Koningin van Sheba

  QUEEN Of SHEBA

The Queen of Sheba came  many long thousands of miles Solomon's wisdom to hear  Yet a greater than Sol is standing by you is standing ever so near Well, far away you're willing to go For treasures and fool's gold Yet here we stand with outstretched hand the seed of Heaven to sow The tribes of our fathers were willing to fight for the land our God gave to them Yet we in our day have fled from the light and lost a knowledge of Him Well, far away you're willing to go For treasures and fool's gold Yet here we stand  with outstretched hand  the seed of Heaven to sow

De koningin van Sheba kwam van vele duizenden mijlen ver om Salomo's wijsheid te horen...  Maar meer dan Salomo staat hier naast jou dichterbij dan ooit Je wilt wel ver weg op zoek naar schatten en het goud van de wereld..   Maar hier staan we  met uitgestrekte handen het hemelse zaad uit te delen De stammen van onze vaderen wilden wel vechten voor het land dat God hen gaf Maar in onze dagen gevlucht van het licht hebben we de kennis van Hem verloren...  Je wilt wel ver weg op zoek naar schatten en het goud van de wereld..  Maar hier staan we met uitgestrekte handen het hemelse zaad uit te delen

So come,  come again to the Kingdom of God Let us look for the One  He has sent The Messiah King is living today Let us follow in the way that He went Well, far away you're willing to go For treasures and fool's gold Yet here we stand with outstretched hand the seed of Heaven to sow	Dus kom,  kom terug tot het koninkrijk van God  Laten we op zoek gaan naar Degene die Hij heeft gezonden De Messias Koning leeft vandaag! Laten we in Zijn wegen gaan Je wilt wel ver weg op zoek naar schatten en het goud van de wereld.. Maar hier staan we met uitgestrekte handen het hemelse zaad uit te delen

Het bovenstaande lied kwam ik tegen op youtube - van de betreffende Messiaanse groep hadden we wat LP's vroeger. Dit lied kende ik nog niet maar het treft mij altijd extra als mensen uit dat oude volk, Joden, in deze tijd tot geloof in de Messias komen.

Hun geschiedenis zal dan voor hen nog meer gaan spreken; in dit lied het gaat ook over  de stammen van Israël ... Onze vaderen wilden strijden om het land in bezit te nemen - Als Messiaanse Joden kunnen ze dit zingen: het is hun vaderlandse geschiedenis waar wij als buitenstaanders die van ver gekomen zijn, zoveel van kunnen leren. In 2 Kor. 10 lees je zelfs dat 'al deze dingen opgeschreven zijn' juist zodat wij ervan zouden leren. Dat gaat over de woestijnreis maar daarna komen ze in het beloofde land. Ook wij hebben wat in bezit te nemen.

In dit lied draait het om de wijsheid - van Salomo, de vorst en waarbij het volk Israël veertig jaar rust had van zijn vijanden. En de koningin van Sheba had van hem gehoord, zijn roem had zich verspreid over de toenmalige wereld....

Bijzonder dat dit de aanleiding was dat ze naar hem op zoek ging. Zij wilde nu eindelijk wel eens uitvinden hoe het echt zat met al die geruchten, was Salomo echt zo wijs als ze overal hoorde en hoe zat het met zijn bezittingen? Het is erg mooi te lezen wat er staat over die koningin dat ze van zover kwam om met hem te kunnen praten: over alles wat zij op haar hart had. 

Wij moeten soms ook van ver komen, zijn soms al 'verweg', vaak op zoek naar 'fools gold' schatten die in wezen niets voorstellen terwijl er zoveel moois voor ons klaar ligt...

De koningin van Sheba kwam uiteindelijk bij Salomo uit en is dan niet ineens verkocht, maar stelt hem op de proef met raadsels, zoals we lezen in het eerste vers van 2 Kronieken 9. Wij zouden misschien wel nogal geïmponeerd zijn door alle pracht en praal, maar die koningin laat zich niet van de wijs brengen. Eigenlijk wilde ze hem uittesten, of hij echt zo wijs en verstandig was als er allerwege werd gezegd. 

Want begint ze als eerste direct over al zijn rijkdommen? Nee, het gaat haar erom hoe Salomo is, wat zijn gedachten zijn. En wat staat er dan in het volgende vers? Nadat ze haar hart had uitgestort, hem alles had gezegd en gevraagd waar ze mee zat, was er voor hem niets verborgen, hij had overal een antwoord op.

Deze Salomo wordt ook aangehaald in het Nieuwe Testament en in dat stukje gaat het over bezorgdheid - nou dat kunnen we overal om zijn! maar wij mogen weten de beschikking te hebben over Iemand die méér is dan Salomo... Als we eerst zijn koninkrijk zoeken, zoals de koningin van Sheba deed.

En mag je alle vragen stellen die er op je hart liggen, de Heer wil ze allemaal beantwoorden. Je mag Hem ook als het ware uittesten zoals die koningin (vond ik bijzonder om te ontdekken!) - vertel waar je mee zit - als je maar oprecht bent in je bedoelingen. De boodschap is dat Hij jou en mij ook serieus neemt. En dan zul je merken dat er niets voor Hem verborgen is...  leer je Hem kennen.

Meer dan Salomo is hier, noemt de Heer ook in verband met Zichzelf, en is zo'n geweldige uitdrukking omdat het laat zien Wie er bij ons is, en we Hem zelfs in ons mogen hebben - vroeger niet mogelijk. En als we Hem hebben leren kennen, zijn al de schatten en wijsheid van de Here Jezus voor ons beschikbaar - als we ze in bezit nemen zoals vroeger de stammen van Israël deden...

En toen de koningin van Sheba tot de ontdekking kwam dat er geen enkel gerucht was, wat niet waarheid was - de wijsheid van Salomo, zijn rijkdommen - was ze buiten zichzelf. Ze wist niet wat haar overkwam.

Alles wat wij nu bezitten is nog in Hem verborgen, alle rijkdom en schatten zijn  nog niet zichtbaar voor de wereld, al mogen wij er al van genieten. En hebben wij er vaak ook nog geen flauw benul van wat het allemaal inhoudt.

Maar er zal een tijd komen dat het allemaal openbaar wordt, dat Hij ook op aarde de Vredevorst zal zijn en ik denk dat we allemaal - zoals de koningin van Scheba, zullen zeggen: De helft was mij niet aangezegd...

En misschien dat er nog broeders van de Heer naar het vlees, tot het besef zullen komen dat de Koning er al is, standing ever so near, dat zij net als de Koningin van Sheba nu al mogen genieten van Zijn wijsheid en hemelse rijkdommen - the seed of heaven wat we uit mogen delen...

Dat is het bijzondere van deze tijd, dat de Messias, die meer is dan Salomo,  je nu al rust wil geven...

Gods wens, onze hoop?

Vorig jaar was ik bij een concert van Sela - ze waren bezig met een nieuwe CD en we hoorden daar natuurlijk allerlei nummers van... Welke vond ik toen ook alweer zo mooi? Dat kan je zomaar weer vergeten als het maar lang genoeg geleden is. Maar ik denk wel dat het onderstaand lied was, en -  met gevaar voor een discussie over de uitverkiezing - ... toch een blogje hierover.

En ik las nu bij de tekst dat dit lied gemaakt is n.a.v. Efeze 1 en 2 en Kolossenzen 1 en 2. En met die uitverkiezing ben ik het helemaal eens! Wij christenen zijn hemelburgers die deel hebben aan Christus... onze hoop! Uitgekozen om de hemel te bevolken...
Een dat is een heel andere plek dan de gelovigen van het Oude Testament en uit andere 'tijden' dan nu, later zullen hebben -  zij die het aardse koninkrijk binnen zullen gaan, vanaf de grondlegging van de wereld voor hen klaargemaakt...

En misschien wil je later liever op de aarde leven omdat we ons daar een veel betere voorstelling van kunnen maken  - we zijn vaak toch nog zo aards, dat is ook wat we kennen als we om ons heen kijken. En de schepping is erg mooi, zelfs in de gevallen staat. Een schepping waarvan de vloek is opgeheven zal helemaal geweldig zijn om in te leven.

Als op aarde dan ook nog gerechtigheid heerst, waar mensen God gehoorzamen en Hij de koning zal zijn, maakt het nog meer bijzonder. Hierover lees je ook veel in de Psalmen - en in de kerk zing je dan ook nog eens daarvan; vandaar dat die aardse toekomst veel meer tot de verbeelding spreekt dan 'altijd in de hemel zijn'... - alleen maar zingen de hele dag, al zou ik dat niet zo erg vinden...

Maar die hemelse hoop en roeping, dat hemelse koninkrijk? Hoe zit het daarmee? Is dat dan voor eventjes als ons leven op aarde voorbij is, totdat de Here Jezus terugkomt 'en we allemaal op de nieuwe aarde zullen leven', zoals veel wordt gedacht? Wat is er nu zo speciaal aan die hemelse verkiezing?
Dat is die heel bijzondere plek die God voor ons heeft bestemd (al durf ik de woorden bijna niet in de mond te nemen) Jij en ik - alle gelovigen nu, die samen de gemeente vormen, zijn speciaal gegeven aan de Here Jezus. Als het ware een cadeau van de Vader aan Zijn Zoon... te lezen in Johannes 17 en het houdt veel méér in dan 'gered zijn' ...
Hier lees je Gods gedachten om ons tot Zijn kinderen te maken, vóórdat er ooit een zondeval was geweest - waarvan we gered moesten worden. Zelfs voordat deze schepping er was! En de Here Jezus wil dat 'zij bij Hem zijn die U mij hebt gegeven'... Zo dichtbij dat we de bruid worden genoemd, die één lichaam is met de Heer. Dat is de uitverkiezing die boven de aardse bestemming van de andere mensen uitgaat!

- Dat Adam en Eva intussen gezondigd hadden maakt het allemaal ingewikkelder, en het lijkt dan of de verkiezing erom draait of we gered zijn of niet - het gered zijn is natuurlijk een voorwaarde, maar eigenlijk een heel ander onderwerp -

En de Heer wil graag dat we weet gaan krijgen van deze bijzondere dingen (het was iets nieuws wat nooit eerder bekend was) zodat we vanuit die hoop leven: Christus Zelf uit de hemel te verwachten...
En zoals deze tekst het zegt, hebben we hiervoor de wijsheid van de Geest nodig. Hij is het onderpand in ons, de zekerheid dat het echt zal gebeuren. Dan zullen we al die rijkdommen en 'heerlijkheden' van de Here Jezus zien - waar we nu nog geen idee van hebben ...
En hebben de Vader en Zijn Zoon, eindelijk mensen bij zich, die dat huis van de Vader vol maken.

Zullen we Hem daar niet voor danken dat Hij ons bij Zich wilde hebben?

Gezegend is de Vader, die ons gezegend heeft 

Ons liefdevol gekozen en deel aan Christus geeft.

Met Hem zijn wij gestorven, begraven in zijn dood,

om opgewekt te leven; te leven van de hoop

Geworteld zijn in Christus, die ons zijn vruchten geeft,

van hoop, geloof en liefde; de vruchten van de Geest.

Vergevende de ander, verdragende elkaar,

gekleed in medeleven; zo dienen wij elkaar!

Geprezen is de Vader, die ons verzekerd heeft,

van liefde en genade; een leven door de Geest.

Wat kan ons van Hem scheiden? 

Geen leven en geen dood.

Wij roepen: Abba Vader: Uw goedheid is zo groot!

En God verwarde hun spraak....

De laatste dagen ben ik druk geweest met een tijdrovend klusje wat overbodig zou zijn geweest als er in de geschiedenis geen toren van Babel was gebouwd. Vanaf dat moment heerst er namelijk de spraakverwarring en heb ik een woordenboek nodig om een vertaling na te kijken op correctheid...
Alhoewel je natuurlijk niet weet wat er met de taal was gebeurd als de mensen zich wel over de aardbodem hadden verspreid - waren er dan ook dialecten ontstaan? Zoals je bijvoorbeeld kunt zien in een klein landje als Nederland, dat ieder gebied toch zijn eigen streektaal - dialect heeft. Wat er met een taal gebeurt als die geïsoleerd staat van andere mensen die het ook spreken, is goed te zien bij het Zuid-Afrikaans - toch een aan Nederlands verwante taal, die daar een eigen leven is gaan leiden.

Eigenlijk zou de wereld er zonder die toren wat overzichtelijker uit hebben gezien - als ik er even over door filosofeer... makkelijker... Als ik het simpel houd en me een wereld voorstel waar ieder elkaar verstaat, heb je op school al minder te doen; er zijn ook geen andere talen te leren, informatieoverdracht is veel gemakkelijker... En al heb je tegenwoordig met de computer mooie vertaalprogramma´s, als je die klakkeloos overneemt, zie je toch dat de computer niet kan denken...

Nu ik dat gedeelte over de torenbouw nog even overlees, valt me op dat juist door één te zijn, het niet goed uitpakte: ze vormden een éénheid zonder God te zoeken. En dat kan nooit goed gaan, ook nu in deze tijd niet. Hoe groter hoe machtiger - en daar heb je de hoogmoed dat zij zichzelf een naam wilden maken. Terwijl er toch een andere Naam was en die kenden ze! Dit gegeven lees je al in Genesis 4 als de zoon van Set geboren wordt: 'toen begon men de Naam des Heren aan te roepen'. Maar na het oordeel van de zondvloed waar hun voorvader Noach voor gespaard is, is dit blijkbaar een besef wat als vanzelf weer wegzakt.
De spraakverwarring was een oordeel van God: ze gingen verschillende talen spreken, staakten de bouw van de stad en trokken weg, de wereld in.

En waar zie je ineens eenzelfde soort gebeurtenis terug? Op de Pinksterdag: ineens wordt het evangelie verkondigd, maar niet in de taal waarin er altijd over God werd gesproken. Nee, ineens werd het in al die verschillende talen van hele toenmalige wereld gehoord. Daarmee werd het Joodse volk als het ware gezegd: Jullie zijn niet meer het volk wat als enige uitverkoren is Zijn Naam te kennen en het alleenrecht heeft Gods woord te bezitten - het is nu voor de heidenen, voor al die volken die vanaf de torenbouw van Babel verschillende talen spraken en elkaar niet zomaar meer konden begrijpen. Het woord van God is sindsdien 'a human right' wat niemand ontzegd zou mogen worden...
Het oordeel voor de ongelovige Jood, is ons zo tot zegen...  mogen we weten dat er onder de hemel geen andere Naam gegeven is waardoor wij moeten behouden worden. Die Naam mogen wij aanroepen, uit alle volken en talen!

En nu is het nog zo dat er heel wat zweetdruppeltjes liggen bij het Bijbelvertaalwerk wat bijvoorbeeld door Wycliffmedewerkers wordt gedaan. En al denk ik dat God tongentaal kan gebruiken als je stammen ontmoet waarvan je de taal niet kent - dan zal toch nog de Bijbel vertaald moeten worden in die taal. Ook als je wilt dat bepaalde boeken uit een andere taalgebied breder verspreid gaan worden, zal er heel wat werk te verzetten zijn - dat gaat niet vanzelf.

Maar er is iets wat al deze taalgrenzen overstijgt. En wat ik dan bedoel is iets wat je bijvoorbeeld merkt als je ineens een lied herkent wat in een heel andere taal wordt gezongen... Of zit daar toch ook bij, ja, het is ineens de ervaring dat die andere mensen - die heel ergens anders wonen en leven, anders praten, een heel andere wereld hebben - hetzelfde geloven, diezelfde Heer liefhebben, hetzelfde Woord lezen en over Hem zingen - ja dat doet mij altijd wat! In de Geest, uitgestort op de Pinksterdag, mogen we al één zijn - Zijn Naam verbindt ons vanuit alle volk en natie en taal.

Later zullen we echt één taal spreken - Hebreeuws? Misschien wel. Ik weet het niet.
Zeker is dat we elkaar allemaal zullen begrijpen zonder eerst er weer voor naar de schoolbanken geweest te zijn. Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe we dan zullen communiceren, want we zullen niet alleen geen taalbarrière meer hebben, we zullen volmaakt zijn. Ook geen misverstanden meer! En gelukkig op een ander niveau dan dat de één niet meer begreep welk gereedschap hij op moest halen voor iemand anders waar hij mee samenwerkte zoals  bij de torenbouw....
We begrijpen elkaar misschien wel zonder woorden ... Alhoewel ik geloof dat we zeker niet in doodse stilte verder zullen leven. :) De Bijbel zegt dat we nu al een gezicht hebben waarop geen bedekking meer is. Dan zal dat helemaal werkelijkheid zijn, volledige openheid naar de Heer en naar elkaar. Iets om naar uit te zien!

Openbaring 22 vers 4

 en zij zullen Zijn aangezicht zien en Zijn naam zal op hun voorhoofden zijn
'We zijn dan thuis en zien Zijn aangezicht'...

Fijne hemelvaart? I can't wait!

Morgen is het volgens de christelijke feestkalender "Hemelvaartsdag", een feest waarbij heel Nederland nog het genoegen heeft een vrije dag te hebben. En ik weet nog hoe het me vroeger stiekem op mijn lachspieren werkte als een - bij mijn weten ongelovig persoon mij 'een prettige hemelvaart' wenste...

Ja, kerst daarbij weet men vaak nog wel waar het over gaat: het kindje Jezus is geboren... Pasen, dat hoort bij het nieuwe leven - hoe men het verder ook maar mag interpreteren, het kan heel horizontaal blijven: een nieuwe start maken door je hart te volgen bijvoorbeeld... Hoe dat dan verder gaat en wat er 'nieuw' aan is blijft nog wel eens in het ongewisse. Jezus wordt hier bijvoorbeeld wel gezien als de belangrijkste persoon in de geschiedenis en velen willen zijn voorbeeld wel volgen wat betreft het opkomen voor de armen en de verdrukten...
Maar als je het hart van verzoening tussen God en mensen door het lijden van Christus uit het evangelie haalt, kom je niet verder dan dat, wordt het sowieso een horizontale iets.
En wat moet je dan met de hemelvaart van Jezus - als het maar zo kan zijn dat je Hem alleen in je gedachten laat opstaan. De invulling van die gebeurtenis wordt een probleem want het is toch een happening die er alleen kan zijn als Hij écht lijfelijk opgestaan is en weer op aarde rondliep.

Een reële gebeurtenis!

Na Pasen is Jezus veertig dagen aan zijn discipelen verschenen - zo echt, dat Hij duidelijk geen spookverschijning was. Maar ook 500 anderen hebben Hem gezien.
Tomas was er in eerste instantie niet bij toen Jezus aan zijn discipelen verscheen, en geloofde het niet. Maar Jezus geeft hem het bewijs wat hij wilde: hij mocht zijn handen in de wonden leggen en Hem betasten - Hij had vlees en beenderen, was nog steeds mens, wel anders dan daarvoor, maar: mens.
En Lucas heeft het daar ook over, de discipel die Hem beschrijft als de Zoon des mensen, legt er juist zo'n grote nadruk op dat Hij lijfelijk aanwezig was na de opstanding. En zie je Hem eten zoals mensen dat gewoon zijn te doen.

En een paar verzen daarna zie je Hem naar de hemel gaan. En wat me nog opviel als je het stukje uit Handelingen één erbij leest (wat eigenlijk hetzelfde moment beschrijft) dat Hij nog veertig dagen met hen heeft gesproken over de dingen die het Koninkrijk Gods betreffen. En voor 't geval je ook nieuwsgierig ernaar bent en denkt: waarom staat er niet even een verslag van al die gesprekken? zouden dat maar zo de zaken kunnen zijn die je in Handelingen naar voren ziet komen, als je die geweldige toespraken van Petrus leest die hij als het ware uit zijn mouw lijkt te schudden, ook naar aanleiding van de genezing van die verlamde... De Joden wordt daar nog even duidelijk gemaakt dat Jezus hun Koning was die ze hebben verworpen, hoe dat allemaal ook vanuit het Oude Testament te zien is. En gaat dat inderdaad over het Koninkrijk Gods...

Wat zegt Hemelvaart ons nu als gelovigen vandaag?

Een heleboel! Hemelvaart is de gebeurtenis waardoor er vrij baan kwam voor de Heilige Geest naar de aarde te komen. De plaatsvervanger van Jezus op aarde, kan er natuurlijk alleen zijn als Jezus naar de hemel is gegaan - het is ook Zijn Geest, die het over Hem, de Here Jezus, heeft. En wij hebben die Geest kunnen / mogen ontvangen.
Maar ook hebben we een andere prachtige belofte gekregen van de Hem Zelf: namelijk dat Hij heen gaat naar de hemel om daar een plek voor ons te maken in het Vaderhuis.
En als dat klaar is, komt Hij terug om ons tot zich te nemen. Opdat ook wij mogen zijn waar Hij is!

Op de betreffende site die ik hierboven ook al noemde las ik een poll: (even naar beneden scrollen...) met de vraag: Wie zou je wel eens willen spreken? Jezus stond er tussen allerlei ander beroemde historische personen. Als Hij ons komt halen weet ik in ieder geval zeker dat mijn keuze 'Jezus'  face to face te willen spreken, waarheid zal worden.

Eigenlijk is de wens: Prettige hemelvaart veel mooier dan je zou kunnen bedenken!
Hij zal komen - als het getal vol is, ieder toegevoegd is van allen die bij de Gemeente behoren  ... - Van die kant bekeken mag het nog even duren...er staan nog wat mensen op mijn lijstje -
Maar als ik naar mezelf kijk, hoop ik dat het morgen echt zover is!

Keith Green: I can't wait to get to heaven

Seaside sunset, silver linings round the clouds,
Birds fly, singing, making such a joyful sound.
Thoughts of heaven somehow seem to fill my mind,
But I can't even imagine, what it is I'm gonna find.

I can't wait to get to Heaven, when you'll wipe away all my fears.
In six days you created everything,
But you've been working on Heaven two thousand years.

Deep green forests, mountains reaching for the sky,
Grasslands and deserts, your creation fills my eye.
Thank you, thank you Jesus, though this beauty is just a taste,
Of all your glory I'll see when I pass through those gates.

I can't wait to get to Heaven, when you'll wipe away all my fears.
In six days you created everything,
But you've been working on Heaven two thousand years.
I can't wait to get to Heaven, when you'll wipe away all my fears.
In six days you created all of the world,
But you've been working on Heaven,
You've been working on heaven, Holy Spirit,
You've been working on Heaven, two thousand years.

Mooi lied van Keith Green - die er al is....

Zeg Roodkapje waar ga je henen...

Dat is leuk....  Roodkapje bestaat al 2600 jaar lees ik in een Historisch tijdschrift. En dat niet alleen, ze bestaat zelfs in wel 35 versies. Wij kennen de versie met de wolf uiteraard - maar in China wordt 'Roodkapje' bijvoorbeeld door een tijger opgegeten, en in Iran is ze een jongen.

Duidelijk dat het een erg oud verhaal is, wat door mondelinge overleving in allerlei culturen opduikt.

Iemand zal ermee begonnen zijn, het ooit hebben bedacht en uiteindelijk heeft Charles Perrault het op schrift gesteld in de 17e eeuw maar we zullen er denk ik niet achter komen wat nu de echte 'Roodkapje' is...

Waar ze henen gaat weten we dan wel - alhoewel in een bepaalde versie, maar waar ze vandaan komt zal een mysterie blijven. Met een sprookje niet zo'n ramp, al eindigt het vermeende origineel wel méér rampzalig: Roodkapje wordt opgegeten en 'that's it' - niks geen jager die net op tijd langs komt, of in ieder geval nog op tijd om de buik open te snijden - de wat humanere afloop voor de kleine kindertjes - zodat Roodkapje en grootmoeder weer levend tevoorschijn komen...

En de boodschap was bestemd voor het jongste kind in het gezin op te passen voor vreemden... Als je dat onthoudt, is het verder niet zo belangrijk welke Roodkapje-versie je hiervoor gaat lezen.

Een vergelijking

Bij de Bijbel heeft de boodschap toch wel iets meer impact omdat het pretendeert over God te gaan, die zo als het ware contact met ons opneemt en laat zien hoe het met ons gesteld is: niet al te best, we hebben ons al met 'een vreemde' ingelaten..

Maar vaak wordt er toch ook op die menselijke manier over de Bijbel gedacht. 'Verhalen die zo lang geleden ontstaan zijn en al die tijd doorverteld werden, zijn toch helemaal niet betrouwbaar'. En: 'Je kan er toch niet zomaar vanuit gaan het 'origineel' te pakken te hebben.'

Veel mensen zien Genesis dan ook als mythe - het Roodkapje-niveau zeg ik dan maar even - en sommigen gaan nog verder en voor hen is de geschiedenis van het volk Israël tot de ballingschap, ook niet historisch te noemen. (Men zou de schrijfkunst ook niet machtig zijn... terwijl Mozes werd onderwezen aan het hof van de Farao in de wijsheid van Egypte en genoeg andere teksten die dit tegenspreken.)

Het grote probleem als je begint om Genesis als niet-historisch te beschouwen, is dat Adam en Eva, Kain, Seth, Henoch... beschreven mythische personen zijn (nodig om een boodschap over te brengen) - maar op een bepaald moment in het verhaal zul je toch in de historie belanden. Genesis 11? Abraham? Exodus? De ballingschap?

En wat is daarbij dan het criterium? En het is raar als bijvoorbeeld Terah mythisch zou zijn maar zijn zoon Abraham ineens niet meer. De grens leg je helemaal zelf, de mens beslist dan uiteindelijk over dat boek wat van God komt...

De proef op de som

Dat er bij het mondeling doorvertellen veel verloren gaat is wel logisch geredeneerd. Toch is het goed om dit idee eens aanschouwelijk te maken - dan ziet een kind zelfs hoe lang Adam heeft geleefd: 930 jaar. En die lijn is erg lang.... Tijdens zijn leven zijn er veel mensen geboren maar het verhaal van de Schepping en de zondeval, die hijzelf heeft meegemaakt, kon hij persoonlijk doorgeven aan Lamech, de vader van Noach. Totdat de zondvloed kwam, hoefde het verhaal van het begin en hoe het daar misging, maar twee keer verteld te worden. Je kunt er dus vanuit gaan dat het zeer betrouwbaar is overgeleverd. Noach kon zeggen dat zijn vader van de eerste mens op aarde heeft gehoord hoe het allemaal is gegaan.

En ook hij is heel oud geworden - 950 jaar. Hij stierf toen Abram werd geboren en zie je het feit zich voordoen dat Abraham uit de vierde hand de geschiedenis van de schepping, en uit de tweede hand (van zijn vader) het zondvloed-verhaal heeft gehoord. Ook vast betrouwbaarder dan je zou denken...

Oude sporen

verbod

Een oude oorsprong en veel varianten van Roodkapje is natuurlijk een aardig 'weetje'. Maar het spoor wat de echte geschiedenis bij allerlei volken heeft achtergelaten is heel wat interessanter om te ontdekken. Ik had het al even over de Chinese variant van 'Roodkapje' die daar door een tijger wordt opgegeten, en - hoewel mijn geloof het bewijs niet nodig heeft (het is al de zekerheid ) -  is het frappant Bijbelse elementen te ontdekken in de oude Chinese tekens...

Hier de site, en zie je bijvoorbeeld dat er echt een eerste mensenpaar was wat van een boom heeft gegeten. Geen mythe maar werkelijkheid in de geschiedenis en zij bevestigen als vanzelfsprekend wat opgetekend is in het boek Genesis.

grote boot

Ja, de schepping getuigt van Hem en door daarnaar te kijken zegt ons verstand al dat er Iemand moet zijn geweest die dit heeft gemaakt. En oorspronkelijk hebben alle volken deze kennis bezeten, al is deze verworden en vermengd met hun eigen ideeën (zo hebben veel volken een god en een zondvloedverhaal)

Deze oude tekens geven als het ware óók een getuigenis, een bewijs op schrift dat het woord van God waarheid is. Zij getuigen van de Schepping en daarmee van de Schepper: God Zelf.  Al zullen zij nu de oorspronkelijke bron nodig hebben om terug te kunnen keren tot 'hoe het echt ging'. Want hoe kunnen zij geloven zonder gehoord te hebben...

Zo geeft de Bijbel uiteindelijk toch meer zekerheid over onze genesis waar we vandaan komen dan het verhaal van Roodkapje en ik hoop dat we allemaal het antwoord weten op de vraag 'waar we henen gaan.... ' Als we redding hebben gevonden door te aanvaarden wat God daarvoor heeft gedaan zullen we uiteindelijk bij Hem mogen zijn.

Afhankelijk zonder het te weten

Tegenwoordig is er technisch gezien een heleboel mogelijk. En in theorie weet je vaak wel dat de moderne samenleving niet alleen baat heeft bij techniek en alles wat daarbij komt, maar er ook nogal afhankelijk van is geworden. Op het moment dat alles werkt en het dagelijkse leven gewoon z'n gangetje gaat staan we daar echter niet altijd bij stil.
Totdat er ineens wél iets uitvalt, bij mij de wasmachine bijvoorbeeld, dan heb ik toch wel een serieus probleem. En de vaatwasser niet te vergeten... Wat een gemak dat je die toch zo vol kan gooien. 
Het kan natuurlijk ook wat grootschaliger misgaan. Zo was laatst T-mobile een tijdje uit de lucht en was het niet mogelijk te bellen, sms-jes te versturen etc. via die provider. In deze tijd voor de echte fanaten - waaronder één van de kinderen - een ramp. Wat moeten ze nu doen als ze even niet bereikbaar zijn?? En zakenlui kunnen ook wel naar huis gaan.
Zelf vond ik het trouwens ook knap vervelend toen Blogger toch zeker een dag 'eruit' lag, omdat ik juist ergens mee bezig was en dat ineens niet kon afmaken en publiceren... 

glazenwassers in benarde positie

Laatst zijn we echt de dans ontsprongen - en heb ik het niet over het vermeende einde van de wereld, maar over wel een heel grote stroomstoring in mijn woonplaats, gelukkig net in het noordelijke deel en verder in de wijde omtrek.
Dan dringt het ineens door dat het echt zo is dat we met z'n allen wel in kunnen pakken als er helemaal geen stroom meer is - Stel je eens een week voor ... een paar uur had al grote gevolgen nadat werkers in de bouw per ongeluk een paar kabels doorsneden.
De hogeschool lag plat, studenten werden naar huis gestuurd, verkeerslichten vielen uit, winkels sloten de deuren want de boodschappen konden niet worden afgerekend....
En de brandweer was druk om bejaarden in verzorgingstehuizen te bevrijden uit de liften; ook moest het personeel daar weer zelf langs de kamers om mensen te checken - de alarmknoppen deden het natuurlijk ook niet meer, net zomin als de intercom.
Een hilarische was wel dat een stel glazenwassers uren vastzaten in een hoogwerker - de ramen van het betreffende gebouw sloten natuurlijk elektrisch zodat ze ook niet even een praatje konden maken of een kop koffie aangeboden kregen... Je kunt wel zeggen dat het openbare leven plat lag. En thuis moest ma weer zelf aan de afwas...

Wat de meeste mensen niet (willen) weten, en waar ikzelf ook niet altijd bij stil sta, is dat we nog veel meer afhankelijk zijn dan we denken - en is het uitvallen van de stroom niets vergeleken bij het uitvallen van een andere bron, waar we allemaal op aangesloten zijn....
Al doet geen enkel apparaat het meer hier in deze wereld, zullen we namelijk nog steeds doorleven - als je geen pacemaker hebt in ieder geval - En kunnen geleerden uitgebreid beschrijven welke wetten er in de natuurkunde gelden zodat alle planeten in ons hele zonnestelsel in de juiste baan ten opzichte van elkaar bewegen, er precies de juiste krachten worden uitgeoefend om alles in balans te houden: daarboven staat Iemand die dit allemaal in werking heeft gezet en ook in stand houd. Dit staat zo prachtig beschreven in Handelingen 17.
En al geloven er velen niet in Hem: In Hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij,.. zegt Paulus in Athene tegen die wijze Grieken. 

Als Hij - met eerbied gesproken - er mee ophoudt, is het met ons gedaan en stopt het leven, en alles hier om ons heen acuut. Eindigt het in grote chaos. En al denken we soms dat het hier op een bepaalde manier al een chaos is, dan is het chaos die mensen - wijzelf -  hebben veroorzaakt. Zoals bijvoorbeeld ook de problemen met het klimaat die toch terug zijn te voeren op wanbeleid wat betreft de natuur. Daar is het overduidelijk dat we niet zorgvuldig met de schepping zijn omgegaan, terwijl we die door God volmaakt geschapen wereld, moesten bewerken, 'bouwen bewaren'...

Wat bijzonder dat Degene die deze wereld heeft gemaakt en ervoor zorgt dat ze nog steeds doordraait, niet is afgehaakt, maar zelf hier wilde komen, op die aarde wilde rondwandelen... De Schepper in Zijn schepping. Als een radertje in het geheel, maar tegelijkertijd de Ontwerper en Degene die alles in stand houdt.
Waarom deed Hij dat? Omdat Hij wilde dat wij niet in die chaos zouden eindigen die we hier met z'n allen hebben veroorzaakt - en laat Hij dit 'raderwerk' nog steeds doordraaien. 
Hij zorgde voor een weg uit de chaos, - werd de Schepper aan het kruis genageld. Een bekende uitspraak is in dit verband, dat Hijzelf zorgde voor de kracht die de spijkers op z'n plek hielden. Hij had af kunnen komen van het kruis, maar koos ervoor dat niet te doen. Dit was Gods reddingsplan en Hij wilde het uitvoeren.

Zo is Hij de eersteling van die nieuwe schepping, en wij mogen die liefde beantwoorden en zo de eerste oogst zijn, nu al geestelijk, maar straks ook lichamelijk en zichtbaar voor iedereen die Hem nu niet kent, of Hem ontkent.
Dan zal voor iedereen duidelijk worden van Wie we afhankelijk zijn, en dat Hij alles nieuw maakt! 

 

Hoe gesetteld zijn we eigenlijk?

Vanmiddag kwam ik van het winkelcentrum en reed eens even via een andere weg naar huis dan ik gewend ben, kwam daarbij langs een woonwagenlocatie waarvan er zo hier en daar verscheidene zijn. Toch wel iets minder romantisch dan het beeld wat veel mensen wel kennen van Pipo onderweg in zijn wagen op wielen, met Mamaloe en hun dochtertje Petra, en het grappige ezeltje ervoor.
Maar je niet ergens vast vestigen hoorde bij deze woonwagenbewoners en de wagen was dan ook bedoeld om ermee rond te reizen. Zij behoorden zogezegd tot de groep mensen 'zonder vaste woon- of verblijfplaats'.

 deze is nog een stuk kleiner dan die ik zag -  maar ook al niet meer mobiel

Hoezo hier nu een blogje over?
Nou, ook deze gemeenschap staat bloot aan de vooruitgang want volgens een artikel was het zo dat velen van hen er grote problemen mee hadden om hun vrijheid te moeten inleveren toen hen het rondreizen van overheidswege verboden werd.
Maar bij de jongeren speelt dit toch niet zo, je ziet dan ook dat op de locaties steeds meer permanent ogende wagens komen te staan.
Zo zag ik er zelfs een paar - in aanbouw - die nu niet meer echt de uitstraling hebben van verplaatsbaar huis en ook zeker geen éénkamerwoning meer zijn. Ze hebben meer weg van een kapitale villa, compleet met meer verdiepingen en drie dakkapellen aan elke kant... Een garage? Dat zou ook zomaar kunnen... Nee, deze woon'wagens' zijn zeker niet meer te verplaatsen dan met hoogwerkers - als het nog mogelijk zou zijn.
Je kunt je dan de vraag stellen of de bewoners nog wel woonwagenbewoners zijn... Op een bepaalde manier verloochenen ze hun wortels want eigenlijk wonen ze in een gewoon huis - alhoewel nog wel bij hun 'eigen mensen' op locatie...

De toepassing - natuurlijk...:)
Zijn wij als gelovigen eigenlijk ook niet, of vaak zo? In hoeverre zijn we eigenlijk nog verplaatsbaar of hebben we zo langzamerhand gezorgd voor een redelijk permanente behuizing?... zoals die zogenaamde woonwagens waar de wielen al af zijn, die zelfs soms met een hijskraan al niet meer te verplaatsen zijn...
Als we eigenlijk 'bijwoners' worden genoemd die hier geen blijvende stad hebben, zijn we toch zo stiekemweg aardig geworteld hier op aarde.
En wanneer de Heer zegt: Kom, voor een bepaalde taak of wat dan ook, moeten we ons dan eerst helemaal lossnijden om als het ware met geweld hier te worden weggerukt; is er ook bij ons eerst een Hoogwerker noodzakelijk voordat we zover zijn...?
Dan gaat het me niet om in welk huis we letterlijk wonen, maar om de mate waaraan we vast zitten aan dat huis, aan onze bezittingen, andere dingen...  en kijk ik net zo hard naar mezelf.

Het kan ook dat we nog wel heel goed te herkennen zijn als burgers van dat hemelse Koninkrijk.
Maar, gaan we vervolgens allemaal bij elkaar op een kluitje zitten - ons kent ons - dan kunnen we ook op die manier ons erg settelen; we zijn als het ware een 'verankerde woonwagen' in op zich goede (religieuze) gewoontes - die ook nog wel echt levend kunnen zijn. Maar toch is er een probleem: de rest van de mensen ziet ons niet meer want we trekken niet meer rond.. we hebben onze wielen in ieder geval al afgeschroefd.
Ons leventje is dan eigenlijk aardig veilig geworden en op een bepaalde manier gemakkelijk, het gaat allemaal haast vanzelf. Toch stellen we ons licht eigenlijk onder de korenmaat, laten het niet meer schijnen voor de mensen - we hebben een beetje apart van anderen zo onze eigen 'woonlocatie'...

Tóch maar op doorreis...?
Het kan ook anders. Dan weten we ook dat ons permanente huis in de hemel is, maar we nog even hier op aarde zijn, in die verrijdbare semi-permanente woning. En is het toch de bedoeling dat we op reis gaan, en de mogelijkheid aangrijpen om aan anderen te vertellen waarom je zo woont, en eigenlijk onderweg bent naar die andere toekomstige stad... in geloof  - al mogen we ook genieten van deze schepping, hoeven we dat niet te mijden... 
Dat vertellen kost soms wel moeite en je zult niet altijd begrepen worden. Toch zal die boodschap kunnen aankomen als je vertelt over die plek waar je hart eigenlijk al is, dan is het niet alleen een theoretisch verhaal over 'later na dit leven... '

Misschien heb je dan wel mensen die (om in de beeldspraak te blijven) zeggen: Ik wil ook zo'n wagen, ik laat mijn woning hier achter, ga met jullie mee onderweg.
En zal het snel zover zijn dat Hij ons tegemoet komt om ons op te halen en daar binnen te brengen.
Dit is een blij vooruitzicht en geen doemscenario over 'de wereld die vandaag vergaat'... volgens bepaalde voorspellers. En zelfs bij de NOS! is het duidelijk dat we het moment van Zijn komst niet weten, compleet met de corresponderende Bijbeltekst (daar weten ze nu ook dat alleen de Vader het weet...)
Wel mogen we Hem elke dag, ook vandaag verwachten én daar elke dag naar uit zien!
In die verrijdbare woning zijn we er klaar voor, kunnen we zo mee...

Gebed - maakt het verschil?!

Jeruzalem 25 mei 1948

Zondag is het 15 mei, een datum die in de geschiedenis van de moderne staat Israël omgeven is met herinneringen. Het is namelijk de datum waarop in 1948, de Pan-arabische invasie plaatsvindt en de net één dag eerder uitgeroepen staat Israël wordt aangevallen, met daarop volgend de later zogenoemde 'Onafhankelijkheidsoorlog'.

En al is Israël dan nog - en nog steeds - een seculiere staat, het is Gods volk wat weer in het land mag wonen, na bijna uitgemoord te zijn in de tweede Wereldoorlog. Dat doel van Hitler is niet gehaald en zo werd deze oorlog de directe aanleiding om de overlevenden van deze verschrikkingen een eigen plek te geven: Erets Israël... op die oude plek waar het volk eeuwen geleden al woonde.

Je zou haast kunnen zeggen: als de tegenstander het voor elkaar denkt te hebben, Die Endlösung heeft gevonden, God Zelf als het ware ingrijpt om uit die ellende iets heel goeds voort te brengen.

Dit principe is vaak te zien bij allerlei zaken, grote en kleine, waarvoor wij als gelovigen bidden. Het is een bemoedigend principe dat ons zegt nooit op te geven, maar aan te houden en te volharden in het gebed... -

Tientallen jaren eerder was bij gelovigen door het bestuderen van de Bijbel al het besef gekomen dat het Gods bedoeling is dat het land - inmiddels omgedoopt tot 'Palestina' - weer door Israëlieten bewoond zou worden.... maar wie was daar verder nu actief mee bezig dan de Zionisten, en hoe zou het praktisch verwezenlijkt kunnen worden?

Na die verschrikkelijke tijd van het Derde rijk, was er ineens een weg en werden oude profetieën vervuld want vanuit de hele wereld kwamen Joden naar Israël terug - kunnen ze eindelijk naar waarheid tegen elkaar zeggen: Volgend jaar in Jeruzalem.

En nog steeds gaat dat proces door, komen Joden naar Israël. Ook christenen dragen hieraan hun steentje bij met het ondersteunen van acties als: 'Breng de Joden thuis'...

Palestijnse oproep tot 3e Intifada tegen Israel

Nu wordt aankomende zondag, de bekende datum 15 mei, door Palestijnen in de gehele Arabische wereld aangegrepen om een derde Intifada te beginnen - zie je de oproepen daartoe bijvoorbeeld op Facebook en allerlei andere sites, waarbij al wordt uitgebeeld hoe Israël zal worden aangevallen, bijvoorbeeld beginnende met de kreet (Youtube): A Promise from Allah - a dawn of new era... Allah belooft de dageraad, het begin van een nieuw tijdperk...

Hitler als een moderne Haman, is niet geslaagd in zijn opzet maar de haat is nog steeds tegen de Joden en is het nu ook hun land dat helemaal van de kaart moet verdwijnen.

En wat kunnen wij doen?
 

Als wij onze taak als Christen serieus nemen, kunnen we een/het? verschil maken - en dat niet uit onszelf, maar is gebed een machtig wapen tegen de vijand. Want al gaat onze tegenpartij de duivel rond als een briesende leeuw zoekend wie hij zal verslinden... geeft de Bijbel ook het juiste advies mee in die situatie en roept ons op hier niet over in paniek te raken. Integendeel, we mogen hier nuchter en waakzaam tegenover te staan, waarom?  'opdat u kunt bidden!'  God is 'in charge' en wij kunnen een belangrijke bijdrage leveren waar zelfs geen speciale gave voor is vereist.
Als je bijvoorbeeld het boek Daniël eens verder leest dan de bekende verhalen van de leeuwenkuil, en de drie vrienden in de brandende oven, zie je daar die strijd naar voren komen tussen Gods leger en het leger van satan, en door gebed brengt Daniël die legers als het ware in beweging, gaat er iets gebeuren. In een eerder blogje was dit ook al eens het onderwerp.

En je leest in hetzelfde hoofdstuk 10 dat er vorsten worden genoemd - behorende bij die legers die wij niet kunnen zien, die vorsten worden gekoppeld aan bepaalde landen, hier Perzië en Griekenland.

Dat Hitler bestuurd werd door een vorst van het Rijk der duisternis, zal niet veel mensen verbaasd doen staan, maar datzelfde kun je nu toch ook zien gebeuren in die Arabische landen waar de haat tegen Israël als hoogste goed geldt, je een plek in het Paradijs verdient door jezelf of desnoods/zelfs!! je kinderen de dood in te sturen als martelaar voor die goede zaak.

Ja, ook hier is duidelijk dat het niet die mensen zijn maar de machten erachter, die er alles aan doen om Israël te vernietigen met hetzelfde doel als Hitler had in WO II: dat het volk van God niet meer gevonden zal worden op deze aarde. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon en is het boek Esther ook zo'n voorbeeld uit de geschiedenis - vandaar dat ik in verband met Hitler ook al refereerde aan Haman.

Strijden in het gebed

Frappant is wel dat ik een paar dagen geleden, voordat ik van deze oproep tot Intifada hoorde, werd getroffen door een blogje op CIP van Dirk van Genderen  met een bijzonder onderwerp: Gebed veranderde loop van oorlog - geschreven naar aanleiding van bevrijdingsdag en ook 10 mei de dag dat hier in Nederland de oorlog uitbrak.

Vanuit de praktijk wordt daar de uitwerking van gebed ons voorgesteld: 

Door met een heel Bible College tijdens WO-II, 6 jaar lang elke avond uren op de knieën te gaan hebben zij door hun gezamenlijke voorbede de geschiedenis kunnen beïnvloeden... heeft God ingegrepen.
Citaat:

Churchill noemt in zijn Oorlogsherinneringen 15 september het hoogtepunt van de luchtslag. Hij vertelt dat hij die dag in de Operatiecontrolekamer toezag hoe de vijandelijke eskadrons binnenstroomden en hoe de onze opstegen om hen tegemoet te gaan, totdat het ogenblik kwam waarop hij de luchtmaarschalk vroeg: ‘Wat hebben wij nog voor reserves?’ ‘Geen,’ antwoordde deze en vertelde later hoe ernstig Churchill had gekeken.
Weer verliepen vijf minuten en ‘het scheen dat de vijand naar huis ging.’ Het verschuiven van de schijven op tafel toonde een voortdurende oostwaartse beweging van de Duitse bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen. Er kwam geen nieuwe aanval meer. Tien minuten later was de actie afgelopen.’
Er scheen geen reden te zijn, waarom de Luftwaffe juist op het ogenblik dat de overwinning voor het grijpen lag, naar huis terugkeerde.
Wij weten echter waarom. God greep in. Hij hoorde en zag de bidders van de Bijbel College en vele bidders die ongetwijfeld ook elders op de knieën lagen.

Howells vertelt ook over de gebeden van het Bijbel College voor Palestina. Naarmate de Duitse troepen dat gebied dreigden in te nemen, werden hun gebeden intensiever. En ook hier beleefden ze bijzondere gebedsverhoringen. Het was werkelijk een wonder dat de Nazi’s de slag om Alexandrië (Egypte) verloren. ‘Het is de hand van de almachtige God geweest, Die ons opnieuw te hulp is gekomen en in zeer gewichtige dingen de balans in ons voordeel heeft doen omslaan.’

Zoals God naar mijn stellige overtuiging ook ingreep in de geschiedenis, blijkbaar mede door gebed van gelovigen die zo meestreden aan Gods kant. Zo gebeurde het dat de staat Israël werd uitgeroepen op 14 mei 1948 en alle oorlogen vanaf 15 mei werden gewonnen - vaak als David tegen Goliath... 

(Lees als je even tijd hebt het linkje van Dirks eigen blog verder zelf!)

Meerdere christenen zijn van dit belang doordrongen en deze dagen worden we dan ook van verschillende kanten opgeroepen - en ook via facebook laten christenen zich horen - om voor Israël te bidden, zodat wij door ons gebed ook een verschil kunnen maken, zoals de mensen van het Bible College ten tijde van WO II.

Nu zijn we nog op aarde en is dit een belangrijke taak die we mogen vervullen. Mogen en kunnen we nu nog de weerhouder zijn tegen het kwaad wat over niet zo lange tijd eerst vermomd als valse vredebrenger, maar later open en bloot, ten volle zich zal laten zien; dan zal Israël het heel moeilijk krijgen.
Nu is nog de tijd van redding zodat zij bewaard kunnen blijven voor die Grote Verdrukking en wel door te bidden dat Joden de ogen worden geopend voor de Messias en ze Jezus leren kennen.

Maar ook moslims, die zich desnoods tot de dood erop volgt, keren tegen Israël en geloven Allah zo een heilige dienst te bewijzen, hebben ons gebed hard nodig - zij zijn een instrument in handen van het leger van satan - al denken ze op deze manier die door Allah beloofde nieuwe tijd in te luiden, waar het filmpje van spreekt.

Dat hun ogen door ons gebed geopend worden voor de boodschap van liefde en verzoening - voor hen persoonlijk maar ook voor moslims en Joden gezamenlijk. Daar mogen en kunnen wij nog voor bidden.

Doen we dat ook?

'Bidt Jeruzalem vrede toe' - Psalm 122