Israël, Gaza en wat (vluchtelingen)geschiedenis

Israël en Gaza, de verplaatsing van de ambassade van de VS - het is weer even wereldnieuws te midden van al het nieuws over de Iran deal, Amerika, Noord-Korea, Syrië.
En hoe komt het toch dat het net lijkt of iedereen de objectiviteit uit het oog verliest zodra het over Israël gaat? 

Zo erger ik me aan de berichtgeving over de onlusten bij de grens met Gaza, nu weer het NOS-journaal, alsof het Israëlische leger zomaar Palestijnen aan de grens beschiet waarbij helaas(!) ook doden vallen... 
Al acht weken is het elke vrijdag raak. 

(Is de vrijdag niet de heilige dag van de moslims? of is dit misschien hun 'heilig doel' waarbij alle middelen geoorloofd zijn)

Niks geen vreedzame demonstraties... al is dat wat naar buiten toe wordt gezegd. En ik ook weer voor het journaal hoor.

Hamas roept burgers op naar de grens te gaan, en een gezin ontvangt zelfs 100 dollar als ze door de grens heen breken. 

‘Dit is de waarheid: Alle verantwoordelijkheid voor het bloedvergieten ligt bij de leiders van Hamas, die met een Nazi woestheid eindeloos bloed vergieten om de mensen hun eigen falen op de Gazastrook te laten vergeten,’ ~ minister Erdan van Openbare Veiligheid.

Op de foto iemand van de IDF met een kaartje waarop duidelijk het doel staat aangegeven, geen mars langs de grens maar erdoor heen en dan naar de dichtstbijzijnde Joodse nederzetting. De bedoeling is de bevolking van Israël te vermoorden.
Molotov coctails, bommen ... alles kan. En de kinderen worden ingezet door hun vaders in de zelf gecreëerde frontlinie.

Dag van woede

En nu is het Al Akba, 15 mei, de dag van woede vanwege het verdreven worden uit hun woongebied bij het uitroepen van de staat Israël. En de mars voor terugkeer bereikt haar hoogtepunt, 35.000 (ipv de beoogde 100.000) personen zijn naar de grens gekomen om in Israël te infiltreren.

"We zijn blij om aan te vallen en naar binnen te gaan," zei de 23-jarige Gazaan Mohammed Mansoura gisteren tegen de Washington Post. Gevraagd wat hij in Israël zou doen, zo berichtte de krant, zei hij: "Alles wat kan. Doden. Stenen gooien."

De wereld gelooft alle propaganda, dat deze mensen ooit verdreven zijn en nu dus terug willen, maar de werkelijkheid is altijd wat anders en gecompliceerder, ook hier.

14/15 Mei 1948

In mei 1948 werd door de Arabische leiders de totale vernietiging van Israël voorspeld. De oproep aan hun volksgenoten was daarom: de Joodse staat wordt uitgeroepen op 14 mei, vertrek voor je eigen veiligheid maar even, totdat we de Joden in de zee hebben gedreven. 

Alleen zijn die beide dingen niet gebeurd: zeven staten vielen op 15 mei het jonge landje aan, maar Israël is er nog steeds. 
En de betreffende 100.000 Palestijnen - toen nog gewoon Arabieren genoemd, zijn na hun vaak vrijwillige vertrek niet meer teruggekeerd, of alsnog vertrokken. De terugkeer van deze Arabieren werd na de oorlog niet toegestaan als reactie op verdrijving van bijna alle Joden uit de moslimwereld - zie onder.

In Israël willen ze ook niet echt leven, als zij wél terugkeren, is het als er geen Jood meer woont.

Arabische én Joodse vluchtelingen

Bijna alle 850.000 Joden woonachtig in andere moslimlanden, werden acuut verdreven toen de Joodse staat er kwam. Zij zijn een vergeten groep, evenals andere Joden die in de tijd van het mandaat vluchtingen werden doordat ze door Arabieren niet werden getolereerd. 

tentenkamp van Joodse vluchtelingen in Israël

En ook van de vluchtelingen van de Westbank zo rond 1949/50 had ik nog nooit gehoord. (Trans)Jordanië bezette(!) dat gebied in die tijd en zuiverde het en passant ook van Joden - ook moest elke Jood Oost Jeruzalem verlaten. 

Joodse vluchtelingen verlaten de 'westbank' 1949

Jeruzalem, 1948: Joden vluchten massaal door de Sionspoort 

nadat ze door de Arabieren uit hun huizen zijn verjaagd. 

Al deze mensen zijn door Israël opgenomen. Joodse vluchtelingen hoeven er niet te zijn. Al moest Israël het zelf maar uitzoeken hoe ze al die mensen op moest vangen.

(Hier worden beide kanten belicht)

Politiek, de geschiedenis

De Engelsen hadden de Arabieren al hun eigen staat gegeven die in 1923 zelfstandig werd: het oostelijke deel van het mandaat, Transjordanie. Officieel verboden voor Joden.
Alleen, de Arabieren in het wéstelijk deel van het mandaat hadden geen zin in verkassen - dat westelijke stuk wilden ze óók. 

En toen de Joden na WOII óók eindelijk de hun beloofde staat kregen, werd het westelijke deel van het mandaat niet Jóóds, maar ineens verdeeld in een Joods én een Arabisch deel. 
Guess what? Niet geaccepteerd door ... de Arabieren. Die begonnen de oorlog.

Het politieke spel

De PLO begon in de jaren '60 Arabieren 'Palestijnen' te noemen, al kwam Arafat zelf uit Egypte; zo kan er namelijk aanspraak gemaakt worden op het hele land Israël (wat door de Romeinen omgedoopt was tot Palestina, om alles wat maar enigszins Joods was in dat gebied uit te wissen).
Een kans op het héle mandaat.

Ze geven het zelf toe:

 “Tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen bestaan er geen verschillen. Wij maken deel uit van één volk, de Arabische natie.  …. Wij zijn één volk. Alleen maar om politieke redenen onderschrijven wij zorgvuldig onze Palestijnse identiteit. Het is namelijk van  nationaal belang voor de Arabieren om het bestaan van de Palestijnen aan te moedigen tegenover het zionisme.
Ja het bestaan van een aparte Palestijnse identiteit is er alleen om tactische redenen. De stichting van een Palestijnse staat is een nieuw middel om de strijd tegen Israël en voor de Arabische eenheid voort  te zetten."

“Omdat Golda Meir stelt dat er geen Palestijns volk bestaat, zeg ik dat er wel een Palestijns volk bestaat, dat zich van Jordanië onderscheid.”

“Jordanië is een staat met bepaalde grenzen. Het kan geen aanspraken maken op Haifa, Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva, terwijl ik wèl recht heb op Haifa,Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva. De Palestijnse staat zou het recht hebben om op te treden namens alle Palestijnen in de Arabische wereld en elders. Als wij eenmaal al onze rechten in geheel Palestina hebben verworven, moeten wij de hereniging van Jordanië en Palestina geen moment uitstellen.”
 ~ PLO topman Zahir Muhsein. Trouw, 31 maart 1977.

Haj Amin al-Husseini en Adolf Hitler in Nazi Duitsland, 1941

Palestijnse Nazi-vlag

Er is veel leed onder deze vluchtelingen, als slachtoffers in bovengenoemde politieke strijd, waarin haast alles geoorloofd is.

(Dit artikel geeft dezelfde constatering, en zegt ook iets over de speciale status van de Palestijnse vluchteling, ze zijn een politiek wapen)

Moreel

Deze Palestijnse vlag maakt duidelijk waar de sympathie ligt, bij het Nazi gedachtegoed, die Endlösung: vernietiging van de Joden. 
En als je dat maar dagelijks je kleine kinderen in pompt op scholen, en je leiders op tv er ook toe oproepen, is het duidelijk dat hele generaties niets anders kunnen dan Joden haten. Ze weten niet anders.

Zo plegen kinderen ook zelfmoordacties omdat hen wordt voorgespiegeld dat ze dan martelaars worden 'in het Paradijs'.... (net als in Indonesië: een moeder met haar twee dochtertjes, en haar zonen - en de vader is trots)

De morele standaard van een volk kun je aflezen aan de wijze waarop dat volk met zijn kinderen omspringt. Een leider van Hamas zag zich als Kanaäniet, specialiteit inderdaad kindoffers.

Het is zoals Golda Meir al zei: "We kunnen de Arabieren vergeven dat ze onze kinderen doden, we kunnen het niet vergeven dat ze ons dwingen hún kinderen te doden."

4xH ... duivels

Inderdaad, deze mensen zijn een speelbal geworden, waaraan je ook kan zien wie er achter de schermen aan de touwtjes trekt, de grote destructor.
Israël moet van de kaart geveegd - in de traditie van Haman, Herodes (kindermoord van Bethelehem), Hitler, en nu Hamas. 

Het is het handelsmerk van de duivel om - in een web van leugens - zoveel mogelijk slachtoffers mee te nemen, zoals de eigen bevolking van Gaza, en de westbank. 
En in hun kielzog de moslimwereld en bijna de hele Europese Unie, en de UN, die klakkeloos alle propaganda overnemen.

De duivel is niet voor niets de vader der leugen en de mensenmoordenaar van het begin. Dat zei Jezus. 
Verbaas je daarom niet als je om je heen kijkt! 

Alles leidt af van wat er achter de schermen en soms ook zichtbaar gebeurt.
Want ondertussen bestaat Israël wel 70 jaar en is een twintig jaar oude belofte ingelost, de ambassade van de VS is verplaatst naar Jeruzalem. 

Ondanks vele oorlogen is de 70 jaar volgemaakt, een bijzonder getal. 
De tijd dat een vijgenboom nodig heeft om volgroeid te zijn...

Leert dan van de vijgenboom deze les: 

Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, 

weet u daaraan, dat de zomer nabij is. 

Zo moet ook u, wanneer u dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.

Jezus in Mattheus 24 tot zijn discipelen

Wanneer worden we eindelijk 'daders'?

Gisteren was het 'vaderdag' ... en bijna over de hele wereld heet de derde zondag in juni zo: 'vaderdag'.
Mooi om dan ook aan je vader te denken, maar het gekke is dat ik dat niet speciaal deed. Wel was het de verjaardag van mijn opa, hij was daarom wel in mijn gedachten. 

Maar hoezo een speciale dag. Er is blijkbaar niet genoeg aandacht voor 'vaders', voor 'moeders'...
Zou dat echt zo zijn? Of is het een puur commercieel belang; het bloemetje wat gekocht wordt is wel het minste wat mensen dan doen en als je het bij elkaar optelt is het economisch gezien al heel interessant. En bij een bloemetje blijft het meestal niet, als je de folders moet geloven. Het wordt al gekker en duurder wat vader nodig heeft. Kassa!

Voor mensen die nooit vader (of moeder) zijn geworden, of die hun kinderen niet kunnen zien, is al die vaderdag-aandacht van de laatste dagen al helemaal véle bruggen te ver. 

Waarom is er tegenwoordig voor elke groep van mensen wel een bepaalde dag vastgesteld? 
Vandaag 20 juni is bijvoorbeeld wereldvluchtelingendag, uitgeroepen door de VN. Heel bekend is ook wereldkanker dag en zo zijn er nog meer voorbeelden te noemen. Van een 'internationale vrouwendag' tot 'de week van de chronische zieke' (zou het echt helpen in de praktijk?) en alles wat men verder bedenkt.
  
(Dan heb ik het nog niet eens over de hypes van speciale activiteiten zoals 'challenges' -een heel bekende was die voor ALS- en sponsoracties voor van alles en nog wat)
 
Natuurlijk is aandacht voor onderzoek belangrijk en het is nodig dat er meer bekendheid wordt gegeven aan mensen die het extra zwaar hebben door ziekte of andere moeilijke omstandigheden zoals grote armoede, vervolging, gevangenschap. 

De hamvraag

Maar toch, waar is de spontane aandacht die er elke dag zou horen te zijn voor mensen om ons heen, in welke situatie ze zich ook bevinden?
Zijn we niet meer sociaal genoeg om uit onszelf anderen op te zoeken die ziek zijn of eenzaam? Die het moeilijk hebben? 
Kunnen we niet meer géven zondermeer? Hebben we daar echt een speciaal uitgeroepen dag of speciale uitdaging (met allerlei promotie op de sociale media) voor nodig? 

Wat is de Bijbel dan actueel. Eert uw vader en moeder kennen we allemaal nog wel. 
Maar wat zegt Jezus ons verder nog? 

 Want Ik heb honger geleden en jij hebt Mij te eten gegeven. 

 Ik heb dorst geleden en jij hebt Mij te drinken gegeven, 

 Ik ben een vreemdeling geweest en jij hebt Mij gehuisvest, 

 naakt en jij hebt Mij gekleed, 

 ziek en jij hebt Mij bezocht; 

 Ik ben in de gevangenis geweest en jij bent bij Mij gekomen. 

(Jezus in Matt 25 vers 35 en 36)

Als ik echt goed kijk wat er nu eigenlijk staat, vraagt het actie. Daden. 
Zoals Jezus op een andere plek zegt:

Een ieder, die tot Mij komt en mijn woorden hoort 

en ze doet ...

In theorie weten we het vaak als gelovigen heel goed. Maar mooie woorden heeft niemand wat aan, dan blijft ons geloof dood. En dat betekent: helemaal niets waard.

Wanneer wij deze tekstgedeelten echt in praktijk gaan brengen is er geen speciaal uitgeroepen dag of 'challenge' meer nodig, voor wie dan ook.
Dan hébben we oog voor anderen. 
En zal het ons (zeker als gelovigen) gaan opvallen dat er mensen zijn die aandacht en hulp nodig hebben. Die zich bevinden in situaties waar zij zelf ook niet om gevraagd hebben en niet meer zelf in staat hun situatie te veranderen.

Mijn opa (19 juni 1902) waar ik op vaderdag altijd naartoe ging, was aardappelkweker en in de jaren 50/60 al bezig om na te denken over de voedselverdeling in de wereld, door een aardappelras te kweken die het in de ontwikkelingslanden goed zou doen qua opbrengst. Ook dit is Mattheus 25: want ik heb honger geleden en jij hebt mij te eten gegeven.

Dan ga je het zien.
En is het geen vraag meer, maar gééf je van je overvloed: eten, drinken, onderdak en kleding als het mogelijk is. Daar is nog nooit iemand arm(er) van geworden. Zoals mijn opa daar al oog voor had en tot daden overging.

Dan kóm je in beweging en zoekt een zieke op die tot bijna niets meer in staat is. Je wilt er zelfs graag zijn. 
(Vraag dan ook eens of je iets kunt doen)
Heb aandacht voor gevangenen als de mogelijkheid zich aandient, zonder een oordeel te hebben.
Gelukkig hoeven we daar niet hoogintelligent of rijk voor te zijn, dat is zo mooi. Er voor de ander zijn en luisteren is vaak al voldoende. 

Zo geef je jezélf en dat maakt op een heel andere manier rijk.
Een rijkdom die dieper en verder gaat en meer voldoening schenkt dan aardse rijkdom ooit zal kunnen. 

Een schat die we later in de hemel terug zullen vinden.
Omdat we het in wezen aan Jezus zélf hebben gedaan. 
En dat is blijvend.

Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, en zeggen: 

"Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien en hebben wij U gevoed, 

of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven?  

Wanneer hebben wij U als vreemdeling gezien en hebben U gehuisvest, 

of naakt, en hebben U gekleed?  

Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis gezien en zijn tot U gekomen?"

 En de Koning zal hun antwoorden en zeggen: 

"Voorwaar, Ik zeg jullie, in zoverre jij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, 

heb jij het Mij gedaan."

(Jezus in Matt. 25: 37 tot 40) 

 

Bij 'Brussel'

'Brussel was toen nog een bruisende stad ...'

Dat was waar ik direct aan dacht na de aanslagen deze week op het vliegveld en een metrostation in Brussel. Al ken ikzelf de stad niet, dit liedje kende ik wel van lang geleden.  
'Brussel ja Brussel was vrij en vrolijk ...'

Want het zal nooit meer hetzelfde zijn.
Zoals Parijs ook vrolijk was, maar ook die stad niet meer alleen de stad is van de Eifeltoren, de Champs-Ellysées en Montmartre .... waar ik ooit met school een paar dagen was, ook al lang geleden.

Al ik gun mijn kinderen ook nog zó een land en een wereld waarin je niet na hoeft te denken of het wel veilig is om een bepaalde reis te maken, een grote stad te bezoeken of naar een evenement te gaan. Een zorgeloos leven. 
Zoals in dit filmpje/lied Brussel nog zorgeloos en vrij was.

Mijn tienerdochter merkte op 'gelukkig niet in Amsterdam te wonen' en gaf daarmee aan ook de consequenties te beseffen van het geweld deze week, de onschuld voorbij.
Deze wereld heeft zelfs al lang geleden haar onschuld verloren; een paradijs is het hier op aarde niet meer geweest sinds Adam en Eva verleid door de duivel, verdreven werden uit de Hof van Eden.

Tegelijkertijd is het niet alleen maar narigheid om ons heen, zoals de joodse Anne Frank het schreef toen ze (ook als tiener) zich verborg voor de Nazi's:

"Ik denk niet aan alle ellende, maar aan alle moois dat er nog is"

Na twee wereldoorlogen en een Koude oorlog in de vorige eeuw, leken we geleerd te hebben om als mensen met elkaar te leven. De Muur viel, in oost en west bleken gewone mensen te wonen die niet meer tegenover elkaar wilden staan.

In die tijd (eind jaren 80) zag ik een documentaireserie over de opkomst van de Islam - het was voor mij niet voor te stellen dat het écht zover zou komen en hun Jihad ook echt het 'veilige' westen zou bereiken.
Maar zo'n slordige 25 jaar na dato is het zover; onze westerse wereld heeft nog nooit op deze schaal de dreiging van terreur, gevolgd door aanslagen in naam van Allah, zo ervaren als in het laatste jaar. 

En de vluchtelingen uit de oorlogsgebieden overspoelen Europa; oorlogen die veelal gevoerd worden vanwege de Islamitische expansiedrift. 
De verhalen zijn schrijnend.

Velen denken echter ook dat hier de straten van goud zijn en je alles kan krijgen wat je hartje begeert. Inmiddels gaan er ook mensen terug naar bijvoorbeeld  Noord Irak, het leven is daar (ontdekten zij) voor hen vele malen beter, dan in Europa ergens in een asielzoekerscentrum, wachtend op uitsluitsel.

Maar ook lees ik over gevluchte christenen die hun leven niet zeker zijn tussen mede-gevluchte moslims...
En nu waren er eergisteren de aanslagen in Brussel en als we de berichten moeten geloven 'is dit is nog maar het begin'.

Met inmiddels - en dit schrijf ik enkele dagen later - een grote aanslag in Pakistan, speciaal om christenen te treffen die het Paasfeest vieren...

<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>

Voor mij duidelijk dat achter al het geweld in naam van Allah niet ónze God schuilgaat. Want het is dood en verderf wat er gezaaid wordt. Het is de duivel, door Jezus aangeduid als de mensenmoordenaar van de beginne. Die alles en iedereen en vooral de mensen die echt bij God horen wil vernietigen.

Zo gebruikte hij Kain, en Haman - juist vandaag is het Purim waarbij herdacht  wordt dat de joodse Esther haar volk redde van de ondergang.  
En hebben we Herodes de kindermoordenaar.
Meer recent is het Hitler en zijn Endlsösung. En Israël moet nog steeds van de kaart geveegd - Hitlers 'Kampf' en de 'intifada' is dan ook zelfs letterlijk, één en dezelfde strijd. 
En dit is nog maar een kleine selectie voorbeelden.

Nu brengt de IS vernietiging en dood naar Europa en eist de aanslagen in Parijs en nu ook die in Brussel op. Voor hen is de vrije westerse wereld een Joods/christelijke beschaving (al is daar vaak bar weinig meer van te merken) en dat past niet in hun ideologie van een wereldwijde onderwerping aan de Islam met een wereldwijd kalifaat.
Al verwachten zij net als de Joden ook een messias.

Welke messias?

Maar het zal niet onze Messias zijn die komt voor zijn volk Israël. Het is een anti-messias. Frappant dat de Bijbel het heeft over de anti-christ die inderdaad zal komen voor een wereld die de echte Christus heeft afgewezen. De verblinding die dat met zich meebrengt maakt de weg steeds meer voor hem vrij.

Zelf denk ik dat het niet ver meer is. Als ik zie wat er allemaal in de wereld gebeurt qua politiek en oorlogen die niet te stoppen zijn, hoeveel mensen op drift zijn, hoe groot de problemen.
Hoe groot ook ten diepste de haat is tegen alles wat met Jezus te maken heeft, de leugens die er geloofd worden als het om Israël gaat ... (over verblinding gesproken!)

Gisteren vertelde iemand naar aanleiding van 'Brussel', dat zijn moeder vroeger zei, als hij als kind beangstigende beelden zag: 'Kijk naar de mensen die komen helpen, die zijn er altijd ...'
Zo mogen wij weten dat Jezus onderweg is, Hij staat te komen. 
Zoals Hij zelf vertelt in Lucas 21:

 Wanneer dit alles staat te gebeuren, richt je op en hef je hoofd omhoog, 
want je verlossing is nabij

Dat er nog veel mensen en ook juist moslims, de Messias vinden. En gelukkig gebeurt dat ook zodat zij bewaard blijven voor de tijd die nog komen gaat, als de anti-messias de macht heeft, wanneer uiteindelijk de hele wereld zal optrekken naar Jeruzalem. 

Dan zal de ware Messias komen en in Israël de overwinning behalen. Hij zal de anti-christ doden met zijn adem. 
Het lijkt de afloop van een spannend sprookje maar het is echt: de overwinning over het kwaad.

Ik hoop dat jij erbij bent als Hij iedereen die nu al in Hem gelooft meeneemt van deze aarde, voordat dit alles zal gebeuren. 
Om dan voor altijd bij Hem te zijn. 

Wereld van contrasten

De wereld van vandaag is een vreemde wereld. Als ik er over nadenk was het 'vroeger' toen ik nog wat jonger was toch wel heel anders; je had het Oostblok en Rusland, de koude oorlog in volle gang... 
Maar de Muur viel en alles zou anders worden. Dat is inmiddels alweer heel wat jaren geleden.

En nu ... vanmiddag was ik bezig met rekeningen nakijken, opruimen, een nieuwe verzekering voor de tandarts... En hoe zat het met de autoverzekering, als je schadevrij rijdt krijg je namelijk korting, dus dat bewijs wel ff nog opsturen...

Wat een toestand, ons hele leven is één grote administratie - je kunt het zo gek niet bedenken of er is een regeling voor. Meestal een betalingsregeling...
Zo zijn we druk met papieren romslomp om ons leven in te dekken. 'Voor als er iets gebeurt...'

Aan de andere kant van de wereld staan er zomaar mensen voor je deur en je moet maken dat je wegkomt. Als dat nog lukt. Ingevulde belastingpapieren of een ziektekostenverzekering, dat doet er helemaal niks meer toe!

Als wij wat meemaken delen we het op de sociale media. We zijn druk met onze mooie kant te laten zien. Lekker uit eten geweest... (foto en hopelijk veel likes...) 
Delen onze inzichten en onze manier om dit en dat vooral beter te doen. We hoeven ook niets te missen van alles wat veel mensen met hun kroost beleven... (Of die kinderen er als ze ouder worden nu zo blij mee zijn dat de halve wereld mee heeft kunnen genieten van hun leuke maar soms ook vreemde gedragingen, daar wordt niet altijd aan gedacht ...) Maar likes verzekerd.

Zo zijn we ook digitaal druk om ons leven te leven... want iedereen moet vooral op de hoogte blijven.
Facebook, Googleplus, Twitter - dat laatste doe ik al helemaal niet, ik zou de hele dag bezig zijn om te bedenken wat nu een pakkende uitspraak is om te delen met mijn volgers,...

<>-<>-<>-<>-<>-<>

Vanmorgen was ik het ineens zat, al dat geleuter en geklets (de mooie en opbouwende dingen zijn er ook, maar nu heb ik het even over de keerzijde). Alle aanbiedingen in je mail of waar dan ook (boek NU met 70 % korting) die je toch vooral niet mag missen - ik was er helemaal klaar mee.

Want aan de andere kant van de wereld en zelfs dichterbij, is het chaos, is de wereld bruut en moorddadig. Worden mensen afgeslacht, is er Boko Haram en Parijs.... 
En wij leven gewoon door na even geschokt te zijn. Bestellen de nieuwste must have's of boeken een paar dagen romantisch Brugge met korting, zodat we er even een paar dagen tussenuit kunnen. 
(En ook veel gelovigen zijn door deze manier van leven beïnvloed; het is de gewoonste zaak van de wereld geworden!)

Door de sociale media weet iedereen direct wat er aan de hand is, ook dat er een Jordaanse piloot levend verbrand is in een kooi. Je kunt het filmpje zien als je wilt (niet bekeken, de mededeling is voor mij al erg genoeg) of een foto bekijken... 

En waar het nog het meest democratisch aan toe gaat in die regio, dat land krijgt altijd de zwarte piet toegespeeld (sorry, ik ben uit de tijd dat je dat nog mocht zeggen zonder discriminerend te zijn). Maar Joden uit de hele wereld lijken haast in dat land Israel nog het meest veilig te zijn.

The world is helpless against jihad

Toch is er niets nieuws onder de zon!! De beheerser van deze wereld is druk vandaag de dag en laat steeds meer zijn ware gezicht zien. Want hij weet dat hij nog maar weinig tijd heeft.
En de omvang en brutaliteit in vergelijking met onze tegenwoordige intelectuele ontwikkeling en kennis - waar wetenschappers nu al embryo's mogen creëren uit het dna van drie personen -  het vormt een steeds groter contrast.

Want de beschaafde wereld kijkt toe maar kan niets beginnen. Wij als mensen in de westerse maatschappij die ons druk moeten maken om alle papieren zaken bij te houden om ons toch best wel luxe leven te kunnen leven en denken dat we alles in de hand hebben, wij staan machteloos.

<>-<>-<>-<>-<>-<>

Gisteren las ik een stukje uit Hebreeën 11. Er worden mensen (gelovigen uit het Oude testament) genoemd die ongelofelijke dingen hebben meegemaakt. Bijzondere gebedsverhoringen. Tot kinderen die uit de dood opstonden toe.

Maar dan, in de volgende verzen wordt het ineens anders. En het lijkt haast of het gaat over al die mensen die nu op de vlucht zijn en gedood worden...

Anderen werden gemarteld tot de dood erop volgde en wilden van geen vrijlating weten, omdat ze uitzagen naar een betere opstanding. 36Weer anderen kregen te maken met bespotting en geseling, zelfs met arrestatie en gevangenschap. 37Ze werden gestenigd of doormidden gezaagd, of stierven door een moordend zwaard. Ze zwierven rond in schapenvachten of geitenvellen, berooid, vernederd en mishandeld. 38Ze doolden door verlaten oorden en berggebieden en verscholen zich in grotten en holen onder de grond. Ze waren voor de wereld te goed. 39Al deze mensen, die van oudsher om hun geloof geprezen worden, hebben de belofte niet in vervulling zien gaan

Zo zijn er zoveel mensen die in deze tijd in deze situatie belanden. Laten we voor hen bidden.
Dat ze door al deze omstandigheden de Messias zullen vinden. Juist in die landen waar je als gelovige in Jezus je leven sowieso al niet zeker bent en waar het zo moeilijk is.

Dan mag je weten, als je meemaakt wat hierboven beschreven is, je deel hebt aan een betere opstanding, en het leven bij de Heer op je wacht. En dat je niet bevreesd hoeft te zijn voor de mensen die het lichaam kunnen doden... En het doen.

Onze ziel is van Hem. Bid voor hen, wij die het zo goed hebben naar de mens bekeken...
En stel je voor hoe het zou zijn als je zelf daar stond.

Zou je Jezus dan meer en harder nodig hebben dan nu het geval is misschien?

Een Palestijnse staat?

Israël is - zoals wel vaker - weer even wereldnieuws en deze keer in verband met de vraag van Abbas bij de VN om de erkenning van een Palestijnse staat - die dan ook volwaardig lid zou moeten worden van deze organisatie...
Hoe je denkt over "Israel en de Palestijnen', hangt nauw samen met de kennis die je hebt van het verleden en daarbij is de geschiedenis van pakweg de eerste helft van de twintigste eeuw, een interessante eyeopener.

Op Wikipedia vond ik een artikel over het Ottomaanse Rijk waar dit gebied, het Midden-Oosten, onder viel in de voorbije eeuwen. Over dit Rijk wist ik niet zoveel - mijn geschiedenislessen eindigden bij 'de rol van Amerika en Rusland vóór de Tweede Wereldoorlog' - en belichtten eigenlijk niet het meer óósterse stukje. En natuurlijk pas na 1948 werd duidelijk hoe de kaarten geschud waren, en zover gingen onze geschiedenisboekjes toen nog niet, of misschien heel summier. *)

Een korte geschiedenis van verklaringen, mandaten en toezeggingen...

Inmiddels heb ik uit wat ik allemaal heb gelezen, een iets evenwichtiger beeld naar voren zien komen dan alleen de kant van: 'al de Palestijnen zijn door Israël het land uitgejaagd' en 'al hun rechten zijn hen ontnomen'...
In de eerste helft van de 20e eeuw zijn er belangrijke statements gedaan door de Volkenbond en toenmalige wereldleiders. Ook zijn er in die tijd documenten opgesteld die duidelijkheid geven hoe men de toekomst zag van dat stuk land, waar vroeger het koninkrijk Israël was - waar trouwens altijd Joden zijn blijven wonen (al moest het land zelf gezuiverd worden van Joodse namen, mocht er als het ware geen gedachtenis meer aan hen zijn).

Belfour verklaring

Een paar jaartallen:

 - De 'Belfourdeclaration' uit 1917, waarbij Groot Brittannië de Zionisten steun toezegt bij hun plannen voor een Joods Nationaal tehuis in Palestina, is bij de Vrede van Sevre in 1920 een officieel opgenomen punt.

 -  In 1922 krijgt Groot Brittannië bij de verdeling van het Ottomaanse Rijk, van de Volkenbond officieel het mandaat *) over Palestina - tot dan toe het zuidelijk deel van de provincie Syrië. Dit is kort hier te lezen en op het kaartje te zien.
(Het noordelijk deel - nu Syrië en Libanon - wordt mandaat van Frankrijk.)

En wat gebeurt er vervolgens???
- Het oostelijk deel van het mandaat Palestina wordt met toestemming van de Volkenbond, uitgesloten van Joodse immigratie.  (Hetzelfde zegt Abbas trouwens nu ook: er komt geen enkele! Israëli te wonen in de nieuwe Palestijnse staat NB, er is niets nieuws onder de zon)

In 1923 wordt dit 'overjordaanse' zgn Transjordanie, autonoom en wordt zo eigenlijk een niet-Joods gebied: Verboden voor Joden! geeft me toch wel een bepaalde associatie...
Ik denk dan met mijn leken-verstand: Dit is toch een prachtige Palestijnse staat en als er toch geen Jood naartoe mag immigreren, is het helemaal zoals de Palestijnen het willen. Geef dan dat andere stuk aan de Joden en klaar is kees. Maar zo simpel ligt het blijkbaar niet.

- In de tijd vanaf 1920 ontstaat er in Palestina zelf een grote groep Joodse vluchtelingen - een vergeten groep.... - over de vluchtelingen in die tijd heb ik het een andere keer -

Jaren later wordt er pas weer actie ondernomen en komt er een verdeelplan van de 'commissie Peels' in 1937.  Met een nieuwe twee-staten oplossing, hoopt men aan de onderlinge problemen tussen de twee groepen een einde te maken; want er zijn ook nog steeds Palestijnen, die niet wensen te wonen in het gecreëerde Jodenvrije Transjordanié.
Dit officiële plan van commissie Peels, haalt het in 1937 niet, Engeland ziet het niet zitten.
Pas in 1947 komt er een door de VN goedgekeurd plan, ook exact op 29 november! De Palestijnen haken af, zij willen geen twee staten, maar het hele westelijke gedeelte van het mandaatgebied.

- Ik ga het verder nu niet hebben over de uitroeping van de Joodse staat op 14 mei 1948,  maar één dag later al, is er de Pan-arabische invasie en wordt de net één dag eerder uitgeroepen staat Israël, aangevallen. Deze foto zegt echter alles over wat er daarna allemaal is gebeurd.-

Het heden

Nu is het zover dat de VN het Palestijns verzoek om een staat hebben gehonoreerd.
En natuurlijk zal er een oplossing moeten komen voor de problemen die er liggen. Maar duidelijk is dat het Palestijnse volk van nu, de grote verliezers zijn en ze het niet beter zullen krijgen zodra hun staat officieel een feit is. Straks zullen de officiële leiders zich niet humaner gaan opstellen. Hun diepste motief is niet een eigen staat, maar een eigen staat zonder Israël naast hen. En zolang ze zich blijven verzetten tegen Joden in dat stukje land waar deze al vierduizend jaar geschiedenis mee hebben, zal er geen vrede kunnen komen. Zij zullen hun eigen mensen blijven opofferen tot de dood erop volgt.

Het is zoals ik las in een brief (klik hier) van een Joodse soldaat aan een bewoner van Gaza, in wiens huis hij was geweest tijdens grondacties in 2009 in Gaza:

As soon as you agree with me that Hamas is your enemy and because of them, your people are miserable, you will also understand that the change must come from within. I am acutely aware of the fact that what I say is easier to write than to do, but I do not see any other way. You, who are connected to the world and concerned about your children's education, must lead, together with your friends, a civil uprising against Hamas.

Alleen, die innerlijke verandering zal er pas echt zijn, als zij Jezus leren kennen, die tegen zijn discipelen zegt: 'Vrede laat Ik u, mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld die geeft, geef Ik hem u '

Ik ben zo vrij om ook wat daarna komt, even op de nabije toekomst toe te passen, als Jezus vervolgt met:  ´de overste der wereld komt en hij heeft aan Mij niets'. Want het zal eerst alleen nog maar erger worden voordat die overste van de wereld eindelijk zal capituleren. Gelukkig geeft Jezus zijn discipelen ook deze woorden mee: ´Maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen´. Daar mogen we ons aan vasthouden.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Noten

*) Wel hadden we het met godsdienst over de Jom Kippoeroorlog die uit was gebroken op Grote Verzoendag 1973 - we hielden de leraar aan de praat door steeds te vragen hoe het nu ook alweer zat met 'kilometerpaal 101'... ik zou niet meer weten wat dat nu inhield, maar vond ik de volgende informatie op internet:

Begin 1974 kwam het tot de eerste directe onderhandelingen tussen Israël en Egypte. In een tent langs de bestandslijn bij kilometerpaal nr. 101 onderhandelden Israëlische een Egyptische hoge militairen over de praktische uitvoering van een troepenscheiding aan het Sinaïfront. Bij deze onderhandelingen was het weer Israël, dat Egypte de hand toestak. Israël had de grote zedelijke moed risico’s te nemen en enorme concessies te doen aan Egypte. Israël trok de troepen tot ongeveer 20 km van het Suez-kanaal terug. Hierdoor won Egypte enorm aan prestige en werd de opening van het Suezkanaal weer mogelijk gemaakt. Troepen van de VN trokken het vrijgekomen gebied langs het Suezkanaal binnen en vormden weer een buffer tussen de Egyptische en Israëlische troepen.

*) hier de tekst van het mandaat