Mijn ogen hebben Uw heil gezien!

Het is een bijzondere ontmoeting die de oude Simeon in de tempel heeft. Die ontmoeting is de vervulling van een speciaal woord van God dat hij misschien al heel lang geleden heeft ontvangen.

Wat is er zo speciaal? We lezen in dit gedeelte in Lukas 2 dat Simeon ‘de vertroosting van Israël’ verwachtte. Ik vind het altijd een bijzonder woord: vertroosting, ik zie in dat woord grote liefde, medeleven en betrokkenheid van God voor Zijn volk Israël. Het volk heeft al zolang gewacht, is door veel ellende heen gegaan, is ontrouw geweest - maar de belofte staat nog steeds: de Messias zal komen en zal Zijn volk troosten! Hijzelf IS de vertroosting.

Ook wij gaan soms door roerige tijden, zijn misschien ook ontrouw, voor mij wel herkenbaar in ieder geval. Maar God blijft dezelfde en zal Zijn belofte nooit intrekken!

Het bijzondere aan Simeon is ook dat de Heilige Geest op hem was. De Geest had hem die godspraak gegeven dat hij de Messias zou zien voordat hij zou sterven. Het was in die tijd al zo lang geleden dat God door de profeten had gesproken (400 jaar) dat je een groot geloof moest hebben om de Messias nog steeds te verwachten. Simeon had dat geloof! We lezen dat God hem deze belofte gaf omdat hij rechtvaardig en vroom was. 

Eindelijk, op hoge leeftijd gekomen, is het zover dat hij de belofte in vervulling ziet gaan. Het is dan de achtste dag na Jezus’ geboorte en Maria en Jozef zijn met Hem in de tempel. Dat is hét moment! En met de Belofte, de Messias in de armen looft Simeon God! Hij voelt de troost van de komst van dat kleine kindje.

Ken jij dat ook, dat je spontaan God kan loven en prijzen als je ervaart hoe trouw God is en dat Hij altijd Zijn beloften nakomt? Dat je weet en ervaart: Zijn Geest woont in mij! Ik ken het, maar zou er nog bewuster mee om willen gaan.

Het is prachtig als het tot je doordringt dat God zich persoonlijk met jou bemoeit en je ontdekt dat als Hij iets belooft het precies zo gebeurt, al moet je er misschien lang op wachten.

Simeon weet dat het baby'tje de beloofde Messias is en dat Hem een moeilijke taak wacht. Door dit Kind is het Heil voor alle volken te zien, Hij is licht voor de heidenen en heerlijkheid voor Zijn volk Israël.

Het is een lofzang door de Geest die verder kijkt dan het nu, en ziet op de toekomst die God klaar heeft liggen voor Zijn volk Israël én de overige volken. Wij leven vlak vóór die toekomst en zien voor onze ogen gebeuren dat net als bij Simeon, God aan Israël Zijn beloften vervult en nog verder zál vervullen. Het kindje van toen zal terugkomen als de Zoon die de heerschappij op Zijn schouders heeft liggen. Uiteindelijk zal de lijdenstijd voorbij zijn. Israël zal zijn Messias aannemen en is het de tijd voor Gods heerlijkheid op aarde.

Wat een troost gaf die boodschap ook toen al, in die donkere tijd, aan de enkeling die geloofde (ook voor Anna, een oude profetes die eveneens de Verlosser verwachtte en Hem ontmoette, toen in de tempel!) Wat een dankbaarheid van Simeon die zegt in vrede te kunnen sterven omdat God zijn belofte heeft vervuld, zijn ogen hebben Gods Heil gezien, Jezus!

Heb jij dat ook al gezien, dat Jezus voor jou ‘Gods Heil’, jouw Verlosser wil zijn?

En de Geest profeteert door Simeon heen aan Maria dat haar Zoon een cruciale rol zal hebben. Een gedeelte van Zijn volk zal door Hem ten val komen, maar een ánder deel zal Hem volgen. Voor de één is Hij een struikelblok, maar voor de ander Licht en Heil. Zo maakt Jezus openbaar wat in ieders hart leeft. Voor Maria zal het niet makkelijk zijn, er zal een zwaard door haar ziel gaan, als ze haar zoon zal zien sterven.

Wie is Jezus voor jou? Iemand die Zijn belofte aan jou vervult omdat je in Hem gelooft? Dat hoop ik! Onderzoek jezelf waarin je hart je nog belemmert om Jezus volledig te volgen. Waar ligt voor jou nog een struikelblok dat je mag opruimen?

Deze Messias die Simeon in zijn armen had, wil zo graag ook jou leiden door Zijn Geest, en belooft om jouw Licht en Heil te zijn. Verwacht Hem, in vertrouwen dat Hij Zijn beloften waarmaakt zoals Hij dat ook deed aan Simeon!

Gods trouwe profeet in ballingschap

Opnieuw Daniel. Wat is het bijzonder om hem door het hele bijbelboek Daniël heen, mee te maken. We kennen Daniël uit de zo bekende verhalen van de Bijbelse geschiedenis op school. In de eerste zes hoofdstukken van het boek zien we dat het een boodschap is aan de toenmalige heidense wereld, geschreven in het Aramees. Daniël ontving wijsheid en inzicht en mocht de dromen van koningen uitleggen en wijze raad geven. Hij is in dat verre land Babel om te getuigen van de God des hemels. 

Daniël, een man van gebed

Uit al deze geschiedenissen kunnen we veel leren voor ons persoonlijk leven. We zien hoe Daniël drie maal per dag ‘gewoon is’ om te bidden en hij blijft dat doen, ook als ‘bidden’ ineens een overtreding wordt - omdat slechte mensen hem hierop willen vangen. We weten hoe het afloopt; Daniël laat zich niet intimideren en tegen het bevel in om alleen de koning iets te mogen vragen, dertig dagen lang, gaat hij gewoon voor zijn raam, bidden tot zijn God. Wij zouden nog denken: laat ik me verstoppen zodat ik niet gezien zal worden, maar ook dat doet Daniël niet.

Zijn wij mensen van wie anderen weten dat we bidden? Of doen we dat het liefst een beetje stiekem?

Hij wordt gered uit de leeuwenkuil en koning Darius, de koning van het tweede rijk, dat van de Meden en Perzen, erkent de macht van de God van Daniël. Zo wordt de God van Daniël bekend in de heidense wereld. Ik vraag me af of ik in een vreemd land ook zo standvastig geweest zou zijn.

 
Van historisch verhaal naar apocalyptisch visioen

Vanaf hoofdstuk 7 zien we een verandering, de boodschap heeft een andere focus, van de heidense volken naar het volk Israël. Vanaf hoofdstuk 8 ook geschreven in het Hebreeuws, gericht op het Joodse volk en een profetische kijk op hoe het zal gaan met het volk Israël in ‘de tijd van het einde’. Daniël kijkt hier in de toekomst. En al is er uitleg van een engel, of van iemand waar hij in zijn droom mee spreekt, hij begrijpt niet echt wat er in die tijd van het einde allemaal zal gebeuren.


Ik moet dan denken aan een tekst uit het Nieuwe Testament, waar staat dat de profeten graag hadden willen weten waar ze het over hadden. Ze zochten en speurden naar de betekenis van wat ze moesten profeteren. Hier in Daniël zien we profetieën die wel enigszins uitleg krijgen maar ook wordt gezegd dat er pas in die tijd van het einde méér kennis zal komen. Pas dan zal begrepen worden waar deze profetieën over Israël in de tijd van het einde op doelen. In onze tijd zie je ook dat kennis hierover meer is geworden, we staan natuurlijk ook veel verder in de tijd en kunnen ver terugkijken.

Het is ook bijzonder hoeveel parallellen er zijn tussen Openbaring (wat ook gaat over de toekomst) en deze profetieën vanaf hoofdstuk 7 in Daniël. We zien dezelfde dieren genoemd worden, we zien tijdsaanduidingen en bergen die we herkennen. Het is mooi om te ontdekken dat dezelfde Auteur aan het woord is, bij de profeet Daniël uit het Oude Testament en bij Johannes die het laatste bijbelboek ‘de Openbaring van Jezus Christus’ op mocht schrijven.

Zo staat in Hebreeën hoofdstuk 1:1: ‘“Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon, Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft.” Beiden, de profeten en de Zoon spraken de woorden van God.

De Mensenzoon

De Zoon is erfgenaam gemaakt van alle dingen. En als je de profetieën leest vanaf Daniël 7, dan kom je die Mensenzoon al tegen. Eerst ziet Daniël vier dieren opkomen uit de zee. Daarna is het decor veranderd in een troonzaal waar de Oude van dagen zetelt. En dan verschijnt een Mensenzoon en ontvangt ‘een koninkrijk en heerschappij’. Alle stammen en naties moeten Hem vereren.

Het Aramese woord dat hier wordt gebruikt is ‘palach’ en betekent ‘eren’ in de zin van aanbidden. Wij weten natuurlijk dat deze Mensenzoon Jezus is, maar hier is het bewijs van Zijn goddelijkheid. Jezus zelf haalt ook Daniël 7 aan. In Markus 14 vraagt de hogepriester of Hij de Christus is. Jezus antwoordt in vers 62 met een citaat uit Daniël 7: “Ik ben het. En u zult de Zoon des mensen zien zitten aan de rechterhand van de kracht van God en zien komen met de wolken van de hemel.”

Zo geeft Jezus bewijs aan de Joodse leiders dat Hij Gods Zoon is. Ze wisten precies waar Hij op doelde, beschuldigden Hem van godslastering en wilden Hem ter dood brengen. Hij is de steen des aanstoots, maar ook de steen (de Rots) die alle andere rijken omverwerpt. Hij zal de autoriteit over Zijn wereldwijde koninkrijk ontvangen en alle eer en aanbidding. In Jesaja 60 zie je gebeuren dat de heidenvolken optrekken naar Jeruzalem om Hem te aanbidden. 

Zo zal het uiteindelijk worden op aarde: In plaats van de grootheidswaanzin van Nebukadnezar, het vereren en aanbidden van de koning en het beeld (wat dode rituelen zijn), zal de ware God aanbidding ontvangen van alle volken en naties. Daar zal het na alle ellende waar het volk Israël (en de wereld) nog doorheen moet, op uitdraaien.

Een zware last

Hoe is het met Daniël na dit visioen van de dieren, de troonzaal met de Oude van dagen en de Mensenzoon die het koningschap ontvangt? Je zou denken dat hij blij is dat alles uiteindelijk goed afloopt maar hij is niet blij. Hij trekt wit weg en is erg van slag.

En een jaar later, in hoofdstuk 8 na nog een visioen van de ram en de geitenbok, is hij zelfs twee dagen ziek van ellende. Over dit visioen krijgt hij deze uitleg van Gabriël: In het laatst van de tijd zal er een harde koning opstaan, zijn kracht heeft hij niet van zichzelf, ook de heiligen zal hij verderven en opstaan tegen de Vorst der vorsten. Zonder mensenhanden zal hij vernietigd worden. Dit doelt op een verre toekomst maar, mondje dicht!

Zonder mensenhanden vernietigd worden, doet je dat ook niet denken aan de steen die zonder mensenhanden losraakt en het grote beeld uit Daniël 1 (alle wereldrijken) vernietigt? Vergelijk ook 2 Tess 2: 8 waar Jezus wanneer Hij zal verschijnen, met de adem van Zijn mond de wetteloze zal doden.

Opnieuw gebed van Daniël

Dan in hoofdstuk 9 is Darius aan de macht en Daniël leest en let op de woorden van Jeremia, dat 70 jaren voorbij moeten gaan en zolang alles in puin zal blijven. En wat gaat hij doen? Hij gaat bidden en smeken en doet schuldbelijdenis en vereenzelvigt zich met het volk dat gezondigd heeft. Hij erkent dat God rechtvaardig is in alles wat Hij doet, en zegt: ‘Kijk hoe Uw stad en Uw volk eraan toe is.’ En Daniël herinnert God eraan dat Zijn naam toch over het volk is uitgeroepen.

Dit gebed heeft te maken met het kennen en erkennen van wat er in je eigen hart ook leeft, al heb je het niet letterlijk uitgevoerd zoals anderen. Ook dit gebed is niet gemakkelijk. Vaak vind ik mezelf nog wel redelijk oké, in de zin van best wel braaf. Maar ook in mijn hart zit alles wat Daniël hier opnoemt.

Dan komt als antwoord Gabriël met een profetie. Er zijn 70 weken bepaald over het volk, over uw volk en uw heilige stad, om de overtreding te beëindigen, de zonden te verzegelen, de ongerechtigheid te verzoenen, om een eeuwige gerechtigheid tot stand te brengen. Daniel 9: 24. Het is Gods plan om op die manier aan alle ellende op aarde een eind te maken.

God heeft de tijden vastgesteld

Het is opvallend dat God weet waar Hij mee bezig is. Hij heeft de tijden vastgesteld over Zijn volk. Hij weet wat er gaat gebeuren en wanneer het gaat gebeuren. Na 62 weken dit, na 69 weken dat … In het vorige hoofdstuk lees je ook over de vastgestelde tijd, er is exact bekend hoeveel avonden het zal duren voordat er een einde komt aan het vertrappen van het heiligdom. Net als in Openbaring, waar je leest over 42 maanden, of over 1260 dagen. Allemaal heel precies. Zo werd Jezus geboren toen de volheid van de tijd gekomen was. De mensen leven hun leven en er gebeurt van alles, maar God weet wanneer de dingen die Hij heeft vastgelegd, gaan gebeuren. Hij kent het grote plaatje.

En als dit je allemaal wat te ‘groots’ voorkomt, dat gepraat over allerlei dieren (volken) en legers en vorsten die elkaar afmaken, al komt uiteindelijk Jezus als koning op aarde, lees dan eens Psalm 139 vers 16 en 17: Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien, en zij alle werden in Uw boek beschreven, de dagen dat zij gevormd werden, toen er nog niet één van hen bestond. Daarom, hoe kostbaar zijn mij Uw gedachten, o God, hoe machtig groot is hun aantal.

Hij kende alle dagen van je leven nog voordat je bestond! Hij was erbij toen je eerste dag begon en nog niemand wist dat je was ontstaan. Zo dichtbij is de God des hemels.

Gebed en geestelijke strijd

De laatste hoofdstukken gaan over een grote strijd. Bepaalde gedeelten zijn zo accuraat beschreven dat bijbel critici zeggen dat dit nooit echt door Daniël zelf geschreven kan zijn, omdat het toen nog moest gebeuren.

In hoofdstuk 10 is het duidelijk dat er niet alleen een strijd op aarde is maar ook een geestelijke strijd in de hemelse gewesten. De boodschapper die naar Daniël onderweg was  werd vanaf het moment van Daniëls gebed, 21 dagen tegengehouden door de vorst van Perzië. Michaël moest hem te hulp komen. De tegenstander doet er blijkbaar alles aan om de verklaring van het belangrijke visioen niet bekend te laten worden.

Bid jij soms ergens voor en duurt het lang voor je antwoord krijgt? Geef niet op! Dit zeg ik ook tegen mijzelf om juist vol te houden als er blijkbaar tegenstand is. In dit stukje is het ook duidelijk dat God gaat handelen op jouw gebed maar het kan zijn dat er strijd geleverd wordt voordat het antwoord komt.

Gebed en profetie in dit bijbelboek. Beiden zijn nodig om Gods gedachten te leren kennen, persoonlijk en voor het grote plaatje van de gebeurtenissen die God heeft voorzegd. De Bijbel wordt niet voor niets het profetische woord genoemd, dat zeer vast staat. We worden aangemoedigd om op dat woord van God te letten als een lamp die schijnt in een duistere plaats, tot de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten. 2 Petrus 1: 19

Er is hoop

We hoeven niet in het ongewisse te leven, in angst te zijn voor wat er in de wereld gebeurt. Het laatste hoofdstuk 12 van Daniël laat zien dat de aartsengel Michael opstaat om voor Israël te strijden als de verdrukking voor het volk het grootst is. Wat een hoopvol einde van alle profetieën in dat moeilijke boek.

God heeft de tijden in Zijn hand. Ook onze tijden. Wat een bemoediging en rust geeft dat!
Die rust wens ik jullie allemaal toe!

Vertrouw op God, Hij hoort je wel!

 Daniël is de persoon waar we het nu over gaan hebben. In het bijbelboek Daniël zien we hem eerst als een jongeman en volgen door het boek heen, alles wat hij meemaakt en wat God hem vertelt. En ook wat Daniël daarop, trouw aan zijn God, doorgeeft aan de mensen waar God hem voor heeft gesteld.

Het verhaal doet een beetje denken aan een ander bijbelboek, dat van Esther, het jonge meisje dat door de heerser van die tijd werd uitgekozen om naar het paleis te komen. En we weten allemaal wel hoe die geschiedenis verder ging. Misschien ken je ook de welhaast beroemde uitspraak die we daar lezen: “Misschien ben je wel geboren juist voor een tijd als deze!” En Esther heeft door haar moed grote impact gehad en haar volk gered.

Daniël is ook nog een jonge jongen, een tiener, als koning Nebukadnezar voor de poorten van Jeruzalem staat en de koninklijke jongens die er goed uitzien meeneemt naar zijn land en naar zijn paleis. Daniël zal zijn familie nooit meer terug zien. Wat een traumatische gebeurtenis zal dat voor hem geweest zijn.
 

Kiezen om trouw te zijn

 

Maar dan lezen toch we in het begin van het boek, dat hij ondanks zijn omstandigheden, God blijft volgen. Wat bijzonder is dat! Hij had zich gedeisd kunnen houden - val maar niet op, want misschien is dat wel gevaarlijk! Maar nee, Daniël stáát ergens voor, en wel voor zijn geloof in God. Hij steekt dat niet onder stoelen of banken.

In het paleis gekomen, laat hij zien dat hij de weg van zijn God kiest, door het volgens de Joodse wetten verontreinigde voedsel, wat ze voorgeschoteld krijgen te weigeren. Maar God zegent hem en zijn vrienden, en ze zien er - met alleen water en groente - beter en gezonder uit dan al die andere jongens. Zo laat God daar Zijn macht al zien aan ieder in het paleis. Het was het gevolg van Daniëls keuze om zijn God te blijven volgen, ook in dit verre vreemde land.

Als je leven vlekkeloos verloopt is dat menselijk gezien heel fijn. Maar juist in moeilijke tijden kun je een getuige zijn als je staande blijft. Mij is dat ook lang niet altijd gelukt, maar ik heb wel ervaren dat het méér zegt, als vertelt dat God je door moeilijkheden heen heeft geholpen. Je kan vallen maar weer overeind komen met Gods hulp! Voor Daniël gold hetzelfde. Als hij in Israël was gebleven, zou zijn leven wellicht makkelijker geweest zijn, maar dan had minder geleerd. En hij had niet Gods boodschap aan de heersers in dat verre land kunnen vertellen. 

 Sta er eens bij stil met welke mensen jij in jouw omgeving - klaarblijkelijk zomaar ineens - mee in contact komt. Heeft God misschien jou op díe plek, op dát moment gesteld, zodat je hen van Jezus mag vertellen? Bedenk dat jij die schakel bent tussen de mensen die Hem niet kennen en God, die door jou heen Zich bekend wil maken.

Daniël kon in het verre Babel getuigen dat er een God van de hemel is, die boven alle andere machthebbers staat. Dat die God van de hemel de macht geeft aan wie Hij wil, en het weer wegneemt als Hij dat wil. Wat zal het hem ook hebben geholpen dat met hem, zijn drie vrienden diezelfde God kenden en zich daar ook niet voor schaamden. 

Hierdoor komt zelfs Nebukadnezar tot inkeer. Wanneer de drie vrienden van Daniël zich niet willen buigen voor het beeld, en in de vurige oven worden geworpen, is er ineens een engel bij hen en ze komen levend naar buiten. Daarop erkent Nebukadnezar dat er geen god is die zo verlossen kan, als de God van Sadrach, Mesach en Abednego!

Waarschijnlijk zit jij niet letterlijk in een vurige oven, maar het principe blijft hetzelfde, dat God bij je is; in welke situatie je ook zit, Hij helpt je er doorheen. Door te stáán voor je geloof, zoals de drie vrienden zich niet wilden buigen voor het beeld, geef je God de kans om Zich te laten zien als de God van de hemel, die alle macht heeft.

Ook de zoon van Nebukadnezar, koning Belsassar, weet Daniël te vinden. Hij is de tweede heerser die Gods boodschap ontvangt, als hij van Daniël uitleg krijgt over ‘het schrift op de wand’. De betekenis is dat God hem zal straffen en het koningschap van hem weg zal nemen. Geen fijne boodschap, maar toch wordt Daniël door Belsassar verhoogd en krijgt hij de derde positie in het rijk.

Trouw in gebed

In het boek Daniël zie je ook voorbeelden dat God alles omkeert. Wat mensen bedenken om hem er kwaad mee te doen, wordt op wonderlijke wijze goed. Aan de top van de macht ben je je leven nooit echt zeker, dat was in de tijd van Daniël ook al het geval. Er wordt een complot gesmeed om hem uit de weg te ruimen. En waar kan je Daniël nu op pakken? Zijn trouw aan zijn God. 

Deze valse mensen zorgen dat er een wet wordt uitgevaardigd dat er dertig dagen niet gebeden mag worden tot een God of een mens. Maar al is het een wet van Meden en Perzen (die niet herroepen kan worden), Daniël trekt zich daar niets van aan. Hij blijft bidden zoals hij gewoon is.. En God redt hem uit de leeuwenkuil, door de muil van de leeuw dicht te houden. Koning Darius, de derde heerser waar Daniël tijdens zijn leven in Babel mee te maken heeft, is vol ontzag voor de God van de hemel!

Door die trouw van Daniël in gebed, kan hij ook Gods profeet zijn en speciale boodschappen van God ontvangen voor zijn volk Israël. Daniël had het volk op zijn hart en is voor hen in gebed, hij moet láng bidden voordat er antwoord komt. Maar hij houdt vol en geeft niet op! Zo kon Michaël (die vanuit de hemel al onderweg was gegaan) de strijd winnen tegen de vorst van Perzië en uiteindelijk Gods boodschap aan Daniël doorgeven. Trouw zijn in gebed, ook dat is Daniél!

Bedenk en vergeet dat nooit, als je in een moeilijke tijd leeft en je kunt niets doen aan de situatie waar je inzit: je kunt ALTIJD bidden! En weet dat, zoals bij Daniël, God aan het werk gaat en hulp onderweg is. 

Wat een bemoedigingen zien we door dit bijbelboek heen in het leven van Daniël! Ik hoop zo dat je door zes weken deze studie te volgen, méér op God gaat vertrouwen, ook als het moeilijk is en je niet direct ziet waar de oplossingen zijn. 

En ik kan dit allemaal mooi opschrijven, maar ook ik heb deze aansporingen echt nodig. Het moment dat je kunt getuigen is zomaar voorbij. En de tegenstander wil graag dat we stoppen met bidden als er niet direct te merken is dat er iets gebeurt. Laten we dan denken aan Daniël. De God van de hemel hoort altijd en Hij ziet je. Hij is zelfs onze Vader geworden en zal je zegenen wanneer je in vertrouwen voor Hem durft te stáán, en te kiezen!

Eva levengeefster moeder

Kinderen zijn een geschenk. Als moeder van een groot gezin kon en kan ik dat volmondig beamen. Toen ik zelf moeder werd, waren er ook al mensen die daar heel anders over dachten. Maar voor mij hebben kinderen er altijd bij gehoord, al had ik niet van tevoren bedacht dat ik zeven kinderen zou krijgen, met één was ik al heel erg druk. :)

God zei er ook wat over toen Hij de mens schiep. Hij gaf de opdracht aan de mens om vruchtbaar te zijn en talrijk te worden. Maar zeker in deze tijd is het helemaal niet meer zo logisch. Mensen genoeg op de wereld. En het gezin als hoeksteen van de samenleving? Dat is tegenwoordig ook wel anders.

Hoe kan dat, wat zit daar achter? Of is het gewoon met je tijd meegaan en verandert daarom ook het het zicht op dit onderwerp? Maar waarom?

Vorige week zag ik een kort filmpje, en dat verwoordde voor mij de kern. Je moet dan even een eindje uitzoomen en in de ‘overview stand’ zie je processen en gebeurtenissen ineens in perspectief. Het grotere plaatje werd mij op een nieuwe manier weer duidelijk.

Als christen weet ik natuurlijk dat zolang de wereld bestaat, er al een strijd gaande is tussen goed en kwaad. Dat begon in het paradijs: Adam en Eva luisterden naar de slang met alle gevolgen van dien. De slang spiegelde hen voor dat ze als God konden zijn. En daarna (of daarmee) begon de ellende; verlaat je de positie en het plan wat God heeft en het gaat faliekant mis.

Het vruchtbaar en talrijk worden werd ineens gecompliceerder; ‘met smart kinderen baren’ is een gevolg van de zondeval. Evenals de positie die de vrouw vaak heeft gehad in het verleden, onderdrukt, niets waard en bezit van de man, alleen nodig om de hem kinderen te geven - en in veel gebieden op aarde is dat nog steeds zo. ‘De man zal over u heersen’ zie je als vloek echt daarin terugkomen.

De duivel is niet alleen de leugenaar maar ook de mensenmoordenaar van het begin af. De eerste moord liet dan ook niet lang op zich wachten: Kain sloeg zijn broer Abel dood. Adam en Eva, die de volmaaktheid in het paradijs mee hadden gemaakt, zijn ouders van een vermoord kind. En van een kind die een moordenaar is geworden. Het ‘als God zijn’ pakte niet zo goed uit! En de duivel kreeg wat hij wilde.

Dit is mijn lichaam

En nu kom ik bij de kern, wat zo raakt aan wat er gebeurt in de maatschappij van vandaag. Je ziet er de hand in van de duivel: de leugenaar en mensenmoordenaar. Precies dat zit er achter de slogan: ‘Baas in eigen buik’. Die vrouwen zeggen: ‘Dit is mijn lichaam’ en ik kan ermee doen wat ik wil. Een baby als een klompje cellen, als een gezwel waar je van af wil. En zo wordt abortus voorgesteld als een mensenrecht, als een verworvenheid en oplossing. Soms al wettelijk toegestaan tot en met de negende maand. Tot de geboorte inderdaad. (After birth abortion kan ook nog, mocht je een afwijking over het hoofd hebben gezien).


Ook het verlaten van het concept ‘huwelijk tussen man en vrouw’ zoals God het van het begin heeft bedacht, komt uit de koker van de leugenaar. Op een natuurlijke manier kinderen krijgen is dan niet mogelijk. De oplossingen lijken op het eerste gezicht heel liefdevol, maar drijven de maatschappij steeds verder van Gods bedoeling af. Er komen eigenlijk alleen maar problemen bij: babies die je kunt kopen op ‘bestelling’ bij de draagmoeder, vaak een vrouw in financiële problemen; of een vrouw in transitie om man te worden, zij laat de baarmoeder nog even zitten - met de illusie dat een man ook kinderen kan baren, alsof alles maakbaar is. Terwijl we weten dat er vrouwen zijn die nooit kinderen zullen krijgen, hoe graag ze ook moeder willen worden.

We hebben de autonomie over onszelf afgeroepen maar weten niet dat we slaaf zijn van de duivel en precies doen wat hij wil. Helemaal gebrainwashed met leugens. Dit is mijn lichaam, ik mag ermee doen wat ik wil; wat erin groeit, dat mag ik weghalen, aan een ander verkopen, doden, als ik dat nodig vind. Het is de eucharistie van de duivel. Kinderoffers. Met in het verlengde daarvan de kinderhandel met het misbruik in alle gradaties die je kunt bedenken.

Hoe anders zijn qua inhoud de woorden van Jezus: Dit is mijn lichaam, dat voor jullie verbroken wordt. Zijn lichaam geeft leven. De Messias die direct na de zondeval in Genesis 3 al beloofd was, is Iemand die precies de tegengestelde kenmerken van de duivel heeft. Hij is een redder. Hij néémt het leven niet maar gééft Zichzelf. Zo gaf Hij Adam en Eva in Zijn genade Seth als troost voor het verlies van Abel. God de Schepper staat voor het leven, en door Zichzelf op te offeren, kunnen mensen weer tot leven komen. Omdat Hij de waarheid is, mogen we hier zeker van zijn.

Maar ook: in Hem leven wij en bewegen wij… ook de ongelovigen zouden direct stoppen met leven als Jezus niet alle processen op aarde in de hand had.

En wij moeders?

Zo zijn moeders ook bedoeld als levengeefsters, de betekenis van de naam 'Eva'. Hoe bijzonder is het dat op het moment dat zaadcel en eicel samensmelten, dit gepaard gaat met licht. Ook dit komt overeen met de Bijbelse boodschap: ‘In het Woord was het leven en het leven was het licht van de mensen’ (Joh.1: 4). Het maakt daarmee direct een einde aan de discussie wanneer je kunt spreken van ‘leven’ in de baarmoeder. Dat begint bij de samensmelting van eicel en zaadcel; op dat moment is ook de geest van het nieuwe mensje aanwezig. 

Babies in de buik van de moeder zijn mensjes in de dop, die zij in haar lichaam mag beschermen en voeden. Het is nieuw leven dat zij draagt en waar ze verantwoordelijk voor is. Volkomen afhankelijke mensjes maar o zo waardevol en kostbaar.

De verbondenheid die elke moeder kent met haar kind, die zegt ook hoe God ons ziet als Zijn kinderen. Wat een onverbrekelijke band is dat. Zelfs als een kind wegloopt, dan blijft het toch je kind. Ik weet uit ervaring hoe diep dat gaat, maar ook hoe blij je bent als de breuk hersteld wordt. Een bemoediging, dat als kinderen afgedwaald zijn van hun hemelse Vader, dat het kindschap nooit ongedaan gemaakt kan worden.

Laten we de leugens afleggen, de waarheid omarmen en het leven vieren, ook als het zich soms onverwacht aandient. Jezus heeft de kinderen lief, ze zijn een parel in Gods hand. Uit de mond van kleine kinderen komt de lof voor God. En als je één van hen verleidt, zodat ze de verkeerde keuze maken, dan was het beter geweest als een molensteen om je hals was gedaan en je in de zee was geworpen. Zo belangrijk zijn kinderen in Gods ogen.


Het is in deze tijd niet gemakkelijk om kinderen op te voeden. De wereld is allang geen paradijs meer en voor veel mensen de reden om niet eens aan kinderen ‘te beginnen’. Maar God heeft beloofd dat Hij de hele schepping weer zal herstellen. Ook onze kinderen hebben daarin een plek. Bid daarom volhardend voor je kinderen die nog niet gered zijn. Want God is genadig en wacht met komen omdat Hij niet wil dat er iemand verloren zal gaan!

 

Wat een zegen dat God elk moederhart kent, elk kind kent, ook als het afgedwaald is. Wij weten vaak niet wat we zullen bidden, maar God is groter dan onze gedachten en de Geest bidt voor ons, dat onze kinderen ook het Leven zullen omarmen. En uiteindelijk behouden in het hemels koninkrijk aan gaan komen.

En als je lijdt, weet dat het maar voor even is ...

Moeilijkheden, beproevingen, lijden, we zitten er niet op te wachten. Ik ben ook zo iemand die bij een film direct de andere kant op kijkt als het eng dreigt te worden, als er bloed gaat vloeien en andere nare zaken in beeld gebracht worden. Het is heel menselijk om dat uit de weg te willen gaan. Heftige gebeurtenissen willen we het liefst voorkomen.

We zien dit ook terug bij Petrus, die ooit Jezus bestrafte omdat hij Hem wilde behoeden voor het lijden en de dood. Toen Jezus liet zien dat Hij moest lijden en ter dood gebracht worden zei Petrus zelfs: “Dat verhoede God, het zal U zeker niet overkomen”, niet wetende dat hij daarmee inderdaad de dingen van de mensen bedacht en niet de dingen van God, zoals Jezus hem toen duidelijk maakte.

Lijden, kijk er niet van op

Maar wat zegt diezelfde Petrus hier in dit 4e hoofdstuk van zijn eerste brief? Dat de vuurgloed van de beproeving ons niet moet bevreemden. Met andere woorden, kijk er niet raar van op als er moeilijkheden en lijden op je pad komen. Integendeel: het is juist de normaalste zaak van de wereld voor een gelovige. Als je dit wilt ontkennen, bedenk je net als Petrus vroeger, niet de goddelijke maar de menselijke dingen. God wil namelijk dat je geloof groeit en je door alles heen, Hem meer gaat vertrouwen.

Lijden vanwege je foute daden en beslissingen is niets bijzonders, je hoeft daar niet trots op te zijn. Maar als je ineens middenin de vuurgloed van een beproeving zit en die test doorstaat, wees dan blij omdat je deel hebt aan het lijden van Christus. Je wordt zalig genoemd als je smaad moet verdragen vanwege de naam van Christus. Schaam je daar niet voor als dat jou overkomt maar maak de naam van Christus juist groot!

Hoe is dat in de praktijk, hoe doorsta je de test? Er zijn veel voorbeelden van te zien in de bijbel. Door te reageren zoals Jezus deed, door te aanvaarden wat je overkomt en niet in opstand te komen en God ter verantwoording te roepen. Lees daarvoor de evangeliën. Dan ben je zoals Job uit het Oude Testament, die zei: 'zou ik het goede van God aannemen en het kwade niet? En in dit alles zondigde Job niet', staat er dan. Wat een voorbeelden voor ons, het is iets wat ik niet uit mezelf zou kunnen.

De wereld (ook de engelenwereld) ziet hoe onze reactie is op tegenslagen en beproevingen. Blijven we op God vertrouwen of denken we: het is nu wel eens genoeg geweest! Dan is het ‘oordeel’ dat je de test niet helemaal hebt gehaald. Je bent rechtvaardig in Christus, maar als je niets leert van de tests die er in je leven komen, dan lukt je redding/loutering van alles waar God je nog van wil ontdoen in dit leven, 'ternauwernood’. (Vergelijk ook 1 Korinthe 3 waar gelovigen gered worden ‘als door vuur heen’; hun werken verbranden als ze niet vanuit God zijn gedaan, het is hooi en stro.) Maar lijd je als christen? Houdt niet op goed te doen! Dat is goud en kostbaar gesteente in Gods oog, bestand tegen het vuur en het komt er nog mooier uit tevoorschijn.

Houd vol, God geeft genade

Bij alles wat we hier bij Petrus (inmiddels in hoofdstuk 5) lezen over ‘lijden’, is het steeds gezet in het perspectief van Jezus' komst. Als we het lijden niet uit de weg gaan en ons vernederen onder Zijn machtige hand, zal Hij ons verhogen en heerlijkheid geven als Hij komt. Waarom zouden we ook méér zijn dan onze Meester? Jezus werd hier op aarde ook gehaat en liet zich vernederen, in die zin is het een eer als ons dezelfde dingen overkomen. Werp daarom al je zorgen en alles waar je mee zit op Hem, want Hij zorgt voor je! Sta vast in het geloof en weersta de duivel, en het helpt als je weet dat je daarin niet alleen staat, andere gelovigen maken hetzelfde mee.

Petrus zoomt nu in op de genade als hij schrijft: De God van alle genade die u in Christus geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid, zal ons na een korte tijd van lijden, volmaken, bevestigen, sterken en grondvesten. Dit is de ware genade van God waar we vast in moeten staan, zegt hij dan als een soort conclusie van deze eerste brief.

Ik bid dat je die genade ontvangt om als gelovige in het lijden een beeld van Christus te zijn en moedig je aan om vol te houden in moeilijke omstandigheden. Als je moet lijden voor Christus, houd dan het uitzicht op wat komen gaat. Met de woorden van een bekend lied:

“En als je lijdt, weet dat het maar voor even is
Als Jezus terugkomt deel je in Zijn heerlijkheid”.

Dat je door deze studie heen, steeds meer mag beseffen hoe groot de genade van God voor jou is. En dat je daardoorheen tot méér besef van de grootheid van God Zelf komt. De God die een grote toekomst vol heerlijkheid voor ons heeft bedacht, die Hij klaar heeft liggen om geopenbaard te worden als Hij terugkomt.

Zie jij daar ook zo naar uit?

 

 

En nu aan de slag! (Een nieuwe tijd breekt aan)

Deze keer iets over de eerste brief van Petrus, en wel hoofdstuk 3, en dat gaat over het huwelijk. Niet perse een populair onderwerp, of populair qua verbintenis in deze tijd. En toch hoop ik dat je aan het eind van dit blogje je aangemoedigd zal voelen, hoe je situatie ook is.

Vrouwen worden hier direct aangesproken op het huwelijk als de band die God heeft bedacht voor de mens op aarde. Wat zou Petrus, de onverschrokken en impulsieve discipel die apostel werd met een grootse taak, vrouwen in deze tijd nu te zeggen kunnen hebben?

Wat we ook denken over het huwelijk en welke ervaring we er mee hebben - en ook als we niet getrouwd zijn: we kunnen allemaal iets leren van wat Petrus hier noemt als heel belangrijk: uw versiering zit niet aan de buitenkant, hoe je gekleed bent en hoeveel sieraden je om hebt, of je haar wel goed zit…. Dat klinkt best heel erg als boodschap voor deze tijd! Zeker als je bedenkt dat die uiterlijkheden via de sociale media juist vaak worden uitvergroot. Denk alleen al aan de reclame die overal tussendoor wordt gesmokkeld, waar het ook altijd draait om de buitenkant. (Dit eten is belangrijk, zoveel kilo moet je afvallen, ga vooral naar de sportschool, rimpels kun je voorkomen, en wil je rijk worden, doe dan dit en dat…) Zelfs verdienen vrouwen hun brood als ‘influencer’, ze willen anderen beïnvloeden met alles wat het aardse leven in hun ogen mooi en belangrijk maakt.

Maar Petrus zegt ons hier dat het gaat om ons hart, dat wat verborgen is. De Heer ziet ook het liefst een zachtmoedige en stille geest waarmee we ons mogen tooien. En stille geest klinkt best saai, en een vrouw die nooit reageert als haar man iets tegen haar zegt waarvan ze denkt: daar ben ik niet zo blij mee, of het klopt van geen kant wat je daar nu zegt, dat is niet zo aansprekend.

Maar misschien is een stille geest (wat we snel verbinden met slaafse onderdanigheid en alles maar over je heen laten komen) niet helemaal wat Petrus bedoelt. Een stille geest kan ook betekenen dat je vrede hebt, niet in onrust leeft en je hart geworteld is in God zelf. Jezus was ook stil als Hem iets werd verweten wat niet klopte, het was niet nodig dat Hij in de verdediging ging want Hij wist dat Hij in verbinding was met Zijn Vader en Hij was op de plek en situatie waar God Hem wilde hebben. (Daar kan ik nog heel veel van leren!) Op andere momenten sprak Hij wél en vertelde dan precies waar de schoen wrong.
Ken je het, misschien af en toe, dat je geest stil is…? Dan is ook zachtmoedigheid wat ook genoemd wordt als kenmerk van een gelovige vrouw, minder moeilijk. Het is ermee verbonden, de rust in je hart waardoor je niet van de wijs te brengen bent.

Deze boodschap is ook voor jou als je denkt: ‘ja, wat mooi om het zo te zien, maar voor mij is het mosterd na de maaltijd.’ Besef dan dat je deze principes altijd in praktijk kan gaan brengen. Het leven zit namelijk vol tests, alles om ons te laten groeien in geloof. En het huwelijk is zeker een test, die voor de ene vrouw zwaarder is dan voor de andere. De aanvallen van de duivel (die niet wil dat Christus en de gemeente worden gezien in jouw christelijke huwelijk) kunnen een zware test zijn waarbij je soms denkt: ‘ik ben te vaak gezakt ….’ Zeker als je huwelijk mis is gelopen en jij en je man uit elkaar zijn gegaan.
Weet dan dat God een vergevende God is en je steeds opnieuw mag beginnen.

Petrus moedigt ons aan: doe goed en laat je geen schrik aanjagen, ook niet door je verleden. Het is ook echt een uitdaging voor de vrouwen die hun kinderen nu moeten grootbrengen om niet verschrikt te worden door deze tijd, die vol is van ongoddelijke dingen en omstandigheden. Laat je niet afleiden door alles om je heen en doe goed! En onthoud dit in je hart. Wat is Petrus’ boodschap ook voor deze tijd actueel. En lijd je vanwege de gerechtigheid al doe je goed, ook dan geldt: schrik er niet van!

De uiteindelijke clou van dit hoofdstuk is Christus heiligen in ons hart als Heer. Hij is goed en rechtvaardig, zachtmoedig, en alles wat de vrucht van de Geest verder is. Geef Hem die plek in je hart en Hij zal dat alles in jou uitwerken. En als mensen dan kwaad van je spreken, dan hoef je jezelf niet te verdedigen. Je mag stil zijn en je goede daden laten spreken. En worden ze nieuwsgierig? Wees altijd bereid verantwoording af te leggen van de hoop die in je is. Petrus verbindt dat hier met de doop. We zijn schoon en rein, heilig geworden. We hebben een goed geweten tot God omdat Jezus is opgestaan. En onze hoop is dat Hij terug komt!

En nog even verder met het eerste gedeelte van hoofdstuk 4

Daar staat een aansporing om echt aan de slag te gaan: want er is tijd genoeg voorbij gegaan met het doen van de wil van de heidenen.
Wat wij mogen doen is in dit leven ons wapenen met de gedachte dat Jezus ook hier op aarde heeft geleefd en niet toegaf aan de zonde. Hij doorstond telkens weer de test, al kostte dat lijden. Als Hij in ons woont, kan het voor ons ook werkelijkheid worden dat we de beproevingen doorstaan - heilig Hem als Heer! Zo kunnen we de rest van ons leven hier, de wil van God doen, ook als mensen ons daarom met de nek aankijken of zelfs vervolgen, want waarom zouden we méér zijn dan onze Meester?

Het duurt niet lang meer voordat Jezus terugkomt, word nuchter zodat u kunt bidden. Ik denk niet dat Petrus bedoelt dat we allemaal steeds dronken zijn, maar dat we ons zomaar mee kunnen laten slepen door emoties over alles wat om ons heen in de wereld gebeurt. Dat vangt onze aandacht en het zicht op God en Zijn plan met deze wereld kan dan helemaal op de achtergrond raken. Ik denk dan aan alle conflicten en oorlogen, maar ook de menselijke inspanningen en oplossingen voor dingen waarvan God gezegd heeft dat Hij het zal rechtzetten en oplossen wanneer Hij terugkomt. Ook kunnen we verstrikt zijn in het aardse leven, wat niet persé zondige dingen hoeven te zijn maar wel ons te veel in beslag nemen. Zoals: wat zullen we eten en waarmee zullen we ons kleden….

Petrus draagt ons op van harte en bestendig lief te hebben. Wees gastvrij, spreek woorden als van God en dien elkaar als uit kracht door God verleent ... alles vanuit Hem.

Wat een mooie opdracht voor deze ‘laatste dagen’. Als we ons laten leiden door de Geest ontvangen we een zachtmoedige en stille geest en zal de vrucht verder zichtbaar worden. En nu aan de slag! Doe goed en wordt niet verschrikt. Doorsta de test. Tot beschaming van de mensen die kwaadspreken over ons en tot een getuigenis van de hoop die in ons is!

 

Want zij worden verzadigd

Zalig die hongeren en dorsten
 naar de gerechtigheid,
 want zij zullen verzadigd worden.

Dit is de vierde zaligspreking, en ik denk dat er heel veel mensen deze uitspraak van Jezus kunnen beamen. Er zijn velen die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid. Iedereen met wie je een gesprek zou aangaan over 'gerechtigheid', vindt dat dit nog lang niet het geval is in de wereld van vandaag. Over veel dingen kunnen we wat dat betreft het wel eens zijn: we zouden graag willen dat alles op aarde eerlijk verdeeld is, en dan zeker wat de eerste levensbehoeften betreft, van voedsel en water. Onderwijs is er nog zo één. Ook belangrijk dat achtergestelde bevolkingsgroepen, vrouwen, kinderen niet meer onderdrukt worden. En dan heb ik maar een paar dingen opgenoemd.

Maar daar ga je al, want wat is bij het eerste punt precies 'eerlijke verdeling'? Is dat: iedereen evenveel geld in het handje? Dat wordt al ingewikkeld, een modaal inkomen wat ik hier verdien, is in Afrika een heel ander verhaal, in Nederland heb je dat hard nodig om überhaupt rond te kunnen komen. We hoeven echt geen schuldgevoel te hebben om met dat modale inkomen 'bij een klein groepje rijken te horen' zoals er wel gezegd wordt. In Afrika is het leven op allerlei gebied niet te vergelijken met Europa of de VS, je leeft er in een heel andere wereld.

Recht doen, hoe dan?

Hoe zou je nu 'recht' kunnen doen met zoveel verschillen? Door te delen van onze welvaart? De miljarden voor Afrika werden vaak gebruikt voor het kopen van wapens, zelfs als er hongersnood was. Wat had er allemaal niet mee gedaan kunnen worden. Een actueel voorbeeld in het Midden Oosten is Gaza, dat kreeg de afgelopen 20 jaar een bedrag gelijk aan dat van de Marshall hulp, waarmee na wo2 heel kapotgeschoten Europa weer werd opgebouwd. Maar die miljarden verdwenen in de tunnels en de wapens waarmee een terroristisch netwerk is opgetuigd en kwam niet ten goede aan de burgers.

Hoe komt het dat op het ene continent stammen nog in een beschaving van het stenen tijdperk leefden en op het andere continent dat heel anders was? Het zijn zaken waar je niet persé een schuldige voor kunt aanwijzen. Wel is duidelijk dat op er aarde zoals het al duizenden jaren functioneert, geen sprake is van 'eerlijkheid'. Het verleden 'waardoor het allemaal zo gelopen is' kun je ook niet veranderen - en in vroegere tijden waren dingen normaal die we nu nooit meer in ons hoofd zouden halen. Er een oordeel over vellen (Nederland is rijk geworden door de slavenhandel is er zo één) is daarom (imho) nogal kortzichtig en vaak heel eenzijdig. Ideologie, godsdienst, mentaliteit, die dingen heb ik er nog buiten gelaten. En wat te denken van de zonde? Van satan die (nog) de overste van de wereld is?

Wat te doen?

In de wereld waarin je nu leeft kun je niets anders doen dan de opdracht vervullen om rechtvaardig te zijn, of 'gerechtigheid te doen'. 

Er is jou, mens, gezegd wat goed is,
je weet wat de HEER van je wil:
niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten
en nederig de weg te gaan van je God. Micha 6:8

Ooit schreef ik een blogje over mijn opa die als aardappelkweker in de jaren 60 al bezig was met eerlijke verdeling van voedsel en een aardappelras kweekte dat het juist in de ontwikkelingslanden met een heel ander klimaat goed zou doen. Een andere anekdote die ik nooit vergeten ben is van Cliff Richard. Hij ging naar Afrika om hulp te verlenen en wilde zijn carrière daarvoor wel opgeven. 'Nee', zeiden ze daar: 'ga jij maar platen maken, waar je goed in bent en dan kan dat geld daarvan hier gebruikt worden.'

Je kan op de plek waar je geplaatst bent, doen wat in je vermogen ligt om mee te helpen aan een rechtvaardiger wereld.

Jezus, dé rechtvaardige

Hoe was Jezus rechtvaardig toen Hij hier op aarde rondliep? Hoe deed Hij ieder mens 'recht'? Ten eerste deed Hij Zijn Vader recht. Hij was de enige rechtvaardige die hier ooit op aarde heeft rondgelopen. En wat zal Hij ook de ongerechtigheid om zich heen, aangevoeld en ervaren hebben. Hetzelfde geldt voor ons: rechtvaardig zijn is recht staan voor God, en dat kan doordat we Jezus aanvaard hebben en God ons ziet als rechtvaardig in Zijn Zoon. Daar begint het en vanuit die positie mogen we 'rechtvaardigheid doen'.

Jezus liet Zijn volk zien hoe je recht moet doen. Hij zag of ze eerlijk waren. Was dat niet het geval dan kregen ze de opdracht dit recht te zetten - of het gebeurde spontaan, door bekering. Ik denk dan aan Zacheüs, de tollenaar die iedere benadeelde dubbel terugbetaalde. Jezus wist ook of geld het probleem was, zoals bij de rijke jongeling, die alles had gedaan wat in de wet stond, maar zijn hart was niet bij Jezus maar bij zijn geld. Daarom zei Jezus: 'verkoop alles wat je hebt, geef het geld aan de armen en volg Mij.' En toen ging hij bedroefd weg want hij had veel bezittingen.
Rijk zijn is niet fout, maar de vraag is: waar is je hart? Jezus volgen is onze eerste opdracht.

Bij Judas zie je een ander probleem, hij doet zich heel rechtvaardig voor, en wilde een goede beurt maken alsof de armen op zijn hart lagen: Waarom is deze mirre niet voor driehonderd schellingen verkocht en aan de armen gegeven? Maar dit zei hij niet, omdat hij zich om de armen bekommerde, maar omdat hij een dief was en als beheerder der kas de inkomsten wegnam. Jezus dan zei: Laat haar begaan en het bewaren voor de dag mijner begrafenis; want de armen hebt gij altijd bij u, maar Mij hebt gij niet altijd. Johannes 12: 5-8
Altijd de armen bij je hebben, dat klinkt heel rechtvaardig, maar hier geeft Jezus aan dat Hij op de eerste plaats wil komen. 

Toen Jezus op aarde rondliep, was Hij ook niet druk met het omverwerpen van de Romeinen, als de bezetter van het land Judea. Hij liep niet vooruit op de gerechtigheid die er eens op aarde zal zijn. Terwijl Hij wel de mogelijkheid had, als Hij had gewild. Daarom is het wel eens lastig; 'recht doen' lijkt voor ons zo simplistisch, omdat wij als mensjes niet de machtspositie hebben om de corrupte regiems en alles wat scheef zit in de wereld aan te pakken. Wij zijn niet in staat om de wereld te verbeteren. Als gelovigen weten we maar al te goed dat dat niet zal lukken, want het kwaad, en de ongerechtigheid zit in de harten.

Honger en dorst jij ook wel eens naar die wereldwijde gerechtigheid, waar mensen niet meer lijden door anderen, waar niemand meer te kort wordt gedaan? Frustreert het je wel eens dat je zo weinig kan betekenen in het grote geheel? Dan zegt Jezus hier dat je verzadigd zult worden. Dat betekent dat overal waar je kijkt en waar je gaat, je gerechtigheid tegenkomt en zal zien op aarde. Dit geeft meer rust, omdat je weet dat het er aan komt, maar dat het voor de aarde als geheel, Góds werk is en Hij het zal doen.

Het is ook het volk Israël (dat al duizenden jaren hun Messias en zijn rijk verwacht) dat hongert en dorst naar gerechtigheid. '7 oktober' en de oorlog in Gaza, is voor veel Joden aanleiding op zoek te gaan naar hun God. Messiasbelijdende Joden in het leger vertellen aan hun broeders dat Joshua de verwachte Messias is, de harten staan ervoor open en er worden velen gered.

In de voor hen zo moeilijke tijd die komen gaat, zal er net als in de tijd van Johannes de Doper en Jezus op aarde, gepredikt worden dat het koninkrijk eraan komt. Dan zullen zij eindelijk verzadigd worden in hun honger naar gerechtigheid. Jezus Zelf zal zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid oprichten. Wat een vooruitzicht!

Dan zal het zover zijn dat de zwaarden tot snoeimessen omgesmeed zullen worden. De VN heeft dat op haar gebouw staan, maar zij zal het niet voor elkaar kunnen krijgen. Dat kan er maar Eén

Jesaja 9:6 

Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede
op de troon van David en over zijn koninkrijk,
doordat hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, 
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Here der heerscharen zal dit doen.

Middeltje tegen drift: zachtmoedigheid

Als ik aan het onderwerp van de derde zaligspreking denk, komt deze titel in mijn gedachten. Bekend van een verhaaltje van het beroemde peuter-duo Jip en Janneke waarin Jip zich uitermate verbaast als Janneke geen driftbui krijgt, nadat er iets gebeurd is waar ze anders héél boos van wordt. Het lijkt even goed te gaan maar nee, toch niet. Haar remedie: stilstaan en tot tien tellen, helpt precies tien tellen. Daarna gaat het alsnog mis.

Iedereen zal een probleem als dit in meer of mindere mate herkennen, ik wel in ieder geval. Bepaalde zaken die je triggeren, of mensen die je boos kunnen maken. Het kan een hele strijd zijn, waar je moe van kan worden; je wilt ervan af maar het lukt je niet echt. Misschien dat deze zaligspreking je dan op weg helpt.

Zalig de zachtmoedigen

Deze omschrijving kennen we allemaal goed van een uitspraak van de Here Jezus zelf. Een, om het zo te zeggen ‘wereldberoemde’ tekst, gaat over Zijn zachtmoedigheid:

Kom tot Mij, allen, die vermoeid en belast bent en Ik zal u rust geven; neem mijn juk op u en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw zielen; want mijn juk is zacht en mijn last is licht.  Mattheüs 11: 28-30

Zachtmoedigheid wordt hier gekoppeld aan nederigheid. Wij mogen dit juk van de Heer op ons nemen, het juk dat geen pijn doet en waar we niet onder zullen bezwijken. Het is zelfs zo dat we innerlijke rust ontvangen en je eigen last van je af valt! Die zachtmoedigen zullen de aarde beërven - de aarde waarover Jezus koning zal worden. 

In de profetie over de intocht kom je dezelfde term tegen: Zegt tegen de dochter van Sion: Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en rijdend op een ezel, en op een veulen, het jong van een lastdier - aangehaald in Mattheus 21.

Hij was die koning, maar door Zijn volk niet herkend want Hij kwam niet met pracht en praal zoals ze zich het voorstelden. Het ging precies volgens de profetie: rijdend op een ezelsveulen binnengehaald in Jeruzalem, en niet met machtsvertoon en zelfverheffing. Jezus wil ons allemaal zachtmoedigheid leren en in de Bijbel zijn er een paar mensen te vinden bij wie je dit heel mooi kunt zien.

Kennen jullie Mozes nog?

Hij groeide op aan het hof van de Farao en sloeg in drift een Egyptenaar dood. Toen iemand hem van die daad dacht te herkennen, vluchtte hij naar Midjan. Van prins aan het hof, die gewend was dat hij het voor het zeggen had, werd hij een schaapherder die veertig jaar zijn schaapskudde leidde, ver weg van de Farao die hem naar het leven stond. Veertig jaar zachtmoedigheid leren met het hoeden van schapen, waarbij mij nu opvalt hoe bijzonder Gods timing ook deze keer is. Deze eigenschap was namelijk broodnodig voor Mozes om het hele volk Israël, ook veertig jaar lang, te leiden door de woestijn. En als God hem vanuit de brandende braamstruik roept voor zijn nieuwe taak, zegt Mozes: maar ik kan niet spreken! Daar heeft God al een oplossing voor, Aäron is al onderweg en hij zal het woord voeren. Wat is dat ook een les in nederigheid die God hem leert als hij zijn opdracht uitvoert en naar de Farao gaat.

Na al die lessen wordt in Numeri 12 van de 'driftkikker' Mozes gezegd dat hij ‘zeer zachtmoedig was, meer dan enig mens op de aardbodem’. Hij vroeg zelfs aan God om hem uit Zijn boek weg te doen, in plaats van het volk - daarin was hij een bijzonder type van de Here Jezus. Wat een zachtmoedigheid en nederigheid! God sprak met hem van aangezicht tot aangezicht. Zou dat het geheim zijn?

En nu Paulus! Nog een belangrijk persoon, nu uit het Nieuwe Testament. Hij omschrijft in 2 Korinthe 10: 1 de Heer met het woord zachtmoedigheid: Ik Paulus, doe een beroep op u bij de zachtmoedigheid en de vriendelijkheid van Christus, ik, die in persoonlijk verkeer schuchter ben, maar op een afstand een groot woord heb tegen u; 

Er zijn nog meer parallellen met Mozes dan alleen ‘zachtmoedigheid’. Ook Paulus was een moordenaar, hij heeft de gemeente vervolgd en dacht zo God een dienst te bewijzen. Maar Jezus zette hem stil en riep hem op de weg naar Damascus. En Saulus werd Paulus. Hij ging net als Mozes de woestijn in en heeft daar speciale openbaringen gehad en daar drie jaren met Jezus gesproken. Ook wenste hij verbannen te zijn van Christus ter wille van zijn broeders naar het vlees. Wat een ommekeer, van een 'dreiging en moord blazende' vervolger tot nederige volgeling ‘niet waard een apostel te heten’, zoals hij zelf zei.

In zijn brieven is hij zelfs voor Petrus soms moeilijk te begrijpen, maar Paulus is ook een mens als jij en ik. Voor mij is het nog steeds heel bemoedigend dat hij geen welbespraakte redenaar was en schuchter in het persoonlijke verkeer, zoals de aangehaalde tekst zegt. Ergens anders zegt hij: ik kwam ‘niet met schittering van woorden’ maar ‘in zwakheid met vrees en beven’. En hij doet hier een beroep op de zachtmoedigheid en vriendelijkheid van Christus. Die had hij nodig evenals de lezers van zijn brief. 

Zachtmoedigheid betekent niet dat je een watje bent. Jezus was zachtmoedig en nederig van hart, maar Hij had wel een duidelijke boodschap. Zo ook Mozes, die vanachter de schapen naar de Farao werd gestuurd met de opdracht: Laat Mijn volk gaan. En ook Paulus wond er in zijn brieven geen doekjes om als er beslissingen genomen moesten worden, sterk in de geest en kracht van God waardoor zijn boodschap aankwam. En toch: zij waren zachtmoedig, nederig, vriendelijk.

Wat zou het fijn zijn als dit eigenschappen zijn waarmee anderen ook jou en mij omschrijven, eigenschappen van Jezus zelf die laten zien dat wij rust hebben gevonden voor onze ziel.

Als het zover is dat de zachtmoedigen de aarde beërven, is ook voor de aarde de rust aangebroken. Dan is het de grote sabbat waarin de schepping bevrijd is, zoals wij nu al vrij zijn. Het hemelse koninkrijk zal voor iedereen zichtbaar, gesticht worden met  Jezus als Koning over de aarde.

Ik kan niet wachten! En jij?

“omdat ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid zal bevrijd worden

tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen Gods.”

Romeinen 8: 21

De omgekeerde wereld

“als mensen die niets hebben en toch alles bezitten

als bedroefden, maar toch steeds blij;

als armen, die toch velen rijk maken”

2 Korinthe 6: 10

De zaligsprekingen werden door de Here Jezus uitgesproken op de berg en Zijn toehoorders waren Zijn discipelen. Wat mij opvalt is dat alles wat hier genoemd wordt ook en ten eerste op Jezus zelf betrekking heeft. En Zijn wens is dat wij op Hem gaan lijken. Vandaar dat er mooie en heel wijze lessen verborgen liggen in dat waarin Jezus een mens ‘zalig’, oftewel gelukkig noemt.

Zalig de armen van geest

Als ik deze eerste zin op me in laat werken, is het heel duidelijk dat dit niet geldt in deze wereld. En ja, dat klopt helemaal want het gaat bij de zaligsprekingen (ook wel de Bergrede genoemd) namelijk over wat belangrijk is in dat ándere Koninkrijk, het Koninkrijk van de hemel. Omdat Zijn eigen volk de Koning niet herkende en aanvaardde, moest Jezus sterven. Maar zo bracht Hij dat Koninkrijk voor ons dichtbij, op een onzichtbare, niet-aardse manier. In deze weken vóór Pasen mogen we hier samen over nadenken. In Zijn koninkrijk gaat het er namelijk ook heel anders aan toe dan in de koninkrijken van deze wereld.

Uiteraard, een goede koning of machthebber in deze wereld wil ook oog hebben voor de zwakken in de samenleving maar 'daar win je de oorlog niet mee'. Die uitdrukking laat zien dat als er oorlog en strijd gevoerd moet worden - ter verdediging van je grondgebied bijvoorbeeld, je in je leger geen zwakke mensen kunt gebruiken. De armen van geest zijn niet capabel om die strijd te voeren. In de wereld moet je sterk zijn om mee te kunnen doen. En graag ook nog een hoog IQ, dan kun je strategieën uitdenken die nodig zijn voor de strijd (om even bij dat voorbeeld te blijven).

Ik zag zoiets laatst in een programma op tv waarin gewone mensen een training ondergaan zoals commando's die krijgen. Heel erg zwaar en zelfs als je denkt: nou, ik ben heel sportief, ben personal trainer, heb een goede conditie en uithoudingsvermogen, dan zegt het nog niet dat je de eindstreep haalt. Je moet ook mentaal héél erg goed zijn om in die competitie te kunnen overleven. Het is een soort survival of the fittest. Arm van geest? Dan kom je hier niet aan te pas.

Maar bij God werkt alles anders, gelukkig: in het koninkrijk van de hemel is het de omgekeerde wereld. Daar worden de armen van geest 'zalig' genoemd. Dat wil zeggen dat ze het juiste deel hebben ontvangen, ze worden als geluksvogels bekeken. Zij staan aan de goede kant van de streep als God naar hen kijkt. Dat is wel héél anders dan hoe zij in deze wereld worden beoordeeld.

Jezus werd arm voor ons. Hij legde Zijn heerlijkheid af. Maar wie zijn die 'armen van geest'? Zelf denk ik eerst aan de mensen die geen hoog IQ hebben en het in deze wereld niet kunnen 'maken'. Ze zijn verstandelijk beperkt of gehandicapt, kunnen niet mee met de stroom. De maatschappij heeft tegenwoordig wel een plek voor hen, maar ze zullen nooit onderwijzer kunnen worden, of directeur van een bedrijf. Voor hen geen carrière. Hun hele leven zullen ze het 'arm van geest' met zich mee dragen. Wij zien hen als ‘beperkt’ en niet voldoen aan de norm. Het is al een standaardprocedure om ieder nieuw leven vóór de geboorte al, te screenen op ‘de norm'. Mocht er iets aan de hand zijn, kun je ingrijpen. Je kunt het kind maar ook de ouders zo’n leven besparen en je bespaart ook nog op de kosten …

Maar dat is als we hen bekijken met de bril van deze wereld. En gelukkig kijkt God héél anders! Hij ziet hen als waardevolle schepselen. Zij hebben niet de last die mensen met een normale intellect wel vaak hebben: alles willen uitpluizen en begrijpen voordat je Jezus kunt ontvangen. Je verstand kan je namelijk danig in de weg zitten om God te leren kennen. In de wereld heb je het gemaakt als je een goede positie hebt bereikt. Maar bij God sta je met lege handen, als je IQ je belemmert om Hem te leren kennen. Gods woord aanvaarden ‘als een kind' is ook een stuk moeilijker.

Hier kom ik bij een andere betekenis van 'arm van geest' zijn. En dat is de geestelijke betekenis, dat je als gelovige weet, dat jijzelf niets te brengen hebt waar God wat aan heeft. Alles wat we God kunnen aanbieden, komt van Hém. Het is Zijn Heilige Geest die in ons woont. En wat is er mooier dan in het besef te leven, dat als ik 'arm van geest' ben, Gods Geest de ruimte heeft om door mij heen te werken?.

Het betekent niet dat je niets waard bent en helemaal moet ‘verdwijnen’, God vond jou en mij waardevol genoeg om voor te sterven. Kijk op die andere manier, met Gods ogen ook naar jezelf!

Arm van geest betekent in de praktijk: meer ruimte voor Gods Geest. En ook dat is heel anders dan in de wereld. Daar moet je jezelf ontplooien en iemand worden. Dat kan zelfs op geestelijk vlak, je kunt van alles voor God doen, misschien heb je taken in een gemeente of een huisgroep en ben je heel actief in Gods koninkrijk. Maar ben je vol van jezelf, met alles wat je voor Hem wilt doen? Of ben je vol van God?

Zalig zij die treuren

Hoe meer ik ga beseffen dat alles genade is, en alles wat ik ontvang van God komt, hoe meer ik ook zie wie ikzelf ben, voor mij was al dat lijden nodig wat Jezus heeft ondergaan. De wereld om mij heen is ook zo ver van God vandaan, zonder besef dat Hij voor de mensen kwam en er voor hen ook wil zijn.

Word jij daar ook wel eens verdrietig van? Dan zegt God in dit stukje als tweede: Zalig zij die treuren, want zij zullen getroost worden. Treuren om hoe het is in de wereld … omdat je weet hoe God het ooit had bedoeld. Treuren om zoveel mensen die God niet nodig denken te hebben. Om alle mensen die lijden. Jezus zelf voelde dat ook zo toen Hij op aarde was, en werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben.

Maar wat kan ons dan troosten? Dat God belooft dat er een Rijk zal komen waarin het wél zal zijn zoals Hij de aarde en de wereld bedacht heeft. Er zijn zoveel mensen op aarde die treuren en veel verdriet hebben. Voor al die mensen hoop ik dat het heel snel zover is dat Gods rijk hier op aarde aanbreekt. 

En tot die tijd: kijk om naar de mensen in je omgeving, geef troost waar het nodig is. Put daarbij uit je eigen leven en de momenten waarop God jou heeft getroost. Vanuit die eigen ervaring is het wellicht iets minder moeilijk om naast die ander te gaan staan en te vertellen Wie de grote Trooster is, dat Jezus hun Redder wil zijn én dat God een toekomst heeft voor deze aarde:

Zijn Koninkrijk dat komt!