Wonderlijke zondag(en)

Na mijn blogje over goede vrijdag en stille zaterdag is de wonderlijke zondag aan de beurt. Of is het wondere zondagen in het meervoud? Elke zondag wonderen en tekenen ... dan kunnen we er weer een week tegenaan.

Voor de postmoderne mens zijn wonderen aansprekend. Zichtbaar, merkbaar en tastbaar. Al zijn veel geclaimde wonderen helemaal niet zo tastbaar als het wel lijkt of beweerd wordt.

Best vreemd, als de vrijdag over het lijden gaat en de zaterdag stil is, dat we blijkbaar met die twee dagen niet zo uit de voeten kunnen. 

Lijden en stilte is niet waar we op zitten te wachten. Diep in ons hart willen we graag wat spektakel zien. Een God die nogal onzichtbaar is spreekt toch ook veel minder aan?

Daarom graag de wonderen en tekenen. Daar kun je mee aankomen bij je vrienden en bekenden. Je ziet wat gebeuren en je kunt met een goed gevoel weer naar huis.

Fragment schilderij Jan Brueghel de Oude ca 1600 

de walvis zet Jona aan land

Al zegt Hij zelf erover dat 'een boos en overspelig geslacht een teken wil'. Het lijkt in die formulering haast een verboden liefde, tekenen te willen. Zoals de Grieken wijsheid zoeken, maar ook op het verkeerde paard wedden.

Want de Joden willen iets zichtbaars. Zoals in het Oude Testament Israël een zichtbare koning wilde. 

God die hen regeerde was te anders dan de omringende volken. Zij wilden óók een koning. Misschien om er méér bij te horen? Best herkenbaar eigenlijk.

En hun Messias kwam aan het begin van het Nieuwe Testament, en ze verwachtten dat Hij toch zeker de Romeinen zou verdrijven... en toen Hij dat niet van plan was en zei: 'Ik ga lijden', was de liefde snel over. En was het ineens: 'Kruisig Hem!'.

Er was geen gelóóf. Daarom (zegt Jezus) zullen ze niets anders krijgen dan het teken van Jona. 

Jona zat drie dagen in de buik van de vis en zo zal Jezus drie dagen in de schoot van de aarde zijn.

Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid, 

maar wij prediken een gekruisigde Christus, 

voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, 

1 Korinthiërs 1:22‭-‬23

Nu zijn we tweeduizend jaar verder en willen we nog steeds wonderen, het liefst elke zondag als je de berichten moet geloven. En worden we genezen van een zere rug of ongelijke benen en mensen vinden het geweldig! - alsof God niets méér kan dan dat! En niet al iets veel groters heeft gedaan.

En voordat de lezer verontwaardigd wordt... ik heb zelf écht ongelijke benen - én voeten trouwens, nog nooit gehoord dat een voet wat groter wordt eigenlijk -

Maar voor de benen te laten bidden als een experiment of men de kunst van het genezen al machtig is ... het is me ooit gevraagd door een collegaatje die zo'n soort 'school' deed om genezingen te leren, maar nee, daar leen ik me niet voor.

Want sinds wanneer is dit waar we God mee lastig moeten vallen? Zo voelt dat voor mij. Alsof Hij sowieso lichamelijk genezing geeft. Hij kán het zeker wel, daar heb ik het niet over.

Maar als je toch vindt dat God wil genezen, zorg dan dat iemand met een dwarsleasie zoals Joni weer kan lopen. Dat legt toch veel méér gewicht in de schaal?

In deze (eind)tijd heb je m.i. ook nog de complicerende factor dat de komst van de antichrist eveneens gepaard gaat met wonderlijke zaken, maar dan bedriegelijke, onechte tekenen en wonderen.
Wees dus gewaarschuwd. De duivel is de grote imitator en de geest van de antichrist is allang in werking zegt Johannes in één van zijn brieven.

De enige échte wondere zondag was met Pasen. Toen Jezus als Jona drie dagen en nachten in de schoot van de aarde was geweest, maar - als Eersteling van de oogst - opstond uit het graf.  

'Schoven van tarwe in een veld' Vincent van Gogh, 1885

Een geweldig wonder, dat wij bevrijd zijn uit de macht van de duivel en vernieuwde mensen mogen zijn.
Onze hoop is het wonder dat we veranderd zullen worden, als Jezus terugkomt. En we verheerlijkt zullen zijn ook wat ons lichaam betreft. En Hij ons als eerstelingen van de oogst binnenhaalt.

Want wíj zijn burgers van een rijk in de hemelen, waaruit wij ook de Here Jezus Christus als verlosser verwachten, 
die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het aan zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig wordt, 

naar de kracht, waarmede Hij ook alle dingen Zich kan onderwerpen.

Filippenzen 3:20‭-‬21 

Via Dolorosa - Goede vrijdag

Het openingskoor van de Mattheus Passion. Voor mij overbekende klanken die ik zonder er ooit moeite voor heb hoeven doen, ook qua tekst zo kan meezingen. Enkele jaren geleden kwam er deze Nederlandse vertaling van Ria Borkent uit en het bijzondere is, dat die dezelfde authentieke sfeer oproept als het origineel. 

Dit muziekstuk van Bach is speciaal voor de Goede Vrijdag geschreven, in 1727 en oorspronkelijk bedoeld als liturgie voor de kerkdienst op die dag. Pas 100 jaar later werd het herontdekt en ook in Concertzalen uitgevoerd.

Bach was ook een heel gelovig man, en wist met deze 'Passie' waarover hij schreef, als je alleen al bedenkt dat hij meerdere van zijn kinderen naar het graf heeft moeten dragen. 

Via Dolorosa

Dit eerste gedeelte neemt je direct mee naar de plaats waar Jezus loopt in Jeruzalem, met het kruis op zijn rug en een doornenkroon... zoals een bekend opwekkingslied van nu het zegt.

De Via Dolorosa in Jerusalem that day, all the way of suffering ... is weer een ander bekend lied. Allemaal liederen gemaakt om de boodschap en de emoties die we voelen bij Jezus' lijdensweg te uiten.

 

Bach zet in deze klassieke 'Passie' twee koren tegenover elkaar, die het elkaar toeroepen, de een tegen de ander: Kom dochters van Jeruzalem, help ons klagen! Zie Hem!

"Over wie gaat het", is dan de wedervraag. 

"Het is de bruidegom!"

Kijk hoe Hij daar loopt in die oude stad.

En zo worden we zelf direct in de rol van de bruid gezet... zoals de inwoners van Jeruzalem langs de kant van de weg stonden en het aanschouwden. Zij die Hem die drie jaren hadden meegemaakt. 

En we zien Hem lopen. En we klagen en treuren méé als we zien hoe Hij gevangen genomen is en als een lam, zonder zich te verweren, de weg gaat, naar de plek van zijn dood. 

Kijk! Wat dan?

Hoe geduldig Hij is.

En kijk! Waarheen? Naar onze schuld!

Wat een liefde.

Zie! Hij draagt Hij zelfs zijn eigen kruis...

Zij dan namen Jezus, 

en Hij, zelf zijn kruis dragende, ging naar de zogenaamde Schedelplaats,

in het Hebreeuws genaamd Golgotha
Joh 19: 16,17

 Dubbelkoor

Kom, o dochters, help me klagen.

Zie hem – wie? – de bruidegom.

Zie hem – hier – zoals een lam.

Zie toch – wat? – naar zijn geduld.

Zie – waarheen? – naar onze schuld.

Zie hoe hij zijn liefde geeft

door het kruishout zelf te dragen

Hier de youtube als het filmpje hierboven het niet doet

Bij het vraag van antwoord wat er steeds klinkt, zijn het de jongens die tussendoor vertellen, hoe en waarom het Lam kwam:

Koraal (jongenskoor)

U, lam van God, onschuldig
geslacht aan ’t kruis van de schande,
altijd was u geduldig,
hoewel veracht en mishandeld.
Elk kwaad hebt u gedragen,
de wanhoop is verslagen.
Ontferm u over ons, Jezus, Heer Jezus

Wij hoeven niet meer letterlijk zoals Hij met dat kruis te lopen. Jesaja 53 zegt het vanwege de overtredingen van mijn volk is de plaag op Hem geweest. Hij heeft dat gedragen.

Maar er staat nog meer van de lijdende knecht in Jesaja. En de vraag is, kenmerken die dingen ook ons als gelovigen? 

Durven we het bijvoorbeeld ook aan, Hem te volgen in zijn verachting? 

In het verlaten worden door mensen ... niet echt populair en gevierd zijn in deze wereld.
En in mishandeling en verdrukking omdat je gelooft?

En je mond niet open doen als je onrecht wordt aangedaan? ...  dat vinden we al heel wat, raakt wel heel erg je rechtvaardigheidsgevoel. 

Genade!

Zo maar een paar dingen. Maar juist dát is genade van God, te lijden als gelovige staat in het stukje hieronder.  

Of is dat nog veel te veel een ver van ons bed show? Ook voor mij.

Wie zijn kruis niet opneemt en achter Mij gaat, is mij niet waardig. Matteüs 10

Uit 1 Petrus 2

Dit openingskoor is de opmaat naar de muzikale vertelling van het lijdensverhaal uit het Matteúsevangelie, dat letterlijk de tekst volgt.

Zijn lijden ook in je eigen leven accepteren, is de Via Dolorosa naar Golgota aanvaarden, als de opmaat naar Pasen - en we wachten op de uiteindelijk bevrijding die komt met de opstanding, als Jezus terugkomt. En alle pijn en lijden voorbij zal zijn.

Ik bid dat we tot die tijd, de genade krijgen ook een lijdende knecht te willen zijn. 

Over de dood en het Leven

Geboren worden en doodgaan, het zijn de enige zekerheden wordt wel eens gezegd. Ja, en als ineens de dood dichtbij komt, bij een geliefde, een familielid, of nu deze dagen door het overlijden en de begrafenis van Prins Friso, denk ik daar ook even weer over na. 

Ik hoorde gisteravond ook een mooi lied - voor deze gelegenheid speciaal gemaakt: "Vandaag begraaf ik je in mij... niet in de aarde, niet in die kist..." Een geliefde blijft voortleven in ons hart en onze gedachten! En dat geeft inderdaad troost... Zo proberen we de dood - de definitieve scheiding - te verzachten want de werkelijkheid dat je iemand nooit meer zult zien, is niet te verdragen.

De hardere werkelijkheid verbeeldt de dood als 'magere Hein', die op een gegeven moment bij iedereen aan zal kloppen (en bij Friso als het ware al anderhalf jaar zijn opwachting maakte ...) We kennen allemaal wel de bekende plaatjes van een figuur in een zwarte cape, zeis in de hand... En dan is het gebeurd en houdt het leven hier op aarde ineens op. 

De dood die al even op bezoek komt als iemand ernstig ziek is - vaak maak ik dan een goede kans, ik blijf in ieder geval in de buurt - is heel wat minder liefelijk dan iemand in je hart laten voortleven; hij moet je hebben, daar valt niet aan te ontkomen.

Even persoonlijk... 

Het is inmiddels alweer jaren geleden dat mijn vader overleed. Een moment waarop voor mij de dood ineens dichtbij kwam - alhoewel natuurlijk nog niet persoonlijk zoals bij Friso.

Ik kon nog iets vinden wat ik in die tijd aan iemand mailde en het gaat over de tekst die toen boven de kaart stond. En bepaalde dingen zijn als uitspraak best bekend, dat was die tekst voor mij ook wel, maar in bepaalde omstandigheden waar je met de dood geconfronteerd wordt, zie je ineens wat er écht staat. En die gedachten van toen komen zo ineens weer naar boven als je over een sterven en begrafenis hoort.
Het is de uitspraak van Jezus bij het graf van Lazarus, die daar dan al drie dagen in ligt - als Marta zegt dat Lazarus niet gestorven zou zijn als Hij, Jezus, er op dat moment was geweest. Heel goed te begrijpen want Marta is overstuur dat Jezus er nu pas is, nu het te laat is! Want natuurlijk had Hij Lazarus beter kunnen maken, al vertrouwt ze Hem ondanks dat ... En Hij zegt haar dan dit: 

Ik ben de opstanding en het leven (dat is precies het tegenovergestelde van de dood)  wie in Mij gelooft, zal leven, ook al sterft hij, en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven (Johannes 11: 25 en 26)

Ik dacht dan wel eens over 'sterven' op deze manier: 'Wij gaan dood en dan helpt God ons door de dood heen'. Maar hier staat eigenlijk: dat wij (als je gelooft) de dood niet meer zien. 

Mijn variatie op de beschrijving (die ik laatst van iemand toegestuurd kreeg) van het bezoek van 'magere Hein' als de 'aangekondigde dood', zou er dan zo uit zien:

Bezoek:

Het blijkt de dood.

‘Ik kom eens even kijken of hier wat te halen valt. Ik zag dat er onlangs een fout is opgetreden in uw DNA. Vaak maak ik dan een goede kans.’

‘Nou, u bent te laat. Zo'n tweeduizend jaar geleden bent u al in gevecht geweest met Iemand die u ook heeft opgehaald toen Hij dood ging. Maar u kon Hem niet in uw dodelijke macht houden.' 

‘Ja, maar de meesten weten dat niet en dat wil ik graag zo houden - tot het moment dat ik echt moet capituleren.'

'Wat mij betreft bent u aan het verkeerde adres. Ik hóór bij die Persoon en ga rechtstreeks naar Hem toe als het zover is dat ik mijn lichaam verlaat...'

'Tegen Het Leven leg ik het af. Helaas! Maar ik heb nog genoeg mensen over.'

Wat ik ontdekte: magere Hein, om het maar eens plastisch te zeggen, komt niet meer bij ons aan de deur. Dát was wat er toen ineens tot mij doordrong! Dát is wat het betekent in eeuwigheid niet te sterven. Of misschien klopt hij aan, maar er valt niets meer te halen als je bij de persoon hoort die heeft gezegd dat Hij de opstanding en het Leven IS... Vooral dat stukje dat je de dood niet meer zult zien was iets wat er voor mij uitsprong bij mijn vaders overlijden. En dat is niet omdat het zo mooi is om die gedachte hebben... een doekje voor het bloeden. Voor mij is het één of het ander, of Jezus is inderdaad Wie Hij zegt te zijn, en is Hij Gods Zoon die kwam om voor ons te sterven - zodat wij nu echt kunnen leven, voor eeuwig. Of: Hij is het niet, maar dan heeft Hij aardig wat leugens verkocht.

Ik heb echter genoeg rechtstreekse bewijzen gehad in mijn leven dat Hij geen fantast is, dat bidden bijvoorbeeld werkt... dat God voor ons wil zorgen en het doet. En weet ik: ja het is waar wat er allemaal in de Bijbel staat over God die van ons houdt... en ons dat Leven wil schenken. Al moest Hij daar wel wat voor doen: klik op deze link... Om even in stijl te blijven, Hij kwam om de macht van magere Hein verbreken - de angst weg te nemen ...

Ook een dezer dagen kreeg ik een brief onder ogen die mijn opa geschreven had aan een goede vriendin, bij het overlijden van haar man. Ik weet niet meer wat er letterlijk in stond maar de strekking was als volgt: 'Een overlijden van een geliefde is iets wat vreselijk is, onbeschrijfelijke pijn als je hem straks moet wegbrengen naar het graf... Maar als we God kennen en Hem aanbidden in dit leven dan zal ons lichaam als we gestorven zijn - al begrijpen we er niets van - eens opstaan uit het stof. Dan zullen we Hem zien zonder zelfs met de ogen te knipperen (naar de woorden van Job). Tot het zover is, leven we hier ons korte leven op aarde en maken we van alles mee. Maar waar gaat het om in ons leven? Dat we laten zien dat we bij Hem horen, en God kijkt of Hij in ons iets ziet van zijn Zoon .... Hij wacht op onze aanbidding.'... 

Ja dat is de kern van ons geloof, ook nu als we nog op aarde zijn. Wat mooi om dat zo'n veertig jaar na dato te mogen lezen!

De Here Jezus zegt het: Ik ben de opstanding en het Leven en vraagt aan jou net als aan Marta: 'Geloof je dat?' Dan zul je ook de dood niet hoeven zien en je lichaam zal eens opstaan uit het stof... want 'tot stof wederkeren' is het einde niet! Een boodschap vol hoop! Hoop die ik ook de koninklijke familie toewens...

Al onze geliefden die Hem ook kennen, zullen we dan terug zien, als we daar sámen voor eeuwig bij Hem zullen zijn!

Bevrijding....!

 

 Spikarnas lovsång: De lofzang van de spijkers...
Tekst en muziek: Niklas Hallman

  Lyssna till sången från Golgata,
Luister naar het lied van Golgotha
hammarslagen ekar än idag.
De hamerslagen echoën tot vandaag nog na
En sång om befrielse,en sång om triumf.
Een lied over bevrijding,een triomflied.
Min skuld är utplånad, ondskan avväpnad.
Mijn schuld is weggedaan, het kwaad ontwapend.

Refrein:
Jag är förlåten, jag är förlåten,
Ik kreeg vergeving, ik kreeg vergeving,
jag är förlåten, jag kan gå fri.
ik kreeg vergeving, ik ben nu vrij.
Jag är förlåten, jag är förlåten,
Ik kreeg vergeving, ik kreeg vergeving
jag är förlåten, jag kan gå fri, jag kan gå fri.
ik kreeg vergeving, ik ben nu vrij, ik ben nu vrij.

Spikarna bultades genom Hans kropp,
De spijkers werden door zijn lichaam geslagen
han plågades när korset restes upp.
Hij werd gekweld toen het kruis rechtop werd gezet.
Jag är så tacksam,Han tänkte på mig;
Ik ben zo dankbaar, Hij dacht aan mij;
när Jesus dog drogs ett streck över min skuld.
toen Jezus stierf werd mijn schuld weggestreept

Refrein:
Jag är förlåten, jag är förlåten,
Ik kreeg vergeving, ik kreeg vergeving...

Jesus slet av dödens bojor och band;
Jezus rukte de boeien en banden van de dood van zich af
samma kraft är verksam än idag.
diezelfde kracht is ook vandaag nog werkzaam
En kraft till befrielse, en kraft till triumf.
Een kracht tot bevrijding, een kracht tot triomf
Tillsammans med Jesus har jag fått nytt liv.
Samen met Jezus heb ik nieuw leven gekregen.

Refrein:
Jag är förlåten, jag är förlåten,
Ik kreeg vergeving, ik kreeg vergeving...

Spikarnas lovsång genomtränger dig, Spikarnas lovsång befriar dig.
De spijkerlofzang doordringt je, de spijkerlofzang bevrijdt je.

Refrein:
Du är förlåten, du är förlåten,
Jij kreeg vergeving, jij kreeg vergeving
 Jag är förlåten, jag är förlåten,
Ik kreeg vergeving, ...
 

Een speciaal lied, op een speciale dag waarop we denken aan het sterven van de Here Jezus... (alhoewel dat voor mij niet beperkt is tot de 'paasdagen' maar altijd onze aandacht mag hebben... ) En gelukkig, dat sterven was niet het einde. Hij is opgestaan uit de doden! 
Ja, vooral in deze dagen zeggen we dat zo makkelijk lijkt het, maar denk je eens in welke kracht daarvoor nodig is geweest! Als we al gelovig zijn, mogen we weten, al mét Hem opgestaan te zijn in het nieuwe leven. En het bijzondere wat ik in dit lied zo prachtig naar voren vind komen, is dat diezelfde opstandingskracht die de dood overwon toen bijna tweeduizend jaar geleden, nu op dit moment óók nog werkzaam is, in ons, gelovigen.

Want, al ben je als gelovige al opgestaan in het nieuwe leven,  het kan zo zijn dat je er niet altijd wat van merkt - of zelfs helemáál niet! Denk er eens over na als je dat herkent. Gods kracht kan ook jou vérder bevrijden, van dingen die nog horen bij het leven zonder God en waar je als het ware nog in vast zit. Misschien niet eens erg zondige dingen maar toch...de satan is overwonnen maar vind het prima als wij dat nog niet zo merken en wil nog graag zijn invloed op ons uitoefenen. Als we ons schuldig blijven voelen, niet goed genoeg om Gods vergeving echt waard te zijn...
We zijn dan als het ware als Lazerus, die levend is gemaakt door de Heer maar nog niet in beweging kan komen omdat de windsels nog niet verwijderd zijn. Zo zijn wij soms ook niet in staat om te leven vanuit de kracht van de Heer, al zijn we opgestaan in het nieuwe leven.

De Heer wil je echt vrijmaken, door Zijn kracht die ook vandaag nog werkzaam is! Zijn woord en Geest, maar ook andere gelovigen kunnen ingeschakeld worden.... Kijk maar wat er gebeurde toen Lazarus op bevel van de Heer, uit het graf naar buiten kwam:   

De gestorvene kwam naar buiten, de voeten en de handen gebonden met grafdoeken, en er was een zweetdoek om zijn gelaat gebonden. Jezus zeide tot hen: Maakt hem los en laat hem heengaan.

Ik hoop zo dat wat jou nog vasthoudt, losgemaakt wordt en dat het echt in je hart mag doordringen:
IK ben vergeven, al mijn schuld is weggedaan, door Gods kracht. 

Ik mag vrij zijn!!

Wanneer dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn. 

Joh 8:36

Maar wij hebben deze schat in aarden vaten, 

zodat de kracht, die alles te boven gaat, van God is en niet van ons, 

2 Kor 4: 7

opdat de God van onze Here Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve de Geest van wijsheid en van openbaring om Hem recht te kennen:

verlichte ogen [uws] harten en hoe overweldigend groot zijn kracht is aan ons, die geloven, 

Ef 1: 17,19

(Dit alles) om Hem te kennen en de kracht zijner opstanding. 

Fil. 3: 10

My Savior, my God

My Savior, my God!
(for google-translation in English click here)

I am not skilled to understand What God has willed, what God has planned I only know at His right hand Stands one who is my Savior I take Him at His word and deed Christ died to save me; this I read And in my heart I find a need Of Him to be my savior That He would leave His place on high And come for sinful man to die You count it strange, so once did I Before I knew my Savior Chorus (2x's) My Savior loves, My Savior lives My Savior's always there for me My God: He was, my God; He is My God is always gonna be Yes, living, dying, let me bring My strength, my solace from this spring; That He who lives to be my King Once died to be my Savior That He would leave His place on high And come for sinful man to die You count it strange, so once did I Before I knew my Savior ****************			Ik ben niet in staat te begrijpen wat God gewild en heeft bedacht Ik weet alleen: aan Zijn rechterhand staat Iemand: Mijn Redder Ik neem Hem op Zijn woord en daad Christus stierf en redde mij - zoals er staat En in mijn hart voel ik dat het nodig is dat Hij mijn Redder zal zijn Dat Hij die hoge plaats verliet en kwam, voor zondaars stierf Vind jij dit vreemd - zoals ik ooit Voordat ik Hem mijn Redder kende Refrein: Mijn Redder heeft lief, Mijn Redder leeft Mijn Redder is altijd om mij heen Mijn God: Hij was, mijn God, Hij is Mijn God, Hij zal er altijd zijn Ja, levend, stervend, laat me toch kracht en troost putten uit deze bron Dat Hij die leeft om mijn Koning te zijn ooit stierf om mijn Redder te zijn! Dat Hij Zijn hoge plaats verliet en kwam, voor zondaars stierf Vind jij het vreemd - zoals ik ooit voordat ik Hem mijn Redder kende ******************

Gisteren: 'stille zaterdag'...

Jezus ligt in Zijn graf.... en zijn er nog steeds mensen die sterven. Dan is het stil. We zijn van elkaar afgesneden....

Maar dat was en is niet het einde! En wij hebben Hem nooit met onze eigen ogen gezien, maar toch is Hij na tweeduizend jaar nog steeds realiteit, is Hij 'My Savior, My God!'- zoals ook het lied zegt... En wat is het indrukwekkend als iemand dan dat getuigenis laat klinken dat 'Mijn Redder van mij houdt, en leeft' ook als ik sterf, Zijn plan daarachter niet begrijp - en dan de 'rouwdienst' begint met bovenstaand filmpje.

Want Zijn kruisdood, waar vele mensen bij stil hebben gestaan de laatste dagen,  is onlosmakelijk verbonden met Zijn opstanding, Zijn overwinning over de dood!

Zo kon Hij onze Redder zijn, ook in het Nieuwe testament wordt verteld hoe essentieel de opstanding van Christus is.  
- Als Hij niet opgestaan is, dan zijn we nog in onze zonden. En worden we de beklagenswaardigste mensen op aarde genoemd, als we alleen voor dit leven onze hoop op Christus hebben gesteld. -
Maar wij zijn mensen met hoop, dat nieuwe leven wat we hebben ontvangen, we in ons hebben als we tot geloof zijn gekomen, is de garantie, als het ware het onderpand dat we later bij Hem zullen zijn! Klik even het linkje aan, de NBV noemt het: ons voorschot....

En kan ik alleen maar beamen: we begrijpen niet hoe God dit bijzondere plan heeft kunnen bedenken.... maar de Bijbel geeft antwoord: Liefde! Zo mogen we weten eeuwig leven te hebben ontvangen door de opstanding van Jezus Christus!  

En dat geeft hoop en echte troost al is er veel verdriet! Zoals Pasen aangeeft: het is niet alleen dat leven steeds weer wint, er ook ergens een baby wordt geboren als er iemand overlijdt.. en we liefde van mensen mogen ervaren.... Maar dat Het Leven heeft gewonnen.
Daarom kunnen we, mogen we leven ook als we gestorven zijn. Sterven is de doorgang geworden naar dat Eeuwige Leven,  en de Heer is het Zelf!

"En dit is het getuigenis, namelijk dat God ons het eeuwige leven gegeven heeft; en dit leven is in Zijn Zoon.

Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet."

En de hamvraag is natuurlijk: Geloof je dat ook? Dan zien we elkaar (later) bij Hem!

"Zo zullen wij altijd bij de Here wezen. Troost elkander dan met deze woorden..."

de tekstverwijzingen bij de linkjes - de gekleurde woorden 

kun je desgewenst aanklikken

ik zou zeggen: neem daar eens een keertje de tijd voor.... :)