Israël, Gaza en wat (vluchtelingen)geschiedenis

Israël en Gaza, de verplaatsing van de ambassade van de VS - het is weer even wereldnieuws te midden van al het nieuws over de Iran deal, Amerika, Noord-Korea, Syrië.
En hoe komt het toch dat het net lijkt of iedereen de objectiviteit uit het oog verliest zodra het over Israël gaat? 

Zo erger ik me aan de berichtgeving over de onlusten bij de grens met Gaza, nu weer het NOS-journaal, alsof het Israëlische leger zomaar Palestijnen aan de grens beschiet waarbij helaas(!) ook doden vallen... 
Al acht weken is het elke vrijdag raak. 

(Is de vrijdag niet de heilige dag van de moslims? of is dit misschien hun 'heilig doel' waarbij alle middelen geoorloofd zijn)

Niks geen vreedzame demonstraties... al is dat wat naar buiten toe wordt gezegd. En ik ook weer voor het journaal hoor.

Hamas roept burgers op naar de grens te gaan, en een gezin ontvangt zelfs 100 dollar als ze door de grens heen breken. 

‘Dit is de waarheid: Alle verantwoordelijkheid voor het bloedvergieten ligt bij de leiders van Hamas, die met een Nazi woestheid eindeloos bloed vergieten om de mensen hun eigen falen op de Gazastrook te laten vergeten,’ ~ minister Erdan van Openbare Veiligheid.

Op de foto iemand van de IDF met een kaartje waarop duidelijk het doel staat aangegeven, geen mars langs de grens maar erdoor heen en dan naar de dichtstbijzijnde Joodse nederzetting. De bedoeling is de bevolking van Israël te vermoorden.
Molotov coctails, bommen ... alles kan. En de kinderen worden ingezet door hun vaders in de zelf gecreëerde frontlinie.

Dag van woede

En nu is het Al Akba, 15 mei, de dag van woede vanwege het verdreven worden uit hun woongebied bij het uitroepen van de staat Israël. En de mars voor terugkeer bereikt haar hoogtepunt, 35.000 (ipv de beoogde 100.000) personen zijn naar de grens gekomen om in Israël te infiltreren.

"We zijn blij om aan te vallen en naar binnen te gaan," zei de 23-jarige Gazaan Mohammed Mansoura gisteren tegen de Washington Post. Gevraagd wat hij in Israël zou doen, zo berichtte de krant, zei hij: "Alles wat kan. Doden. Stenen gooien."

De wereld gelooft alle propaganda, dat deze mensen ooit verdreven zijn en nu dus terug willen, maar de werkelijkheid is altijd wat anders en gecompliceerder, ook hier.

14/15 Mei 1948

In mei 1948 werd door de Arabische leiders de totale vernietiging van Israël voorspeld. De oproep aan hun volksgenoten was daarom: de Joodse staat wordt uitgeroepen op 14 mei, vertrek voor je eigen veiligheid maar even, totdat we de Joden in de zee hebben gedreven. 

Alleen zijn die beide dingen niet gebeurd: zeven staten vielen op 15 mei het jonge landje aan, maar Israël is er nog steeds. 
En de betreffende 100.000 Palestijnen - toen nog gewoon Arabieren genoemd, zijn na hun vaak vrijwillige vertrek niet meer teruggekeerd, of alsnog vertrokken. De terugkeer van deze Arabieren werd na de oorlog niet toegestaan als reactie op verdrijving van bijna alle Joden uit de moslimwereld - zie onder.

In Israël willen ze ook niet echt leven, als zij wél terugkeren, is het als er geen Jood meer woont.

Arabische én Joodse vluchtelingen

Bijna alle 850.000 Joden woonachtig in andere moslimlanden, werden acuut verdreven toen de Joodse staat er kwam. Zij zijn een vergeten groep, evenals andere Joden die in de tijd van het mandaat vluchtingen werden doordat ze door Arabieren niet werden getolereerd. 

tentenkamp van Joodse vluchtelingen in Israël

En ook van de vluchtelingen van de Westbank zo rond 1949/50 had ik nog nooit gehoord. (Trans)Jordanië bezette(!) dat gebied in die tijd en zuiverde het en passant ook van Joden - ook moest elke Jood Oost Jeruzalem verlaten. 

Joodse vluchtelingen verlaten de 'westbank' 1949

Jeruzalem, 1948: Joden vluchten massaal door de Sionspoort 

nadat ze door de Arabieren uit hun huizen zijn verjaagd. 

Al deze mensen zijn door Israël opgenomen. Joodse vluchtelingen hoeven er niet te zijn. Al moest Israël het zelf maar uitzoeken hoe ze al die mensen op moest vangen.

(Hier worden beide kanten belicht)

Politiek, de geschiedenis

De Engelsen hadden de Arabieren al hun eigen staat gegeven die in 1923 zelfstandig werd: het oostelijke deel van het mandaat, Transjordanie. Officieel verboden voor Joden.
Alleen, de Arabieren in het wéstelijk deel van het mandaat hadden geen zin in verkassen - dat westelijke stuk wilden ze óók. 

En toen de Joden na WOII óók eindelijk de hun beloofde staat kregen, werd het westelijke deel van het mandaat niet Jóóds, maar ineens verdeeld in een Joods én een Arabisch deel. 
Guess what? Niet geaccepteerd door ... de Arabieren. Die begonnen de oorlog.

Het politieke spel

De PLO begon in de jaren '60 Arabieren 'Palestijnen' te noemen, al kwam Arafat zelf uit Egypte; zo kan er namelijk aanspraak gemaakt worden op het hele land Israël (wat door de Romeinen omgedoopt was tot Palestina, om alles wat maar enigszins Joods was in dat gebied uit te wissen).
Een kans op het héle mandaat.

Ze geven het zelf toe:

 “Tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen bestaan er geen verschillen. Wij maken deel uit van één volk, de Arabische natie.  …. Wij zijn één volk. Alleen maar om politieke redenen onderschrijven wij zorgvuldig onze Palestijnse identiteit. Het is namelijk van  nationaal belang voor de Arabieren om het bestaan van de Palestijnen aan te moedigen tegenover het zionisme.
Ja het bestaan van een aparte Palestijnse identiteit is er alleen om tactische redenen. De stichting van een Palestijnse staat is een nieuw middel om de strijd tegen Israël en voor de Arabische eenheid voort  te zetten."

“Omdat Golda Meir stelt dat er geen Palestijns volk bestaat, zeg ik dat er wel een Palestijns volk bestaat, dat zich van Jordanië onderscheid.”

“Jordanië is een staat met bepaalde grenzen. Het kan geen aanspraken maken op Haifa, Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva, terwijl ik wèl recht heb op Haifa,Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva. De Palestijnse staat zou het recht hebben om op te treden namens alle Palestijnen in de Arabische wereld en elders. Als wij eenmaal al onze rechten in geheel Palestina hebben verworven, moeten wij de hereniging van Jordanië en Palestina geen moment uitstellen.”
 ~ PLO topman Zahir Muhsein. Trouw, 31 maart 1977.

Haj Amin al-Husseini en Adolf Hitler in Nazi Duitsland, 1941

Palestijnse Nazi-vlag

Er is veel leed onder deze vluchtelingen, als slachtoffers in bovengenoemde politieke strijd, waarin haast alles geoorloofd is.

(Dit artikel geeft dezelfde constatering, en zegt ook iets over de speciale status van de Palestijnse vluchteling, ze zijn een politiek wapen)

Moreel

Deze Palestijnse vlag maakt duidelijk waar de sympathie ligt, bij het Nazi gedachtegoed, die Endlösung: vernietiging van de Joden. 
En als je dat maar dagelijks je kleine kinderen in pompt op scholen, en je leiders op tv er ook toe oproepen, is het duidelijk dat hele generaties niets anders kunnen dan Joden haten. Ze weten niet anders.

Zo plegen kinderen ook zelfmoordacties omdat hen wordt voorgespiegeld dat ze dan martelaars worden 'in het Paradijs'.... (net als in Indonesië: een moeder met haar twee dochtertjes, en haar zonen - en de vader is trots)

De morele standaard van een volk kun je aflezen aan de wijze waarop dat volk met zijn kinderen omspringt. Een leider van Hamas zag zich als Kanaäniet, specialiteit inderdaad kindoffers.

Het is zoals Golda Meir al zei: "We kunnen de Arabieren vergeven dat ze onze kinderen doden, we kunnen het niet vergeven dat ze ons dwingen hún kinderen te doden."

4xH ... duivels

Inderdaad, deze mensen zijn een speelbal geworden, waaraan je ook kan zien wie er achter de schermen aan de touwtjes trekt, de grote destructor.
Israël moet van de kaart geveegd - in de traditie van Haman, Herodes (kindermoord van Bethelehem), Hitler, en nu Hamas. 

Het is het handelsmerk van de duivel om - in een web van leugens - zoveel mogelijk slachtoffers mee te nemen, zoals de eigen bevolking van Gaza, en de westbank. 
En in hun kielzog de moslimwereld en bijna de hele Europese Unie, en de UN, die klakkeloos alle propaganda overnemen.

De duivel is niet voor niets de vader der leugen en de mensenmoordenaar van het begin. Dat zei Jezus. 
Verbaas je daarom niet als je om je heen kijkt! 

Alles leidt af van wat er achter de schermen en soms ook zichtbaar gebeurt.
Want ondertussen bestaat Israël wel 70 jaar en is een twintig jaar oude belofte ingelost, de ambassade van de VS is verplaatst naar Jeruzalem. 

Ondanks vele oorlogen is de 70 jaar volgemaakt, een bijzonder getal. 
De tijd dat een vijgenboom nodig heeft om volgroeid te zijn...

Leert dan van de vijgenboom deze les: 

Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, 

weet u daaraan, dat de zomer nabij is. 

Zo moet ook u, wanneer u dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.

Jezus in Mattheus 24 tot zijn discipelen

Gebed - maakt het verschil?!

Jeruzalem 25 mei 1948

Zondag is het 15 mei, een datum die in de geschiedenis van de moderne staat Israël omgeven is met herinneringen. Het is namelijk de datum waarop in 1948, de Pan-arabische invasie plaatsvindt en de net één dag eerder uitgeroepen staat Israël wordt aangevallen, met daarop volgend de later zogenoemde 'Onafhankelijkheidsoorlog'.

En al is Israël dan nog - en nog steeds - een seculiere staat, het is Gods volk wat weer in het land mag wonen, na bijna uitgemoord te zijn in de tweede Wereldoorlog. Dat doel van Hitler is niet gehaald en zo werd deze oorlog de directe aanleiding om de overlevenden van deze verschrikkingen een eigen plek te geven: Erets Israël... op die oude plek waar het volk eeuwen geleden al woonde.

Je zou haast kunnen zeggen: als de tegenstander het voor elkaar denkt te hebben, Die Endlösung heeft gevonden, God Zelf als het ware ingrijpt om uit die ellende iets heel goeds voort te brengen.

Dit principe is vaak te zien bij allerlei zaken, grote en kleine, waarvoor wij als gelovigen bidden. Het is een bemoedigend principe dat ons zegt nooit op te geven, maar aan te houden en te volharden in het gebed... -

Tientallen jaren eerder was bij gelovigen door het bestuderen van de Bijbel al het besef gekomen dat het Gods bedoeling is dat het land - inmiddels omgedoopt tot 'Palestina' - weer door Israëlieten bewoond zou worden.... maar wie was daar verder nu actief mee bezig dan de Zionisten, en hoe zou het praktisch verwezenlijkt kunnen worden?

Na die verschrikkelijke tijd van het Derde rijk, was er ineens een weg en werden oude profetieën vervuld want vanuit de hele wereld kwamen Joden naar Israël terug - kunnen ze eindelijk naar waarheid tegen elkaar zeggen: Volgend jaar in Jeruzalem.

En nog steeds gaat dat proces door, komen Joden naar Israël. Ook christenen dragen hieraan hun steentje bij met het ondersteunen van acties als: 'Breng de Joden thuis'...

Palestijnse oproep tot 3e Intifada tegen Israel

Nu wordt aankomende zondag, de bekende datum 15 mei, door Palestijnen in de gehele Arabische wereld aangegrepen om een derde Intifada te beginnen - zie je de oproepen daartoe bijvoorbeeld op Facebook en allerlei andere sites, waarbij al wordt uitgebeeld hoe Israël zal worden aangevallen, bijvoorbeeld beginnende met de kreet (Youtube): A Promise from Allah - a dawn of new era... Allah belooft de dageraad, het begin van een nieuw tijdperk...

Hitler als een moderne Haman, is niet geslaagd in zijn opzet maar de haat is nog steeds tegen de Joden en is het nu ook hun land dat helemaal van de kaart moet verdwijnen.

En wat kunnen wij doen?
 

Als wij onze taak als Christen serieus nemen, kunnen we een/het? verschil maken - en dat niet uit onszelf, maar is gebed een machtig wapen tegen de vijand. Want al gaat onze tegenpartij de duivel rond als een briesende leeuw zoekend wie hij zal verslinden... geeft de Bijbel ook het juiste advies mee in die situatie en roept ons op hier niet over in paniek te raken. Integendeel, we mogen hier nuchter en waakzaam tegenover te staan, waarom?  'opdat u kunt bidden!'  God is 'in charge' en wij kunnen een belangrijke bijdrage leveren waar zelfs geen speciale gave voor is vereist.
Als je bijvoorbeeld het boek Daniël eens verder leest dan de bekende verhalen van de leeuwenkuil, en de drie vrienden in de brandende oven, zie je daar die strijd naar voren komen tussen Gods leger en het leger van satan, en door gebed brengt Daniël die legers als het ware in beweging, gaat er iets gebeuren. In een eerder blogje was dit ook al eens het onderwerp.

En je leest in hetzelfde hoofdstuk 10 dat er vorsten worden genoemd - behorende bij die legers die wij niet kunnen zien, die vorsten worden gekoppeld aan bepaalde landen, hier Perzië en Griekenland.

Dat Hitler bestuurd werd door een vorst van het Rijk der duisternis, zal niet veel mensen verbaasd doen staan, maar datzelfde kun je nu toch ook zien gebeuren in die Arabische landen waar de haat tegen Israël als hoogste goed geldt, je een plek in het Paradijs verdient door jezelf of desnoods/zelfs!! je kinderen de dood in te sturen als martelaar voor die goede zaak.

Ja, ook hier is duidelijk dat het niet die mensen zijn maar de machten erachter, die er alles aan doen om Israël te vernietigen met hetzelfde doel als Hitler had in WO II: dat het volk van God niet meer gevonden zal worden op deze aarde. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon en is het boek Esther ook zo'n voorbeeld uit de geschiedenis - vandaar dat ik in verband met Hitler ook al refereerde aan Haman.

Strijden in het gebed

Frappant is wel dat ik een paar dagen geleden, voordat ik van deze oproep tot Intifada hoorde, werd getroffen door een blogje op CIP van Dirk van Genderen  met een bijzonder onderwerp: Gebed veranderde loop van oorlog - geschreven naar aanleiding van bevrijdingsdag en ook 10 mei de dag dat hier in Nederland de oorlog uitbrak.

Vanuit de praktijk wordt daar de uitwerking van gebed ons voorgesteld: 

Door met een heel Bible College tijdens WO-II, 6 jaar lang elke avond uren op de knieën te gaan hebben zij door hun gezamenlijke voorbede de geschiedenis kunnen beïnvloeden... heeft God ingegrepen.
Citaat:

Churchill noemt in zijn Oorlogsherinneringen 15 september het hoogtepunt van de luchtslag. Hij vertelt dat hij die dag in de Operatiecontrolekamer toezag hoe de vijandelijke eskadrons binnenstroomden en hoe de onze opstegen om hen tegemoet te gaan, totdat het ogenblik kwam waarop hij de luchtmaarschalk vroeg: ‘Wat hebben wij nog voor reserves?’ ‘Geen,’ antwoordde deze en vertelde later hoe ernstig Churchill had gekeken.
Weer verliepen vijf minuten en ‘het scheen dat de vijand naar huis ging.’ Het verschuiven van de schijven op tafel toonde een voortdurende oostwaartse beweging van de Duitse bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen. Er kwam geen nieuwe aanval meer. Tien minuten later was de actie afgelopen.’
Er scheen geen reden te zijn, waarom de Luftwaffe juist op het ogenblik dat de overwinning voor het grijpen lag, naar huis terugkeerde.
Wij weten echter waarom. God greep in. Hij hoorde en zag de bidders van de Bijbel College en vele bidders die ongetwijfeld ook elders op de knieën lagen.

Howells vertelt ook over de gebeden van het Bijbel College voor Palestina. Naarmate de Duitse troepen dat gebied dreigden in te nemen, werden hun gebeden intensiever. En ook hier beleefden ze bijzondere gebedsverhoringen. Het was werkelijk een wonder dat de Nazi’s de slag om Alexandrië (Egypte) verloren. ‘Het is de hand van de almachtige God geweest, Die ons opnieuw te hulp is gekomen en in zeer gewichtige dingen de balans in ons voordeel heeft doen omslaan.’

Zoals God naar mijn stellige overtuiging ook ingreep in de geschiedenis, blijkbaar mede door gebed van gelovigen die zo meestreden aan Gods kant. Zo gebeurde het dat de staat Israël werd uitgeroepen op 14 mei 1948 en alle oorlogen vanaf 15 mei werden gewonnen - vaak als David tegen Goliath... 

(Lees als je even tijd hebt het linkje van Dirks eigen blog verder zelf!)

Meerdere christenen zijn van dit belang doordrongen en deze dagen worden we dan ook van verschillende kanten opgeroepen - en ook via facebook laten christenen zich horen - om voor Israël te bidden, zodat wij door ons gebed ook een verschil kunnen maken, zoals de mensen van het Bible College ten tijde van WO II.

Nu zijn we nog op aarde en is dit een belangrijke taak die we mogen vervullen. Mogen en kunnen we nu nog de weerhouder zijn tegen het kwaad wat over niet zo lange tijd eerst vermomd als valse vredebrenger, maar later open en bloot, ten volle zich zal laten zien; dan zal Israël het heel moeilijk krijgen.
Nu is nog de tijd van redding zodat zij bewaard kunnen blijven voor die Grote Verdrukking en wel door te bidden dat Joden de ogen worden geopend voor de Messias en ze Jezus leren kennen.

Maar ook moslims, die zich desnoods tot de dood erop volgt, keren tegen Israël en geloven Allah zo een heilige dienst te bewijzen, hebben ons gebed hard nodig - zij zijn een instrument in handen van het leger van satan - al denken ze op deze manier die door Allah beloofde nieuwe tijd in te luiden, waar het filmpje van spreekt.

Dat hun ogen door ons gebed geopend worden voor de boodschap van liefde en verzoening - voor hen persoonlijk maar ook voor moslims en Joden gezamenlijk. Daar mogen en kunnen wij nog voor bidden.

Doen we dat ook?

'Bidt Jeruzalem vrede toe' - Psalm 122