Posts tonen met het label de laatste dagen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de laatste dagen. Alle posts tonen

dinsdag 15 mei 2018

Israël, Gaza en wat (vluchtelingen)geschiedenis

Israël en Gaza, de verplaatsing van de ambassade van de VS - het is weer even wereldnieuws te midden van al het nieuws over de Iran deal, Amerika, Noord-Korea, Syrië.
En hoe komt het toch dat het net lijkt of iedereen de objectiviteit uit het oog verliest zodra het over Israël gaat? 

Zo erger ik me aan de berichtgeving over de onlusten bij de grens met Gaza, nu weer het NOS-journaal, alsof het Israëlische leger zomaar Palestijnen aan de grens beschiet waarbij helaas(!) ook doden vallen... 

Al acht weken is het elke vrijdag raak. 

(Is de vrijdag niet de heilige dag van de moslims? of is dit misschien hun 'heilig doel' waarbij alle middelen geoorloofd zijn)


Niks geen vreedzame demonstraties... al is dat wat naar buiten toe wordt gezegd. En ik ook weer voor het journaal hoor.


Hamas roept burgers op naar de grens te gaan, en een gezin ontvangt zelfs 100 dollar als ze door de grens heen breken. 
‘Dit is de waarheid: Alle verantwoordelijkheid voor het bloedvergieten ligt bij de leiders van Hamas, die met een Nazi woestheid eindeloos bloed vergieten om de mensen hun eigen falen op de Gazastrook te laten vergeten,’ ~ minister Erdan van Openbare Veiligheid.
Op de foto iemand van de IDF met een kaartje waarop duidelijk het doel staat aangegeven, geen mars langs de grens maar erdoor heen en dan naar de dichtstbijzijnde Joodse nederzetting. De bedoeling is de bevolking van Israël te vermoorden.
Molotov coctails, bommen ... alles kan. En de kinderen worden ingezet door hun vaders in de zelf gecreëerde frontlinie.

Dag van woede

En nu is het Al Akba, 15 mei, de dag van woede vanwege het verdreven worden uit hun woongebied bij het uitroepen van de staat Israël. En de mars voor terugkeer bereikt haar hoogtepunt, 35.000 (ipv de beoogde 100.000) personen zijn naar de grens gekomen om in Israël te infiltreren.


"We zijn blij om aan te vallen en naar binnen te gaan," zei de 23-jarige Gazaan Mohammed Mansoura gisteren tegen de Washington Post. Gevraagd wat hij in Israël zou doen, zo berichtte de krant, zei hij: "Alles wat kan. Doden. Stenen gooien."


De wereld gelooft alle propaganda, dat deze mensen ooit verdreven zijn en nu dus terug willen, maar de werkelijkheid is altijd wat anders en gecompliceerder, ook hier.


14/15 Mei 1948


In mei 1948 werd door de Arabische leiders de totale vernietiging van Israël voorspeld. De oproep aan hun volksgenoten was daarom: de Joodse staat wordt uitgeroepen op 14 mei, vertrek voor je eigen veiligheid maar even, totdat we de Joden in de zee hebben gedreven. 

Alleen zijn die beide dingen niet gebeurd: zeven staten vielen op 15 mei het jonge landje aan, maar Israël is er nog steeds. 
En de betreffende 100.000 Palestijnen - toen nog gewoon Arabieren genoemd, zijn na hun vaak vrijwillige vertrek niet meer teruggekeerd, of alsnog vertrokken. De terugkeer van deze Arabieren werd na de oorlog niet toegestaan als reactie op verdrijving van bijna alle Joden uit de moslimwereld - zie onder.

In Israël willen ze ook niet echt leven, als zij wél terugkeren, is het als er geen Jood meer woont.

Arabische én Joodse vluchtelingen


Bijna alle 850.000 Joden woonachtig in andere moslimlanden, werden acuut verdreven toen de Joodse staat er kwam. Zij zijn een vergeten groep, evenals andere Joden die in de tijd van het mandaat vluchtingen werden doordat ze door Arabieren niet werden getolereerd. 


tentenkamp van Joodse vluchtelingen in Israël

En ook van de vluchtelingen van de Westbank zo rond 1949/50 had ik nog nooit gehoord. (Trans)Jordanië bezette(!) dat gebied in die tijd en zuiverde het en passant ook van Joden - ook moest elke Jood Oost Jeruzalem verlaten. 


Joodse vluchtelingen verlaten de 'westbank' 1949

Jeruzalem, 1948: Joden vluchten massaal door de Sionspoort 
nadat ze door de Arabieren uit hun huizen zijn verjaagd. 

Al deze mensen zijn door Israël opgenomen. Joodse vluchtelingen hoeven er niet te zijn. Al moest Israël het zelf maar uitzoeken hoe ze al die mensen op moest vangen.

(Hier worden beide kanten belicht)

Politiek, de geschiedenis


De Engelsen hadden de Arabieren al hun eigen staat gegeven die in 1923 zelfstandig werd: het oostelijke deel van het mandaat, Transjordanie. Officieel verboden voor Joden.
Alleen, de Arabieren in het wéstelijk deel van het mandaat hadden geen zin in verkassen - dat westelijke stuk wilden ze óók. 

En toen de Joden na WOII óók eindelijk de hun beloofde staat kregen, werd het westelijke deel van het mandaat niet Jóóds, maar ineens verdeeld in een Joods én een Arabisch deel. 
Guess what? Niet geaccepteerd door ... de Arabieren. Die begonnen de oorlog.





Het politieke spel

De PLO begon in de jaren '60 Arabieren 'Palestijnen' te noemen, al kwam Arafat zelf uit Egypte; zo kan er namelijk aanspraak gemaakt worden op het hele land Israël (wat door de Romeinen omgedoopt was tot Palestina, om alles wat maar enigszins Joods was in dat gebied uit te wissen).
Een kans op het héle mandaat.

Ze geven het zelf toe:

 “Tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen bestaan er geen verschillen. Wij maken deel uit van één volk, de Arabische natie.  …. Wij zijn één volk. Alleen maar om politieke redenen onderschrijven wij zorgvuldig onze Palestijnse identiteit. Het is namelijk van  nationaal belang voor de Arabieren om het bestaan van de Palestijnen aan te moedigen tegenover het zionisme.
Ja het bestaan van een aparte Palestijnse identiteit is er alleen om tactische redenen. De stichting van een Palestijnse staat is een nieuw middel om de strijd tegen Israël en voor de Arabische eenheid voort  te zetten."
“Omdat Golda Meir stelt dat er geen Palestijns volk bestaat, zeg ik dat er wel een Palestijns volk bestaat, dat zich van Jordanië onderscheid.”

“Jordanië is een staat met bepaalde grenzen. Het kan geen aanspraken maken op Haifa, Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva, terwijl ik wèl recht heb op Haifa,Jaffa, Jeruzalem en Beërsheva. De Palestijnse staat zou het recht hebben om op te treden namens alle Palestijnen in de Arabische wereld en elders. Als wij eenmaal al onze rechten in geheel Palestina hebben verworven, moeten wij de hereniging van Jordanië en Palestina geen moment uitstellen.”
 ~ PLO topman Zahir Muhsein. Trouw, 31 maart 1977.
Haj Amin al-Husseini en Adolf Hitler in Nazi Duitsland, 1941
Palestijnse Nazi-vlag

Er is veel leed onder deze vluchtelingen, als slachtoffers in bovengenoemde politieke strijd, waarin haast alles geoorloofd is.

(Dit artikel geeft dezelfde constatering, en zegt ook iets over de speciale status van de Palestijnse vluchteling, ze zijn een politiek wapen)


Moreel


Deze Palestijnse vlag maakt duidelijk waar de sympathie ligt, bij het Nazi gedachtegoed, die Endlösung: vernietiging van de Joden. 
En als je dat maar dagelijks je kleine kinderen in pompt op scholen, en je leiders op tv er ook toe oproepen, is het duidelijk dat hele generaties niets anders kunnen dan Joden haten. Ze weten niet anders.

Zo plegen kinderen ook zelfmoordacties omdat hen wordt voorgespiegeld dat ze dan martelaars worden 'in het Paradijs'.... (net als in Indonesië: een moeder met haar twee dochtertjes, en haar zonen - en de vader is trots)

De morele standaard van een volk kun je aflezen aan de wijze waarop dat volk met zijn kinderen omspringt. Een leider van Hamas zag zich als Kanaäniet, specialiteit inderdaad kindoffers.

Het is zoals Golda Meir al zei: "We kunnen de Arabieren vergeven dat ze onze kinderen doden, we kunnen het niet vergeven dat ze ons dwingen hún kinderen te doden."



4xH ... duivels

Inderdaad, deze mensen zijn een speelbal geworden, waaraan je ook kan zien wie er achter de schermen aan de touwtjes trekt, de grote destructor.
Israël moet van de kaart geveegd - in de traditie van Haman, Herodes (kindermoord van Bethelehem), Hitler, en nu Hamas. 

Het is het handelsmerk van de duivel om - in een web van leugens - zoveel mogelijk slachtoffers mee te nemen, zoals de eigen bevolking van Gaza, en de westbank. 
En in hun kielzog de moslimwereld en bijna de hele Europese Unie, en de UN, die klakkeloos alle propaganda overnemen.

De duivel is niet voor niets de vader der leugen en de mensenmoordenaar van het begin. Dat zei Jezus. 

Verbaas je daarom niet als je om je heen kijkt! 

Alles leidt af van wat er achter de schermen en soms ook zichtbaar gebeurt.
Want ondertussen bestaat Israël wel 70 jaar en is een twintig jaar oude belofte ingelost, de ambassade van de VS is verplaatst naar Jeruzalem. 

Ondanks vele oorlogen is de 70 jaar volgemaakt, een bijzonder getal. 
De tijd dat een vijgenboom nodig heeft om volgroeid te zijn...


Leert dan van de vijgenboom deze les: 
Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, 
weet u daaraan, dat de zomer nabij is. 
Zo moet ook u, wanneer u dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.

Jezus in Mattheus 24 tot zijn discipelen












maandag 5 december 2016

In een oogopslag ...

Je zou het bijna gaan geloven, dat je leven zichtbaar voor je ligt, zodra je je laptop opstart. De kreet bovenaan mijn scherm 'het leven in één oogopslag' suggereert dat ook echt zo is, alles helemaal gedigitaliseerd en overzichtelijk ingedeeld. Dat laatste zou ik wel goed kunnen gebruiken maar verder?
Alsof je leven bestaat in het gebruiken van allerlei handige apps om te kunnen leven. 

Op de afbeelding is het één en ander te zien, google chrome als je browser, een rekenmachine en 'aan de slag' - alhoewel ik niet denk dat dan alles ineens gebeurt wat ik hier in huis bv moet doen... de was, koken, en met mijn gezinsleden omgaan, samen met hen leven.



Toch zit er ook veel waarheid in deze uitspraak. Want in hoeverre bepalen de sociale media met alle berichtjes van vrienden of volslagen vreemden, snapchat, het nieuws via de nos of een andere site, écht onze dag? 
Een nieuwsfanaat leefde vroeger van journaal tot journaal. Maar tegenwoordig weten we bijna van minuut tot minuut wat er in de wereld gebeurt en het kan niet anders of we zijn er in ons hoofd mee bezig.
Vandaar dat ook iedereen overal over mee wil praten en we overal een mening over horen te hebben. (En we denken alles te weten maar luisteren en kijken meestal dezelfde - eenzijdig berichtende - media als graadmeter van 'de' waarheid ... en de leugen wordt grif geloofd, kijk naar wat de VN allemaal over Israël beweert)

Zo gaat onze dag voorbij, in twee betekenissen: de tijd verstrijkt terwijl we bezig zijn bij te houden hoe het in de wereld is. Maar ten tweede gaat de dag voorbij in de betekenis van wasted time.
En die dag komt niet meer terug.

Het was vandaag mooi weer en daarom ging ik vanmiddag bewust naar buiten, een eindje fietsen. Genieten van de frisse lucht en de kou. Van een landweggetje en van de dijk met weids uitzicht over de uiterwaarden en in de verte de IJssel... (op de dijk heb ik geen foto's gemaakt, de batterij was leeg)













Gods schepping waar je hoofd tot rust komt als het leven zo vol is met informatie waarvan we denken/menen, dat we dat allemaal tot ons moeten nemen... 

Voor je het weet leef je met z'n allen inderdaad alleen nog maar in een digitale wereld waarin we allemaal met elkaar verbonden zijn. Maar wat voor verbondenheid is dat dan... alles moeten delen en verplicht reageren en liken via de schermpjes...? 
Als je je best doet kun je heel wat volgers hebben maar misschien ben je beter af met twee echte vrienden in real life, zoals Rikkert Zuiderveld weer eens raak opmerkte.

Iets willen zijn. Dat kan heel snel op het wereldwijdeweb. Ik kan bijvoorbeeld geld gaan verdienen met dit blog door er advertenties op te plaatsen. Al moet ik dan eerst een kook- of handwerkblog starten om veel meer volgers te krijgen, ik kan mezelf gaan profileren en flink promoten.

Tegenwoordig ben je ook zo steenrijk, als je maar over de populaire onderwerpen vlogt. 'Wat zit er in mijn tas' en 'ik heb vandaag geshopt' zijn voorbeelden waar het dan allemaal over gaat. Niet perse verkeerd maar het is waar veel jeugd mee bezig is en is zo zonder diepgang.

En zijn we alle ellende via het nieuws in de wereld zat, vluchten we in het wel en wee van de celebraties. Zo stort je je in de nep wereld van vermaak en beter en nog mooier worden.

De andere kant

Het is eng, maar ons leven in één oogopslag, is nu ook al méér waarheid dan we denken. Internet en daardoor overheden weten veel meer van ons dan we beseffen. Dat is al te merken aan heel simpele dingen, dat als je gezocht hebt op een bepaald onderwerp, je ineens 'voorgestelde berichten' te zien krijgt die aan die zoekopdracht gerelateerd zijn. Maar ook kan dat al zover gaan dat bepaalde overheden christenen de toegang weigeren vanwege wat van hen bekend is via internet.
Alles waar we ooit op hebben gezocht, welke pagina's of websites we leuk vinden of waar we wel eens reageren ... het is allemaal bekend bij Big Brother, he is watching us.

Ik denk dat het echt zo is dat de voordelen van internet en sociale media niet meer opwegen tegen de nadelen. Maar hoe draai je dit terug? De ontwikkelingen gaan maar door. Hier thuis ben ik inmiddels zover dat als ik de tv aan wil hebben ik gewoon iemand erbij roep die weet hoe die ingewikkelde 'multifuncionele' afstandsbediening werkt. 
Waar is de tv gebleven die gewoon een knop heeft om em aan te zetten??
Zoals Terlouw dat zich afvroeg over de touwtjes die vroeger nog uit de brievenbussen hingen.

Maar die tijd komt niet meer terug, we moeten mee met de ontwikkelingen of we nu willen of niet. En zo worden we met elkaar afhankelijk gemaakt van de techniek. Valt het internet ooit es helemaal uit, dan heb je de poppen aan het dansen.
Wordt het internet beheerst door verkeerde machten, zijn de poppen eveneens aan het dansen. En dat zal gebeuren.

Vroeger wist je niet hoe dat nu in de praktijk zou kunnen: niet kunnen kopen of verkopen zonder een teken op je hand of voorhoofd, zoals er staat in Openbaring. Nu zeggen we, oh ja, een chip, no problem.
En de twee getuigen die voor de hele wereld zichtbaar dood blijven liggen in de straten van Jeruzalem, dat is ook geen vraag meer, In Jeruzalem worden al permanent camera's geplaatst die het tempelplein in de gaten houden. En via de live verslaggeving van tegenwoordig kunnen we dat inderdaad allemaal meemaken.
Net als de wederkomst van Christus op de Olijfberg. Elk oog zal Hem zien. 
Als je daarbij nadenkt...

Wat zijn we (als gelovigen) dichtbij onze verlossing, ik denk nog veel dichterbij dan we beseffen. In een oogopslag is het zover. 


U kent immers de huidige tijd: het moment is gekomen waarop u uit de slaap moet ontwaken,
want de redding is ons meer nabij dan toen we tot geloof kwamen. 
De nacht loopt ten einde, de dag nadert al.
Laten we ons daarom ontdoen van de praktijken van de duisternis 
en ons omgorden met de wapens van het licht. 

Laten we daarom zo eerzaam leven als past bij de dag 
en ons onthouden van drinkpartijen, ontucht en losbandigheid, tweespalt en jaloezie. 
Omkleed u met de Heer Jezus Christus en geef niet toe aan uw eigen wil, die begeerten in u opwekt.


Laten we Hem verwachten als kinderen van de dag en het licht. Zodat we kunnen ontkomen aan de Big Brother-tijd die gaat komen hier op aarde ...
Dat mensen in één oogopslag aan ons kunnen zien waar het echt om gaat: leven is Jezus liefhebben en Hem willen volgen.
Wat zou dat een geweldig getuigenis van de Waarheid zijn zodat nog velen ook gered zullen worden.









woensdag 4 februari 2015

Wereld van contrasten

De wereld van vandaag is een vreemde wereld. Als ik er over nadenk was het 'vroeger' toen ik nog wat jonger was toch wel heel anders; je had het Oostblok en Rusland, de koude oorlog in volle gang... 
Maar de Muur viel en alles zou anders worden. Dat is inmiddels alweer heel wat jaren geleden.

En nu ... vanmiddag was ik bezig met rekeningen nakijken, opruimen, een nieuwe verzekering voor de tandarts... En hoe zat het met de autoverzekering, als je schadevrij rijdt krijg je namelijk korting, dus dat bewijs wel ff nog opsturen...


Wat een toestand, ons hele leven is één grote administratie - je kunt het zo gek niet bedenken of er is een regeling voor. Meestal een betalingsregeling...

Zo zijn we druk met papieren romslomp om ons leven in te dekken. 'Voor als er iets gebeurt...'



Aan de andere kant van de wereld staan er zomaar mensen voor je deur en je moet maken dat je wegkomt. Als dat nog lukt. Ingevulde belastingpapieren of een ziektekostenverzekering, dat doet er helemaal niks meer toe!

Als wij wat meemaken delen we het op de sociale media. We zijn druk met onze mooie kant te laten zien. Lekker uit eten geweest... (foto en hopelijk veel likes...) 

Delen onze inzichten en onze manier om dit en dat vooral beter te doen. We hoeven ook niets te missen van alles wat veel mensen met hun kroost beleven... (Of die kinderen er als ze ouder worden nu zo blij mee zijn dat de halve wereld mee heeft kunnen genieten van hun leuke maar soms ook vreemde gedragingen, daar wordt niet altijd aan gedacht ...) Maar likes verzekerd.

Zo zijn we ook digitaal druk om ons leven te leven... want iedereen moet vooral op de hoogte blijven.
Facebook, Googleplus, Twitter - dat laatste doe ik al helemaal niet, ik zou de hele dag bezig zijn om te bedenken wat nu een pakkende uitspraak is om te delen met mijn volgers,...



<>-<>-<>-<>-<>-<>

Vanmorgen was ik het ineens zat, al dat geleuter en geklets (de mooie en opbouwende dingen zijn er ook, maar nu heb ik het even over de keerzijde). Alle aanbiedingen in je mail of waar dan ook (boek NU met 70 % korting) die je toch vooral niet mag missen - ik was er helemaal klaar mee.

Want aan de andere kant van de wereld en zelfs dichterbij, is het chaos, is de wereld bruut en moorddadig. Worden mensen afgeslacht, is er Boko Haram en Parijs.... 
En wij leven gewoon door na even geschokt te zijn. Bestellen de nieuwste must have's of boeken een paar dagen romantisch Brugge met korting, zodat we er even een paar dagen tussenuit kunnen. 
(En ook veel gelovigen zijn door deze manier van leven beïnvloed; het is de gewoonste zaak van de wereld geworden!)

Door de sociale media weet iedereen direct wat er aan de hand is, ook dat er een Jordaanse piloot levend verbrand is in een kooi. Je kunt het filmpje zien als je wilt (niet bekeken, de mededeling is voor mij al erg genoeg) of een foto bekijken... 


En waar het nog het meest democratisch aan toe gaat in die regio, dat land krijgt altijd de zwarte piet toegespeeld (sorry, ik ben uit de tijd dat je dat nog mocht zeggen zonder discriminerend te zijn). Maar Joden uit de hele wereld lijken haast in dat land Israel nog het meest veilig te zijn.



The world is helpless against jihad

Toch is er niets nieuws onder de zon!! De beheerser van deze wereld is druk vandaag de dag en laat steeds meer zijn ware gezicht zien. Want hij weet dat hij nog maar weinig tijd heeft.
En de omvang en brutaliteit in vergelijking met onze tegenwoordige intelectuele ontwikkeling en kennis - waar wetenschappers nu al embryo's mogen creëren uit het dna van drie personen -  het vormt een steeds groter contrast.

Want de beschaafde wereld kijkt toe maar kan niets beginnen. Wij als mensen in de westerse maatschappij die ons druk moeten maken om alle papieren zaken bij te houden om ons toch best wel luxe leven te kunnen leven en denken dat we alles in de hand hebben, wij staan machteloos.



<>-<>-<>-<>-<>-<>

Gisteren las ik een stukje uit Hebreeën 11. Er worden mensen (gelovigen uit het Oude testament) genoemd die ongelofelijke dingen hebben meegemaakt. Bijzondere gebedsverhoringen. Tot kinderen die uit de dood opstonden toe.

Maar dan, in de volgende verzen wordt het ineens anders. En het lijkt haast of het gaat over al die mensen die nu op de vlucht zijn en gedood worden...

Anderen werden gemarteld tot de dood erop volgde en wilden van geen vrijlating weten, omdat ze uitzagen naar een betere opstanding. 36Weer anderen kregen te maken met bespotting en geseling, zelfs met arrestatie en gevangenschap. 37Ze werden gestenigd of doormidden gezaagd, of stierven door een moordend zwaard. Ze zwierven rond in schapenvachten of geitenvellen, berooid, vernederd en mishandeld. 38Ze doolden door verlaten oorden en berggebieden en verscholen zich in grotten en holen onder de grond. Ze waren voor de wereld te goed. 39Al deze mensen, die van oudsher om hun geloof geprezen worden, hebben de belofte niet in vervulling zien gaan

Zo zijn er zoveel mensen die in deze tijd in deze situatie belanden. Laten we voor hen bidden.
Dat ze door al deze omstandigheden de Messias zullen vinden. Juist in die landen waar je als gelovige in Jezus je leven sowieso al niet zeker bent en waar het zo moeilijk is.

Dan mag je weten, als je meemaakt wat hierboven beschreven is, je deel hebt aan een betere opstanding, en het leven bij de Heer op je wacht. En dat je niet bevreesd hoeft te zijn voor de mensen die het lichaam kunnen doden... En het doen.

Onze ziel is van Hem. Bid voor hen, wij die het zo goed hebben naar de mens bekeken...
En stel je voor hoe het zou zijn als je zelf daar stond.

Zou je Jezus dan meer en harder nodig hebben dan nu het geval is misschien?




woensdag 22 oktober 2014

Ben je er klaar voor?

De laatste dagen sta ik paraat. Dat wil zeggen dat ik elk moment gebeld kan worden, waarop ik in de auto stap om naar mijn dochter te gaan. Maar wanneer het precies zover is weet ik niet; een bevalling laat zich niet voorspellen.
Wel is mijn omgeving ingelicht, ik kan zo weg van mijn werk als het nodig is. En natuurlijk heb je het erover dat het spannend is maar ook weer heel mooi om mee te mogen maken.


Wat praktisch gezien wel een mooie bijkomstigheid is, is dat ik ineens méér 'bij' ben met mijn huishouden dan anders het geval is. Ik zorg dat de wasmand leeg is - al ligt er zomaar weer van alles in. De strijk is net weggewerkt en ook de badkamer en de kamer hebben een goede beurt gehad. Ik roep geregeld: 'Neem je spullen mee naar boven' ... schoolboeken, een tas, schoenen die rondslingeren... (anders ook wel, maar nu ben ik er meer op gespitst dat die opdrachten ook uitgevoerd worden)
Want het is niet handig als ik met rommel wegga ... Ik kan er beter voor zorgen alles in goede orde achter te laten als het zover is en ik vertrek.

Al is het minder heftig dan toen ik zelf zwanger was; toen stond ik met een dikke buik op een tafel (het meest stabiele meubelstuk) om de kozijnen in de kamer te schilderen, want dat was in mijn beleving super-noodzakelijk voordat de baby kwam.

o-o-o-o-o-o-o-o-o

Eigenlijk zouden we ook zó met de komst van de Here Jezus bezig moeten zijn - de bevalling is aanstaande, want de wereld is in barensnood, de weeën beleven we wel heel erg mee in deze tijd!

Zitten we daarom ook op het puntje van onze stoel, zoals Elly en Rikkert het zingen... staan we verlangend (op onze tenen) op de uitkijk, weten mensen om ons heen dat we in verwachting zijn van Zijn komst? Dat zou mooi zijn!

Zijn we echt zover?


Ik sta er wel weer even bij stil of ik echt weg kan uit dit aardse leven (zoals ik op mijn werk ook heb overlegd) of zit ik hier nog echt gebakken? Zijn bepaalde dingen in mijn ogen onmisbaar, of denken we zelf niet gemist te kunnen worden? Dan neemt het leven Hier en Nu nog een (veel te) grote plek in. 

Terwijl wat er écht toe doet, véél meer te maken heeft met ons leven Straks. Wat pas echt zichtbaar zal worden als Jezus terugkomt: dat we zonen en dochters van God zelf zijn - dan eindelijk ook verlost van ons aardse lichaam wat nog lijdt aan zonde en ziekte...

'Hier weg kunnen' heeft ook te maken met of ik mijn zaakjes op orde heb. Een mooie parallel met mijn plotseling opgeleefde huishoudelijke verrichtingen. Zelfs ook letterlijk, want een grote puinhoop in je huis is zeker geen goed getuigenis naar de mensen om je heen. 
Je leven geestelijk op orde hebben, is misschien nog wel belangrijker ... hebben we nog wat op te ruimen, iets goed te maken naar anderen toe, iets te vergeven? Doe dat dan voordat die mogelijkheid er niet meer is en het blijft liggen.

Een gewetensvraag ...


Weet onze omgeving dat we bij Jezus horen? H
et zou wel erg vreemd zijn als mensen om ons heen dat pas doorhebben, als Hij komt. Omdat ze er nooit iets van hebben gemerkt, maar dán pas als we openbaar worden als zijn zonen en dochters ... (want we waren niet zo geïnteresseerd in ons leven Daar en Straks ... in 'de dingen die boven zijn')

Wie meer voor de bijkomende (aardse) zegeningen gaat, hoeft Hem nog niet zo nodig te ontmoeten; de hemel 'waar Christus is', en alles wat daarmee te maken heeft is dan meer een 'ver van mijn bed show', het leven hier, daar draait het allemaal om.

Ik zou daarom ons allemaal (mijzelf ook!) willen aansporen als dat nog niet zo is, Jezus op de eerste plek te zetten. Je tijd, je energie, je liefde ... give it away aan de mensen om je heen. Wandel zoals Hij gewandeld heeft! Zoals een lied het zegt:

Let mercy lead, let love be the strength in your legs 
And in every footprint that you leave , there'll be a drop of grace 

Juist in je eigen omgeving is dat nog wel eens veel moeilijker dan je denkt. Maar wat zou het mooi zijn als veel meer gelovigen nu al openbaar worden als Jezus-volgers, die er naar uitzien dat Hij komt!

o-o-o-o-o-o-o-o-o

Hopelijk is het snel zover, dat de baby waar ik op wacht, geboren gaat worden, maar zéker zo graag, wens ik dat Jezus komt om ons te halen.

Want als je Hem liefhebt kan je niet wachten om Hem te ontmoeten, verlost van alles wat hier nog zwaar en moeilijk is. 
Om dan voor altijd bij Hem Thuis te zijn.

M
He will never break His promise 
though the stars should break faith with the sky 
my Deliverer is coming, my Deliverer is standing by 

(ben je er klaar voor?)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Linkwithin

http://www.linkwithin.com/install?platform=blogger&site_id=2144441&url=http%3A//gerda-overvanallesennogwat.blogspot.com/&email=evanschagen61%40gmail.com#