Mission impossible of niet?

 zicht op de berg Hermon vanaf het meer van Galilea

Hebben jullie dat ook? Ik heb dat wel eens, dat ik er wel bij had willen zijn toen de Here Jezus op aarde rondwandelde, goed doende aan ieder... het meemaken hoe Hij 'in het echt' de mensen toesprak. Ik zou Hem misschien ook wel wat willen vragen - als ik de durf zou hebben... en zien hoe Hij was ...
Maar verder, zou ik ook graag willen weten hoe Hij er verder uitzag? Nee, dat niet.
Toch hebben veel mensen er wel een bepaald idee bij, denk aan bijbelse platen van vroeger ... maar ook nu zie je op bepaalde sites veel afbeeldingen voorbij komen waar Hij niet alleen knap is, maar er ook nog speciaal licht uit Zijn ogen straalt en misschien is er zelfs iets van een aureool te zien.
Jesaja 53 zegt echter iets heel anders:  

Gestalte of glorie had Hij niet; als wij Hem aanzagen, was er geen gedaante dat wij Hem begeerd zouden hebben.

Uiterlijk gezien was Hij geen opvallende, aantrekkelijke verschijning, dat is wat er eigenlijk staat (net zoals over Paulus) - we krijgen ook geen enkele verdere aanwijzing, terwijl je wel uiterlijke kenmerken leest over anderen, zoals Saul, David of Jeremia. Wat dat betreft is het gissen...

Mission impossible?  

acteur 'Jezus', een gewoon mens

Er is er nóg een reden waarom ik denk dat het een onmogelijke missie is om Hem echt af te beelden, of uit te beelden in een film. Want als ik de acteur die 'Jezus' moet spelen in de ogen kijk, zie ik toch echt een gewoon mens. En is het toch snel het lichamelijke lijden waarop wordt ingezoomd. Heel logisch want dat kunnen we waarnemen met onze ogen: de buitenkant.
En jazeker, het is waar, Hij heeft zich helemaal gegeven tot in de dood, en dat lichamelijke lijden was ook noodzakelijk voor onze redding. Niet voor te stellen dat Hij dat voor ons over had! Maar er zijn meer mensen onschuldig mishandeld en gedood - óók voor anderen. Waar zit dan het verschil?

Er is iets anders, wat Jezus' leven (en dus ook zijn lijden) onderscheidt, al was Hij uiterlijk net zo'n gewoon mens zoals jij en ik. Hij was zonder zonde - dat werd duidelijk als je met Hem praatte en merkte je in alles wat Hij deed en hoe Hij reageerde op anderen.
Want al heeft Hij alle glorie, alle hemelse pracht en praal afgelegd en was het uiterlijk niet meer zichtbaar, innerlijk was Hij nog precies dezelfde als in de schoot van de Vader (want daar kwam Hij vandaan!)
Ik denk dat Johannes daar ook op doelt (al lijkt die tekst op het eerste gezicht nogal in tegenspraak met Jesaja 53) als hij zegt in zijn evangelie:

 'Het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd.' 

Deze innerlijke reinheid en heiligheid, hoe God Zelf is, vol van genade en waarheid, is niet door iemand in een beeld te vangen. Daarom heeft dit stukje uit Ben Hur misschien altijd al zoveel indruk op mij gemaakt.

Jezus geeft Ben Hur te drinken... 

En wat zou de Romeinse soldaat in Hem hebben gezien?

Wat onzichtbaar is

Het is die innerlijke volmaaktheid die Hem heeft laten lijden aan alles wat Hij hier in deze wereld tegenkwam wat zo door de zonde is aangetast, alles op aarde wat zóver verwijderd is van alles wat God had bedoeld met Zijn schepping. En Hij keek niet alleen maar toe, maar nam onze ziekten op zich zegt een citaat uit Jesaja 53, toen Hij ieder genas die tot Hem kwam. Onze smarten, Hij droeg ze! En dit alles 'tekende' Hem.
De mensen begrepen in wezen ook niet wat Zijn missie was, dat begon al als kind toen Zijn (vermeende) aardse vader en moeder Hem berispten dat Hij achter was gebleven in de tempel, tot de discipelen die onder elkaar spraken wie van hen de meeste zou zijn, - en neem hun onvermogen om 'een uur met Hem te waken' in de hof van Gethsemanee, toen Hij zo dodelijk beangst was. Omdat Hij alles wist wat over Hem zou komen.

Ja, Hij wilde gaan tot in de dood - de straf moest gedragen worden, maar als mens heeft Hij pas aan den lijve ondervonden wat dat inhield: lijden. Zo heeft Hij geleerd de wil van God te gehoorzamen - en is Hij verhoord uit Zijn angst zoals Hebreeën zegt.
Die gehoorzaamheid om ondanks alles, steeds weer die wil te doen, monde uit in Zijn lijden op het kruis, waar Hij onschuldig aan hing, maar waar uiteindelijk God Hem moest verlaten omdat al onze zonden op Hem werden gelegd. En dat uitbeelden? Dat is mijns inziens al helemáál niet mogelijk.
Zelfs deze in zonde gevallen wereld bestaat bij de gratie Gods om het maar eens even plechtig te zeggen. Alles zou onmiddellijk ophouden als God deze wereld de rug toe zou keren - zoals Hij Zijn Zoon de rug toekeerde op het kruis. Daarom werd het ook drie uur volkomen duisternis. God zag Hém als de personificatie van de zonde zelf en verliet Hem ... en dat lijden moest Hij dragen. Onzichtbaar voor de mensen...

Waar het echt om gaat

Jezus zegt het al, als zijn familie Hem wil spreken - 'als we de wil van de Vader doen, dán zijn we Jezus' moeder en zuster en broeder'.. De menselijke banden die Hij nodig had om geboren te worden snijdt Hij hiermee al door - daar gaat het niet meer om. Hoe logisch is het dan dat Paulus ons ook oproept om niemand meer 'naar het vlees' te kennen, en hij vervolgt dat met: 

... 'en al hebben wij Christus naar het vlees gekend, dan kennen wij Hem nu zo niet meer´

... en dat zélfs als je het voorrecht had drie jaar met Hem door Israël te hebben gewandeld en zelfs als je toen aan Zijn boezem lag 'dan kennen wij Hem nu zo niet meer´ (zij zouden namelijk gemakkelijk het accent kunnen gaan leggen op Zijn menselijke hoedanigheden). En wij, die Hem nog nooit hebben gezien? Gelukkig zijn wij daardoor niet in het nadeel - al wilde ik Hem wel eens meegemaakt hebben - want Jezus noemt ons 'zalig' als we desondanks toch geloven.

Eens zal het zover zijn en zullen we Hem écht in de ogen kijken - niet zoals Ben Hur Hem zag, in Zijn vernederde menselijke gestalte, maar zoals Hij is in Zijn volle heerlijkheid. Wat zal dat bijzonder zijn!
Daar wacht ik op en:

Hoewel ik Hem niet gezien heb, heb ik Hem toch lief. 

Hoewel ik Hem nu niet zie, maar geloof, 

verheug ik mij 

met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde 

(1 Petrus 1: 8)

Ik hoop jullie ook!

Van Gogh, Rembrandt of...

Veilingen, een manier om te kopen en verkopen... maar soms zit er een addertje onder het gras, een geheime deal die we niet weten. Daardoor konden bij 'Het kleine huis op de prairie', de vrienden van Charles Ingalls, diens farm en bezittingen terugkopen voor een laag prijsje, toen er zoveel schulden waren dat alles onder hamer kwam - de andere gegadigden kwamen niet opdagen doordat bij de toegangsweg tot Walnut Grove, hen door Nells werd wijsgemaakt dat de veiling niet door ging.

Daar moest ik aan denken toen ik het volgende verhaaltje las *) - ook over een veiling met een geheime bepaling:

Een welvarende man en zijn zoon verzamelden als hobby zeldzame kunst. Ze hadden van alles in hun collectie, van Picasso tot Raphael en nog veel meer. Regelmatig stonden ze samen deze grote kunstwerken te bewonderen. Toen het conflict in Vietnam uitbrak werd de zoon opgeroepen en naar het oorlogsgebied gestuurd. De zoon was een moedig soldaat en stierf in de strijd terwijl hij het leven redde van een andere soldaat. De vader kreeg het bericht en rouwde hevig om het verlies van zijn enige zoon.

Ongeveer een maand later, vlak voor kerst, werd er bij de vader op de deur geklopt. Een jonge man stond aan de deur met een groot pakket in zijn handen. “Meneer,” zei hij, “u kent mij niet. Uw zoon is gestorven terwijl hij mijn leven redde. Hij heeft meerdere levens gered die dag en terwijl hij mij droeg werd hij dodelijk in het hart getroffen door een kogel. Uw zoon sprak vaak over u en uw liefde voor kunst.” De jonge man overhandigde het pakket. “Ik weet dat het niet veel is en zeker niets vergeleken met de grote kunstwerken die u hebt, maar ik geloof dat uw zoon zou willen dat u dit kreeg.”
De vader opende het pakket. Het was een portret van zijn zoon, geschilderd door de jonge man. Hij keek met bewondering naar de manier waarop de jonge man de persoonlijkheid van zijn zoon had weten vast te leggen in het schilderij. Tranen vulde de ogen van de vader terwijl hij het schilderij verder bekeek. Hij dankte de jonge man en bood aan om voor het schilderij te betalen. “Nee, echt niet. Ik kan niet terugbetalen wat uw zoon voor mij heeft gedaan. Dit is een geschenk.”

De vader hing het schilderij boven de schoorsteenmantel. Elke keer als hij bezoek kreeg, toonde hij eerst het schilderij van zijn zoon voordat hij de rest van zijn collecte liet zien. De vader overleed enkele maanden later.

Er zou een grote veiling worden gehouden van alle verzamelde kunstwerken. Er verzamelde zich een grote publiek, opgewonden dat zij de kunstwerken konden zien en de mogelijkheid kregen om er iets van te kopen.
Op het podium stond het schilderij van de zoon. De veilingmeester klopte met zijn hamer. “We starten het bieden met dit schilderij van de zoon. Wie biedt er op dit schilderij?”
Het was stil.

Toen riep iemand van achter uit de zaal: “Wij willen de beroemde werken zien. Sla dit schilderij over.” De veilingmeester bleef volhouden. “Wie gaat er bieden op dit schilderij? Wie start het bieden? 100 dollar, € 200 dollar?”
Een andere stem riep boos: “Wij zijn niet gekomen voor dit schilderij. We zijn gekomen om de 'Van Goghs' en de 'Rembrandts' te zien. Schiet nou eens op en kom met het echte werk!” De veilingmeester ging door: “De zoon! De zoon! Wie neemt de zoon?”
Uiteindelijk kwam er een stem van achter uit de zaal. Het was de tuinman die al jaren voor het gezin had gewerkt. “Ik bied 10 dollar voor dat schilderij.” Als arme man was dit alles wat hij zich kon veroorloven.
“We hebben een bod van 10 dollar , wie biedt 20?" “Geef het aan hem. Wij willen de meesters zien!” “Ik heb een bod van 10 dollar, wil iemand meer bieden?” Het publiek begon boos te worden. Zij wilden geen schilderij van de zoon. Zij wilden waardevolle investeringen voor hun collecties.

De veilingmeester klopte met zijn hamer “Eenmaal, andermaal, VERKOCHT voor 10 dollar!”
Een man op de tweede rij riep: “Kunnen we nu doorgaan met de meesterwerken?”
De veilingmeester legde zijn hamer neer en kondigde aan: “De veiling is nu afgelopen.”
“En de andere schilderijen dan?”
“Het spijt me. Toen ik de taak had aangenomen om deze veiling te leiden, ben ik op de hoogte gesteld van een bijzondere bepaling in het testament dat tot op een specifiek moment geheim moest blijven. Dat moment is nu bereikt. Alleen het schilderij van de zoon zou worden geveild. De persoon die dat schilderij kocht zou automatisch alles erven, inclusief de schilderijen van de grote meesters. De persoon die de zoon nam, krijgt alles!”

*********

En de titel van dit verhaaltje?
"Wie neemt de zoon?"
want dát is hier de cruciale vraag... Als je het schilderij van hem neemt, wordt de rest je geschonken.
De toepassing zien we wel denk ik. :) Ook nu lijkt het in de ogen van velen, niet veel bijzonders, 'geloven in de Zoon' - maar schijn bedriegt...
En ook hier wordt aan het eind als volgt de link gelegd met DE Zoon:

Tweeduizend jaar geleden gaf God zijn Zoon om aan het kruis te sterven. Net als ook de veilingmeester, is Zijn boodschap vandaag: “De Zoon! De Zoon! Wie neemt de Zoon?” Want, ziet u, wie de Zoon neemt, krijgt alles! 

*********

Lees het maar na:

En dit is het getuigenis: God heeft ons eeuwig leven gegeven 

en dit leven is in zijn Zoon. 

Wie de Zoon heeft, heeft het leven; 

wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet. 

 (De eerste brief van Johannes, 

hoofdstuk 5 vers 11 en 12) 

Wat zullen wij dan van deze dingen zeggen? 

Als God vóór ons is, wie zal tegen ons zijn?

Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, 

maar voor ons allen overgegeven heeft, 

ons met Hem ook niet alle dingen schenken?

(Paulus in de brief aan de Romeinen

 hoofdstuk 8 vers 31 en 32)

*) Inmiddels zag ik ook een versie van dit verhaal 

op de site van Heart Cry

Water'management' ...

Bovenstaand filmpje zet me aan het denken... die kindertjes en ook al wat ouderen die vertellen waar ze zich zoal druk om maken - alhoewel ze eigenlijk anderen citeren, ons misschien? En dan komt het rijtje met 'eerste wereld-problemen' waar we hier in het rijke westen zo mee bezig kunnen zijn dat het lijkt alsof de hele wereld daarom draait. Want het is echt een drama (en kijk maar eens wat o.a. wordt genoemd)

- als ik mijn telefoonoplader niet vlak bij mijn bed heb - wanneer mij leren stoelbekleding niet verwarmd is - als ik naar de badkamer ga en mijn telefoon vergeet - als mijn kleren gaan stinken omdat ik ze te lang in de wasmachine laat zitten - dat mijn huis zo groot is, dat ik twee routers nodig heb  etc etc

In een ander licht geplaatst, dat van de derde wereld, zijn deze zaken een lachertje. Ten eerste omdat het dingen zijn waar zij dáár, alleen maar van kunnen dromen - je kunt er dus best zónder? Dat lijkt de boodschap van het filmpje te zijn...
Ook denk ik dan aan een tekst uit de Bijbel waar staat, dat als we 'onderhoud en onderdak hebben', dat ons genoeg moet zijn. Zo, dat is ook aardig basic! En we hebben het ons in het rijke westen zo moeilijk gemaakt dat we veel méér nodig hebben dan dat. Denk alleen maar eens aan alle financiële verplichtingen die het leven hier met zich meebrengt, misschien een hypotheek, verzekeringen in alle soorten en maten. Zelfs onze vrije tijd moeten we verzekeren... want alle luxe die we ons kunnen veroorloven heeft z'n prijs... Veel zaken kunnen we ook praktisch gezien niet meer zonder, al zouden we het willen.

op het 4th world water forum, Mexico City

Maar de clou zien we aan het eind van dit filmpje. Want het echte onderwerp is water, de ECHTE eerste levensbehoefte - die er in de derde wereld vaak nog niet eens is. En wij zijn zo verwend dat we dat niet eens meer beseffen - draaien de kraan open en het stroomt maar door, voor onze ogen ... al is het tegenwoordig nodig dat wij ons beperken en er zuinig mee omspringen.
Watermanagement is daarom in het belang van de hele wereld... een woord waarbij ik denk aan Willem Alexander, die zich hier sterk voor maakt, niet alleen waterbeheersing (dijken, denk aan de deltawerken), maar ook zorgen dat er schoon water beschikbaar is voor ieder mens. En daar zit dan een heel arsenaal van maatregelen aan vast zoals ook goed sanitair ... Zo zullen er in de derde wereld in ieder geval veel minder kinderen sterven en echt een toekomst krijgen.

De toepassing...

Water for life! heet de organisatie achter het filmpje... en daarmee wordt voor mij de link natuurlijk gelegd met wat de Bijbel zegt over water - je zou onze kroonprins wat betreft dit punt kunnen vergelijken met de Here Jezus. Maar met het watermanagment van de Heer is er iets heel bijzonders aan de hand: niet alleen beheerst Hij het water (één woord en de storm gaat liggen!), als Hij je water geeft, heb je nooit meer dorst.
'Dat is natuurlijk een uitkomst', dacht ook de vrouw uit Johannes 4 die water kwam putten. Maar Jezus sprak over het levende water wat onze geestelijke dorst lest omdat het zal worden tot een fontein in je binnenste. Zelfs tot het eeuwig leven! Ja, het is als de kraan die je hier eigenlijk altijd wijd open kan zetten. Geen limiet en bezuinigingen bij de Heer!

Merk je daar eigenlijk niet zoveel van? Dan kan het zijn dat je - net als veel mensen in deze 'eerste wereld' - (om dat ook maar even toe te passen) teveel bezig bent met allerei extra's (luxe) die we in ons leven krijgen of erbij némen, soms op het eerste gezicht zelfs wel 'geestelijke' dingen.
Het levende water...? misschien drinken we het mondjesmaat, of zelfs zo af en toe nog een druppeltje. En komen we aan echt drinken niet meer toe. Verbaas je dan niet dat er geen fontein uit je binnenste omhoog komt - water, het beeld van de Geest, die zij die tot geloof kwamen ontvangen zouden. Het water wat ons ook reinigt, als we het woord van God lezen en de Geest kan werken. Want Hij geeft Hem niet met mate.

Ik ben weer opnieuw gaan beseffen hoe bevoorrecht we hier in de 'eerste wereld' zijn en opnieuw dankbaar voor de dingen die we hier zó in de schoot geworpen krijgen.
Maar ook weer doordrongen van de noodzaak om het levende water (en dat is de heilige Geest) ruim baan te geven - om weg te doen wat ons teveel in beslag neemt en weer prioriteiten te stellen. Dan kan het in ons (weer) zijn als een fontein, en door ons heen stromen naar de mensen om ons heen.

Net als in het filmpje, wordt ook aan het slot van de Bijbel als het ware nog eens ´de clou van het hele verhaal´ genoemd. En lezen we (o.a.) als Gods aansporing en oproep voor ieder:

En wie dorst heeft, kome, en wie wil, neme het water des levens om niet. 
Op 22 vers 17

 

Over woeste baren en golven...

de betreffende foto uit 1953, 
mams derde van links, zesde van rechts :)

Het is een week van mijlpalen en herinneringen aan belangrijke gebeurtenissen in onze vaderlandse geschiedenis.
En gisteren was het de dag waarop we iets herdachten wat zestig jaar geleden gebeurde in Zeeland en Zuidholland. Noordwesterstorm, springvloed... die combinatie zorgde voor de watersnoodramp die meer dan 1800 slachtoffers eiste. Vanaf klein kind ken ik die ramp aan de hand van enkele foto's waarop mijn moeder stond: hoofddoek om, laarzen aan, emmer, bezem in de hand... Als vrijwilligster was ze samen met andere mensen uit het hele land bezig in de weer drooggevallen woningen. Huizen schoonmaken in Zeeland was het onderschrift.

En als er wel eens een verhaal werd verteld over mensen die die ramp overleefden, dan vroeg ik mezelf soms af hoe het zou zijn als je zoiets meemaakte, met elkaar op het dak van je huis, hopend dat je op tijd zou worden opgepikt. Of nét gered maar iemand van je gezin heb je los moeten laten en is verdronken... iets wat je heel je leven bij je zal dragen. Nu lees je hier wel eens wat over, ook als er de herdenkingen zijn. Veel mensen hebben echter nooit echt kunnen en willen praten over hun ervaringen.

Direct na deze ramp is er gestart met de Deltawerken. Neeltje Jans heb ik gezien. Het werkeiland waarop alles uit de doeken gedaan wordt over die waterbeveiligingswerken. En dat allemaal om het (letterlijke) water te keren zodat het niet meer het land kan overstromen en zoveel slachtoffers kan maken. 'Nooit meer zo'n watersnoodramp' was de gedachte.
Natuurlijk komt dan ook de vraag om de hoek kijken... waarom zoiets toch gebeurt en weet ik geen ander antwoord dan dat sinds de zondeval de wereld niet meer is zoals God die oorspronkelijk had bedoeld - ook natuurrampen komen sindsdien voor. 'De natuur is onberekenbaar', is een bekende uitspraak - al doen we er alles aan om die beheersbaar te houden.

                 ******************                             

Zo'n ramp, al dat water wat het land overspoelt... het doet me denken aan een tekstgedeelte uit het Hooglied. 'Hoezo dat dan?' zeg je misschien. 'Dat boek gaat toch over de liefde en niet over een natuurramp met vele doden...? Als je nu de zondvloed noemde...'
Toch bedoel ik echt Hooglied. En wel uit hoofdstuk 8:

 6 Vele wateren kunnen de liefde niet blussen

en rivieren spoelen haar niet weg.

Al het water kan die liefde niet blussen. Nou, als je ziet hoeveel water het was dat 60 jaar geleden door de dijken brak, dan weet ik dat zo net nog niet. De mensen toen zullen óók eerder gedacht hebben aan de zondvloed, die als een oordeel over de aarde kwam. Maar God heeft Noach beloofd dat zoiets nooit meer zou gebeuren. (De watersnoodramp zie ik ook beslist niet als een oordeel van God).
Maar naast het boek Hooglied, worden 'vele wateren' ook genoemd in de Psalmen en zie ik daar beschreven dat iemand zucht onder de 'baren en golven' die over hem heengaan. 'Uw baren en golven slaan over mij heen' staat er letterlijk in Psalm 42. En in een andere Psalm (88) zie je hetzelfde terugkomen en is er gelijk de uitleg:

8 Uw grimmigheid rust zwaar op mij,

door al uw baren drukt Gij mij neder.

17 uw brandende toorn gaat over mij heen,
uw verschrikkingen vernietigen mij;
18 de ganse dag omringen zij mij als water,
zij omsingelen mij tezamen.

Over wie ging dit allemaal heen? Voor mij in ieder geval heel duidelijk, zie je in deze twee psalmen de Here Jezus aan het kruis, Hij onderging Gods toorn. (Heb je dit nog nooit zo bekeken, lees maar eens na wat er verder allemaal beschreven staat wat ons herinnert aan de omstandigheden van de Here Jezus bij zijn verraad en kruisiging en zie je hoe Hij het allemaal heeft ervaren)
Maar waarom deed Hij dat toch? Waarom zou je vrijwillig zo'n zondvloed van toorn ondergaan voor mensen die helemaal niet op je zitten te wachten?
Dan kom ik toch weer terug bij de tekst uit Hooglied... waar staat dat de vele wateren van Gods toorn, de liefde niet kan blussen of wegspoelen. En was het God die zo zijn liefde voor ons bewezen heeft, dat Christus, toen wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is. Er staat zo mooi dat het bewezen is. Bewijzen doe je door een daad te stellen. God zei niet alleen: Ik houd van jullie, Hij deed ook wat nodig was en gaf Zichzelf. Hij had de Zijnen lief tot het einde, zegt Johannes 13.
 
Ja, liefde hield Hem aan het kruis - want Hij had van Zijn Vader legioenen engelen in kunnen roepen om Zijn lijden te stoppen en naar de hemel te gaan - maar deed dat niet! Daarom kunnen wij behóuden worden van de toorn. Dat betekent: voor ons géén baren en golven meer waar we in zouden verdrinken, maar: gered van het oordeel, door de liefde van Christus - die gelukkig! niet te blussen was. 

En ook nu, als we in ons leven stormen meemaken, de baren en golven over ons heen voelen komen, en we denken te verdrinken, weet dan dat diezelfde liefde er nog steeds is voor ons, voor mij en voor jou. En Hij zal ons bij de hand pakken en weer oprichten. 
Dit is wat we zeker mogen weten!

 Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? 

Verdrukking of benauwdheid, of vervolging of honger, 

of naaktheid, of gevaar, of het zwaard? 

Gelijk geschreven staat: Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood,

wij zijn gerekend als slachtschapen.

  Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad. 
 Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, 

noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, 

 noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel 

ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, 

welke is in Christus Jezus, onze Here. 

(Uit Romeinen 8)

Een laatste oproep... van het grootste belang!

Sommige mensen vallen op. Omdat ze niet alleen echt iets te vertellen hebben, maar er ook naar handelen. Zo keken de kinderen laatst een film over de oppositieleidster Aung San Suu Kyi van Birma. Ik denk dan ook aan iemand als Nelson Mandela, een krachtige persoonlijkheid die verzoening predikte nadat hij zo lang gevangen gezeten had. En ik vroeg me af hoe mensen die Christus niet kennen toch ook dingen kunnen zeggen en doen, die zo bijzonder tot de verbeelding kunnen spreken en bij iedereen in de wereld bewondering en respect afdwingen. 
Van Mandela wordt trouwens wel gezegd dat hij christen is, maar het is iets wat niet heel duidelijk naar voren komt. En als zijn 'christen-zijn' iets is, zoals ik ook las, waar men nog onderzoek naar doet (alsof we hem moeten ´claimen´ voor de eigen groep) lijkt me dat toch wat vreemd... een gelovige zúl je namelijk herkennen.

Vanmorgen lees ik via een linkje de krant, zie ik ineens een artikel over Nelson Mandela en voilá, er staat precies wat hem zo bijzonder maakt:

"Mandela zorgde na zijn vrijlating in 1990 voor hoopvolle verbondenheid tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Zuid-Afrika. De op verzoening gerichte blik was naar voren gericht. Mandela sprak Engels en Afrikaans, droeg in 1995 het shirt van het zegevierende Zuid-Afrikaanse rugbyteam en bezocht zelfs de weduwe van Apartheidspoliticus Hendrik Verwoerd in het bejaardenhuis. De ontnuchtering was na de euforische wittebroodsweken echter onvermijdelijk. Mandela werd als president opgevolgd, bleef actief ten bate van Zuid-Afrika met zijn eigen stichting, maar verdween met het klimmen der jaren steeds meer naar de achtergrond. "

Nu is hij ziek, alhoewel inmiddels weer thuis, en men vreest de dag van zijn overlijden. Want hij is inmiddels 94, hoogbejaard - al deed hij als 'gewone' bejaarde altijd al veel méér dan voorstelbaar is, alsof hij al die jaren in gevangenschap al zijn energie had opgespaard om die positief te gebruiken voor zijn land - en als hij er straks niet meer is, is er grote kans dat alles waar hij voor stond, onderlinge verdraagzaamheid en echte acceptatie, heel snel verdwijnt. Daar ging het artikel over en als een soort alarmkreet stond erboven: Laat Mandela nog één keer spreken. Want, zoals het artikel zegt:

 'De enige die met gezag de onderlinge verkettering in Zuid-Afrika opheft, is Nelson Mandela. Het is van het grootste belang dat hij voor zijn sterven nog eenmaal zijn stem verheft. '

Er kan maar zo een vergelijkbare situatie ontstaan als bij de geschiedenis van Jozef in Egypte, toen het ook gedaan was met de verdraagzaamheid nadat er een Farao kwam 'die hem (Jozef) niet gekend had' en niets wist van hoe Jozef de hele toenmalige wereld van de hongersnood had gered.
Zo heeft Mandela door zijn sterke karakter, die samenbindende factor kunnen zijn, ook kende hij de normen en waarden die Christus uitdroeg. Ieder mens heeft daar in zijn hart ook 'weet' van, tenzij je je geweten al het zwijgen op hebt kunnen leggen... Nadat hij werd opgepakt, heeft hij al die jaren in gevangenschap gedwongen na kunnen denken, en koos daarna voor een vreedzame oplossing, verzoening 'niet door kracht of geweld'. Dit kon hij vervolgens uitdragen als president, - maar dat is het dan. De echte verandering van mensen en hier van een heel volk, is nog wel een ander verhaal.  

Een andere 'grote der aarde'

Jezus van Nazareth heeft altijd gehandeld naar wat Hij sprak - en spreekt (ook bij de velen die Hem alleen zien als een lichtend voorbeeld) nog steeds tot de verbeelding. Ook hij heeft afscheidsgesprekken gehad speciaal met zijn discipelen, voordat Hij stierf. 
Wat bijzonder dat wij na 2000 jaar nog die boodschap kunnen lezen; je ziet er zo duidelijk wat Hij belangrijk vond om door te geven aan hen die achterbleven: Hij wilde dat ze niet ongerust zouden zijn omdat Hij hen al snel zou verlaten en vertelt hen precies waar Hij heen gaat. Maar zegt ook: 'Daarheen weten jullie de weg!' Het cruciale gegeven? Dat Hem de zaken niet uit de hand lopen als Hij er niet meer is maar dat alles geregeld is.

Alles zo goed regelen dat mensen in 'jouw geest' kunnen handelen zal Mandela ook trachten te doen, maar méér kunnen de 'gewone' groten der aarde niet voor elkaar krijgen, zij moeten het doen met 'de laatste woorden' - die je tegenwoordig via de media wel steeds weer opnieuw kunt zien en horen. Maar toch... het blijft iets wat van buitenaf naar binnen moet komen.

Zijn meerwaarde

Wat is het dat Jezus méér doet? Hij predikt ten eerste verzoening met Gód en dat is wat de discipelen aanvaard hebben en kan Hij hen zeggen: 'Ik laat jullie niet als wezen achter, Ik kom tot u.' En Hij belooft hen de Trooster, die zo bijzondere goed kan 'troosten' omdat Hij IN de harten van de gelovigen zal komen wonen. Zo zullen mensen niet alleen 'in zijn geest' kunnen handelen - nee, dit gaat verder, zij zullen door Zijn Geest kunnen leven en handelen!  
Vanaf dat moment op het Pinksterfeest, is er inderdaad éénheid; de eerste gemeente 'was één van hart en ziel en er was niemand onder hen die zelfs iets nodig had, want zij hadden alles gemeenschappelijk'. Dat is nog eens saamhorigheid en éénsgezindheid! De Heilige Geest  bewerkt namelijk die verandering van het hart die nodig is. En wel van binnenuit, zodat mensen - ook bij de afwezigheid van de Grote Leider Zelf - in Zijn voetsporen verder kunnen gaan. 


Misschien vind je dit vreemd, maar dit is zelfs een betere situatie voor hen die op aarde achterbleven, dan toen ze Jezus nog lichamelijk bij zich hadden. Want die Trooster zal hen ook alles leren wat ze eerder niet konden vatten, en in herinnering brengen wat de Here Jezus bij Zijn leven op aarde heeft gezegd.

Eindeloze vrede

Hele landen tot vreedzaam samenleven brengen... sommige 'groten der aarde' laten al iets zien van vrede en gerechtigheid. Maar de broze vrede in Noord-Ierland werd ook net nu, alweer verstoord door een wat ontactische politieke beslissing.  
Echte vrede, dat zal pas lukken als Jezus Christus Koning zal zijn en het Vrederijk aanbreekt. Hij zal het stichten met recht en gerechtigheid.
Zover is het nu nog niet. Nu mogen wij als gelovigen in deze tijd, laten zien dat er als eerste de noodzakelijke verandering en echte vrede in je hart kan zijn...

...niet door kracht noch geweld, maar door mijn Geest! 

zegt de HERE der heerscharen.

in Zacharia 4:7

Een nieuwe naam...

Soms heb je zomaar ineens een blogjes-idee. Alhoewel het onderwerp ook wel héél erg voor de hand ligt als je samen "wie ben ik' speelt; het spel waarbij iedere deelnemer een papiertje op het voorhoofd krijgt, met daarop een naam die een ander voor je heeft bedacht. Iedereen kan lezen wat er op staat, maar jijzelf niet en door middel van vragen, zul je er achter moeten komen wie je bent. Soms helpt het als je weet wie jouw naam heeft bedacht, je kan dan al een bepaalde richting uit gaan denken.

Toch is het een erg lastig spel. 'Is het een persoon uit een boek?' (Ik houd van lezen!) Ja? En het was een kinderboek, oorspronkelijk engels... Maar als je dan uiteindelijk je naam bekijkt, is het grote kans dat je iets zegt als: "Oh, was het die!!" Zo had ik: Beertje Paddington - niet te raden! Bij de foto: soms is het eenvoudiger dan je denkt, als je eenmaal weet dat het een Nederlandse prinses moet zijn, zit je dicht bij het juiste antwoord. (En kun je weer een nieuwe naam krijgen om te gaan raden...)

Zoals in Bijbelse tijden

Je zou het spel ook iets eenvoudiger kunnen maken, door een naam te bedenken die iets te maken heeft met die betreffende persoon. Dit legt wel iets meer verantwoordelijkheid bij degene die het briefje schrijft: hij of zij moet (voor een passende naam) mij dan wel een beetje kennen. 
In de Bijbel zeggen namen meestal iets over de personen. En zie je dat als iemand (soms na iets moeilijks mee te hebben gemaakt en dat doorstaan heeft) van God een andere naam krijgt die past bij die nieuwe 'status'.
Zo wordt Abram, nadat hij God had gehoorzaamd en zijn land had verlaten om - in geloof! te gaan naar een land wat hij niet kende, in Genesis 17 uiteindelijk Abraham, vader van vele volken; en die naam hield de belofte als het ware in zich - want hij zag er nog niets van. 
En Jakob, de hielenlichter - hij hield zijn broer vast bij de hiel toen hij geboren werd maar was óók een bedrieger... wat paste die naam! Maar in Genesis 32 lezen we: "Uw naam zal niet meer Jakob luiden, maar Israël, want gij hebt gestreden met God en mensen, en gij hebt overmocht". Dit in de nacht voordat Jakob zijn broer Esau weer zou ontmoeten, een ontmoeting die hij vreesde. Maar na deze worsteling bij de Jabbok kon hij die ontmoeting aan - al komt hij niet ongeschonden uit de strijd, is er een blijvende herinnering aan deze nacht, .

Ja, maar wij dan? Mensen uit de 21e eeuw zonder een God die rechtstreeks tot ons spreekt zoals in de tijd van het Oude Testament of de tijd dat Jezus op aarde rondliep en Simon 'Petrus' noemde.... Wij die gewoon een westerse of zelfs een Germaanse naam zonder diepere betekenis (bv heerser van het woud) hebben. En al hebben velen van ons een uit de bijbel afgeleide naam, het is maar de vraag of de betekenis die daarin zit, met ons leven overeenkomt.

Nu: voor de overwinnaars

Tóch zegt God óók iets tot ons. Wij, die nu geloven - in iets wat we nu nog niet zien zoals Abraham, en ook vaak worstelen met moeilijke dingen in ons leven, met onszelf - en misschien worstelen we dan ook wel met God, zoals Jakob bij de Jabbok... met ons is God óók bezig..
En als we overwinnen hebben we ook een belofte: een nieuwe naam! God zelf geeft deze ons op een witte steen. Het bijzondere met die naam is, dat die precies in overeenstemming zal zijn met onze persoon, wie wij zijn. En wijzelf zien zo vaak alleen de kant die nog niet volmaakt is, onze fouten... Hoe ziet God ons dan? Ik denk dat het in één woord duidelijk gemaakt wordt: in onze nieuwe naam. (En hier hoeven we niet naar te raden, zoals bij het spel 'Wie ben ik?"... want ikzelf ben de enige die deze te weten komt.)

Wat ik het mooiste daaraan vind? Dat God een God is, die mij persoonlijk kent, beter dan wie ook. Hij weet wie ik ben en straks zal zijn. En toch, draait het straks niet om mij (je zou het maar zo kunnen denken!) maar om wie ik ben in Christus.

Wie ik zal zijn in Hem? Ik zal het dan lezen op die witte steen.
Ik word al nieuwsgierig! Jij ook?

"Wie overwint, hem zal Ik geven van het verborgen manna, 

en Ik zal hem een witte steen geven 

en op die steen een nieuwe naam geschreven, welke niemand weet, dan die hem ontvangt."

Openbaring 2: 17

 

I shall not want...

Mijn kinderen keken altijd graag 'Het kleine huis op de prairie...' en sommigen nog steeds. Ik keek het vroeger al, toen het op de televisie was; je moest in die tijd zelfs een hele week wachten op de volgende aflevering. Soms zagen we ook een stukje van 'Unsere kleine Farm'... want wij in het oosten des lands, konden de Duitse zenders ontvangen. Hierbij geen ondertiteling maar na-gesynchroniseerde afleveringen - in het Duits dus maar nog wel een beetje te volgen voor ons, omdat het wel op Nederlands lijkt. De jeugd van tegenwoordig heeft echter in het geheel geen moeite meer met het oorspronkelijke Engels; mijn dochter citeert dan ook moeiteloos wat Charles zal antwoorden op een bepaald moment. Géén probleem.

Nu keken we van de week een nogal zielige aflevering - ik keek met een half oog mee onder het vouwen van twee wasmanden vol was. We zagen hoe het gezin Ingalls wordt uitgebreid met een broertje maar helaas, de baby blijkt ziek te zijn en overlijdt na korte tijd. De betreffende aflevering heet: "The Lord is my shepherd" en als Charles hoort dat de baby is overleden, citeert hij psalm 23 en ma valt hem bij.

En ineens, toen ik die psalm hoorde in het Engels, viel me iets op wat me nog nooit eerder was opgevallen - teveel gewend als ik ben aan de Nederlandse vertaling 'de Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets....'
Want hoezo, mij ontbreekt niets - als net je kindje overleden is, zoals in dit verhaal. Maar ook als ik het bij iets minder heftigs houd, kun je ook wel zeker vinden dat je iets ontbreekt. Als je net ontslag hebt gekregen, bijvoorbeeld een baan. Of je bent ernstig ziek - dan is het je gezondheid.
De formulering: mij ontbreekt niets, is als het ware vanaf de negatieve kant gesteld, je mist iets - al is de uitkomst volgens deze psalm dat je niets mist als de Heer je herder is. :)
Maar nu hoorde ik in het Engels:

The Lord is my shepherd, I shall not want.

en kwam het heel anders bij mij binnen. "I shall not want!" Waarom sprak me dat ineens zo aan?
Terwijl 'mij ontbreekt niets' meer een mededeling is (waarvan je kan vinden dat de praktijk toch wel anders is) werd het voor mij plotseling meer actief. Het 'I shall not want' benadrukt méér, geen behoefte te hebben aan iets anders, als de Herder er is - als een soort besluit ook echt niets anders te willen, omdat Hij 'genoeg' is.

Wanneer je kunt zeggen: 'Ik wil niets anders dan de Herder', dan heb je in de praktijk van het leven ontdekt dat het waarheid is, dát Hij je leidt in dit leven en je behoeften vervult, ook als we geen baan hebben of ziek zijn, of er moeilijke omstandigheden zijn die niet op lijken te houden... er menselijk gezien ons van alles ontbreekt.
En denk ik ineens aan Watchman Nee die in zijn zo bekende boekje 'het normale christelijke leven', ditzelfde principe uit wil leggen en het heeft over een gelovige die de Heer bijvoorbeeld vraagt om geduld - een heel begrijpelijke vraag als geduld niet je sterkste kant is - of om een ander iets wat we zelfs steeds maar niet voor elkaar kunnen krijgen. Hij laat zien dat al die vragen overbodig zijn, als we Christus bezitten want Hij is 'geduld' en al de andere dingen die we nodig hebben. Hij IS alles waar we om vragen.

Is dat nog wat ingewikkeld voor je? Elly en Rikkert zingen er ook over: Als je dorst hebt is Hij het levende water, als je treurt is Hij de trooster, ben je zwak, Jezus kent het want Hij was zelf mens en het eindigt met: Ben je niets? Jezus is alles in alles...

En een baan dan? Is er ook weer ineens een baan als je als gelovige zonder werk bent? Of gezondheid? Nee. Maar dan als je ontdekt dat Hij óók onze vrede is, dat de dingen die ons overkomen niet buiten Hem omgaan, krijgen we een andere blik op onze problemen. Hij weet ervan, kent ook onze verlangens, al wil Hij erg graag dat we onze wensen bij Hem bekend maken. En al zal de herder zijn schapen misschien door donkere dalen - zelfs van schaduwen van de dood moeten leiden, Hij is bij ons, daarom vrezen we niet. We worden getroost door zijn stok en staf. Zélfs als we iemand verliezen aan de dood zoals in 'het Kleine huis op de prairie', of als je zelf met de dood in de schoenen loopt...

Misschien is dat wel wat er ook bedoeld wordt in Johannes 10 waar Jezus zegt dat Hij de goede herder is, die gekomen is opdat wij, de schapen, leven hebben en overvloed. Als we ontdekken dat alles wat we nodig hebben, bij Hém te vinden is, is er in elke situatie overvloed en vloeit onze beker over want hij zalft ons met olie, met zijn Geest. Zo heeft een andere psalm het ook over overvloed, en wel een overvloed van vreugde, niet in wat we zelf hebben of zijn, maar bij Zijn aangezicht, als we het pad lopen dat Hij ons bekend wil maken.

En in wat voor situatie we in het nieuwe jaar gaan komen weten we niet, we zeggen wel eens: 'de beste wensen!', of:  'veel heil en zegen', maar ik wil jullie vanuit de laatste verzen van deze psalm over de herder, het allerbeste toewensen:

Dat Zijn heil en goedertierenheid ons zullen volgen, 

al de dagen van van 2013, en van ons leven. :)

Dan kunnen we zeggen:

The Lord is my shepherd, I shall not want.

 

Mary did you know?

MARY DID YOU KNOW?

 "En zie, gij zult zwanger worden en een zoon baren, en gij zult Hem de naam Jezus geven.  

Deze zal groot zijn en Zoon des Allerhoogsten genoemd worden, 

en de Here God zal Hem de troon van zijn vader David geven,  

en Hij zal als koning over het huis van Jakob heersen tot in eeuwigheid, 

en zijn koningschap zal geen einde nemen"... uit Lucas 2

Dit lied kent bijna iedereen denk ik, al was het maar alleen van horen-zeggen. We hebben het gezongen met ons koor, hierboven live te zien en te horen :) al is het geluid natuurlijk niet helemaal je van hét, met het cameraatje wat Steven gebruikte. Maar ik vind het een prachtig lied om samen te zingen. Als er zo rond kerst over Maria wordt gesproken, is het opvallend hoe ze eigenlijk door veel mensen op een plek gezet wordt die zo'n afbreuk doet aan haar overgave aan God en het vertrouwen op het woord wat ze gehoord heeft - en in haar hart bewaarde. En het begint:

Mary did you know, that your baby boy

would one day walk on water?
Mary did you know, that your baby boy
would save our sons and daughters?
Did you know, that your baby boy has come to make you new?
This Child that you delivered, will soon deliver you!

De vraag hier is eigenlijk of Maria die net een baby'tje heeft gekregen, wel in de gaten heeft Wie het eigenlijk is.. wat Hij zal gaan doen - dingen die tot de verbeelding spreken: wonderen en tekenen ... waardoor mensen achter Hem aangaan. Waar het écht om gaat is, dat Hij haar volk wil redden van hun zonden, zoals de engel het ook aankondigt. 
En de woordspeling in het lied is natuurlijk dat zij heeft geleden om Hem ter wereld te brengen, maar Hij zal nog veel meer moeten lijden om straks háár Verlosser te zijn. Dan denk ik natuurlijk aan het zwaard wat door haar ziel zal gaan... God weet wat het moeilijkste stukje is, Hij noemt het al door de mond van Zacharias. En het lied gaat verder:

Mary did you know, that your baby boy
Will give sight to the blind man?
Mary did you know, that your baby boy
Would calm a storm with His hand?

Did you know, that your baby boy has walked where angels trod
And when you kissed your little baby, you've kissed the face of God

Mary did you know

 did you know?

The blind will see, the deaf will hear,
The dead will live again,
The lame will leap, the dumb will speak
the praises of the Lamb?

Alles wat de Here Jezus zal doen aan wonderen en tekenen is hier beschreven en ik denk aan de vraag van Johannes de Doper als hij in de gevangenis zit: "Bent u het of hebben wij nog een ander te verwachten?" En dan is het antwoord van de Heer dat ze Johannes moeten vertellen wat er gebeurt. Precies al deze tekenen en wonderen geven aan dat Hij de beloofde Messias is en het Koninkrijk aanstaande, waarvan Johannes de heraut was geweest. Hij heeft het Lam aan mogen kondigen, het Lam dat de zonden der wereld weg neemt.

Mary did you know, that your baby boy

is Lord of all creation?
Mary did you know, that your baby boy
will one day rule the nations?

Did you know, that your baby boy was Heaven's perfect Lamb?
And this sleeping Child you're holding

is the Great I AM
I AM

Als je een baby'tje hebt gekregen waarvan je weet zoals Maria, dat Hij de Messias is, en een zware weg zal moeten gaan, lijkt me dat haast niet te vatten. Hij ziet eruit als een baby zoals andere baby'tjes en heeft z'n moeder net zo hard nodig. Toch is het de Heer der Heren, die Zichzelf zo vernederd heeft en de gestalte van een dienstknecht aangenomen en zo als een baby aan de mensen gelijk geworden is.

Maria zal dát steeds weer hebben ontdekt dat Hij menselijk gezien haar zoon was, maar dat het er niet meer om ging Hem naar het vlees te kennen. En Hij zal het Lam worden door de weg van lijden en gehoorzaamheid heen. En nog veel meer dan gewone moeders zal ze Hem als mens los hebben moeten laten... 

Ja, we kunnen heel veel van haar leren: het bewaren van de woorden van de Heer in je hart... en Jezus leren kennen als de Messias die alle macht heeft, maar dat het soms nog niet Zijn tijd is zoals bij de bruiloft te Kana... En dat Hij ons precies kent en weet wat we nodig hebben - aan het kruis dacht Hij aan haar en Johannes nam haar vanaf die dag in zijn huis. En Maria heeft niet gezien dat Hij de troon heeft gekregen, dat moet allemaal nog komen terwijl dat wel de woorden van de engel waren; ze heeft aan de voet van het kruis gestaan, iets heel anders!

De engel geeft aan 'dat zij genade heeft gevonden in de ogen van God'. Wij denken dan vaak aan grootse dingen: de moeder van Jezus zijn zie wat er van gemaakt is in de christenheid: Koningin van de hemel, moeder van God, onbevlekt ontvangen zelfs ...
Maar het is: waardig gekeurd zijn om die vrouw te zijn, die de menselijke blik kan leren loslaten en in tweeën zal worden gescheurd als ze haar zoon aan het kruis ziet hangen. En dáár heb je genade voor nodig! - al zal het andere: dat Hij de troon zal ontvangen van Zijn Vader David, ook ooit komen maar toen nog lang niet.. 
Ja, wat ik precies moet denken bij het woord: zalig, weet ik nooit goed maar er staat dat alle geslachten haar zalig zullen spreken... :)

Wij hebben door het kruis allemáál genade gevonden en mogen zijn als Maria die zich beschikbaar stelde en het leerde, dat wat Hij gezegd heeft, waarheid zal worden. Wij weten ook vaak niet het hoe en waarom van moeilijkheden en problemen in ons leven, maar mogen Zijn woord in ons hart bewaren. Dan zijn we 'zalig' te noemen...
Zo'n kerstfeest, waarvan we weten dat het verder gaat en we zo genade hebben ontvangen... Ik hoop dat jullie dat allemaal (gaan) kennen!

Do you know, that this baby
Has come to make you new?
This Child that was delivered,
wants to deliver you!

Do you know, do you know?