Posts tonen met het label verlossing. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verlossing. Alle posts tonen

zaterdag 14 april 2018

Stille Zaterdag

Dat is toch alweer voorbij? Stille zaterdag? Ja, dat klopt, het is inmiddels Pasen geweest, we hebben weer herdacht dat Jezus niet in het graf bleef maar is opgestaan (al mag je daar vaker aan denken dan alleen met Pasen ...).

En als je gelooft heb je ook nieuw leven ontvangen, door de dood en opstanding van Jezus.
In Hem hebben we zelfs alle zegeningen ontvangen. 

- Worden alle gebeden dan verhoord? Krijgen we alles wanneer we denken dat het nodig is? -
Dat zou natuurlijk prachtig zijn (alhoewel) maar de realiteit is anders. 

Ik heb het ooit zo horen uitleggen, dat alles wat met Christus is gebeurd, ook met jou is gebeurd. En wel door het geloof. Dan ben je in Hem, zoals een brief in een envelop zit. 'Enveloped' betekent in het Engels dan ook omhuld, of omgeven ... 
En waar Hij is, daar ben ik, ook als ik het niet voel. 

Met Hem gestorven en opgestaan.
In Hem ... in de hemelse gewesten gezet.
In Hem ... alle geestelijke zegeningen ontvangen 

Als de zegeningen geestelijk zijn (de rest is bonus), dan is het ook méér te begrijpen dat we geen 'stoffelijke' zaken en welvaart kunnen claimen. Hij geeft ons andere dingen die bij de hemel horen en eeuwig zijn. (Daar hebben gelovigen in een strafkamp tenminste ook wat aan).

Met Hem gestorven - nu al

Gestorven zijn betekent ten diepste ook, dat het niet meer gaat om wat ík wil of wat ik graag wil hebben, of waar ik recht op denk te hebben;
- Dat God bijvoorbeeld zomaar ineens een nieuwe auto voor ons heeft klaarstaan als de oude het begeeft. Of een zak geld als we wat krap zitten. 
Het gaat niet om zichtbare dingen.

Want het zichtbare is tijdelijk en het onzichtbare is eeuwig 

We zijn ook niet per definitie gezond; geen ziekte meer, want je bidt - en het griepje is bij toverslag verdwenen, of de pijn, de ernstige ziekte, of die handicap..
Nee, ons lichaam is nog niet opgestaan. Het hoort bij deze (tijdelijke) schepping. 

Er is nog van alles niet oké hier op aarde. 
Het is nog geen vrede.
- En de schaapjes worden tegenwoordig in Nederland ook nog steeds opgegeten zodra er een wolf in de buurt is.


Wolf op de Veluwe
  
Alles zal nieuw worden, maar het is nog verborgen - als op Stille zaterdag. Het nieuwe is er wel, maar in de kiem. En je kan soms de moed verliezen als je om je heen kijkt in de wereld. 

De discipelen hadden daar ook last van. Na die dag van het sterven van Jezus was het stil en in hun ogen was alles voorbij. Over en uit.
En hoewel Hij erover had gesproken dat Hij zou opstaan, waren ze dat helemaal vergeten. Zij zagen wat voor ogen was, en dat was duidelijk: Jezus was dood.

Met Hem opgestaan - straks echt

Zo wachten wij nu ook, en soms denk je: 'waar blijft de belofte van Zijn komst?'
Maar Hij zal komen! En de doden in Christus zullen opstaan. 
En wij - als we dan nog op aarde leven - worden veranderd.
Eindelijk een eind aan de gebrokenheid van ons lichaam door ziekte en pijn, of door mishandeling en vervolging, ouderdom.



Er wordt gezaaid in vergankelijkheid en opgewekt in onvergankelijkheid;
er wordt gezaaid in oneer en opgewekt in heerlijkheid;
er wordt gezaaid in zwakheid en opgewekt in kracht 


Vincent van Gogh - de zaaier

Dan zijn we zoals Jezus op Paasmorgen, toen Hij opstond uit het graf. Met een lichaam wat volmaakt is en wat nooit zal sterven. 
Nu is het hier nog Stille zaterdag. Maar we weten dat het zal gebeuren. 
Hoe dan ook.


In die hoop zijn wij behouden
(Maar hoop die gezien wordt is geen hoop, 
want hoe zal men hopen op het geen men ziet?)

Indien wij echter op hopen op hetgeen wij niet zien
verwachten wij het met volharding



dinsdag 6 mei 2014

Is de tirannie verdreven?

Zondagavond een stukje gezien van de dodenherdenking op de Dam. De bekende beelden ... Alexander en Maxima in het zwart, zij leggen een krans en daarna is het twee minuten stil ... er wordt een gedicht gelezen en nog meer kransen gelegd ...
Ik zie veel mensen daar op de Dam en zo van bovenaf gefilmd herken ik het goed sinds ik er vorig jaar met de kinderen heb rondgelopen en op een bankje daar heerlijk in de zon zat...



Dat ik daar toen zo kon zitten was vrijheid, die er vast niet geweest zou zijn als niet veel mensen hun leven hadden gewaagd en gegeven zo'n 70 jaar geleden alweer. Want ook Nederland was bezet door de Duitsers.
Ik herinner me een uitspraak die mijn opa vroeger deed, dat de Duitsers van plan waren hen te deporteren naar Polen, zodat hier ruimte 'Lebensraum' zou komen voor hun eigen volk ... in ieder geval betrof dat dan de boerderijen en het bouwland. Waarschijnlijk was het uiteindelijke doel de deportatie van de gehele Nederlandse bevolking.

Zover is het niet gekomen, gelukkig. Anders had ik niet in vrijheid op de Dam kunnen rondlopen denk ik ... En dat laatste is natuurlijk maar een klein voorbeeldje van vrijheid. Wij kunnen ook nog steeds in vrijheid over ons geloof praten, naar een kerk gaan ... gaan en staan waar we willen; kortom: in vrijheid leven hier in Nederland.

In die zin mogen we heel dankbaar zijn dat er veelal jonge jongens die Nederland en Europa nog nooit hadden gezien, de strijd zijn aangegaan en als je wel eens op de Grebbeberg bent geweest, of in Limburg waar er een ereveld is van veel omgekomen geallieerden, kan ik daar alleen maar grote bewondering voor hebben.
Deze mensen stonden ergens voor; hun dood was nodig om de tirannie te verdrijven (om met ons volkslied te spreken), de overheersers te kunnen verslaan.

De tegenwoordige vrijheid...

Maar als ik dit alles bedenk tijdens de dodenherdenking, dan gaan mijn gedachten onwillekeurig verder. Misschien wat zwaar om te zeggen, maar ik vraag me af waar het naartoe gaat met de wereld, waar de vrijheid die zo zwaar bevochten is in 1945, ons heeft gebracht.

De problemen waar men tegenwoordig voor komt te staan, zijn bijna onoplosbaar; qua klimaat, qua wereldbevolking maar ook zeker politiek gezien... de brandhaarden in de wereld zijn nog lang niet geblust en mocht er eentje doven, komen er zo weer anderen voor in de plaats. Wat ook opvalt is dat het wereldwijd geldt en alle zaken die spelen onderling verband hebben. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het egoïsme en de liefdeloosheid die we om ons heem zien.

De tijd van tegenwoordig wordt ook beschreven in de Bijbel, en lijkt het er alle schijn van te hebben dat we leven in de laatste tijd die de huidige wereld gegund is. Mensen zijn veel te veel bezig met zich zelf om nog aan God te denken en ook de andere kenmerken die genoemd worden zijn zeer herkenbaar voor deze tijd. Uiteindelijk zal er een wereldleider opstaan die de strijdende partijen overal tot elkaar zal weten te brengen. Maar het zal een valse vrede blijken te zijn die van korte duur is (mijns inziens de ruiter op het witte paard voor de meer geïnteresseerden). 

Daar gaat het naartoe - al zullen de gelovigen van nu dit niet meemaken.
En dat doet mij elke keer weer wat, als ik bijvoorbeeld zo'n dodenherdenking zie.

Ook in Israël was het zondag Memorial Day... Na de moord op zes miljoen Joden, is er voor hen een eigen staat, maar ook nog steeds geen vrede. En herdachten zij bij een herdenkingsceremonie, 23.169 omgekomen soldaten sinds het begin van de staat Israël, met 1 minuut stilte. 'We still live by the sword but we strive for peace'...
Velen van hen zullen (zoals ik het zie) de valse messias aannemen... En ook voor hen lijken de problemen dan in eerste instantie opgelost tot deze anti-messias zijn ware gezicht laat zien. 
Die zware tijd ligt nog vóór hen ... Ook dat raakt mij als ik zo'n ceremonie in Israël zie en daar bij nadenk.


Aardse vrijheid

Er is nog een ander punt als we over vrijheid nadenken. Het gaat namelijk over dit leven hier, waarvoor zovelen gestorven zijn, want die geldt ons aardse bestaan. Het echte probleem wat speelt zit echter dieper dan dat wat wij kunnen zien. 
Vanmorgen kwam het ook nog even ter sprake (en was een goed voorbeeld ervan) dat na zoveel jaren van strijd in Soedan men eindelijk de vrijheid heeft waar zolang voor is gevochten. En wat gebeurt er? Er is geen vrede maar er komt nieuwe strijd, nu tussen de verschillende stammen waardoor de oorlog nooit ten einde lijkt te kunnen komen.
Maar ook de situatie in Syrië en nu recent in de Oekraïne, laten zien dat de honger naar macht onverzadigbaar is.

De reden dat het nog steeds zo moeizaam is overal, is dat mensen zonder God niet permanent en in echte vrede zullen kunnen samenleven. Ons hart is in zichzelf egoïstisch (arglistig boven alles staat er) en in de diepte van ons hart - ik kijk nu naar mijzelf - zijn we allemaal tot de meest vreselijke dingen in staat. Onder invloed van degene die nog steeds de overste van deze wereld wordt genoemd.

In één woord gezegd: we zijn zondig. Daar kan geen geallieerde opmars bij D-day tot een overwinning in mei 1945, wat aan veranderen... Zelfs niet de vele levens die er gegeven zijn voor de vrijheid.

Wat is echte vrijheid?

We hebben méér nodig om echt vrij te kunnen zijn dan aardse vrijheid van (aardse) overheersers. Wij moeten bevrijd worden van de zonde. Daarvoor is het nodig de persoon te kennen die als enige dit echt kan wáármaken.
In Lucas 4 zien we Jezus in de synagoge en Hij leest bij het begin van zijn openbare optreden, het volgende uit de profeet Jesaja:
18 De Geest des Heren is op Mij, daarom, dat Hij Mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie te brengen; 19 en Hij heeft Mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht, om verbrokenen heen te zenden in vrijheid, om te verkondigen het aangename jaar des Heren.

En zegt Hij daarna: 'dit is voor uw ogen vervuld.' Met andere woorden: Ik ben jullie redder en bevrijder van zonde en dood waarin jullie gevangen zaten ... 
Hebreeën 1 sluit hierbij aan dat Jezus door zijn dood de duivel heeft onttroond, en zo 'allen bevrijd die gedurende hun hele leven door angst voor de dood tot slavernij waren gedoemd.'

Duivel en dood, zij zijn verslagen al wachten we nog op de uiteindelijke capitulatie.
Maar door het geloof hebben we (zelfs als we op dit moment misschien wel zwaar moeten lijden) nú al eeuwig leven ontvangen. Leven dat reikt óver de dood heen. En zal ons lichaam misschien nog moeten sterven als de Heer nog niet is gekomen, dat eeuwige leven kan ons niet meer worden afgenomen.

Echte vrede?

Als het zover zal zijn dat Israël Jezus zal aanvaarden als hun Vredevorst, zal dan eindelijk het 'aangename jaar des Heren' aan kunnen breken, waar Jezus over las toen, in de synagoge. Dan wordt de overwinning zichtbaar.
Dat is ook wat de engel al aan Maria vertelde: Hij ontvangt de troon van zijn vader David waar Hij 'als koning zal heersen tot in eeuwigheid en zijn koningschap zal geen einde hebben.'

Dan is de tirannie verdreven en is er eindelijk óók vrede op aarde, vrede die allereerst begint in ons hart.




Ik droomde 
(Rikkert Zuiderveld)
Ik droomde dat de kernbom was afgeschaft
dat niets de aardse vrede kon verstoren
Tot ik plotseling gedreun van laarzen hoorde
en soldaten met hun stenguns zag
waarmee de ene mens de andere vermoordde

Ik droomde dat de stenguns werden weggebracht
Het werd weer stil je kon de vogels horen
in een harmonie die niemand kan verwoorden
Tot 'k het flitsend spel van messen zag
waarmee de ene mens de andere vermoordde

Ik droomde dat de messen werden weggegooid
Opeens was heel de wereld als herboren
Toen voelde ik de pijn van scherpe woorden
die als pijlen werden rondgestrooid
waarmee de ene mens de andere vermoordde

Ik droomde dat de woorden werden weggedaan
'k Zag eindelijk die nieuwe morgen gloren
en alles werd weer stil zoals het hoorde
Maar ik zag harten vol met haat
waarmee de ene mens de andere vermoordde

Ik droomde dat de harten werden afgeschaft
Ik werd wakker en ik schreeuwde door de nacht:
Geef mij een zuiver hart
Een zuiver hart

Geef mij een zuiver hart
Een zuiver hart
O geef mij een zuiver hart
Een zuiver hart
Geef mij...

vrijdag 18 april 2014

Niet te begrijpen!

           


Ik heb nooit geweten ... (I could never grasp)




Ik heb nooit geweten hoe het mogelijk zou zijn
dat God als een mens werd geboren *
alsof Hij Zijn verstand had verloren
Of deed Hij het maar voor de gein?
Hij wist toch dat het niets was als pijn en verdriet? *
Nee dat begreep ik niet.








Totdat Hij mij toonde dat Hij dit deed voor mij
Dat Hij Zich in het stof heeft gebogen *
om mij tot Zijn troon te verhogen *
en te stellen aan Zijn rechterzij
Hij heeft Zich bekleed met mijn vlees
om mij te vervullen met Zijn Geest





Ik heb nooit geweten waarom Hij Zich liet slaan 
door een stelletje Romeinse soldaten
Hij stond daar zo stil en gelaten
Hij kon ze toch makkelijk aan? *
- Die de storm tot stilte gebied
Nee dat begreep ik niet



Totdat Hij mij toonde dat Hij dit deed voor mij
Opdat ik voor geen ziekte zou vrezen
door Zijn striemen ben ik genezen*
Hij maakt mij van zwakheden vrij
Ik belijd nu met hart en stem:
'werp al je noden op Hem!'



Ik heb nooit geweten waarom Jezus de prijs
van de martelaarsdood moest betalen. *
Geen eer viel daarmee te behalen
Of was Hij misschien niet goed wijs?
Hoe kon het dat God hem verliet
Nee, dat begreep ik niet.


Totdat Hij mij toonde dat Hij dit deed voor mij
Dat Hij met Zijn mateloos lijden
Mij van mijn schuld moest bevrijden
- door Zijn bloed gaat het oordeel voorbij -
Hij is sterfelijk geworden met mij
opdat ik eeuwig zou leven als Hij





Ik heb nooit geweten waarom God dit nou deed
Dat Hij  (aan) en hen die hen voortdurend griefden
toch schonk de Zoon Zijner liefde *
- en ik denk dat ik het nog steeds niet weet
Dat Hij Zich zo vernederen liet *
Nee, dat begrijp ik niet





Hoewel Hij mij toonde dat Hij dit deed voor mij
Dat Hij Zich door spotters liet honen
Om daarin Zijn liefde te tonen *
Die liefde gaat nooit meer voorbij!






En hoe je het nu ook beziet:
Zoiets begrijp je niet!







Filp. 2: 6,7
 Hij die de gestalte van God had,
hield zijn gelijkheid aan God niet vast,
 maar deed er afstand van. 
Hij nam de gestalte aan van een slaaf 
en werd gelijk aan een mens.
Joh 18: 4
Jezus wist precies wat er met Hem zou gebeuren.
Matt 26:36,37
  Hij begon bedroefd en beangst te worden. 
 Toen zei Hij tot hen: Mijn ziel is zeer bedroefd,
 tot stervens toe;

Ps 22:  16
 verdroogd als een scherf is mijn kracht,
mijn tong kleeft aan mijn gehemelte;
in het stof des doods legt Gij mij neer.
Ef 2: 6
 Hij heeft ons met Hem uit de doden opgewekt 
en ons mede een plaats gegeven 
in de hemelse gewesten, in Christus Jezus.


Joh 18: 6
 Toen Hij dan tot hen zeide: Ik ben het, 
deinsden zij terug en vielen ter aarde. 
Matt 16: 53 Of meent gij, dat Ik mijn Vader niet kan aanroepen 
en Hij zal Mij terstond meer dan twaalf legioenen 
engelen terzijde stellen? 



*) rondwandelende in Israël is dit vervuld:
Matt 8: 16 en 17
Met een enkel bevel dreef hij de geesten uit
en allen die ziek waren genas Hij,
 opdat vervuld zou worden, 
wat gezegd werd door de profeet Jesaja: 
Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen 
en onze ziekten heeft Hij gedragen.

Matt 9: 10-12 
En toen de Farizeeën dit zagen, 
zeiden zij tot zijn discipelen: Waarom eet uw meester 
met de tollenaars en zondaars? 
Hij hoorde het en zeide: Zij, die gezond zijn, 
hebben geen geneesheer nodig, 
maar zij, die ziek zijn ...
want Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen 
te roepen, maar zondaars.








 Ps 49: 8,9
Niemand kan ooit een broeder loskopen,
noch Gode zijn losprijs betalen,
– te hoog immers is de prijs voor hun leven,
en voor altoos ontoereikend –




Hebr 9 : 11,12
Maar Christus, ...
is  met zijn eigen bloed, eens voor altijd 
binnengegaan in het heiligdom, 
waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf.



Hebr 2: 14, 15...  opdat Hij door zijn dood hem, 
die de macht over de dood had, de duivel, 
zou onttronen, en allen zou bevrijden, 
die gedurende hun ganse leven 
door angst voor de dood
 tot slavernij gedoemd waren.
Fil 2
 En in zijn uiterlijk als een mens bevonden, 
heeft Hij Zich vernederd 
en is gehoorzaam geworden tot de dood, 
ja, tot de dood des kruises.

Rom 5: 8
God echter bewijst zijn liefde jegens ons, 
doordat Christus, toen wij nog zondaren waren, 
voor ons gestorven is.
1 Kor 5: 7
Want ook ons paaslam is geslacht: Christus.





donderdag 12 december 2013

Every valley....

Jesaja 40:4
Ev'ry valley shall be exalted, and ev'ry mountain and hill made low, the crooked straight and the rough places plain.
Elk dal worde verhoogd en elke berg en heuvel geslecht, en het oneffene worde tot een vlakte en de rotsbodem tot een vallei.


Jesaja heeft heel wat mooie profetieën uitgesproken die in de 'Messiah' op muziek gezet zijn. Ik heb het in een vorig blogje al over de troost gehad van God zelf, dat het lijden van zijn volk is volbracht... En: 'Bereid in de woestijn een weg voor onze God!' en wij weten inmiddels dat het Johannes de doper was die zo het Lam Gods mocht aankondigen.

Maar hier in vers 4 van Jesaja 40 wordt wel iets heel ingrijpends beschreven... tenminste als je ooit de machtige bergen in Zwitserland hebt gezien - dan kun je je toch niet voorstellen dat elk dal verhoogd zal worden: Every valley shall be exalted! en tegelijkertijd zal elke berg en heuvel tot een vlakte worden.
Maar daar blijft het niet bij; ook het oneffene wordt vlak (het kromme wordt recht, zegt een andere vertaling)  the crooked straight and the rough places plain! ... geen rotsblokken en uitsteeksels meer waar je over struikelt, dat is verleden tijd..
Ja, onvoorstelbaar! (Al vind ik Zwitserland stiekem heel wat minder mooi als de bergen en dalen ineens verdwenen zouden zijn.)


every mountain will made low
rough places...

De toepassing 

Of dit vers echt letterlijk zo wordt bedoeld? Misschien wel, ik weet het niet...
Maar wat zéker zo zal zijn, dat er een moment zal komen dat de dalen en bergen in ons leven, verleden tijd zullen zijn. De dalen waar we in kunnen zitten door bepaalde omstandigheden... omdat er een berg van problemen en moeilijkheden voor ons oprijst die niet te overzien is, laat staan te beklimmen...  en dat kan van alles zijn waarin we in ons leven 'lijden' ervaren.
En áls je dan eindelijk de moed hebt gehad en aan de top staat, denk je er te zijn; maar soms is het dan niet het wijdse uitzicht waar je je zo op had verheugd - het uitzicht op een vallei waar je de weg naar het einddoel duidelijk kan zien. Integendeel, misschien ontdek je dat je bezig bent een hele bergketen te bedwingen en is er van zicht op het einddoel nog lang geen sprake, doemt de volgende berg alweer voor je op.

Dan kun je verzuchten: "Ben ik er nu nóg niet? Wanneer mag ik nu eens genieten van het prachtige uitzicht waar de dingen duidelijk voor me worden?? Waar mijn voet ook niet meer struikelt over alles wat mijn weg onbegaanbaar maakt" - the rough places - die je zo kunnen hinderen om verder te gaan, misschien dagelijkse pijn of andere zaken die je boven het hoofd groeien, alles wat je kan benauwen...
Ook kun je in je leven veel dingen tegen komen die krom zijn - oneerlijkheid, letterlijke onrechtvaardigheid (dat zit ook al in het woord ingesloten valt me nu op) omdat het ook in dit land al vaak is geworden als in de tijd van de profeet Micha, waar de leiders het recht verafschuwen en al het rechte krom maken.

Zwitserland, 1986

Maar verbaas je niet als dit soort dingen je overkomen zegt Petrus... want door al deze beproevingen wordt je geloof getest. En als je geloof het vuur van de beproevingen kan doorstaan - alles wat je meemaakt in de dalen, de bergen waar je moeizaam tegenop klimt, de ruwe paden en het kromme van onrecht wat je soms zo rechtstreeks ervaart - als ons geloof dit alles 'overleeft' , dan blijft er kostbaar goud over... in het vuur gelouterd...
Wat een bemoediging! Het einddoel van onze geloofsreis is de Heer zien, de zaligheid van onze zielen. De bergen en dalen liggen achter ons, ze zijn tot een vlakte geworden en we lopen op een effen pad, een rechte baan waar uiteindelijk recht gedaan zal worden.

********************

Over ons geloof en de heerlijkheid 
de tekst die opgezegd wordt nadat het lied is gezongen...

Dan gaat het gebeuren, Hij komt terug naar de aarde! En, vervolgt Petrus, is ons geloof (wat getest is op echtheid) 'tot lof en heerlijkheid en eer' bij Zijn openbaring...
Laten we daarom naar elkaar omzien en elkaar aanmoedigen erin te volharden!
Ook Paulus zegt het: wij zijn de erekrans voor onze Here Jezus bij zijn komst. (Iets wat ik haast niet durf neer te schrijven...) en zullen openbaar worden als 'de zonen Gods' - de gelovigen in de verworpen Heer. Wij, die nu lijden dragen voor Hem, we zijn nu nu nog met Christus verborgen voor de wereld. Maar als Hij weerkomt, zullen we mét Hem verschijnen in heerlijkheid.
Hoe bijzonder! Deze tekst beschrijft dat moment:
Jesaja 40: 5 
And the glory of the Lord shalI be revealed, and all flesh shall see it together, for the mouth of the Lord hath spoken it.


En de heerlijkheid van de Heer zal zich openbaren en al het levende tezamen zal dit zien, want de mond des Heren heeft het gesproken.
De weg is geëffend, elke berg en elk dal is tot een vlakte geworden. Ten eerste zal Israël het zien en hen zal recht verschaft worden na zoveel onrecht...
En omdat de Heer Zelf dit heeft gezegd, weten we de zeker dat het eens zover zal zijn.

Ik hoop dat we hier allemaal ' amen' op kunnen zeggen -  het zal zo zijn! ...
... for the mouth of the Lord has spoken it...



dinsdag 5 november 2013

'How beautiful are the feet'...

How beauti-
ful are the feet 
of them that 
preach the gospel 
of peace and 
bring glad tidings of good things.
(That publishes
salvation
and says:
Thy God 
reineth)
Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugde- bode, die vrede aan- kondigt, die goede boodschap brengt, die heil ver- kondigt,
die tot Sion spreekt: 
Uw God is Koning.

Uit Jesaja 57: 10... (foto: ierland- used with kind permission )
Met sommige muziek heb je iets, inmiddels bekend dat ik dat wel vaker heb... :) Maar het is zeker zo met mooie melodieën die voorzien worden van een prachtige tekst uit de Bijbel.
"How beautiful are the feet' is zo'n lied van Händel ... *) en bepaalde foto's maken het plaatje ineens compleet.
De foto zag ik eergisteren, het lied ken ik al langer en de Bijbeltekst nog véél langer. En het lied zongen we gisteravond nog samen - in het kader van 'the Young Messiah' - en heb er eigenlijk altijd al zo'n beeld bij als deze foto laat zien


Wat de tekst vertelt is iets waar we allemaal denk ik op wachten: de goede boodschap van vrede en de brenger ervan kan niet anders dan liefelijk zijn... Beautiful om die voeten aan te horen komen!
De blijde boodschap die de vreugdebode brengt luidt: 'Uw God is koning. Breek uit in gejuich!'
En het is niet alleen maar 'vrede op aarde' waar deze boodschap over gaat, het gaat over Iemand die dát en nog méér wil bewerkstelligen. En Hij is al naar de wereld gekomen, al hadden veel mensen niet in de gaten dat Hij de beloofde Koning was. Zij wilden (toen) liever de keizer...

Maar de vrede die verkondigd wordt is ten eerste een vrede in je hart. Heel persoonlijk. Je hart dat vrede met God heeft is in rust en kan dat dan óók zijn in moeilijke omstandigheden of als om je héén de vrede ver te zoeken is...
 - Al wachten we daarom (soms of vaker) met smart op de tijd dat Hij echt koning zal worden.

Voordat deze tekst uit Jesaja helemaal waarheid zal worden en Sion echt zal uitbreken in gejuich, is het eigenlijk een boodschap bestemd voor óns. En dat deed me denken aan een andere gedeelte waar ook iemand van over de bergen komt.
Lees maar in het eerste hoofdstuk van Hooglied vers 8:
Hoor – mijn geliefde!
Zie, daar komt hij,
springend over de bergen,
huppelend over de heuvelen.
Hier zie je, Hij komt voor jou en mij speciaal! Israël zei geen 'ja' toen Jezus voor hen kwam. Daarom zijn wij nu de gelukkigen. :) maar zéker geen tweede keus! Hij heeft namelijk een heel bijzondere bestemming aan ons gegeven. Voor ons is Hij is niet een Koning 'ergens ver weg in een paleis' in wiens prachtige land wij zijn onderdanen mogen zijn (alhoewel dat ook al heel bijzonder is!).
Hij is onze geliefde! Hij houdt van ons als zijn bruid, we zijn zijn lichaam... Iets heel anders of niet? We zijn door geloof in Zijn lijden wat voor ons persoonlijk was, zó dichtbij gebracht aan het hart van God! Vrede met God hebben we ontvangen!

Ja, als wij Hem hebben aanvaard, zijn we behouden - en dat is nodig, want uit onszelf zijn we ver bij God vandaan. Maar 'bij zijn komst heeft Hij vrede verkondigd aan u, die veraf waart, en vrede aan hen, die dichtbij waren'. En zouden we deze boodschap van vrede niet verder willen brengen?
Paulus haalt de tekst van de vreugdebode aan in Romeinen 10 want 'the gospel of peace' moet verder wordt verteld. Want 'hoe kun je in iemand geloven van wie nog nooit hebt gehoord?'
Aan ons nu de taak vreugdebode te zijn!
Horen anderen in onze voetstappen (onze wandel) dat we iets te vertellen hebben, delen we iets uit van de goede werken die God voor ons heeft klaarliggen?

De tekst uit Jesaja zal uiteindelijk ook waarheid worden voor Sion, degenen die daar rechtstreeks worden aangesproken. Als in de toekomst het koninkrijk weer wordt gepredikt zal de rest van dat volk Israël, Jezus erkennen als hun Koning... 'De verlosser zal uit Sion komen'
Hij die ze verworpen hadden maar die niet opgeeft totdat zij ook zover zijn en zeggen:  
Onze God is Koning. 
Breekt uit in gejuich; 
een goede boodschap: 
Onze God is Koning!


*) Met hier de video van de Young Messiah


en hier in de klassieke uitvoering, het origineel:


maandag 13 mei 2013

Hemelvaart, de hemelse intocht...

De zondag na Hemelvaart en vóór Pinksteren wordt wel eens de 'wezenzondag' genoemd. Al is er eigenlijk maar één keer zo'n zondag geweest, bijna 2000 jaar geleden toen de Heer naar de hemel was gegaan. De gelovigen waren die tien dagen erna tot het Pinksterfeest, alleen: Jezus was niet meer lichamelijk bij hen, maar ook de Trooster was nog niet gekomen.
Wat meestal wordt benadrukt bij de hemelvaart is dat Jezus weer terug zal komen, precies zoals Hij naar de hemel ging, zijn voeten zullen staan op de Olijfberg.
En wij wachten en kijken - net als de discipelen toen - als het ware omhoog en wachten tot het moment daar is dat Hij ons komt halen. En we weten dat Hij nu bouwt aan ons hemels huis ... dan, als dat klaar is, mogen we zijn waar Hij nu al is. Want al hebben we de Geest inmiddels ontvangen, is dát ons uiteindelijke doel. En zelfs de Geest zegt: 'Kom Here Jezus...!'

Dat God zelf in ons woont (Jezus spreekt zelfs ook over de Vader in dat verband) en de Geest zo onze Helper is op aarde, is niet het enige waarin God met ons is. Buiten ons gezichtsveld, is sinds de Hemelvaart, nog meer 'activiteit' waarin Zijn liefde voor ons naar voren komt; we hebben ook een Helper in de hemel. De Here Jezus is daar de ware Hogepriester. En die hebben we nodig!
Is het offer dan niet genoeg? Ja! Dat wel. Zijn werk is niet: opnieuw offeren, maar: voorbede doen, pleiten - voor ons, als wij weer eens de fout in zijn gegaan. Want volmaakt zijn we nog niet hier op aarde, er zijn nog helaas vele zonden die wij doen terwijl we al bekeerd zijn.
Een aanklager hebben we namelijk ook, de duivel die ons dag en nacht aanklaagt staat er zelfs, en die zegt: `Kijk eens, die gelovige - het was weer niks vandaag!` Het is nog net als bij Job.

Maar dan is er de Hogepriester die ons op Zijn hart draagt; Hij laat het bloed zien, Zijn bloed! En zegt: Ook voor deze zonde ben Ik gestorven! - en dat als iemand die óók een mens is geweest en onze zwakheden kent, al zondigde Hij niet. Hij wijst er steeds weer op als wij de mist ingaan, dat Zijn offer genoeg is en wij vrije toegang tot de Vader mogen hebben.

in het OT: Aäron de hogepriester...

In Gods heerlijkheid gekomen
draagt U, grote Priestervorst
al de namen van uw vromen op Uw schouders op Uw borst
Voor hen leeft U bij de Vader
brengt hen het Vaderhuis steeds nader
omdat U uw geliefden nooit vergeet, 
voor hen tussen beiden treedt...


Ook dát is hemelvaart en dan meer vanuit Gods kant gezien. God heeft gezien hoe de Here Jezus naar de aarde is gegaan en uiteindelijk stierf om de zondemacht te verbreken en de zonden weg te doen. Hoe Hij (na al die ontelbare offers van bokken en stieren in het OT) het ware Offerlam werd dat één keer voor de zonden gebracht is.
En zoals de hogepriester in het Oude Testament ieder jaar het heiligdom inging met het bloed van het offerdier, zo is de Hemelvaart Jezus' intocht in het hemels heiligdom. Eens en voor altijd. En dat met Zijn eigen bloed.
Hij ging de hemelen door en dat stel ik me toch ook voor als een triomftocht. Het werk was helemaal klaar, hoefde niet weer opnieuw te gebeuren. En God liet Hem binnen en gaf zo aan dat Hij het offer aanvaardde, dat het helemaal genoeg is.

Zo zijn wij, de Gemeente, nu eerst verzoend door het werk van Jezus, zoals in het Oude Testament Aäron eerst verzoening deed voor zichzelf en zijn huis, de priesters. 
In de toekomst zal ook het volk verzoend worden en wel door hetzelfde offer. Maar tot de tijd - dat Hij ons ophaalt en ook de aanklager uit de hemel wordt geworpen, mogen we weten dat de Heer ons op Zijn hart draagt en elke keer als het weer nodig is, voor ons pleit en Zijn bloed weer laat zien.

Ik hoop dat jij ook al weet dat die betaling ook jouw verlossing geldt... Zijn offer is groot genoeg! Dan mag je weten dat Jezus ook voor jou al de hemel is ingegaan. Er kan niets meer tegen ons ingebracht worden waar Hij niet voor heeft betaald.
Als Hij terugkomt en ons meeneemt zullen we bij Hem zijn als volmaakte hemelse mensen, dan is het werk van de Hogepriester niet meer nodig. Dat is denk ik ook één van de de redenen dat we er samen met de Geest zo naar verlangen om bij Hem te zijn. 

Misschien is het al heel snel zo ver!







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#