Posts tonen met het label huwelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label huwelijk. Alle posts tonen

vrijdag 12 augustus 2011

'n Huwelijkscounseler?

Gisteren las ik acht regels waarmee je je huwelijk blijkbaar erg goed kunt houden... En aangezien het juist de dag was dat het alweer dertig jaar geleden was, dat ik verkering kreeg met degene die nu mijn echtgenoot is, vond ik het wel even leuk om het betreffende blogje tegen te komen.
Die acht regels op een kaartje zijn inderdaad heel wat goedkoper dan allerlei boeken over huwelijkstherapie etcetera. Dat klopt. Toch leerde ik een paar jaar geleden nog wel wat nuttigs uit een bepaald boek (en in theorie weet je dat natuurlijk best, maar in de praktijk is het wel eens moeilijk toe te passen...) en wel dat je de ander niet kunt veranderen, alleen jezelf.

Wij bekijken ook als christen toch de dingen vaak van de menselijke kant - moeten steeds weer bewust op die andere manier - die van God - naar de ander en naar situaties kijken.
En ik weet niet of anderen het herkennen, maar als je een rijtje regels leest, denk je bij jezelf in hoeverre je nog te kort schiet - er is zeker een punt (of zelfs meerdere) te noemen waar we zelf niet erg goed in zijn.. Mijn man is bijvoorbeeld meestal méér op tijd dan ik dat ben - al zal hij het waarschijnlijk anders formuleren: dat ik vaker te laat ben... - nummer acht van het kaartje.
Maar ook zeker en misschien wel als eerste, bedenken we hoe de ander te kort schiet, hij of zij moet toch eerst wel een aantal van de genoemde regels al helemaal opvolgen en als de balans dan wat in evenwicht is kunnen we zelf ook nog wel eens kijken waar we ons kunnen verbeteren....
Dat is de menselijke manier om onszelf te rechtvaardigen. Het ging even mis maar de ander kwam ook zo vervelend uit de hoek...
Deze benadering is natuurlijk van alle tijden. Het begon al bij Adam die naar Eva keek - de vrouw gaf mij de vrucht - en Eva keek naar de slang (en volgens mij heb ik dit in een ander blogje precies zo geformuleerd)

Als je leest wat God vraagt van man en vrouw, of beter gezegd wat Hij hen als opdracht meegeeft is je eigen verantwoordelijkheid te nemen -  Laat ik als vrouw mijn opdracht serieus nemen: mijn man onderdanig te zijn als aan de Heer (tja, het staat er nu eenmaal!) En laat de man niet eerst beoordelen in hoeverre zijn vrouw onderdanig is, maar laat hem zijn verantwoordelijkheid nemen en zijn vrouw liefhebben.
Eigenlijk is dit wat ik NB vroeger al leerde, hetzelfde als wat ik het betreffende boek las: je kunt niet de ander, maar alleen jezelf veranderen.
En de één kan het met een kaartje af, anderen hebben soms na jarenlang getrouwd te zijn, nog een boek nodig om in de praktijk beter met deze theorie uit de voeten te kunnen... weer anderen hebben nog meer hulp nodig.

- en bedenk ik dat er mensen zijn bij wie dit alles (nog) niet heeft geholpen -

Wat mijns inziens verder de basis is en het begin van alle verandering: het inzicht dat God mij kan veranderen, want dat lukt me zelf niet. Wat je dan voor de ander (beter nog voor elkaar) kunt doen, is: bidden! En dat werkt! De Heer is namelijk een veel betere huwelijkscounseler dan mensen ooit zullen zijn.
Dan is het misschien niet zo erg als dat  kaartje met die regels per ongeluk een keer in de prullenbak verdwijnt...

maandag 4 juli 2011

Hij verbergt mij...

De laatste dagen lijkt het onderwerp 'huwelijk' ineens prominent aanwezig - we zongen met ons koor in een trouwdienst en ook is er deze dagen een koninklijk huwelijk gesloten... 'Het is een instelling van God' is dan inderdaad een uitspraak die genoemd wordt in de dienst, om het bijzondere van het huwelijk aan te geven als iets wat God heeft bedacht. In die verbintenis tussen twee mensen zien we ook hoe Christus de Gemeente lief heeft: jou en mij als gelovigen... En het is mooi om van nabij zo mee te maken dat twee mensen gelukkig zijn en dit ook door God willen laten zegenen...

Maar, er is ook een andere kant aan het meemaken van een huwelijksdienst als een prachtig moment voor degenen die 'ja' gaan zeggen. Want al geniet je daarvan, misschien ben je niet getrouwd, ben je 'alleen' gebleven vanuit dat oogpunt. Zo rond de betreffende dienst hoorde ik ook de uitspraak: de kerk is erg op gezinnen gericht. En vroeg me daarna af of God ook de mening toegedaan is dat het huwelijk de hoogste levensvervulling is, je pas 'geslaagd' bent in je leven als je een man of vrouw hebt gevonden. 
Het is met de nodige reserves dat ik hier wat over probeer te zeggen - want heb ik recht van spreken als getrouwde vrouw met ook nog een stel kinderen...  En in hoeverre ben ik persoonlijk tekort geschoten in het erbij betrekken van mensen die niet getrouwd zijn. Kan ik iets zeggen waar een ander die niet (meer) getrouwd is wat aan heeft? Misschien is dat er over nagedacht wordt, al iets.

Inderdaad, als ik de Bijbel erop na sla, begint het in Genesis direct met: het is niet goed dat de mens alleen zij... Duidelijk. Het was namelijk ook de bedoeling dat er meer mensen op aarde zouden gaan leven dan alleen Adam. En liet God Adam eigenlijk zelf ontdekken dat hij niet iemand had die bij hem paste - zoals de dieren die hij allemaal een naam moest geven, die in tweetallen bij hem langskwamen ...
Hetzelfde bij Noach, er waren maar acht mensen overgebleven dus kinderen krijgen was toch wel een noodzaak. Het hele Oude Testament zie je eigenlijk dat gegeven terug; het volk Israël kreeg ook een aards land, en dat werd beloofd aan hun nakomelingen. De belofte was in het Oude Testament voor u en uw kinderen. Het accent kan als je zo kijkt, op gezinnen komen te liggen. 

Maar het bijzondere van de Bijbel is altijd dat de Heer overal nét iets meer verstand van heeft dan wij, het nooit alleen 'de letter' is. Wij redeneren dat ook voor gelovigen het huwelijk het hoogste plan is, want dat lees je toch terug dat dit is zoals het God het heeft bedoeld - we mogen zelfs de relatie tussen Christus en Zijn gemeente uitbeelden - En daardoor reduceren we onbewust een ongetrouwd persoon tot ... minder volwaardig? En als je wel bent getrouwd is het huwelijk volwaardig als man en vrouw kinderen hebben gekregen, want het menselijk geslacht moest toch voortbestaan. Maar God zegt- terwijl Hij wil dat door het huwelijk er ook kinderen zullen komen als extra zegen - dat man en vrouw samen al genoeg zijn om een volwaardig huwelijk te vormen. Dat is altijd de extra genade die God geeft, als er dingen zijn buiten onze macht liggen.

In 'mijn' tijd was Walter Trobisch de autoriteit op het gebied van huwelijk en gezin, ik heb dan ook de boekjes: Ik had een meisje lief en Ik ben met jou getrouwd, in de kast staan. En een bepaald voorbeeld wat hij gebruikte om duidelijk te maken hoe een vrouw zich mag bezien door de ogen van God, is mij altijd bijgebleven. En dan is ook de culturele achtergrond van Afrika bij dit onderwerp veelzeggend, waar vrouwen werden/worden gezien als de tuin, nodig om als man je zaad in te zaaien - ze is zijn bezit. 
Een vrouw alleen was helemaal een lachwekkend gegeven, ze is dan een braakliggend terrein zonder eigenaar. Haar hoogste taak is in deze visie eigenlijk alleen om veel kinderen te laten groeien in haar 'tuin'; als dat niet gebeurde, kon ze ook wel inpakken. Walter Trobisch besprak dit punt en liet er een verrassend ander licht op vallen. 

In zijn boek gebruikt Trobisch voor het huwelijk het beeld van een tent, die je beschut en waarvan de drie punten (liefde, 'trouwen' en één vlees zijn) allemaal aanwezig behoren te zijn en elkaar in evenwicht moeten houden om de tent stevig, veilig en waterdicht te laten zijn. En wat is er in een zondige gebroken wereld vaak aan de hand? Dat er allerlei problemen kunnen zijn in je huwelijk - bepaalde aspecten zijn misschien helemaal niet meer aanwezig - waardoor de tent op instorten staat.
De tekst die hier heel treffend wat over zegt, is  
Jeremia 10:
 20 Mijn tent is vernield en al mijn koorden zijn losgerukt;
 mijn kinderen zijn van mij weggegaan en zijn er niet;
 geen is er meer, die mijn tent spant, 
mijn tentkleden opricht. 

Hier wordt de situatie beschreven dat er geen tent is, of de tent die er ooit was is vernield. Ook wordt er gesproken over kinderen die zijn weggegaan - die zijn er bij sommige mensen zelfs nooit geweest...


Het betreffende beeld van de tent, is iets wat ieder mens in wat voor situatie dan ook, kan gebruiken en op zichzelf kan toepassen. Ook de mensen die een trouwdienst bijwonen en allemaal zo hun eigen geschiedenis meenemen in het beleven van zo'n dienst. En is het niet alleen iemand die nooit is getrouwd, die zich misschien niet zo prettig voelt, ook zijn er ongetwijfeld mensen die terugdenken aan hun eigen huwelijksdag maar pijnlijk ervaren dat van de gedane beloften er niet veel zijn uitgekomen, omdat hun huwelijk helemaal niet gelukkig is en een eenzame plek is geworden; het huwelijk wat je ooit hebt gesloten is misschien zelfs allang voorbij. Ook zijn er mensen die met z'n tweeën zijn gebleven, al hadden ze graag kinderen gehad - of ze zijn weer alleen omdat de man of vrouw overleden is. Situaties te over...
Het mooiste zou natuurlijk zijn als ik kon zeggen dat als je tent vernield is, de Heer alle gebroken huwelijken weer repareert zodat de tent weer overeind komt te staan, de beschutting weer gegeven wordt. En gelukkig! dat kan en gebeurt ook! Maar niet altijd direct - en soms of wel vaker, ook niet.


Moeten we dan maar in de kou blijven staan zonder beschutting? Nee, gelukkig niet! Als gelovige is het ook zaak om je identiteit niet te zoeken in je huwelijk, of in je kinderen. Ook niet in het feit dat je misschien niet getrouwd bent, al denk je dat iedereen je misschien zo bekijkt.
De Heer heeft een andere plek voor ons: 
Psalm 27: 
      5 Want Hij bergt mij in zijn hut
        ten dage des kwaads
Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent,
Hij plaatst mij hoog op een rots.

Er is Iemand die uitgaat boven welke verbintenis op aarde ook, Degene die onze beschutting wil zijn en ons Zijn tent geeft als plek om te schuilen. Ook voor ieder die geen huwelijkstent (meer) heeft, of één die op instorten staat. 
Ook de gemeente, alle gelovigen samen kun je vergelijken met een tent en hebben we de opdracht om de beschutting te vormen voor elkaar, naar elkaar om te zien. Zeker ook zodat de vrouw als zij ongetrouwd is, de geestelijke beschutting krijgt in de gemeente. Ook kan daar gebeden worden voor elkaar, één van de belangrijkste dingen die we voor elkaar kunnen doen als we menselijk gezien niet meer weten hoe het met onze tent verder moet. 


En zo mochten we op de trouwdienst die ikzelf bijwoonde, ook verder kijken dan het aardse huwelijk en vooruitblikken naar het moment waarop wij mensen niet meer in een huwelijk met elkaar zijn verbonden, maar waarop wij als gelovigen samen aan de Heer verbonden zullen worden, als we Hem zullen zien. Dan zullen we allemaal een volmaakte bruiloft meemaken, zonder bijgevoelens... 
Ja, nu mag ik al bij Hem horen, of ik nu getrouwd ben of niet, of ik kinderen heb of niet... in wat voor situatie ik mij ook bevind. Want uiteindelijk is Hij het die de ware beschutting kan geven.





zondag 1 mei 2011

This is the day




This is the day - John Rutter - 29-4 2011
(for Google-translation in english - click here)

Psalms 118: 24:
This is the day  
the day which the LORD hath made; 
we will rejoice and be glad in it
This is the day
the day which the LORD hath made;
we will rejoice and be glad in it.
This is the day...

Psalms 148: 1-3, 5a
Praise ye the LORD.
Praise ye the LORD from the heavens:
praise him in the heights
  Praise ye him, all ye angels of his
praise ye him, all his hosts
 Praise ye him, sun and moon
praise him, all ye stars of light
Let them praise the name of the Lord

Psalms 91: 11
For he shall give his angels charge over thee
to keep thee in all thy ways

Psalms 121: 5-8
  The LORD himself is thy keeper:
the LORD is thy defence upon thy right hand
  The sun shall not harm thee by day
nor the moon by night
The LORD shall preserve thee from all evil
he shall preserve thy soul
  The LORD shall preserve
thy going out and thy coming in
from this time forth
 from this time forth
 for evermore

Psalms 17: 8 (91: 4a)
He shall defend thee,
He shall defend thee
He shall defend thee under His wings
He shall defend thee
He shall defend thee
He shall defend thee under His wings

Psalms 27: 14
Be strong and He shall comfort thine heart
shall comfort thine heart
and put thou thy trust
thy trust in the Lord
put thou thy trust in the Lord

*********************







Dit is de dag
de dag die de Heer heeft gemaakt
laten wij juichen en ons daarover verheugen.
Dit is de dag
de dag die de Heer heeft gemaakt
laten wij juichen en ons daarover verheugen
Dit is de dag...


Halleluja. 
Looft de HERE in de hemel,
looft Hem in den hoge.
Looft Hem, al zijn engelen,
looft Hem, al zijn heerscharen.
Looft Hem, zon en maan,
looft Hem, al gij lichtende sterren.
Looft de naam van de Heer


Want Hij zal aangaande u zijn engelen gebieden,
dat zij u behoeden op al uw wegen;


De HERE is uw Bewaarder,
de HERE is uw schaduw aan uw rechterhand
De zon zal u des daags niet steken,
noch de maan des nachts.
De HERE zal u bewaren voor alle kwaad,
Hij zal uw ziel bewaren.
De HERE zal uw uitgang 
en uw ingang bewaren
van nu aan 
van nu aan
en tot in eeuwigheid.


Hij verbergt mij, 
Hij verbergt mij
Hij verbergt mij, onder Zijn vleugelen,
Hij verbergt mij
Hij verbergt mij
Hij verbergt mij, onder Zijn vleugelen,


Wees sterk en Hij vertroost uw hart
Hij vertroost uw hart
en stel uw vertrouwen 
op de Heer
stel uw vertrouwen op de Heer

********************
Vrijdag zag ik via de televisie de huwelijksvoltrekking tussen William en Kate... dat wil zeggen, ik zag een gedeelte van de huwelijksdienst, en de rest kon ik later zo nazien op internet.
Waar ik wel op tijd voor was, was het lied 'This is the day'- speciaal voor deze dag gemaakt door John Rutter - gezongen door een typisch engels 'Boys Choire'.. Ik vond het lied erg mooi en kon het al vinden via internet, hierboven te zien en te luisteren.
Het geeft in allerlei toonaarden de zekerheid door, letterlijk vanuit de Psalmen, dat de Heer degene is die ons zal bewaren en beschermen onder Zijn vleugels, en we ons geloof op Hem mogen vestigen... Het zou erg mooi zijn als dit ook bij William en Kate inderdaad niet alleen de woorden en de melodie zijn die aanspreken, maar ook de inhoud: het is de dag die de Heer heeft gemaakt.

De commentator die tijdens de dienst af en toe wat wetenswaardigheden vertelde, gaf aan dat nu, zoals normaliter bij een huwelijk, al de aardse bezittingen van de bruidegom ook het bezit geworden zijn van zijn bruid - zij mag nu delen in zijn rijkdom. En als je dan zoals Kate een prins trouwt, zet dat tenminste nog eens zoden aan de dijk...
Vandaar waarschijnlijk dat die uitspraak mij opviel en het tot mij doordrong dat er heel wat vergelijkingen te trekken zijn, waarvan sommigen bekender dan andere... 

Een paar overeenkomsten

En inderdaad werd 's avonds ook weer het huwelijksformulier gelezen toen ik 'live' aanwezig was in een trouwdienst van een ander bruidspaar - trouwens ook in  een mooie kerk alhoewel niet zo groots als de Westminster Abbey en ook zonder bomen langs het middenpad. Maar ook dit bruidspaar begon hun huwelijk in de kerk en werd er gerefereerd aan  
de band die er te zien is in het huwelijk die je kunt vergelijken met Christus en Zijn gemeente.
Ik denk dat dit toch één van de bekendere overeenkomsten is en 's middags via de televisie heeft bijna de hele wereld dat kunnen horen.

De huwelijksdag - zeker die van gelovigen in Christus - wijst in die zin eigenlijk ook vooruit naar  
DE dag dat die Grote Bruiloft plaats zal vinden, 
de dag die de Heer weet. Dat is ook een erg logische overeenkomst maar iets waar we toch wat minder bij stil staan als ik naar mezelf kijk althans. Deze dag wordt beschreven in Openbaring 19 -  daar wordt een tipje van de sluier al voor ons opgelicht en zien we ook wie het bruidspaar is... 
Revelation 19  
Openbaring 19
6 And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. 
6 En ik hoorde zoiets als een geluid van een grote menigte en als een gedruis van vele wateren en een geluid als van zware donderslagen: Halleluja, want de Heere, de almachtige God, is Koning geworden.
Dan zal alles wat nu nog van de bruidegom is maar ons is beloofd, ook ons deel zijn. En dat is heel wat meer dan het delen in de aardse bezittingen van William, 
wij mogen dan delen in alle rijkdom en heerlijkheid die de Here Jezus bezit 
als Hij daar koning wordt. Niet voor te stellen en ook iets waar men toch eigenlijk weinig tot geen weet van heeft als gelovigen.
Hier in Openbaring 19 zien we ook als het ware het lied terugkomen: als 'that day that the Lord has made' - de dag die de Heer voor ons in het verschiet heeft, gekomen zal zijn. En die dag kan er zijn omdat Hij ons heeft beveiligd en beschermd en wij onze toevlucht bij Hem hebben gezocht. Dan kunnen we inderdaad zo dankbaar zijn zoals hier staat:
7 Let us be glad and rejoice, 
and give honour to him: 
for the marriage of the Lamb is come, 
and his wife hath made herself ready.
7 Laten wij blijde zijn en vreugde bedrijven 
en Hem de eer geven, 
want de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt;  
 
8 And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: 
for the fine linen is the righteousness of saints


8 en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, 
want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen.

Ben je erbij?

In het volgende vers negen, worden we 'zalig' (gelukkig) genoemd als we genodigd zijn tot dit bruiloftmaal. 
Ben jij erbij? Daar hoeft geen kerk aan te pas te komen die jou of mij eerst zalig moet verklaren door aan bepaalde erg speciale voorwaarden te hebben voldaan die alleen voor de heel bijzondere gelovigen weggelegd zijn... nodig zodat je daarna nog een heilige kan worden. 
Simpel door geloof noemt Christus ons zalig en zijn we heiligen in en door Hem - en het zijn dan ook de rechtvaardige daden die we door Hem hebben gedaan, daarmee zijn we bekleed.... zo alleen kunnen we die reine bruid zijn in dat stralend witte gewaad.
Eigenlijk kun je dat ook zien als iets wat we ontvangen door ons 'huwelijk' met de Heer: Wij zijn zalig en heilig omdat onze bruidegom dat is en ons ook daarin laat delen.
En mogen we door geloof in Jezus alleen erbij zijn... bij de bruiloft van het Lam! 

Laten we nu al juichen en ons over die dag verheugen!


Nu, een paar dagen later dringt er pas tot me door dat er nog een overeenkomst is
dat wij ook een nieuw lied 'specially composed '... zullen zingen, 
de woorden komen ook uit de Bijbel, die weten we al... 
maar hoe het zal klinken... is nog een verrassing

donderdag 24 maart 2011

Lentekriebels...

Wat zijn dat eigenlijk: lentekriebels. Het zal ontegenzeggelijk met het voorjaar te maken hebben, maar dan ben je er nog niet. Als die kriebels toeslaan, wil je dan je hele garderobe vervangen en de nieuwste collectie zomerkleren aanschaffen? - dat was meer de invalshoek in een reclamefolder die we binnen de deur kregen; of: heb je de schoonmaakkriebels, wat zou kunnen resulteren in een heuse voorjaarsschoonmaak - ja dat kan natuurlijk allemaal erbij horen, de frisse wind die eens even overal doorheen moet.
Nee, de versie waar ik het over wil hebben komt nog het dichtst in de buurt bij het verhaal van Bambi en wat de wijze uil hem vertelt: Je weet pas echt wat het is als het je overkomt. Ja Bambi, dat hoort bij de lente, je bent verliefd!  

Zo hadden we vorige week een ouderavond van de basisschool over het onderwerp Lentekriebels. Want via de lente en de natuur die tot leven komt, de dieren die jongen krijgen, wordt zo op een natuurlijke manier de link gelegd naar relatievorming en seksualiteit. Hier wordt deze week - van de lentekriebels, speciale aandacht aan geschonken in de les. 
We werden bijgepraat over dit belangrijke onderwerp waarvan de materie ons allemaal raakt. Het was een goede avond, alles werd gewoon benoemd - we zullen ook wel open moeten zijn omdat er tegenwoordig al bijna geen taboes meer te vinden zijn op dit gebied. We werden gestimuleerd om ook hierin onze kinderen 'normen en waarden' mee te geven, op te voeden. Positief dus! Dit is dan ook nog de leeftijd waarop kinderen dingen aannemen van hun ouders en deze kans moeten we dan ook benutten en hun vragen beantwoorden.

Enkele punten die toch wel 'dubbel' zijn.

Er werd grote nadruk gelegd op veiligheid als basisvoorwaarde. Toch is het een gekke gewaarwording - het viel mij op - dat als je hieraan wilt voldoen, je toch wel bepaalde hobbels op je weg vindt. Ik noem er een paar.

Aangegeven werd dat bij kinderen op een bepaalde leeftijd de natuurlijk schaamte opkomt. Ineens gaat de badkamerdeur op slot als ze zich gaan wassen, soms zelfs als ze hun tanden poetsen; de behoefte aan privégebied ontstaat. De natuur heeft dat zo geregeld...
Hierover kwamen we aan de praat als ouders toen we een 'proef'les mochten bijwonen.
De praktische invulling van dit gegeven kan namelijk nog wel eens lastig zijn. Een kind kan zich in een omgeving bevinden waar de ouders het juist goed vinden om open te zijn - niet van dat benauwde! - en is een gesloten deur 'not done', zo kan het kind zich ineens onveilig gaan voelen. Ook op school kan dit probleem de kop opsteken want juist op die leeftijd dat die behoefte aan privégebied ontstaat, is het de bedoeling dat kinderen na de gymles gaan douchen, en dan niet in een douchehokje maar gezamenlijk. Sommige kinderen hebben daar echt moeite mee, en al wordt daar wel aan tegemoet gekomen - toch vinden sommige leerkrachten dat na enkele maanden de tijd er is om 'gewoon' mee te draaien met de rest van de klas.

Een ander aspect is dat als kinderen ouder worden, de vieze woorden-fase aanbreekt en rare moppen tappen stoer is. En hoe gaan we daar mee om. Je kunt de gedachte hebben: 'Het is nu eenmaal zo, het hoort bij de leeftijd' en daar op doorbordurend: 'Laat maar gaan, als het maar buiten mijn gezichtsveld gebeurt, merk ik er niets van en er is toch niet aan te veranderen' en zo wordt praten over seksualiteit tot een stiekem gebeuren op afgelegen plekken. Terwijl het voor opvoeders juist de gelegenheid is om met je normen en waarden op de proppen te komen - je kan juist in die situatie vertellen dat seksualiteit mooi en goed is als het op de juiste manier wordt beleefd namelijk zoals het is bedoeld, dat je daarom er niet raar over hoeft te doen.  Het is niet alleen met het vingertje wijzen van: 'dat mag toch niet!' 
En later - alhoewel soms al met elf, twaalf jaar als kinderen puber worden, kijken meiden vaak soaps en wordt ze een nep-wereld voorgeschoteld  waar van alles mag wat je in het echte leven af zou keuren, of loopt het al door elkaar...


Vrijheid versus normen en waarden 

Opvoeden bestaat niet alleen uit vertellen wat goed of fout is; het gaat om de uitleg erachter en dat is tegenwoordig niet meer zo simpel. Het feit doet zich namelijk voor dat niet alles vroeger beter of zelfs Bijbels was, evenmin is alles tegenwoordig slechter - een bepaalde openheid is juist goed - de betutteling hoeven we inderdaad niet terug en valse schaamte mogen we afleggen. Maar niet alle openheid van deze tijd is OK, de huidige maatschappij is te ver doorgeschoten in haar hang naar vrijheid. 
En aan de ene kant erkent men dat ook wel want we moeten toch met normen en waarden aan de gang (waar ook dan vandaan) maar aan de andere kant wil de moderne mens de verworven vrijheid kost wat het kost behouden.
De juiste balans is moeilijk te vinden en vrijheid wordt op die manier juist een gebondenheid aan wat in de maatschappij bijna tegen wil en dank door velen als normaal wordt beschouwd. En het gevaar bestaat dat we daarom - weliswaar binnen bepaalde grenzen maar toch - te vrij zijn wat betreft onze gedragingen - want we willen toch niet voor Victoriaans en bekrompen doorgaan.  
De media spelen hierin een grote rol, zal je je soap-kijkende dochter wel moeten uitleggen dat het toch niet de bedoeling is dat een relatie duurt totdat je de volgende aardige vent of leuke meid tegenkomt... - En wat las ik bijvoorbeeld laatst: Een huwelijk is na twintig jaar toch wel over de houdbaarheidsdatum heen, dan is de koek gewoon op.

En zo kom ik uit op het zelfde punt als in mijn andere blogje over de huisvrouw: de traditie heeft haar waarde verloren, en ook onze eigen normen en waarden zullen ons niet genoeg kunnen helpen, want ieder is verschillend; we hebben ook op het gebied van relaties en seksualiteit niet allemaal dezelfde definitie van wat we goed, iets minder of zelfs helemaal fout vinden.  
En om maar bij de lentekriebels op school te blijven: ook de leerkrachten zullen al verschillen in hun benadering. Kunnen we wat betreft dit onderwerp ook ergens de informatie vinden die echt aangeeft hoe het zit? 

En ook hier: wat is ons ijkpunt?

Waarschijnlijk weet onze Schepper er meer van... En misschien heb je de overeenkomst nog nooit zo bekeken, maar ik zag 'em ineens: Op één van de eerste bladzijden van de Bijbel lezen we dat Adam en Eva zich schorten maakten nadat ze hun onschuld verloren hadden. En de Heer Zelf bekleedde hen.
Wil ik seksualiteit dan met zonde (en schaamte) associëren? Nee dat wil ik juist niet, dat is al te vaak gedaan! - maar het is zeker niet buiten schot gebleven en is zoals de hele schepping, er wel door aangetast. Daardoor wordt dat wat bedoeld is als de intiemste band, zovaak uit de context gehaald, en beroofd van zijn oorspronkelijke bedoeling. 
En God wist dat in een zondige wereld die extra bescherming nodig is, en zien we het natuurlijke schaamtebesef bij Adam en Eva, dat ook bij kinderen opkomt als ze opgroeien en hun onschuld verliezen. 

Want niet alles is liefde, al wil de betreffende film ons dat doen geloven, en denken we de schaamte voorbij te zijn.
Laat dat cadeau nog maar even dicht! Tot het juiste moment met de juiste persoon. Salomo heeft daar ook al weet van - als hij met de van God ontvangen wijsheid schrijft: 'Wekt de liefde niet op voor het haar behaagt.'
En als we zover zijn, is er een plek waar seksualiteit wél in veiligheid en vrijheid beleefd kan worden en dat is het huwelijk, het is zelfs een scheppingsorde van God, tussen man en vrouw - en ook dan zal het niet vanzelf gaan: we zullen Hem steeds erbij nodig hebben om ons huwelijk gelukkig te houden... Ook Jezus Zelf haalt deze verbintenis aan in het Nieuwe Testament om de Farizeeërs de wind uit de zeilen te nemen als ze Hem ondervragen over de echtscheiding.. 

Zo mag de Bijbel onze vaste grond zijn waar ook wat betreft relaties en seksualiteit onze waarden en normen in verankerd zijn.
En soms is het een hele klus te ontdekken hoe het ooit bedoeld is, we zijn al zo gewend aan wat tegenwoordig als normaal wordt beschouwd en heb ik het nog niet eens over relaties tussen twee mensen van hetzelfde geslacht, je bent tegenwoordig erg intolerant als je dat niet ziet zitten. 
- Zo was de eerste opmerking waarmee mijn dochter thuiskwam na een lentekriebel-les over verliefd zijn, 'dat het toch heel gewoon is dat twee mannen of twee vrouwen met elkaar trouwen'... -
Zie dat maar weer eens recht te breien op een niet-veroordelende manier. Want we zullen ten eerste en vooral liefde naar iedereen uit moeten stralen, al denken we anders over het onderwerp 'relaties'...

Een afsluitende vraag op de ouderavond kwam van een ouder die graag wilde weten  'wat de christelijke school hier nu voor extra's in te brengen heeft.' Want als de Bijbel niet meer genoemd mag worden als boek waar de Schepper van het leven Zijn kader in heeft gelegd, dan verzanden we in normen en waarden die voor ieder verschillend uitvallen.
We hebben veel wijsheid nodig om de juiste weg hierin te vinden, en dit ook op een goede manier over te brengen aan onze kinderen. 
Bij zo'n kwetsbaar onderwerp als relaties en seksualiteit, wat alles te maken heeft met het leven en het ontstaan ervan, is een uitspraak die ik laatst tegenkwam dan ook helemaal op z'n plek:



 Life is fragile, handle with prayer

Want om wijsheid te verkrijgen zullen we in gesprek moeten met onze Schepper...




zaterdag 12 maart 2011

Wafel en spaghetti - het juiste recept

Verwacht hier in dit blog, geen speciale recepten van mijn hand voor de lekkerste wafels en de heerlijkste klaargemaakte spaghetti met speciale saus ... Ben je erg teleurgesteld, want wilde je nu net zoiets eten vanavond, heb ik bij de afbeeldingen een linkje geplaatst maar zou het wel leuk vinden als je tóch even verder leest. Want eigenlijk ben ik wel op zoek naar een recept, maar wel een heel ánder dan je zou verwachten bij deze titel. Waar wil ik het dan wel over hebben?

Niet over koken en bakken, dat is niet mijn 'ding'; zou het geweldig vinden als ik er wat meer plezier in had maar het is nog net geen noodzakelijk kwaad om het eten op tafel te krijgen. Gelukkig heb ik een man die meer van koken houdt (dat is misschien ook wel een reden dat ik me er niet zo heel erg in verdiep) en we zullen dan ook niet omkomen van de honger - ik kook zelfs aardig vaak tegenwoordig omdat mijn man later thuiskomt - maar ik ben meer van het opruimen, wat ik de noodzakelijke aanvulling zou willen noemen. 
Eigenlijk wel handig dat we verschillende dingen prefereren, zodat we elkaar niet in de weg lopen maar de taken juist aardig verdeeld zijn.
Gek, dat we op andere gebieden toch altijd wat meer hetzelfde zouden willen zijn - dan lijkt dat ineens geweldig voor de band die we samen voelen. We zouden beslist minder problemen hebben onderling, misschien wel helemaal niet meer!

klik hier voor het recept
Gisteravond zag ik een stukje van een programma  waarin verschillen werden benoemd tussen man en vrouw - ook in een rollenspel, en je weet haast van te voren hoe de gesprekken dan lopen...
Het was een Vlaams programma, vandaar de vergelijking mannen zijn als (Brusselse) wafels - doelend op de vakjes waarin een wafel verdeeld is: 'de man is maar met één ding tegelijk bezig, als hij dan wat anders gaat doen, naar een ander vakske gaat, doet hij ook echt wat anders'.  En de opmerking: als een man wil slapen doet hij dat ook onmiddellijk, gaf wel herkenning. :)

klik hier voor 26 recepten :)
De vrouw zal dan wel als spaghetti zijn; (en onderwijl werd er even wat opgeschept van dat goedje als aanschouwelijk onderwijs) inderdaad, 'iedereen weet dat als ge een sliert spaghetti van uw bord wilt pakken, ge automatisch een heleboel andere spaghetti-sliertkes meeneemt, omdat ze allemaal door elkander heen zitten en op uw bord niet meer 'los verkrijgbaar' zijn.'
Ziehier, zo is de vrouw - in de ogen van de man haalt ze in een gesprek er allerlei onnodige dingen bij die helemaal niet bij het onderwerp horen...  dat is misschien ook wel de reden dat hij vindt dat ze toch wel veel te véél praat - en hij houdt er eigenlijk al helemaal niet van... (Aha, vandaar dat ze dus wel aardig op haar tong moet leren bijten als ze eindelijk eens echt een gesprek voeren... :P) - en zij denkt stiekem dat hij zijn praat'vakje' toch wel wat links laat liggen. Die verschillen maken de communicatie soms wel erg gecompliceerd.

Een ander belangrijk punt van verschil, zijn de gezinssituaties-van-huis-uit met de bijbehorende manier van communiceren, die ieder meeneemt het huwelijk in. Om dan te ontdekken dat het aardig ver uit elkaar kan liggen hoe je in het dagelijks leven op dingen reageert en hoe je omgaat met conflicten. En hoe kom je daar uit...
Nee, een recept om de wafel en de spaghetti meer dezelfde smaak te geven (over de vorm heb ik het nog niet eens) zal dan ook moeilijk te vinden laat staan te bedenken zijn.
 

Wel worden deze verschillen steeds vaker benoemd - om ze te overbruggen verschijnen er talloze boeken over communicatie in het huwelijk en heb je cursussen te kust en te keur, al naar gelang je nog niet, kort, of juist al langer bent getrouwd. Theoretisch zit het wel snor, dat is niet het probleem.
Maar wat echt in de praktijk van het leven geleerd moet worden, daar moet je vaak eerst tegenaan lopen. En dat komt mijns inziens simpelweg neer op het feit dat je wederhelft niet volmaakt is (en jijzelf ook niet, maar dat wisten we allang) en we die bijna-volmaaktheid van de ander eigenlijk wel graag zouden willen, dan hadden we het toch iets gemakkelijker - zo kunnen we onbewust redeneren.



Hoe brengen we een christelijk huwelijk in praktijk - oftewel: is er een recept

En de tekst die me ineens aansprak toen ik laatst bij een trouwdienst aanwezig was, was deze: Aanvaard elkander zoals Christus u aanvaard heeft. Want hoe moet je nu omgaan met problemen die er op je huwelijkspad komen? Wat is nu het verschil met ongelovigen - of: zou het verschil moeten zijn - buiten het feit dat je elkaar trouw belooft in goede en kwade dagen, in gezondheid en ziekte, kortom for better and worse!..(wat tegenwoordig vaak maar voor de helft nagekomen wordt: alleen de goede tijden...)
Voor elk huwelijk geldt - als scheppingsinstelling van God - dat het een beeld, een afspiegeling is van Christus en Zijn gemeente. Van ongelovigen kun je moeilijk verwachten dat ze dit in hun relatie laten zien, maar bij gelovigen zou ik het een opdracht willen noemen!
En dit beeld, is het 'extra' wat gelovigen hebben, hierin zit ook het 'extra' als de praktijk wel erg moeilijk en weerbarstig kan zijn - en het ene stel ervaart dat natuurlijk meer en een ander weer minder, maar het zal niemand helemaal onbekend zijn.
Als gelovige mogen we namelijk weten dat de Heer gelukkig van ons hield voordat we zelfs ooit van Hem hadden gehoord en dat we als voorwaarde voor die liefde niet eerst volmaakt hoefden te zijn. Hij heeft mij aanvaard zoals ik ben en Zijn liefde zoekt ons altijd weer op, ook als wij er (even) de brui aan geven... Er is altijd vergeving! 
Maar kijken we ook zo naar onze wederhelft? Komen wij überhaupt toe aan die onvoorwaardelijke liefde of moet hij/zij toch wel bij het volmaakte in de buurt komen? En als dat niet gebeurt, zeggen we dan: ik zoek mijn geluk wel bij een ander? 

Er zullen misschien ook lezers zijn die zeggen: maar mijn huwelijk is al een puinhoop, mijn man - of vrouw is er vandoor, of: mijn man is niet eens gelovig... daar zijn inderdaad andere dingen over te zeggen, zal ik zeker een keer - proberen - te doen! 

Je kunt in je huwelijk natuurlijk de foefjes toepassen om de communicatie beter te laten verlopen, maar een echte verandering kan alleen de Heer bewerken. En dan niet - natuurlijk - de verandering van die ánder, maar in eerste instantie de verandering van jezelf.  Ik denk dan even aan een voorbeeldje van de 'Marriage course' die we een paar jaar geleden hebben gedaan. En werd het advies gegeven om bepaalde dingen - een gewoonte van de ander (wat jou steeds blijft ergeren bijvoorbeeld) te accepteren en het ging dan om iemand die steeds laden open liet staan. Het lijkt een onbenullig voorbeeld, maar kan je dag wel verpesten als juist daardoor jouw ergernis wordt opgewekt. Het advies: doe die laatjes maar gewoon dicht. En dan niet al zuchtende. Dat heeft in het klein al te maken met 'elkaar aanvaarden'. En mijn instelling als ik dat laatje dicht doe, daar gaat het om! Alleen de Heer kan mij liefde geven als ik voor de honderdste keer dát laatje  - en ook nog een paar andere dicht moet doen. En dat lijkt passief, maar we zullen die liefde moeten aandoen.
Dit is in het klein Gods woord toepassen in je leven en in je huwelijk. Maar het moet in het klein beginnen anders zul je echt niet aan de grotere dingen toekomen.

Een bijbelgedeelte als hulp in de zoektocht

Misschien toch goed even te kijken naar Efeze 5, bij uitstek het gedeelte wat nu net gaat over Christus en de gemeente en hoe man en vrouw dit mogen uitbeelden...
Het begint wel erg vervelend in vers 22 waar Paulus bijna met de deur in huis valt dat de vrouw aan haar man onderdanig moet zijn. En dat niet alleen, ze moet zelfs in alles hem onderdanig zijn. Dat is iets waar we eigenlijk innerlijk tegen steigeren, het zit niet van nature in ons. Vandaar dat het direct verduidelijkt wordt, want onderdanig zijn (wat is eigenlijk een eigentijdser woord ervoor, of bestaat dat niet) aan de Heer, dat klinkt ons wel veel logischer in de oren, en ja, op die manier zullen we dat ook aan onze man mogen zijn. 'Maar mijn man is toch niet zo volmaakt als de Heer??' zul je zeggen. Toch geeft die benadering het juiste licht erop. Want als je aan de Heer niet onderdanig bent, niet graag wil doen wat Hij van je vraagt, kun je het wel schudden als je probeert je man onderdanig te zijn. Je zult dan alleen die dingen bij hem zien die jou juist beletten om die opdracht te kunnen vervullen. Maar er staat niet: 'wees je man onderdanig als het jou uitkomt'.  Als je aan de Heer onderdanig bent, verander je zelf en komen er dingen in het zicht die je vanuit jezelf nooit zou kunnen... (en ik leer ook zelf nu ter plekke!)

Verder is het wel interessant om dat hoofdstuk 5 eens helemaal achter elkaar door te lezen en de kopjes die de vertalers er bij hebben gezet eens even te laten voor wat ze zijn. (Hiervoor moet je dan de Herziene Voorhoeve-vertaling hebben, die laat alles achter elkaar doorlopen)
Begin maar eens te lezen in vers één en je komt al snel de eerste opdracht tegen:
wandelt in de liefde, zoals ook Christus u heeft liefgehad (zie vers 1 en 2) en wel omdat we kinderen van het licht zijn geworden! (zie vers 8) Dan is er al heel wat duidelijk: we kunnen niet zomaar even in ons huwelijk beantwoorden aan het beeld van Christus en de gemeente. En daarbij zegt Paulus: Dankt onder alles! Dat hele verdere gedeelte geeft als het ware de verdere voorwaarden om als man en vrouw het volgende stukje van Efeze 5 gestalte te kunnen geven. En staat er in vers 21 dat we als gelovigen elkaar onderdanig moeten zijn!  En dat betekent niet dat je plotseling verandert in een jaknikker die bevelen van de ander klakkeloos opvolgt en geen eigen inbreng meer hebt - dat zou niet eens kunnen: er worden geen 'bevelen' gegeven als die ander ook onderdanig is aan jou... Als we dit samen aan elkaar moeten zijn, is het al een minder 'groot' item om dan óók je eigen man onderdanig te zijn zoals de volgende, speciaal aan de vrouw gerichte tekst aangeeft. Dat vers 22 zagen we hierboven ook al. 

Maar ook de man krijgt een aparte opdracht in het stukje over het huwelijk. Hij moet Christus uitbeelden, en wel zoals Christus Zich overgaf voor Zijn bruid, de Gemeente, zo moet de man ook zijn vrouw liefhebben als zijn eigen lichaam. 
Hé, dat liefhebben ben ik ook eerder tegengekomen in dit hoofdstuk! Het begint er zelfs mee, het was de eerste opdracht in vers twee voor de gelovigen! Dus ook de man is niet als enige geroepen om lief te hebben; zoals we als gelovigen samen elkaar onderdanig moeten zijn, zo moeten we allemaal elkaar liefhebben en zelfs erin wandelen.
Maar toch worden man en vrouw nog even apart genomen vanwege die speciale opdracht om Christus en de Gemeente uit te beelden. En je broeder liefhebben die niet dag en nacht op je lip zit, maar die je af en toe ziet, dat is misschien wel makkelijker, ook willen we best dienstbaar zijn aan elkaar - dat duurt ook niet de hele dag. Maar als echtgenoten zie je elkaar helemaal zoals je bent - ook met je onhebbelijke kanten die je weet te verbergen voor de buitenwereld. En dan heeft de man voor zijn vrouw nét even iets meer nodig van het ene: de liefde, hij moet haar voeden en koesteren zoals hij dat zijn eigen lichaam doet want de vrouw is dan ook zijn lichaam.
En de vrouw op haar beurt heeft voor haar man iets meer nodig van het andere: die onderdanigheid. (En dan niet eerst gaan beoordelen of hij wel genoeg liefde laat zien!) 

De vergelijking Christus en de gemeente met man als Adam die Eva zijn vrouw ontvangt is iets wat erg mooi is om te bekijken - ook is het wel een eye-opener om eens te kijken hoe Christus als mens onderdanig was aan God, terwijl ze ook één waren... maar ik kan niet alles in één blogje stoppen. :) misschien komt dat een andere keer

En nu: werk in uitvoering!

Als we deze dingen zien maar ook willen doen, op deze manier elkaar willen aanvaarden zoals Christus ons heeft aanvaard, dan zal  - ook als dat tweede gedeelte, de kwade dagen aan de beurt zijn, de ziekte, en andere tegenslag - ons huwelijk steeds weer een tweede kans kunnen krijgen.
- Oh ja, het gemeenschappelijke wat een wafel en spaghetti dan - toch nog! - zullen hebben is die vrucht van de Geest: dan dienen we elkaar door de liefde


Ja, als die vrucht onze 'garnering' is, hebben we het juiste recept gevonden. 
Dan worden we niet aan elkaar gelijk, maar aan Hém. 
En daar gaat het uiteindelijk om!


zaterdag 19 februari 2011

Is ze nog te vinden?

In dit blogje ga ik ergens naar op zoek, en wel naar mijn identiteit die ik heb als vrouw in mijn dagelijkse bezigheden - en al zit ik niet in een crisis wat dat betreft, het is zeker iets om eens een keertje bij stil te staan.
Ik kwam erover aan het denken toen ik bij mijn blogger-profiel mocht invullen wat mijn beroep was. En ook op facebook kwam de onvermijdelijke vraag weer langs: gewerkt bij... Dat is lang geleden, dat ik werkte en m'n beroep uitoefende - heel lang geleden.
de komende dag lacht zij toe spr 31:25 - afb © Elvera
Nu ben ik huisvrouw, vrouw van het huis - als je de term bekijkt. Daardoor zou je kunnen denken dat het terrein van de 'vrouw zonder baan buitenshuis' het huis is en verder niet; haar enige recht is het aanrecht, zelfs de belasting die een vrouw krijgt omdat ze thuis is, wordt wel gekscherend zo genoemd.
En al beweer ik vaak bij hoog en bij laag dat het hebben van kinderen en die zelf opvoeden, een belangrijke taak is ten dienste van de maatschappij, toch heeft het woord 'huisvrouw' best - ook bij mij - een negatieve klank.

De termen die verder met het woord huisvrouw worden verbonden, geven natuurlijk ook aanleiding voor een negatief imago. Wat dacht je van de serie: 'Desperate housewives'? En 'de gelukkige huisvrouw' als titel van een boek dat zelfs is verfilmd, doet direct vermoeden dat 'gelukkig' zijn juist niet het geval is. Ook had je nog 'de vliegende huisvrouw', de vrouw zonder beroep die zomaar veelvoudig Olympisch kampioen werd.

Wikipedia leek mij een goede bron om eens even mijn licht op te steken wat men in het algemeen onder een 'huisvrouw' verstaat. Dat was een interessante zet want de eerste opmerking die ik op die site tegenkwam, was dat de mensen die hun bijdragen hadden geleverd voor het onderwerp 'huisvrouw', het samen niet eens konden worden. Bovenaan staat NB een alarmdriehoek met de belangrijke mededeling dat 'de neutraliteit van het betreffende artikel wordt betwist'. En op de overleg-pagina woeden ellenlange discussies over het al dan niet juist zijn van bepaalde hoedanigheden en bijbehorende definities van 'de huisvrouw'.... je zou het bijna een heet hangijzer kunnen noemen. :P  Hier dus ook al geen helder antwoord. Op deze online encyclopedie staan overzichtelijk enkele definities op een rij, maar die ga ik maar niet allemaal uitpluizen hier... 

Er zijn inderdaad vele invalshoeken om dit onderwerp te benaderen. 'Vroeger was alles beter' wordt er vaak gezegd door wat oudere mensen die de maatschappij tegenwoordig maar ingewikkeld vinden en de jeugd veel te vrijgevochten. Maar ook veel gelovigen hebben wel dat gevoel, zeker met dit onderwerp. We worden natuurlijk beïnvloed door hoe we het zelf hebben meegemaakt en maken we misschien wel onbewust daarvan, ook onze keuzes in het nu. Toch zouden je eigen ervaringen niet alleen leidend moeten zijn en de vraag is of er ook andere objectievere ijkpunten zijn.

Wat is nog maatgevend in deze tijd

Een goed punt om eens bij stil te staan is de vraag waar we onze overtuiging precies vandaan halen, wat is die Bijbelse invalshoek eigenlijk? Is dat per definitie hoe traditioneel gezien de huisvrouw wordt gezien? Het idee dat de rolverdeling zoals het 50 jaar geleden was, de juiste christelijke rolverdeling is, is mijns inziens niet het juiste criterium om naar dit onderwerp (en vele andere) te kijken. Want dan doet het feit zich voor dat wat in mijn ogen wel aardig correct was vijftig jaar geleden, ik dat dan maar gelijkstel met 'de Bijbelse invalshoek' - overal is wel een tekst op te plakken - en wat in mijn ogen wat minder positief was daar zeg ik dat automatisch niet van. Maar mijn ideeën zijn natuurlijk geen norm.
Ik vond een aardig artikel wat in vogelvlucht kijkt naar de geschiedenis van de rol van de vrouw thuis en in de maatschappij. Hier even een citaatje met de kern: 


De Hollandse huisvrouw Gerrit Dou 1650
Wij leven in een land, dat tot voor kort christelijk kon worden genoemd. Christenen hebben sterk de neiging het traditionele te vereenzelvigen met het Bijbelse. Dan krijgt de traditie het karakter van norm. Zo is het niet. Om in deze tijd met zijn snelle ontwikkelingen vrouw te zijn in bijbels licht, moeten wij onze opvattingen en onze verantwoordelijkheden steeds opnieuw toetsen aan de Schrift.

De Bijbel dus.... als objectief ijkpunt, en daar zie ik na de wanhopige en de (on)gelukkige huisvrouw, een andere term voorbijkomen en wel 'de degelijke huisvrouw' in Spreuken 31. Zou die term nu ook debet zijn aan het stoffige image van de huisvrouw? Ik heb in ieder geval nu niet direct een klik met het beeld wat er zo naar boven komt bij dat woord. Maar als ik dat stukje doorlees heeft het hele mooie dingen te zeggen.
Het begint als het ware met de stelling dat haar waarde ver uitgaat boven koralen... Maar direct volgt in vers 10 de vraag: Wie zal haar vinden? En de zoektocht start bij... haar man! Dat zou je toch niet verwachten - en hij geeft haar daar niet een lijstje met allerlei opdrachten waardoor ze na het volbrengen ervan, meer waard is geworden.... evenmin lezen we dat ze onder auspiciën van hem staat in de zin dat alles eerst met hem moet overleggen, ze is niet het sloofje zogezegd. Ook zijn haar activiteiten zeker niet beperkt tot haar huis.

Nee, in dit hoofdstuk geen desperate huisvrouw, integendeel: haar man vertrouwt op haar en zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven... zie vers 12/13. Dat is heel andere koek dan maar afhaken omdat je leven zo saai is en je eigen geluk bij een ander zoeken -je man is natuurlijk ook wel saai geworden in de loop der jaren :P - een instelling die tegenwoordig zo normaal lijkt te zijn... 
Ook is deze vrouw uit Spreuken geen (on)gelukkige huisvrouw - zoals in het betreffende boek het krijgen van een kind wordt omschreven als 'levenslang' en dan meer in de zin van levenslang 'ermee opgescheept zitten'. Hier lees je heel wat anders: haar kinderen prijzen haar, ze wordt gewaardeerd... Zij wordt geroemd in de poort.

Als ik dit hoofdstuk lees, denk ik aan de ene kant dat ik nooit op dat niveau zal kunnen komen. Deze vrouw is constant in de weer voor haar hele gezin - slaapt ze nog wel 's nachts? Het licht gaat niet uit, en ze staat alweer op als het nog nacht is... zorgt dat ieder goed gekleed is  - maakt alles ook nog eens zelf zouden we nu zeggen - Iets om moedeloos van te worden? Eigenlijk zien we hier iemand die doet wat ze graag wil doen voor haar man en kinderen, die niet een bekrompen kijk heeft op de maatschappij en ook zich daar vrijmoedig in begeeft 'als het schip van een koopman', ook koopt ze akkers alsof het niets is en plant en passant ook nog even een wijngaard.
Wat maakt nu eigenlijk dat deze 'degelijke huisvrouw' welhaast een perfecte vrouw is in mijn ogen - bij wie alles gelukt? Geprezen door man en kinderen? Deze spontane verwijzing naar Psalm één maakt het welhaast duidelijk en je vindt het ook terug hier in Spreuken.
Je zou haar kunnen zien als de vrouwelijke variant van de man beschreven in Psalm één. Haar 'bron' is niet haar eigen kracht: een vrouw die de Here vreest (met ontzag voor de Heer nbv) moet worden geprezen... lees je in vers 30.

Hieronder nog mijn toepassing van Spreuken 31

Zo mogen wij voor deze tijd weten: Christus als je Bron hebben, maakt echt vrij en dan niet op de manier van de vrouwenbevrijdingsbeweging, de feministen die het wel zonder de man afkunnen, en zich eigenlijk op de plek van de man willen stellen - nee, deze vrijheid komt niet met geweld. En het is in eerste instantie een innerlijke vrijheid. Ook is het geen dwang van 'thuis moeten blijven achter het aanrecht' of  'in de maatschappij werkzaam moeten zijn.'
De vrouw uit Spreuken 31 is als het ware een aanbeveling voor de gelovige vrouw qua instelling:  Hem vrezen is het begin van de wijsheid - ook een spreuk van Salomo - Je mag je werk doen 'als voor de Heer' en je staat er niet alleen voor want: zie, meer dan Salomo is hier! zegt Jezus in Lucas 11 over Zichzelf.  Op die manier mag ik leren zien wat Hij wil dat ik zal doen. Je bent dan anders gericht. Dan pas zal ik ook wijs kunnen zijn zoals in dit vers van ons hoofdstuk uit Spreuken - in de opvoeding en in de onderlinge relaties van iedereen hier thuis.

'De komende dag lacht zij toe' - het kan!
Want door die innerlijke vrijheid kan ik aan die berg was beginnen zonder irritatie dat het alweer nodig is - al is het wel eens met de verzuchting waar het toch allemaal vandaan komt... En het zou zo moeten zijn als ik voor de honderdste keer de badkamer opruim en andere dingen die steeds weer terugkomen omdat dat de taak is die er voor mij ligt.  Maar ook mag ik op een andere manier me inzetten om iets te doen - en er komt dan wel iets op je weg als het je verlangen is, zo schrijf ik nu bijvoorbeeld dit beetje lang uitvallende blogje. :)

Gelukkig lees ik in Spreuken 31 ook iets over dienstmaagden,  is het impliciet al duidelijk dat de 'degelijke huisvrouw' de drijvende kracht is maar niet alles alleen hoeft op te knappen en daardoor ook tijd krijgt om zich bezig te houden met andere dingen. Dan wordt het vanzelf iets meer zoals het staat in vers 27: Zij houdt toezicht op de gang van haar huishouden. Uiteindelijk dus toch een soort 'general household manager'...
Zal ik dat dan toch maar invullen bij mijn 'beroep'? Nu maar hopen dat de rest thuis het daar wel mee eens is. Anders maak ik er gewoon de glimlachende huisvrouw van. :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#