 'voor de Heer', om het zo te zeggen. Pro deo, met er naast een gewone baan. Het verbaasde mij toen al wel hoe makkelijk andere mensen dan zeiden toch die baan op te geven. Want dan zorgt God wel dat alles voor elkaar komt, ook als je een gezin te onderhouden hebt. 
Maar zo simpel is dat allemaal niet ... )

Paulus vertelt aan de gelovigen van Tessalonika 'hoe wij dag en nacht hebben gewerkt om niemand van u tot last te zijn... Zo verkondigden wij het evangelie'.
Dan ben je niet afhankelijk - én niet beïnvloedbaar (niet manipuleerbaar zo je wilt...) 

Een veel gezondere situatie! Want zodra het geld lokt ... ga je zomaar twee heren dienen. 
Een onmogelijkheid. (Dat komt een andere keer nog wel)

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

Als gelovigen horen we echt anders met geld om te gaan dan 'de wereld' doet. Geheel anders! 

In ieder geval ben je dan echt vrij om te werken in Gods koninkrijk. 
Niet afhankelijk van de Mammon maar van eigen 'arbeid'.
En/of anders, helemaal afhankelijk van Hem.

Pas dan zul je ook echt weten wie je vrienden zijn.

de Mammon 1 - Slimheid vereist?

Lastige Bijbelteksten ...
Ik heb er ooit al eens een paar blogjes aan gewijd. En dat hielp me toen wel om het een en ander wat beter te snappen.

Nu dacht ik ineens aan een gedeelte waarin Jezus iets zegt over de onrechtvaardige (valse) Mammon. Over geld dus. En kun je die tekst maar zo helemaal verkeerd bekijken. Want geld is ook de wortel van alle kwaad. Hoe kun je er dan vrienden mee maken? 
Maar toch is dat het advies wat we van Jezus zelf krijgen.

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

Een gelijkenis over geld

Het betreffende gedeelte van Lucas 16 gaat over een rentmeester die er niet veel van bakt; zijn heer ontdekt het en de rentmeester ziet de bui al hangen: hij wordt de laan uitgestuurd. En wat nu?? 'Werken op het land kan ik niet en voor bedelen schaam ik mij'... Eigenlijk is hij een vent van niks. 

Slim maakt hij daarom onder de schuldenaars nog snel even wat vrienden (met het geld van zijn heer!) - ben je mijn heer honderd vaten olijfolie schuldig? maak er maar gauw vijftig van - ... zo kan hij nog ergens terecht als hij zo meteen ontslagen is.

Moet je slim zijn?

Maar zijn die mensen daarom zijn vrienden? Nee, onder het mom van 'wat ben ik toch goed voor jullie', gebruikt hij hen voor eigen doeleinden. En zijn heer krijgt niet wat hem toekomt.

Zo zijn de kinderen van de wereld heel wat slimmer dan de kinderen van het licht...  is de boodschap van Jezus. En je zou kunnen concluderen dat het helemaal oké is als mensen je aardig gaan vinden omdat je hen flink wat geld toeschuift. Een vreemde gedachte ...

Het doet me een beetje denken aan één van mijn kinderen die vroeger een super-soaker had gekregen en plotseling vonden allerlei jongetjes hem aardig en begon het geslijm. Maar over echte vriendschap zegt het niks.
Al was de situatie iets anders dan bij de rentmeester, het laat wel zien dat er zómaar verkeerde motieven in het spel komen, als het gaat om bezittingen en geld.

De betreffende uitspraak: 'maak vrienden met de onrechtvaardige Mammon' gaat niet alleen maar over het weggeven van je geld. Het gaat ook over de onrechtvaardigheid ervan. Het is inderdaad de bron van alle kwaad (óók voor gelovigen...)

Het is blijkbaar heel lastig om er 'goed' mee om te gaan, niet alleen voor jezelf als je er veel van bezit, maar juist als je het weggeeft.
Kijk maar naar de rentmeester; hij deed ook iets goeds met zijn geld, maar hij had een dubbele agenda (allerlei verborgen motieven). Bovendien was het geld van een ander waar hij mooie sier mee maakte.

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

In deze gelijkenis over de Mammon (de god van het geld) kun je wel heel duidelijk zien waar het mis kan gaan als er geld in het spel is. 
Ook in deze tijd zie je dezelfde dingen gebeuren.

Al denkt men iets goeds te doen, zelfs dan kan het uiteindelijk verkeerd uitpakken, want geld is ook macht... en daar vallen veel mensen voor. Misschien zelfs zonder dat ze het door hebben. 
Je kan het - heel slim - bedekken met mooie (vrome) woorden ... maar ten diepste is dan toch de Mammon je afgod geworden.

En daar is nog wel meer over te zeggen. 
Maar vanwege de lengte, komt de verdere toepassing toch maar in een volgend blog.

Het meisje in de kooi (en hoe ze eruit werd bevrijd)

Wat zou je nu moeten vertellen over onderstaand lied, wat voor veel kinderen toch wel HET kamplied was vorige week. In het Duits is de boodschap toch niet voor iedereen direct duidelijk - je zingt zomaar woorden met anderen mee die je eigenlijk niet begrijpt. Dan is het mooi om het ook te horen in je eigen taal zodat je weet waar het precies over gaat.
En ook dan moet het nog duidelijk worden in je hart. Want het lezen en met je verstand weten is niet genoeg. Hoe worden de dingen die in de Bijbel verteld worden, echt in je leven, hoe word je bijvoorbeeld echt vrij van dingen die je tegenhouden om een echte discipel van de Heer te kunnen zijn - het onderwerp van de kampweek. Een verhaal kan nog wel eens helpen, zoals de Here Jezus ook gelijkenissen vertelde aan zijn discipelen om iets duidelijk te maken.

Het verhaal...

cop. Elvera

En gelukkig, ook dit jaar hadden we in het kamp iemand in het bezit van een verteltalent... met deze keer het verhaal van het meisje in de kooi... Nou dat was een prachtig mooi meisje - en haar kooi? Daarin was ze gelukkig, het was een mooie grote kooi, van goud en er stonden prachtige meubels in, ook een mooi harp dus ze kon zelf muziek maken... ze kon er zelfs dineren aan een prachtige tafel met een kroonluchter erboven; ze kreeg de lekkerste en gezondste maaltijden die je je voor kunt stellen.
Maar ... hoe kon ze nu gelukkig zijn in een gouden kooi? ... Ze was daar gelukkig omdat ze niet anders wist - dit was haar plekje waar ze haar hele leven al woonde. Ze had geen idéé van een wereld buiten waar je kon gaan en staan waar je wilde, waar je wind door de haren blies, je de vogels kon horen zingen, de zee... waar grote bossen waren en prachtige bergen waarop je een geweldig uitzicht had...
Maar goed, je raadt het al, op een dag komt er een jongeman die net een geweldige erfenis had gehad naar het betreffende kasteel waarin de kooi stond. En hij heeft er alles voor over haar uit die kooi te laten gaan zodat ze een normaal leven kan leiden. Met hem - want hij was natuurlijk op slag verliefd op haar geworden toen hij haar had gezien. En hij moet z'n hele bezit verkopen om haar vrij te krijgen. Je zou zeggen dat ze een gat in de lucht springt als het zover is.


Maar nee, ze is doodsbang om haar veilige kooi te verlaten! Ze smeekt hem om bij haar in de kooi te komen wonen... Het kost de jongeman dan ook veel inspanning en eigenlijk dwingt hij haar mee naar buiten. Maar ze blijft ongelukkig; in de bossen is ze bang dat de takken op haar vallen en ook ergens anders blijft het eng. De vogels kunnen haar pikken en de wereld is zo groooot, dat kent ze niet. Haar eigen kooi was zo veilig. Ze trouwen en  kiezen er voor te gaan wonen in een klein huisje aan de zee, maar ze blijft altijd binnen want de wijde wereld is haar nog steeds veel te wijd. En haar bruidegom ziet haar wegkwijnen maar kan niks doen. Uiteindelijk is ze zo zwak geworden dat ze alleen nog maar op bed ligt. Dan denkt hij ineens aan de koning die bijzondere gaven bezit. De koning wil onmiddellijk komen als de jongeman naar het paleis is gereisd en hem verteld heeft van zijn jonge vrouw de hele dag op bed ligt omdat ze bang is om vrij te zijn - eigenlijk nog steeds vast zit in haar kooi. Want al is ze niet meer letterlijk gevangen door die gouden kooi, in gedachten verlangt ze ernaar daar weer te zijn - eigenlijk houdt de kooi houdt haar nog steeds gevangen.

cop. Elvera

En wat is de bijzondere gave die de koning haar geeft nadat hij mee is gereisd naar dat kleine huisje aan de zee? Liefde, die de angst overwint... Lees het zelf maar:

 'Ja', zei hij zachtjes, je angst houdt je gevangen meisje. Die angst is je gevangenis, maar ook meteen een veilige schuilplaats. Het beste tegengif voor angst is liefde! Dat heb ik van een oude dokter geleerd die ik jaren gelden heb ontmoet. Hij legde zijn handen op het hoofd van zijn patiënten en zo stroomde de liefde door hun hele lichaam.'

Werden ze dan beter?' fluisterde ze.

'Alleen als ze bereid waren hun hart open te stellen voor die liefde'. antwoordde de koning. 'Sommigen wilden dat niet. En jij meisje? Wil jij het wel? Als je bereid bent je hart met liefde te lasten vullen, zullen de tralies van angst steeds verder doorbuigen, totdat ze breken en dan ben je vrij.'

'Ja, dat wil ik', fluisterde ze. 'Kunt u dat nu voor me doen?'

'Nee', antwoordde hij zachtjes. 'Eerste moet je zelf de keuze maken om uit de kooi te stappen en die achter je te laten'. 

Maar ik durf niet naar buiten te gaan.'snikte ze. 

'Waar ben je bang voor? Dat mensen je zullen kwetsen?

 O nee, ik weet wel dat er eigenlijk niets is om bang voor te zijn, maar ik weet gewoon dat ik bang zal zijn.'

De koning verjaagt haar angst en schenkt haar zijn eigen moed en levenslust. Maar dan is ze er nog niet...Hij vraagt haar of ze bereid is de volgende ochtend om twaalf uur hem te komen opzoeken in zijn paleis. Als het zover is, staat hij in spanning te wachten. Want, al heeft hij haar de moed gegeven om de angst te overwinnen, ze zal zelf moeten opstaan van haar bed en naar buiten gaan, die wijde wereld in om naar hem toe te komen...
En hij wacht, het wordt vijf over twaalf, tien over twaalf, half één, één uur...
Zou ze in de gaten hebben dat wat ik haar heb geschonken, groot genoeg is om haar angst los te laten, zodat ze de vrijheid kan 'aanpakken' door naar het paleis van de koning te reizen?
Ja!! Hij moet nog even geduld hebben maar dat vindt hij niet erg... Tegen een uur of twee ziet hij haar in de verte aankomen. Eindelijk wil ze ook uit haar kooi zijn en durft de wijde wereld in te gaan, op weg naar het paleis.. De liefde heeft de angst laten verdwijnen.
De koning gaat later nog vaak op bezoek in het kleine huisje aan de zee, waar nu een gelukkig gezin woont met een paar kinderen die altijd blij zijn als de koning er weer eens langskomt...

In het boek stond boven dit verhaal de tekst:

Wie Christus heeft vrijgemaakt die is waarlijk vrij. Laat u niet weer een slavenjuk opleggen...

 Galaten 5: 1

En het slavenjuk kan van alles zijn, je angst.. Maar ook kun je denken dat je nog niet echt vrij bent, omdat er iets nog niet zo OK is in je leven, je gedachten zeggen dat je eerst perfect moet zijn.. Weet dan dat Jezus gestorven is voor al je zonden. Hij zegt nooit: Nou, dit is nu de 540e keer dat je deze fout maakt, wel iets te veel. Ik vergeef het nu niet meer. Nee, Jezus heeft al je zonden al gedragen op het kruis. Christus heeft ons vrijgemaakt van alles wat ons vasthield, we zijn uit de kooi gehaald en mogen nu in het nieuwe leven wandelen... een hele nieuwe wereld om te ontdekken, alles wat God voor ons heeft klaarliggen. Ook als we misschien bang zijn voor de (onbekende) toekomst, dan mogen we weten dat God erbij is.

Het 'kamplied' Meine Zeit

                                            
   Het lied hieronder sluit hier helemaal op aan... Je omstandigheden kunnen zomaar weer die kooi zijn waar je denkt weer in te zitten. Het refrein zegt: als we Hem vertrouwen hoeven we niet meer bang te zijn. Ik hoop dat we in ons leven steeds weer opnieuw ontdekken dat dit waar is.

 een filmpje vanuit Afrika, Meine Zeit uitgelegd in het Engels 

- zingen vanaf 2.59...

Meine Zeit....

Meine Zeit    steht in deinen Händen  Nun kann ich ruhig sein  ruhig sein in Dir  Du gibst geborgenheit  Du kannst alles wenden                  Gib mir ein festes Herz  mag es fest in Dir  Sorgen quälen und werden mir zu groß  Mutlos frag ich: Was wird morgen sein?  Doch du liebst mich,  du läßt mich nicht los Vater, Du wird bei mir sein! Hast und Eile, Zeitnot und Betrieb nehmen mir gefangen, jagen mig  Herr, ich rufe  Komm und mach mich frei Führe du mich Schritt für Schritt     Es gibt Tage die bleiben ohne Sinn Hilflos seh ich, wie der Zeit verrinnt   Stunden Tage, Jahre gehen hin   und ich frag, wo sie geblieben sind

Heer mijn leven is in Uw sterke handen 'k hoef niet meer bang te zijn Mijn rust vind ik in U U geeft geborgenheid U zult nooit veranderen Geef mij vertrouwen maak mij sterk in in U  Al mijn zorgen worden me te zwaar  en ik weet niet wat de toekomst brengt Maar Uw liefde  houdt mij altijd vast! Vader U zult bij mij zijn Vele dingen, drukten van de dag nemen mij volledig in beslag en ik roep U: Kom en maak mij vrij Leidt U mij toch stap voor stap! Er zijn dagen die zo doelloos zijn  en mijn leven zomaar verder gaat Uren, dagen, jaren gaan voorbij 'k Vraag waarom de tijd  soms niet blijft staan...