Silent - but restored

Vanavond zag en hoorde ik dit filmpje, het Israëlische volkslied gespeeld op gerestaureerde violen die behoorden aan Joden die tijdens de Holocaust omgekomen zijn.
En nu, zo vele jaren later spelen deze violen het Hatikvah in de stad waar toen alleen maar van gedroomd kon worden. Zoals de Joden in de Diaspora het 1900 jaar lang elk jaar uitspraken: Volgend jaar in Jeruzalem, toen er al die eeuwen nog geen sprake was van een eigen, Joods thuisland.

Ook deze Joden, op het hoogtepunt van de vervolgingen, hebben de vestiging van een eigen Joodse staat niet meer meegemaakt - ze zijn omgebracht door de Nazi's.
Maar hun violen die speelden weer in Jeruzalem!

 

tekst Hatikva zie onderaan blog

Hoe bijzonder om te zien hoe men wegen bedenkt om deze omgebrachte Joden te gedenken, en hun stem zo te laten voortleven door deze violen weer te laten zingen. Al waren ze tot zwijgen gebracht ... Silent. 
  
The heavy price of silence

Ook Benjamin Netanyahu refereerde aan het lot van de zes miljoen Joden van de Holocaust in een toespraak (tekst) tot de VN. Toen de wereld stil bleef. Zoals ook de violen van al deze Joden vanwege de Holocaust stil bleven.
Maar dat zal Israël niet meer laten gebeuren.

Wij blijven alert, zei 'Bibi' in wat nu al heet 'The silent speech' (klik hier) vanwege 44 seconden doodse stilte, op de vraag wat hun land zou doen als ze werden bedreigd en aangevallen.
Hij citeerde onder anderen de Iraanse leider Khamenei die beloofde
dat er 'over 25 jaar geen Israël meer zal zijn' en zijn reactie:

"Zeventig jaar na de moord op zes miljoen joden, beloven de Iraanse leiders om mijn land te vernietigen. Mijn volk te vermoorden. En de reactie vanuit dit orgaan (VN), de respons van bijna elk van de regeringen hier vertegenwoordigd, is absoluut niets geweest!

(nu even letterlijk:)
Utter silence!

Deafening silence. [... 44 seconden stilte....]

Perhaps you can now understand why Israel is not joining you in celebrating this deal. If Iran's rulers were working to destroy your countries, perhaps you'd be less enthusiastic about the deal.

But throughout our history, the Jewish people have learned the heavy price of silence. And as the Prime Minister of the Jewish State, as someone who knows that history, I refuse to be silent. I'll say it again: The days when the Jewish people remained passive in the face of genocidal enemies – those days are over."

[...] "For a hundred generations, the Jewish people dreamed of returning to the Land of Israel. Even in our darkest hours, and we had so many, 

Even in our darkest hours, we never gave up hope

Jeruzalem 1898

Hope of rebuilding our eternal capital Jerusalem. The establishment of Israël made realizing that dream possible." (einde citaten)

Nee, Israël is niet meer silent maar laat van zich horen, de Joodse violen zijn niet meer stil ...
Zij hebben het recht om het land te verdedigen als de raketten afgevuurd worden op onschuldige burgers. 
Dat is wat Netanyahu duidelijk maakte, ook als het gaat om de deal met Iran, die bijna unaniem wordt toegejuigt. 'Wees niet op voorhand te enthousiast '... in wat je doet, wie je binnenhaalt. Bega niet de fout om slecht gedrag te belonen. Al kijkt de VN weg en is het stil.
De tijger Iran is echt niet zomaar een spelend katje geworden.

Hij eindigde met de vraag wanneer de VN eens zal stoppen met Israël te zien en neer te zetten als een bedreiging voor vrede. Het is elke keer weer een deja-vu, de bashing die elk jaar maar weer doorgaat. (vorig jaar twintig resoluties tegen Israël en maar eentje tegen Syrie waar in vier jaar al een kwart miljoen mensen omgekomen zijn)

Wat is de oorzaak
 
Al is dit Israël nog erg seculier, het is Gods volk waar naar de mens gesproken Jezus uit voortkwam. Het volk wat er allang niet meer zou zijn als dwars door alles heen, God hen niet beschermde.
Vandaar dat het er nog steeds is. Ondanks de grote vijandigheid die er is vanwege de haat tegen alles wat bij God en Jezus hoort.

Vanwege dezelfde reden worden christenen vervolgd en op de Middellandse zee uit de overvolle bootjes gegooid.
Het is de reden waarom Herodes de kindermoord in Bethlehem beging, waarom de eerste christenen voor de leeuwen gegooid werden; het is waarom er bijna twintig eeuwen progroms waren, en waarom Hitler 'die Endlösing' bedacht en ook wilde uitvoeren.

De vernietiging is nog steeds niet gelukt, al kan Iran en de Arabische wereld niet wachten totdat Israël in de zee is gedreven. 
Zover zal het ook niet komen, al komt er m.i. voor Israël een tijd aan, nog veel erger dan het Duitse rijk en de Holocaust. 

De leugen geloofd

De wereld wordt rijp gemaakt voor de anti-christ, of we dat nu willen of niet. In de Bijbel staat al beschreven dat de mensen misleid zullen worden, zodat ze de leugen geloven.
En je ziet het gebeuren dat de leugen als waarheid aanvaard wordt. Alleen al het idee dat de Iraanse leiders ineens makke lammetjes zouden zijn waar een overeenkomst mee te sluiten is, het is naïef want ze hebben geen westerse waarden en normen, Iran is 'a dark theocracy' zoals Netanyahu het omschreef.

Daarom komt Israël steeds meer alleen te staan en is de berichtgeving vaak precies tegenover gesteld aan de werkelijkheid. Staan er zelfs in Nederlandse leerboeken, grove verdraaiingen van de recente geschiedenis van Israël 
En kort geleden zou een Palestijns jongetje door een Israëlische soldaat in de buik zijn geschoten. In werkelijkheid speelde het jongetje met het geladen geweer van zijn broer, dat af ging en hem doodde.

Door de misleiding zijn er ook veel mensen slachtoffer ... .dat is een triest gevolg! Maar dat wil niet zeggen dat daarom die misleiding geen misleiding is! Die is er op vele fronten.

Palestijnse burgers, vanaf hun jeugd gevoed met haat, die ingezet worden als menselijk schild in het conflict wat er is. Of terrorist willen zijn in het vooruitzicht van het martelaarschap ... De gevolgen voor hen vanwege beschermende maatregelen die Israël wel moet nemen vanwege de vele aanslagen.
Ook de gewone burgers in Iran die wel vrede willen, zijn het slachtoffer van hun regering, die geleid wordt door extreme islamieten.

Achter regeringen zitten geestelijke machten (ook duidelijk vanuit het boek Daniel) die de vernietiging willen van alles wat op aarde met God te maken heeft.

De grote 'restauratie'

Het is aangrijpend om te weten wat voor tijd het Joodse volk en deze wereld tegemoet gaat; steeds duidelijker zijn de lijnen en contouren van de toekomstige wereldregering te zien.
Maar uiteindelijk zal de anti-christ verslagen worden, die eerst doet alsof hij al de grote wereldproblemen wel even op zal lossen. Maar later zich ontpopt.

'We moeten (daarom) globaal gaan denken en onze nationale belangen opzij zetten ...' wie zei dat laatst toch ook in een toespraak?
Het zal eerst zo mooi lijken, een schijn-vrede...
Uiteindelijk zal er echte vrede komen, maar pas als Jezus terug komt. 

Want God heeft in de hand wat er gebeurt, ook in deze tijd die zo vol met grote problemen is. En we mogen weten dat Israël dwars door die verdrukking heen, hersteld zal worden, ook geestelijk.
Zoals de violen uit de tijd van de Holocaust gerestaureerd werden en weer spelen ...

Psalm 147: 2 en 3
De HEERE bouwt Jeruzalem; Hij verzamelt de ballingen van Israël.
Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden.

Deze tekst is een grote troost en een belofte, voor ons en ook voor het Joodse volk.
Laten we voor hen bidden dat velen van hen nu al hun Messias zullen vinden waarop ze nog steeds wachten en hopen.

"Hatikva" by Oren neu dag - Own work, File:Flag of Israel.svg. Licensed under CC BY 3.0 via Commons - https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Hatikva.svg#/media/File:Hatikva.svg  DE HOOP - HATIKVA Zolang in het hart, van binnen, Een Joodse ziel levendig is, En naar het oosten vooruit Het oog naar Sion kijkt. Is onze hoop nog niet verloren De hoop die al tweeduizend jaren leeft Een vrij volk te zijn in ons land Het land van Zion en Jeruzalem Kol od balevav penima Nefesj jehoedi homi'ja Oelefa'aatee mizrach kadima Ajien le Tsi'jon tsofi'ja Od lo avda tikvatenoe Ha tikwa bat shnot alpayim: Lehijot am chofsjie be'artseenoe Erets Tsi'jon ve Jeroesjalajiem

Kristallnacht - 75 jaar geleden

Vijfenzeventig jaar geleden was de Kristallnacht, 'Night of broken glass' - later zo genoemd vanwege alle glas wat gebroken is die nacht... ramen en etalages van Joodse burgers in Nazi-Duitsland. En dat niet alleen; er werden die nacht van 9 op 10 november in 1938, synagoges, huizen, scholen en duizenden Joodse bedrijven vernield. Ter herinnering hieraan waren gisteren in Duitsland vele ruiten beplakt met een sticker die de ruitinslag symboliseerde.
Angela Merkel noemde die nacht gisteren het dieptepunt van de vernedering van de Joden.... En een Duitse, toen acht jaar oud en na de Kristallnacht door haar ouders op de trein naar Nederland gezet, vertelde van haar ervaringen en de vreemde sfeer die er al dagen hing: 'De liederen die gezongen werden gingen over messen en Joods bloed wat aan die messen glom'. Hun huis werd overhoop gehaald en alles werd kort en klein geslagen. Haar familie die achterbleef heeft ze nooit meer terug gezien.

Wat mij eigenlijk net zo schokte als al het geweld, was de berekenende manier waarop deze nacht van uur tot uur bijna, werd 'gepland' door Hitler en zijn trawanten.
Het geweld werd zorgvuldig in banen geleid - vanaf 1.20 uur werd het in brand steken en vernietigen van synagogen en huizen toegestaan; er werd niet ingegrepen door de SS en de Gestapo totdat Goebbels het genoeg vond. Duitse gebouwen en eigendommen werden beschermd door brandweerlieden - 267 Joodse synagogen en vele Joodse huizen en bedrijven mochten branden en gingen in vlammen op. Eenennegentig Joden lieten het leven en voor het eerst werden massaal Joden (30.000) naar concentratiekampen gestuurd.
Het was enkele jaren rustig geweest wat betreft de maatregelen tegen Joden vanwege o.a. de Olympische Spelen maar vanaf deze nacht (zoals ik ergens las) ging het 'crescendo' naar de Holocaust, met als doel de algehele vernietiging van dit volk.

Joden tijdens de Kristallnacht opgepakt, in concentratiekamp Buchenwald

Aanleiding voor deze geweldsuitbarsting was de moord op een Duitse diplomaat in Parijs door een Pools-joodse jongen van 17 jaar. De moord werd door met name Goebbels aangegrepen om eens even flink los te gaan  tegen de Joden in Duitsland en zo weer in goed blaadje te komen bij Hitler, na een liefdesafaire. In de geraffineerde 'planning' hiervan hoorden ook schijnprocessen ter camouflage, waarbij bepaalde daders van verkrachtingen en plunderingen werden opgepakt maar er met een lichte straf van afkwamen. Plunderen was namelijk niet toegestaan, de berekende gedachte erachter was dat de Duitse Staat zich de eigendommen wilde toe-eigenen zoals ze ook eerst alle administratie uit de Synagogen in beslag namen.

Overigens was Göring niet zo blij met de Kristallnacht. Toch iemand met mededogen? Nee, hij vond het allemaal verspilling van geld... (Iets wat me aan Judas deed denken die niet begaan was met de armen toen de kostbare mirre helemaal werd gebruikt om de voeten van de Heer te zalven - maar het hem om het geld ging, want hij bestal de kas...)
Maar er werd een echte Nazi-oplossing gevonden voor deze kapitaalvernietiging: De Joodse gemeenschap moest de schade plus een extra boetedoening uit eigen middelen vergoeden.

  

********************

Wat er achter ligt

Hier zie je opnieuw de haat naar boven komen tegen het oude volk van God. Omdat het de Messias heeft voortgebracht - ook toen heeft satan geprobeerd het plan van God te doorkruisen en hij gebruikt steeds dezelfde tactieken in zijn strijd. Want het is een geestelijke strijd die er gaande is: achter de zogenaamde belangstellende gesprekken van Herodes met de wijzen uit het oosten - met als resultaat de kindermoord in Bethlehem; de verzoeking in de woestijn door de duivel - aanbid mij en ik zal u alle koninkrijken geven...; Jezus, tegen wie ook valse beschuldigingen werden geuit totdat Hij uiteindelijk gedood werd, al was dat laatste een overwinning.
Daarna zijn het door de eeuwen heen de Joden geweest die steeds vals werden beschuldigd en vervolgd - om niets.

Net gisteren keek ik een documentaire over Jeruzalem en zag er beelden van deze Kristallnacht die het begin geweest is van de ultieme poging om het Joodse volk te elimineren; zes miljoen zijn er omgekomen maar het plan (ook uit de koker van satan) is niet gelukt.
Integendeel, de tweede wereldoorlog met al zijn gruwelijkheden werd de aanleiding hen daadwerkelijk een staat te geven - al beloofd na de eerste wereldoorlog. Al herhaalt de geschiedenis zich steeds weer en wordt deze staat Israël in de hoek gedreven waar de klappen vallen, heeft het al vele oorlogen moeten voeren. Ook zij worden geregeld vals beschuldigd van bijvoorbeeld het in de weg staan van de vrede, en zijn de Palestijnen ineens een volk wat (ook) recht heeft op het land, wat ze zelfs krijgen maar wat terroristen gebruiken als uitvalsbasis voor hun aanslagen.
Het zal zelfs zover komen dat de hele wereld tegen hen optrekt. Gelukkig zal de Here Jezus dan terugkomen om voor hen te strijden en hen te bevrijden. En zal het overblijfsel van het oude volk zijn Messias vinden.

Vóórdat het zover is, zal er nog heel wat gebeuren - laten we bidden dat velen van dat oude volk nu al tot erkenning komt dat Jezus inderdaad de Messias was zodat zij de zware tijd die nog komen moet, niet mee hoeven te maken maar met ons gelovigen, mee gaan de Heer tegemoet als Hij ons komt halen.
Ik hoop dat jij daar ook bij zult zijn!

Een Palestijnse staat?

Israël is - zoals wel vaker - weer even wereldnieuws en deze keer in verband met de vraag van Abbas bij de VN om de erkenning van een Palestijnse staat - die dan ook volwaardig lid zou moeten worden van deze organisatie...
Hoe je denkt over "Israel en de Palestijnen', hangt nauw samen met de kennis die je hebt van het verleden en daarbij is de geschiedenis van pakweg de eerste helft van de twintigste eeuw, een interessante eyeopener.

Op Wikipedia vond ik een artikel over het Ottomaanse Rijk waar dit gebied, het Midden-Oosten, onder viel in de voorbije eeuwen. Over dit Rijk wist ik niet zoveel - mijn geschiedenislessen eindigden bij 'de rol van Amerika en Rusland vóór de Tweede Wereldoorlog' - en belichtten eigenlijk niet het meer óósterse stukje. En natuurlijk pas na 1948 werd duidelijk hoe de kaarten geschud waren, en zover gingen onze geschiedenisboekjes toen nog niet, of misschien heel summier. *)

Een korte geschiedenis van verklaringen, mandaten en toezeggingen...

Inmiddels heb ik uit wat ik allemaal heb gelezen, een iets evenwichtiger beeld naar voren zien komen dan alleen de kant van: 'al de Palestijnen zijn door Israël het land uitgejaagd' en 'al hun rechten zijn hen ontnomen'...
In de eerste helft van de 20e eeuw zijn er belangrijke statements gedaan door de Volkenbond en toenmalige wereldleiders. Ook zijn er in die tijd documenten opgesteld die duidelijkheid geven hoe men de toekomst zag van dat stuk land, waar vroeger het koninkrijk Israël was - waar trouwens altijd Joden zijn blijven wonen (al moest het land zelf gezuiverd worden van Joodse namen, mocht er als het ware geen gedachtenis meer aan hen zijn).

Belfour verklaring

Een paar jaartallen:

 - De 'Belfourdeclaration' uit 1917, waarbij Groot Brittannië de Zionisten steun toezegt bij hun plannen voor een Joods Nationaal tehuis in Palestina, is bij de Vrede van Sevre in 1920 een officieel opgenomen punt.

 -  In 1922 krijgt Groot Brittannië bij de verdeling van het Ottomaanse Rijk, van de Volkenbond officieel het mandaat *) over Palestina - tot dan toe het zuidelijk deel van de provincie Syrië. Dit is kort hier te lezen en op het kaartje te zien.
(Het noordelijk deel - nu Syrië en Libanon - wordt mandaat van Frankrijk.)

En wat gebeurt er vervolgens???
- Het oostelijk deel van het mandaat Palestina wordt met toestemming van de Volkenbond, uitgesloten van Joodse immigratie.  (Hetzelfde zegt Abbas trouwens nu ook: er komt geen enkele! Israëli te wonen in de nieuwe Palestijnse staat NB, er is niets nieuws onder de zon)

In 1923 wordt dit 'overjordaanse' zgn Transjordanie, autonoom en wordt zo eigenlijk een niet-Joods gebied: Verboden voor Joden! geeft me toch wel een bepaalde associatie...
Ik denk dan met mijn leken-verstand: Dit is toch een prachtige Palestijnse staat en als er toch geen Jood naartoe mag immigreren, is het helemaal zoals de Palestijnen het willen. Geef dan dat andere stuk aan de Joden en klaar is kees. Maar zo simpel ligt het blijkbaar niet.

- In de tijd vanaf 1920 ontstaat er in Palestina zelf een grote groep Joodse vluchtelingen - een vergeten groep.... - over de vluchtelingen in die tijd heb ik het een andere keer -

Jaren later wordt er pas weer actie ondernomen en komt er een verdeelplan van de 'commissie Peels' in 1937.  Met een nieuwe twee-staten oplossing, hoopt men aan de onderlinge problemen tussen de twee groepen een einde te maken; want er zijn ook nog steeds Palestijnen, die niet wensen te wonen in het gecreëerde Jodenvrije Transjordanié.
Dit officiële plan van commissie Peels, haalt het in 1937 niet, Engeland ziet het niet zitten.
Pas in 1947 komt er een door de VN goedgekeurd plan, ook exact op 29 november! De Palestijnen haken af, zij willen geen twee staten, maar het hele westelijke gedeelte van het mandaatgebied.

- Ik ga het verder nu niet hebben over de uitroeping van de Joodse staat op 14 mei 1948,  maar één dag later al, is er de Pan-arabische invasie en wordt de net één dag eerder uitgeroepen staat Israël, aangevallen. Deze foto zegt echter alles over wat er daarna allemaal is gebeurd.-

Het heden

Nu is het zover dat de VN het Palestijns verzoek om een staat hebben gehonoreerd.
En natuurlijk zal er een oplossing moeten komen voor de problemen die er liggen. Maar duidelijk is dat het Palestijnse volk van nu, de grote verliezers zijn en ze het niet beter zullen krijgen zodra hun staat officieel een feit is. Straks zullen de officiële leiders zich niet humaner gaan opstellen. Hun diepste motief is niet een eigen staat, maar een eigen staat zonder Israël naast hen. En zolang ze zich blijven verzetten tegen Joden in dat stukje land waar deze al vierduizend jaar geschiedenis mee hebben, zal er geen vrede kunnen komen. Zij zullen hun eigen mensen blijven opofferen tot de dood erop volgt.

Het is zoals ik las in een brief (klik hier) van een Joodse soldaat aan een bewoner van Gaza, in wiens huis hij was geweest tijdens grondacties in 2009 in Gaza:

As soon as you agree with me that Hamas is your enemy and because of them, your people are miserable, you will also understand that the change must come from within. I am acutely aware of the fact that what I say is easier to write than to do, but I do not see any other way. You, who are connected to the world and concerned about your children's education, must lead, together with your friends, a civil uprising against Hamas.

Alleen, die innerlijke verandering zal er pas echt zijn, als zij Jezus leren kennen, die tegen zijn discipelen zegt: 'Vrede laat Ik u, mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld die geeft, geef Ik hem u '

Ik ben zo vrij om ook wat daarna komt, even op de nabije toekomst toe te passen, als Jezus vervolgt met:  ´de overste der wereld komt en hij heeft aan Mij niets'. Want het zal eerst alleen nog maar erger worden voordat die overste van de wereld eindelijk zal capituleren. Gelukkig geeft Jezus zijn discipelen ook deze woorden mee: ´Maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen´. Daar mogen we ons aan vasthouden.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Noten

*) Wel hadden we het met godsdienst over de Jom Kippoeroorlog die uit was gebroken op Grote Verzoendag 1973 - we hielden de leraar aan de praat door steeds te vragen hoe het nu ook alweer zat met 'kilometerpaal 101'... ik zou niet meer weten wat dat nu inhield, maar vond ik de volgende informatie op internet:

Begin 1974 kwam het tot de eerste directe onderhandelingen tussen Israël en Egypte. In een tent langs de bestandslijn bij kilometerpaal nr. 101 onderhandelden Israëlische een Egyptische hoge militairen over de praktische uitvoering van een troepenscheiding aan het Sinaïfront. Bij deze onderhandelingen was het weer Israël, dat Egypte de hand toestak. Israël had de grote zedelijke moed risico’s te nemen en enorme concessies te doen aan Egypte. Israël trok de troepen tot ongeveer 20 km van het Suez-kanaal terug. Hierdoor won Egypte enorm aan prestige en werd de opening van het Suezkanaal weer mogelijk gemaakt. Troepen van de VN trokken het vrijgekomen gebied langs het Suezkanaal binnen en vormden weer een buffer tussen de Egyptische en Israëlische troepen.

*) hier de tekst van het mandaat

De dood of het leven...

In mijn mail krijg ik altijd de aankondigingen van Wetenschap in beeld en Historia. Niet dat ik het allemaal begrijp wat er wordt verteld maar interessant is het zeker.
Nu las ik laatst een 'kop' die mij direct deed denken aan aan een geschiedenis uit de Bijbel. Het ging over kinderen die door hun ouders in rieten manden waren gestopt en lees met welk vreselijke doel:  

Kinderoffers in rieten manden; archeologen ontdekken de botresten van 44 kinderen die 600 á 700 jaar geleden aan de goden zijn geofferd.

De kinderen waren begraven in gevlochten manden bij een tien meter hoge stenen toren bij Sillustani. Volgens de onderzoekers waren ze tussen de nul en drie jaar oud en behoorden ze tot de Kolla-beschaving, die van 1200 tot 1450 over Zuid-Peru heerste. Ze zijn mogelijk geofferd in een tijd waarin de Kolla overhoop lagen met buurstammen.

Luguber en niet voor te stellen dat vaders en moeders zoiets echt doen: hun eigen kind offeren. En denk ik even aan mijn vorige blogje over moeder-zijn, en die verbondenheid die er is tussen moeder en kind; het is toch je eigen vlees en bloed. Het betekent dat deze mensen heel erg onder invloed van hun goden stonden (op zich zou je dat natuurlijk niet negatief op moeten vatten!) maar het is duidelijk dat je niet kunt spreken van een positieve uitwerking...
En Abraham dan? Hij moest ook zijn zoon Izak offeren, maar God riep dat hij de jongen niets aan mocht doen - hij kreeg hem als het ware terug uit de dood...
Déze mensen waren hun kinderen kwijt aan de dood en werden zo nog méér gebonden aan de goden die ze vereerden - en het bracht hen nog méér verdriet.

Dood als keuze

Tegenwoordig zijn we toch wat geciviliseerder. Wíj doden niet ons nageslacht om hen 'aan de goden te offeren'. Of wel - en zit er achter die doodscultuur van honderden jaren geleden, dezelfde destructieve macht als achter de huidige doodscultuur: de duivel, van wie de Here Jezus zegt: "Die was een mensenmoorder van den beginne en staat niet in de waarheid, want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij naar zijn aard, want hij is een leugenaar en de vader der leugen." 
Hij begon met de leugen tegen Adam en Eva: 'Jullie zullen als God zijn' terwijl in werkelijkheid ze in het ongeluk werden gestort en wij nu geestelijk allemaal dood zijn als we ons niet bekeren (en de lichamelijke dood volgt sowieso) En men lijkt steeds vaker voor de dood te kiezen - en wat nog bedenkelijker is: het anderen aan te raden als oplossing, als het leven bijna afloopt...

En om op mijn onderwerp terug te komen: de rieten mand uit het artikel over de kinderoffers, zou je in deze tijd kunnen zien als een abortuskliniek, waar we zo even beslissen dat het kind wat we bij ons dragen vóór de geboorte zelfs al, gedood mag worden. Met sinds kort zelfs het serieus bepleite idee om vlak ná de geboorte de baby een zachte dood te laten sterven voor het geval we mogelijk iets hebben gemist bij alle echo's en onderzoeken die je tegenwoordig kunt krijgen. Maar ook sociale redenen zijn genoeg om deze zogenoemde after-birth abortion als een reële optie aan te raden. En zo is er al bijna nog een 'rieten mand': de 'levenseindekliniek voor baby's' - om hen te offeren als hun leven nog maar net begonnen is.
Het lijkt haast op de barbaarse praktijken in het Derde Rijk waarvan miljoenen mensen, waaronder vele kinderen, het slachtoffer werden. Juist deze dagen in mei staan we daar wat extra bij stil: het lot van mensen die niet voldeden aan de Arische norm van Hitler (en bewakers in concentratiekampen baby's op gruwelijke wijze ter dood brachten.)
Maar barbaars of iets geciviliceerder, het resultaat is hetzelfde, 'de dood'...

Kies het leven

Een paar duizend jaar eerder dan de kinderoffers in rieten manden, was een heel volk afhankelijk van een wrede Farao wiens opdracht was dat alle Israëlitische jongetjes rechtstreeks vanuit de moederschoot gedood moesten worden; de dood op de loer zo gauw er nieuw leven zich aankondigde. (After-birth abortion is toch niet zo modern als ik wel dacht.) En de stap naar deze geschiedenis lijkt ineens niet zo groot, ook als ik het net had over Hitler, die vooral het Joodse volk wilde elimineren.

Maar daar waren een Amram en Jochebed die het bevel van de Farao trotseren, hun pasgeboren zoon als het ware aan de Heer offeren in een rieten mandje. Helemaal onwetend wat er zal gebeuren - maar ook helemaal zeker dat het met hun zoon zal gaan zoals hun God het wil - eigenlijk net als Abraham - gelovend in de barmhartigheid van Hem die hun zoon in het leven kan behouden...
En hier zien we het omgekeerde: een rieten mandje wordt de weg tot redding en leven; de God van Amram en Jochebed is de God van Abraham, Izak en Jakob die mensen het leven wil schenken, Abraham zijn kind teruggaf en Mozes gebruikte om Zijn volk te verlossen uit Egypte.

Het offer wat leven geeft

Wat een contrast met de duivel die blij is met ondergang en dood! God offerde Zijn Kind... het enige 'kinder'offer waar nieuw leven uit voortkwam. Ook het enige offer wat absoluut noodzakelijk was en vrijwillig werd gebracht. De Here Jezus stierf maar stond weer op uit de dood - zoals Izak aan Abraham werd teruggegeven.
Dit offer bracht Hij voor ieder mens en geeft ons het leven als we geloven!

Maar Zijn offer is óók groot genoeg voor al die baby's van wie het leven in de kiem is gesmoord - de kinderoffers van vroeger en van nu...  Én voor alle mensen wiens leven in deze maatschappij niet als volwaardig wordt beschouwd - van wie we tegenwoordig misschien wel eens het gevoel hebben 'dat ze er eigenlijk ook niet hadden mogen zijn'...
God heeft hen lief en eens zullen we hen allemaal kennen, zijn ze volmaakt, zoals God hen heeft bedoeld - in Zijn koninkrijk.

Misschien is het al heel snel zover!

Esther

Natuurlijk hoort Esther bij de 10 mooiste bijbelverhalen! - het was alleen de vraag hoe hoog deze bijzondere geschiedenis zou eindigen... (en dat is de achtste plek geworden, het verhaal van de maand november)

En waarom? Ten eerste is zij en haar geschiedenis bijzonder genoeg dat er een heel bijbelboek aan is gewijd - en dat is niet heel vroeger even door een geleerd persoon geregeld. God Zelf heeft ervoor gezorgd dat dit verhaal in de Tenach terecht is gekomen en daarmee in het Oude Testament. En ten tweede is het juist helemaal niet zo vanzelfsprekend want als je het boek doorleest valt er iets op: de naam van God komt er helemaal niet in voor. Hij is 'Ik die verborgen Ben', de grote 'Afwezige', al spreekt elke bladzijde in dit verhaal van Zijn bemoeienis.

Het is de tijd van de ballingschap. Jahweh heeft Zich teruggetrokken vanuit de tempel. Hij wordt vanaf die tijd benoemd als de God des hemels, niet meer wonend bij Zijn volk op aarde...

Maar toch, net zoals Hij in déze tijd ook niet in Israël in een tempel woont, schijnbaar afwezig is - is Hij heel erg de Aanwezige - zoals de Joden Hem ook noemen... Achter de schermen trekt Hij aan de touwtjes, terwijl de mens op aarde (zeker Haman en ook wel koning Ahasveros) denkt: "Ik trek mijn eigen plan en heb mijn leven en dat van anderen, onder controle". En Hij gebruikt een Joods meisje om ervoor te zorgen dat een duivels plan - van Haman de Agagiet, een telg uit het volk Amalek - die een strijd met Gods volk heeft van geslacht tot geslacht - verijdeld wordt. En dat op zo'n bijzondere manier dat zelfs een wet van Meden en Perzen, die niet meer veranderd kan worden, er niet voor kan zorgen dat deze genocide op haar volk door zal gaan. De Joden mogen op die door het lot aangewezen dag, zich verdedigen en ieder doden die hen te na komt. - En er is niets nieuws onder de zon: Na Hitler moet de nieuwe staat Israël deze situatie nog bijna elke dag onder ogen zien - omdat het het volk is waar de Messias uit voort is gekomen, Gods oogappel ...

Eerst even algemeen... de grote lijnen ook naar de toekomst

Het verhaal begint als koning Ahasveros (Xerxes) een groot feest geeft en als hij vrolijk van de wijn is, zijn vrouw, koningin Vasthi laat roepen. Maar Vashi weigert en wij vanuit onze tijd geredeneerd, kunnen dat begrijpen - ze moet zich daar vertonen voor de koning en alle feestgangers... stel je eens voor hoe dat is. Maar in haar positie en in die tijd, een ongehoord eigenzinnige actie. Ahasveros is namelijk de alleenheerser die het voor het zeggen heeft en zijn wil is wet. En - al is dit nooit honderd procent door te trekken - is Ahasveros in zijn machtige heerschappij over het rijk van de Meden en Perzen, een beeld van God als degene aan wie wij gehoorzaamheid verschuldigd zijn. En dan kijk je naar Vasthi op een andere manier, zij beeldt de gelovige uit die dan wel in naam met de koning is getrouwd maar haar hart wil niet meer hem gehoorzamen en ze is meer met zichzelf bezig. Zeven dienaren gaan erop uit om de boodschap aan haar te brengen, maar ze kunnen haar niet op andere gedachten brengen.


Wat ikzelf een mooie vergelijking vond en die daarom hier maar doorgeef, is, dat je die zeven dienaren kunt vergelijken met 'de zeven geesten die voor Gods troon zijn'... en de zevenvoudige boodschap wordt gestuurd naar de gemeente op aarde. Zoals je bijvoorbeeld in Openbaring zeven zendbrieven kunt lezen, gestuurd aan de gemeenten, waarin de gelovigen opgeroepen worden de Heer lief te hebben en ze aangesproken worden op hun verantwoordelijkheid als gemeente, volk van God. En er zijn overwinnaars onder hen, maar de laatste gemeente zal worden uitgespuwd door de Heer. Was er nog maar een sprankje gevoel - zelfs in de vorm van koude, maar ze is lauw geworden, onverschillig.

Zo zal de gemeente van waaruit de gelovigen opgenomen zullen worden, eindigen als de ontrouwe bruid - zoals je beschreven ziet in Openbaring 17.

Als de ware gelovigen niet meer op aarde zijn en er is een ongehoorzame vrouw over... is de tijd aangebroken dat God op aarde een nieuwe vrouw zoekt. Zo ook koning Ahasveros en komt er een Joods meisje naar het paleis... (ook hier weer de opmerking: de beelden zijn in grote lijnen te trekken - het gaat niet om de details.)

Wat is over Ester, Hadassah te vertellen, behalve dat ze Joods is? De naam Esther betekent: Ik die verborgen ben... want ook Ester zélf is als ze wordt gekozen en naar het paleis moet komen, in zekere zin verborgen; haar afkomst moest ze geheim houden van haar oom Mordechai. Zo zal in de tijd na de opname er een nieuw volk van God zijn, nog niet openlijk bekend ... maar er wordt aan gewerkt. Dat zien we nu eigenlijk al gebeuren  Want Israël zal in de nabije toekomst bekend worden op aarde als Gods volk - christenen geloven dat allang, maar dan zal het ook naar buiten duidelijk gaan worden. Zo is Hegai speciaal met Esther bezig om haar voor te bereiden op de ontmoeting met de koning. En als zij daarna in het gevaar wat haar en haar volk bedreigt,  haar vertrouwen op Ahasveros zal stellen, zal Haman ontmaskerd worden... In de toekomst gezien duidelijk dat de antichrist zijn plannen klaar heeft, maar uiteindelijk aan het kortste eind zal trekken. Hij zal het gelovige Israël niet kunnen vernietigen..

En zie je die toekomstige toepassing niet zo zitten, dan nu even persoonlijk - wat dichterbij...

Nu over Esther zelf. Zij moet mee naar het paleis, als ballinge die al in een vreemd land woont en geen ouders meer heeft. Maar gelukkig heeft ze haar oom die haar in de gaten houdt en steeds informeert hoe het met haar is. En Esther's persoonlijke geschiedenis laat zien dat God (die verborgen is in dit boek) precies weet wat er zal gaan gebeuren en zorgt dat de juiste vrouw op de juiste plek terecht komt. Want hij heeft een plan met Esther - zoals eeuwen eerder ook met Jozef, als het ware de mannelijke tegenhanger -  satan gebruikt deze keer Haman de Amalekiet om zijn doel te bereiken dat het hele Joods volk vernietigd zal worden - in ruil daarvoor zal Haman roem en macht ontvangen - satans beproefde taktiek. Maar Mordechai hoort van de plannen en stelt Esther op de hoogte.
Nu wordt duidelijk waarom ze op deze hoge post is gebracht en zich eigenlijk verborgen heeft gehouden wat betreft haar afkomst. Zij heeft als enige de mogelijkheid om haar volk te redden, omdat ze zelf Joods is, én omdat Haman daar nog steeds onkundig van is.. Maar die opdracht vereist moed en vertrouwen en Esther gaat, ze heeft ook geen keus maar ze weet dat God met haar is.

Dat is zo mooi om te beluisteren in onderstaand lied. Ook qua muziek is er geen aarzeling maar een grote vastberadenheid te horen. Misschien heb je zelf ooit voor iets gestaan wat heel zwaar was - misschien nu wel... Ineens is het moment daar en word je als het ware in de frontlinie geplaatst. Je staat voor het blok maar moet er doorheen. 'Feels like I’ve been holding my breath, Trying to still my restless heart'  Het kan als een loden last zijn te weten dat jij degene bent waar het menselijk gezien van af hangt: 'Everything hangs on my next step'.
Toch vat je de moed, je neemt een vast besluit, in je angst, kun je toch de rust hebben dat God bij je is omdat het in Zijn plan is. Wat bijzonder dat Esther het hele volk vraagt om drie dagen te vasten - en te bidden, al staat dat er niet bij in dit boek... En ze gaat, - 'uninvited'  - Het is het tegenovergestelde van Vasthi, die gevraagd werd maar niet wilde. Esther stelt haar leven in de waagschaal voor haar volk en dat weet ze, kijk maar naar de uitspraak: Kom ik om dan kom ik om.... En ze moet spreken - 'when you don’t have the floor' .. want is het niet nú, dan zal ze later door de uitvoering van Hamans plan met haar volk worden uitgeroeid...

Wat een genade!


Esthers is bij haar gang naar de koning, volledig overgeleverd aan zijn genade - want iedereen in het rijk weet dat: "ieder, hetzij man of vrouw, die ongeroepen tot de koning in de binnenste voorhof komt, deze éne wet bestaat: dat men hen doden zal"... het betekent je dood. "Alleen diegene blijft in het leven gespaard, aan wie de koning de gouden scepter toereikt"
Tegelijkertijd is dit een prachtige illustratie van iets anders. Ook wij kunnen op grond van de wet, onze eigen prestaties, nooit tot God naderen en hebben zijn genade nodig, die Hij wil schenken als we het aandurven te komen. ... En de liefde, het vertrouwen en de bereidheid haar leven te willen afleggen, geeft dat Ahasveros - God - aan Esther genade kan en wil schenken. En de scepter wordt haar aangereikt.


Ze moet nu kleur bekennen en ermee voor de dag komen: Ik ben Joods... Ze vraagt de koning en Haman te eten, durft dan nog niet to the point te komen en krijgt nog een dag uitstel. En je ziet Haman 'groeien van trots, als hij uitgenodigd wordt om de volgende dag nóg een keer te komen eten. Zie je wel hij wordt al belangrijker...
Maar die nacht krijgt de koning een droom dat Mordechai hem ooit het leven heeft gered maar nog nooit is ge-eerd - Gods planning daar kan niemand tegenop: dat 'eren' mag Haman de volgende dag bedenken en uitvoeren. Wat een tegenvaller want die Jood Mordechai was nu net de reden dat hij zijn moordplan bedacht. Maar God keert alles om en uiteindelijk kan Haman - die booswicht daar! (zoals Esther uiteindelijk aan de koning bekend maakt) - worden gedood. Gespietst op de paal die hij voor Mordechai had neergezet.
Toch kwam er daarna voor Esther nog strijd aan te pas: de dag voor de vernietiging van alle Joden - door het lot bepaald, moesten ze nog doorstaan... Als God zich niet laat zien, wordt het lot geworpen - maar door Hem bestuurd. En men zal zeggen dat het lot of het toeval Esther op de juiste plek heeft gebracht - zij wist dat het God was die haar en haar volk beschermde. 


Ook bij ons zal er niet zonder slag of stoot overwinning zijn. En soms moet je in beweging komen. Als het moment er is, durf dan ervoor uit te komen een volgeling van Jezus te zijn, Hij was ook een Jood - dat is de reden dat satan het hele volk altijd heeft willen vernietigen. En Hij wil ons inschakelen zoals Hij met Esther deed. Laat ons daar dan niet voor terugdeinzen ...  You were born for this.

Born for this 

Feels like I’ve been holding my breath Trying to still my restless heart Everything hangs on my next step Finding my nerve, playing my part I found shelter underneath his crown Found favor inside his eyes Rock this boat, and I just might drown Honesty seems to come with a price There’s a time to hold your tongue Time to keep your head down There’s a time but it’s not now Sometimes you gotta go, uninvited Sometimes you gotta speak when you don’t have the floor Sometimes you gotta move, when everybody else says you should stay No way, no, not today You gotta ask, if you want an answer Sometimes you gotta stand apart from the crowd Long before your heart could run the risk You were born for this I’m leaning on the ones before me My father’s father’s dreams I’m standing on the top of their shoulders Calling the One delivering me There’s a time to hold your tongue Time to keep your head down There’s a time but it’s not now Sometimes you gotta go, uninvited Sometimes you gotta speak when you don’t have the floor Sometimes you gotta move, when everybody else says you should stay No way, no, not today One step. One move. Born to trust You. Made to lay my Life before You Sometimes you gotta go, uninvited...

Het is alsof ik mijn adem inhoudt Mijn bonkend hart tot rust wil brengen Alles hangt af van mijn volgende stap Of ik de moed kan vatten, mijn rol te spelen Ik vond bescherming onder zijn kroon Verwierf gunst in zijn ogen Schudt me nu heen en weer en ik verdrink Eerlijkheid heeft zijn prijs Er is een tijd om je in te houden te doen alsof je niets ziet, Daarvoor is een tijd - maar dat is niet nu! Soms moet je gaan -  ongevraagd Soms moet je spreken  zonder toestemming Soms moet je in beweging komen,  terwijl iedereen zegt te blijven  waar je bent Nee echt niet, niet nu!  Je zult moeten spreken  als je een antwoord wil soms moet je tevoorschijn komen Lang voordat je hart het risico aankon was dit je lotsbestemming Ik leun op mijn voorvaderen En op hun dromen Sta als het ware op hun schouders Roep de Ene aan die mij kan verlossen Er is een tijd om je in te houden te doen alsof je niets ziet, Daarvoor is een tijd - maar dat is niet nu! Soms moet je gaan -  ongevraagd Soms moet je spreken  zonder toestemming Soms moet je in beweging komen,  terwijl iedereen zegt  te blijven waar je bent Nee echt niet, niet nu! . Eén stap,  één beweging  Geboren om U te vertrouwen Geschapen om  mijn leven te willen geven . Soms moet je gaan,  ongevraagd

Klik hier voor de link naar de site van de film

en hier voor de trailer

Gebed - maakt het verschil?!

Jeruzalem 25 mei 1948

Zondag is het 15 mei, een datum die in de geschiedenis van de moderne staat Israël omgeven is met herinneringen. Het is namelijk de datum waarop in 1948, de Pan-arabische invasie plaatsvindt en de net één dag eerder uitgeroepen staat Israël wordt aangevallen, met daarop volgend de later zogenoemde 'Onafhankelijkheidsoorlog'.

En al is Israël dan nog - en nog steeds - een seculiere staat, het is Gods volk wat weer in het land mag wonen, na bijna uitgemoord te zijn in de tweede Wereldoorlog. Dat doel van Hitler is niet gehaald en zo werd deze oorlog de directe aanleiding om de overlevenden van deze verschrikkingen een eigen plek te geven: Erets Israël... op die oude plek waar het volk eeuwen geleden al woonde.

Je zou haast kunnen zeggen: als de tegenstander het voor elkaar denkt te hebben, Die Endlösung heeft gevonden, God Zelf als het ware ingrijpt om uit die ellende iets heel goeds voort te brengen.

Dit principe is vaak te zien bij allerlei zaken, grote en kleine, waarvoor wij als gelovigen bidden. Het is een bemoedigend principe dat ons zegt nooit op te geven, maar aan te houden en te volharden in het gebed... -

Tientallen jaren eerder was bij gelovigen door het bestuderen van de Bijbel al het besef gekomen dat het Gods bedoeling is dat het land - inmiddels omgedoopt tot 'Palestina' - weer door Israëlieten bewoond zou worden.... maar wie was daar verder nu actief mee bezig dan de Zionisten, en hoe zou het praktisch verwezenlijkt kunnen worden?

Na die verschrikkelijke tijd van het Derde rijk, was er ineens een weg en werden oude profetieën vervuld want vanuit de hele wereld kwamen Joden naar Israël terug - kunnen ze eindelijk naar waarheid tegen elkaar zeggen: Volgend jaar in Jeruzalem.

En nog steeds gaat dat proces door, komen Joden naar Israël. Ook christenen dragen hieraan hun steentje bij met het ondersteunen van acties als: 'Breng de Joden thuis'...

Palestijnse oproep tot 3e Intifada tegen Israel

Nu wordt aankomende zondag, de bekende datum 15 mei, door Palestijnen in de gehele Arabische wereld aangegrepen om een derde Intifada te beginnen - zie je de oproepen daartoe bijvoorbeeld op Facebook en allerlei andere sites, waarbij al wordt uitgebeeld hoe Israël zal worden aangevallen, bijvoorbeeld beginnende met de kreet (Youtube): A Promise from Allah - a dawn of new era... Allah belooft de dageraad, het begin van een nieuw tijdperk...

Hitler als een moderne Haman, is niet geslaagd in zijn opzet maar de haat is nog steeds tegen de Joden en is het nu ook hun land dat helemaal van de kaart moet verdwijnen.

En wat kunnen wij doen?
 

Als wij onze taak als Christen serieus nemen, kunnen we een/het? verschil maken - en dat niet uit onszelf, maar is gebed een machtig wapen tegen de vijand. Want al gaat onze tegenpartij de duivel rond als een briesende leeuw zoekend wie hij zal verslinden... geeft de Bijbel ook het juiste advies mee in die situatie en roept ons op hier niet over in paniek te raken. Integendeel, we mogen hier nuchter en waakzaam tegenover te staan, waarom?  'opdat u kunt bidden!'  God is 'in charge' en wij kunnen een belangrijke bijdrage leveren waar zelfs geen speciale gave voor is vereist.
Als je bijvoorbeeld het boek Daniël eens verder leest dan de bekende verhalen van de leeuwenkuil, en de drie vrienden in de brandende oven, zie je daar die strijd naar voren komen tussen Gods leger en het leger van satan, en door gebed brengt Daniël die legers als het ware in beweging, gaat er iets gebeuren. In een eerder blogje was dit ook al eens het onderwerp.

En je leest in hetzelfde hoofdstuk 10 dat er vorsten worden genoemd - behorende bij die legers die wij niet kunnen zien, die vorsten worden gekoppeld aan bepaalde landen, hier Perzië en Griekenland.

Dat Hitler bestuurd werd door een vorst van het Rijk der duisternis, zal niet veel mensen verbaasd doen staan, maar datzelfde kun je nu toch ook zien gebeuren in die Arabische landen waar de haat tegen Israël als hoogste goed geldt, je een plek in het Paradijs verdient door jezelf of desnoods/zelfs!! je kinderen de dood in te sturen als martelaar voor die goede zaak.

Ja, ook hier is duidelijk dat het niet die mensen zijn maar de machten erachter, die er alles aan doen om Israël te vernietigen met hetzelfde doel als Hitler had in WO II: dat het volk van God niet meer gevonden zal worden op deze aarde. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon en is het boek Esther ook zo'n voorbeeld uit de geschiedenis - vandaar dat ik in verband met Hitler ook al refereerde aan Haman.

Strijden in het gebed

Frappant is wel dat ik een paar dagen geleden, voordat ik van deze oproep tot Intifada hoorde, werd getroffen door een blogje op CIP van Dirk van Genderen  met een bijzonder onderwerp: Gebed veranderde loop van oorlog - geschreven naar aanleiding van bevrijdingsdag en ook 10 mei de dag dat hier in Nederland de oorlog uitbrak.

Vanuit de praktijk wordt daar de uitwerking van gebed ons voorgesteld: 

Door met een heel Bible College tijdens WO-II, 6 jaar lang elke avond uren op de knieën te gaan hebben zij door hun gezamenlijke voorbede de geschiedenis kunnen beïnvloeden... heeft God ingegrepen.
Citaat:

Churchill noemt in zijn Oorlogsherinneringen 15 september het hoogtepunt van de luchtslag. Hij vertelt dat hij die dag in de Operatiecontrolekamer toezag hoe de vijandelijke eskadrons binnenstroomden en hoe de onze opstegen om hen tegemoet te gaan, totdat het ogenblik kwam waarop hij de luchtmaarschalk vroeg: ‘Wat hebben wij nog voor reserves?’ ‘Geen,’ antwoordde deze en vertelde later hoe ernstig Churchill had gekeken.
Weer verliepen vijf minuten en ‘het scheen dat de vijand naar huis ging.’ Het verschuiven van de schijven op tafel toonde een voortdurende oostwaartse beweging van de Duitse bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen. Er kwam geen nieuwe aanval meer. Tien minuten later was de actie afgelopen.’
Er scheen geen reden te zijn, waarom de Luftwaffe juist op het ogenblik dat de overwinning voor het grijpen lag, naar huis terugkeerde.
Wij weten echter waarom. God greep in. Hij hoorde en zag de bidders van de Bijbel College en vele bidders die ongetwijfeld ook elders op de knieën lagen.

Howells vertelt ook over de gebeden van het Bijbel College voor Palestina. Naarmate de Duitse troepen dat gebied dreigden in te nemen, werden hun gebeden intensiever. En ook hier beleefden ze bijzondere gebedsverhoringen. Het was werkelijk een wonder dat de Nazi’s de slag om Alexandrië (Egypte) verloren. ‘Het is de hand van de almachtige God geweest, Die ons opnieuw te hulp is gekomen en in zeer gewichtige dingen de balans in ons voordeel heeft doen omslaan.’

Zoals God naar mijn stellige overtuiging ook ingreep in de geschiedenis, blijkbaar mede door gebed van gelovigen die zo meestreden aan Gods kant. Zo gebeurde het dat de staat Israël werd uitgeroepen op 14 mei 1948 en alle oorlogen vanaf 15 mei werden gewonnen - vaak als David tegen Goliath... 

(Lees als je even tijd hebt het linkje van Dirks eigen blog verder zelf!)

Meerdere christenen zijn van dit belang doordrongen en deze dagen worden we dan ook van verschillende kanten opgeroepen - en ook via facebook laten christenen zich horen - om voor Israël te bidden, zodat wij door ons gebed ook een verschil kunnen maken, zoals de mensen van het Bible College ten tijde van WO II.

Nu zijn we nog op aarde en is dit een belangrijke taak die we mogen vervullen. Mogen en kunnen we nu nog de weerhouder zijn tegen het kwaad wat over niet zo lange tijd eerst vermomd als valse vredebrenger, maar later open en bloot, ten volle zich zal laten zien; dan zal Israël het heel moeilijk krijgen.
Nu is nog de tijd van redding zodat zij bewaard kunnen blijven voor die Grote Verdrukking en wel door te bidden dat Joden de ogen worden geopend voor de Messias en ze Jezus leren kennen.

Maar ook moslims, die zich desnoods tot de dood erop volgt, keren tegen Israël en geloven Allah zo een heilige dienst te bewijzen, hebben ons gebed hard nodig - zij zijn een instrument in handen van het leger van satan - al denken ze op deze manier die door Allah beloofde nieuwe tijd in te luiden, waar het filmpje van spreekt.

Dat hun ogen door ons gebed geopend worden voor de boodschap van liefde en verzoening - voor hen persoonlijk maar ook voor moslims en Joden gezamenlijk. Daar mogen en kunnen wij nog voor bidden.

Doen we dat ook?

'Bidt Jeruzalem vrede toe' - Psalm 122